Terug naar de Marquises, Happy New Year & Best Wishes (Blog 106)

Maandag 22 December, 2025 Afscheid van Roxane, inkopen doen

We zijn nog in Rangiroa.

Als ik wakker word om 0600 gooi ik gelijk een was in de machine. Vandaag gaat Roxane ons verlaten. Ze gaat met de Kerst nog een weekje naar Tahiti. Met de vrienden die ze daar heeft leren kennen viert zij Kerst voor ze naar San Francisco vliegt. Als iedereen wakker is heb ik al twee wassen gedraaid. Dan nog een met het beddengoed en alles hangt te drogen om 0900. Ondertussen maken we ook binnen eens schoon schip. Dani heeft ondertussen stokbrood gehaald en de duikflessen laten vullen. Om 0945 is het dan zover. We laden Roxane ’s bagage in de dinghy en varen naar het vliegveld.

 Ze is de eerste. Geen rijen en geen ellenlange wandelingen over het vliegveld. Binnen 5 minuten is ze ingecheckt. We nemen afscheid. Het was een leuke belevenis voor haar. Samen met Dani vaar ik verder langs de Motu’s om wat boodschappen te scoren. We stoppen in drie supermarkten. Op de terugweg zoeken we het benzinestation. Als we er bijna zijn stop de motor. Tank leeg. Het is maar 2 minuten lopen gelukkig. Helaas is het echter 1215. Het tankstation is net dicht voor lunchpauze. We moeten tot 1400 wachten tot pauze voorbij is. We luieren wat aan het strand en nemen een duik. Het is warm vandaag. Als we terug op de boot zijn ruimen we alle boodschappen op en halen een stuk tonijn uit de vriezer. Ik maak nog een deel van de romp schoon. In de avond eten we sla met sashimi en rijst. Een rustige avond en vroeg naar bed.

Dinsdag 23 December, 2025 stoom licht vervangen, vertrek naar Raroia.

Na de koffie haalt Dani stokbrood. Ik maak alle spullen klaar om het stoomlicht te vervangen. Eindelijk na 1.5 jaar oplappen met tie-wraps en Sikaflex. Dani heeft een nieuwe meegenomen vanuit Nederland. Na het ontbijt hijst Dani me omhoog en ik haal het oude kapotte stoomlicht ervan af.

Er moeten een aantal popnagels uitgeboord worden. Een aantal keren op en neer maar uiteindelijk zit de nieuwe erop. Top. Ook de verstaging weer even gecontroleerd en de schijven met siliconenspray ingespoten. Als we het weerbericht bekijken is het goede weer window naar voren gekomen. We kunnen beter vanmiddag weggaan. De buitenboordmotor moet er af en de dinghy aan dek. We wachten tot 1400 omdat er in de pass voor die tijd te hoge staande golven zijn met de uitgaande stroom. We nemen een verfrissende duik en maken gelijk nog een keer de romp schoon. Om 1330 maken we los van de meerboei en varen om 1400 op de motor de pass uit. De staande golven vallen erg mee. Er staat een lekker Noordelijk windje, 12 kn. Als we de pass uit zijn hijsen we de zeilen en varen halve wind naar het Oosten. Zo goed als in een rechte lijn naar Raroia, 306 mijl. ETA Donderdag 25 December, Eerste Kerstdag aan het einde van de middag.

We eten vanavond Mexicaanse tortilla’s. Met verse sla, tomaat, paprika en ui. Om 1900 gaat Dani slapen. Ik neem de eerste avond wacht. Een onstuimige avond. Er trekt een grote squall over met 27 kn wind. Daar moet voor worden gereefd. Als de squall voorbij is valt de wind weg. Dat is veel irritanter. Geen wind. Met klapperende zeilen en 2 kn snelheid drijven we vooruit.

Woensdag 24 December, 2025 onderweg naar Raroia

Om middernacht komt Dani op wacht. Ik probeer wat te slapen.

Al snel neemt de wind weer toe en moet ik eruit om te helpen met reven. Twee keer. Om 0430 komt Dani me weer wekken. Hij is erg moe en wil naar bed want hij wordt er misselijk van. Ok, ik heb slechts 2 uurtjes kunnen slapen. Deze nacht is onrustig. Dan weer veel wind door de squalls. Dan weer geen wind. Om 0800 zet de wind weer aan tot een constante 18 kn. Alles is gereefd maar we lopen lekker. Zo’n 7 tot 8 kn. Wel komt dec deining meer uit de zij. Af en toe maken we grote halen. Alles staat vast binnen behalve de waterkoker. Die stort op de grond. De klep is denk ik afgebroken. Later kijken of hij het nog doet. Ik probeer wat te dutten. Om 1100 komt Dani boven. Duidelijk is dat hij nog wat zeeziek is. Met crackers en wat suiker probeert hij erdoorheen te komen. We varen dicht langs een van de atollen en hebben zowaar weer een aantal uur internet. Mooi. Weerbericht downloaden en wat whatsappjes. Ik maak om 1200 gebakken eieren met spek. Op een nagenoeg vers stokbroodje. Daarna probeer ik weer wat te slapen. Dani is nog steeds katterig. Nog geen zeebenen! Ik stuur hem maar weer eer paar uur naar bed. Ik dut wat in de kuip. Het weer is vrij constant. 12 tot 15 kn wind. We lopen als een trein, 7.5 kn, halve wind. We maken vanavond macaroni. Aan het einde van de middag om 1700 hebben we beet!!🎉🥳 Een mooie Wahoo van 90 cm. Not bad.

Eindelijk eens raak met dit lokaas. Gelijk fileren en in twee vacuüm zakken in de vriezer voor later. Mooi sashimi op het Kerstmenu?! Na de macaroni gaat Dani slapen. Ik neem de wacht tot middernacht. Om 2000 is het nog 115 mijl. Dat gaat lekker. ETA 1330. Net voor het doodtij in de pass. Top.

Eerste Kerstdag, 25 December, 2025 aankomst Raroia

Dani neemt om middernacht de wacht over. Er staat behoorlijk veel wind, 22 kn. Ik heb alle zeilen tot een derde gereefd. Om 0100 en om 0200 is Abayomi nog steeds aan het stampen. Iedere keer even kijken. Dani heeft helaas nog weinig ervaring. Iedere keer beetje uitleggen en aanpassen. Toch maar weer proberen te slapen. Om 0430 word ik weer gewekt. Hij is moe en wordt daar misselijk van. Ik neem de wacht maar weer over. Het wordt al licht. De wind is erg vlagerig. Dan weer minderen, dan weer wat erbij. Ik zie ineens een heel klein scheurtje in de genua doordat de opkomende zon erdoorheen schijnt!! Shit! Ik repareer het tijdelijk met een zeil plakker.

Dit is mij beste zeil! En die heeft een schade. Heel erg balen. Dit moet gerepareerd worden want ik kan me geen nieuwe genua veroorloven. Ik zit te wikken en te wegen. Zal ik de genua eraf halen in Raroia en voorlopig vervangen door de oude? Het wordt veel aan de wind zeilen naar Nuka Hiva. Lastig. Nu even een plakker erop. Morgen maar eens beter bekijken. Ik pas de zeilen regelmatig aan zodat we rond 1345 aankomen bij de pass van Raroia. Dan is het doodtij. De enige onzekerheid is de hoeveelheid wind en de invloed die deze heeft op de kentering van het tij. Om 1100 is Dani weer wakker. Hij voelt zich iets beter gelukkig. Een uurtje voor we bij Raroia zijn belt mijn dochter Elianne. Gezellig. Het is kort maar ik ben heel blij dat ik haar gezien gehoord en een mooie Kerstdag heb kunnen wensen. Hopelijk spreken we elkaar morgen nog even. De wind blijft aanhouden. Op een klein stukje zeil komen we aan in de pass. Er staat nog een beetje stroom tegen en die trekt aardige staande golven. Op de motor en zeil stuur ik Abayomi door de staande golven. We komen er heelhuids doorheen. Het valt wel mee. Binnen een half uurtje zijn we bij het dorpje Ngorumea. Er ligt een andere cruiser boot. We komen ten anker om 1430. Ik snorkel naar het anker om te kijken of hij goed ligt. Net achter een koraal bommie. De tweede poging ligt het anker beter. Ik hang een paar drijvers aan de ketting zodat hij zo goed als vrij blijft van de bommies. We spuiten het zout uit de kuip en kuiptent en leggen de kussen in een schone kuip. Tijd voor een borrel. Dani maakt salade met rijst en de Wahoo als Sashimi, 

Vrijdag 26 December, 2025 Raroia verkennen

Deze morgen om 0530 wakker. Een goede lange nacht geslapen. Heel fijn. Wel negen uur. Mijn compagnon Leen heeft gebeld terwijl ik sliep. Ik hoop dat er niets ernstigs is gebeurd dus ik bel gelijk terug. Niks bijzonders gelukkig. Hij wilde even mijn banknummer checken. Mooi, er komt nog een prachtig eerste bedrag dividend naar me toe. Kan ik volgend jaar heel goed gebruiken. Er staan heel wat dure groot onderhoud zaken op het programma voor Abayomi. We kletsen gezellig nog even over hoe hun vakantie cruise was in Australië en wat mijn plannen zijn voor de komende tijd. Heel leuk om even met Leen gesproken te hebben. Gaat geweldig zo via Starlink. Alsof hij in de kamer hiernaast zit i.p.v. aan de andere kant van deze aardbol. Na een kop koffie bel ik met mijn dochter Elianne. Fijn nog even met haar te praten. Ze heeft een nieuw vriendje geloof ik? Storm?! Leuk. Misschien deze zomervakantie samen naar de boot komen in Fiji? Ik hoop het. Ook bel ik met mijn vriend Wim en zijn vriendin Marleen. Ze gaan net aan t Kerstdiner. Ook leuk om even te horen en zien. Ik gooi een was in de machine Maak een nieuwe yoghurt en dweil de vloer. Als Dani wakker is gooien we de dinghy in het water. We hangen de kleine buitenboordmotor eraan en nemen een ontbijt. Het is een mooie zonnige dag. De was zal snel droog zijn. Om 1030 varen we naar de wal om het dorp Ngorumea te verkennen.

We lopen door het dorp en worden onthaald door Tani, een jongen op een elektrische fiets

Als we vragen waar de groentetuin is zegt hij ons wel even te brengen. We komen bij een prachtige groente tuinderij. De grootste die ik tot nu toe in Frans-Polynesië heb gezien. Ook hier worden we vriendelijk ontvangen. We krijgen verse tomaten, sla, een courgette, twee komkommers en een grote wortel.

Als we vragen of ze eieren hebben belt de eigenaar naar zijn nichtje. Terwijl we daarop wachten krijgen we lekkere ijskoude limonade met ijs. Na een half uurtje wachten komt Amelie van de andere kant van de Motu met 20 eieren. Ze heeft een grote kippen-hen van wel 70 kippen. Wat een geluk. In Tahiti waren de eieren op rantsoen in de supermarkten. Ook in Rangiroa waren ze niet te krijgen. Met deze eieren kunnen we weer even vooruit. Top. We sluiten af met een bezoek aan de kleine supermarkt. Daar is niet veel te krijgen voor ons. In totaal toch een vruchtvol bezoek. In de Marquises vinden we wel weer genoeg fruit. Dat hebben ze hier dan weer weinig. Terug aan boord halen we de was af want die is droog. Dani maakt een bananenbrood en gaat hij even snorkelen. Ik sop de dinghy en maak vroeg Nasi Goreng. Volgens het weerbericht kunnen we morgenavond de oversteek naar de Marquises beginnen. Dan draait de wind gunstig naar het Oosten. Vandaag dus maar vroeg slapen. Morgen nog genoeg te doen. 

Zaterdag 27 December, 2025 Laatste boodschap, boot klaarmaken voor vertrek

Deze morgenvroeg wakker om 0500. Gelijk bestudeer ik het weer. Hopelijk draait de wind volgens de weerberichten om 1800 naar het Oosten. Dan zouden we een poging kunnen wagen om naar de Marquises te gaan, 423 mijl. Ik ben zenuwachtig. De genua moet ik nog inspecteren en zien of ik hem tijdelijk voldoende kan repareren met plakkers. Anders moet ik hem wisselen. We gaan veel aan de wind moeten varen. Daar kijk ik tegenop met Dani. Hij heeft nog erg weinig ervaring en nu is het zeker drie dagen. Een veel moeilijkere tocht dan naar Raroia. Gisteren heeft hij bovendien te horen gekregen dat zijn opa darmkanker heeft. Hij wil eigenlijk naar huis. Ook kan hij waarschijnlijk in Februari een nieuwe baan beginnen. Zoals het er nu uitziet gaat hij dus geen 3 maanden blijven. Dat valt tegen. Ik heb er veel tijd en energie in gestoken om hem wegwijs te maken en dan gaat hij alweer weg. Niet leuk. Alles bij elkaar een beetje teleurstellend maarja hij kan er ook niet veel aan doen. De afweging om naar Marquises te gaan is dan ook lastig. Alison heeft onderdelen bij haar en die zie ik in Nuku Hiva. Dat is een reden om te gaan. Ook kan ik daar de genua misschien professioneel laten maken. Deze morgen halen we de passaat bomen weg. Die gaan we niet nodig hebben en kunnen de genua alleen maar beschadigen. Na een yoghurt ontbijt gaan we nog even naar de wal om te kijken of we brood kunnen scoren. Dat lijkt na wat rondvragen niet beschikbaar. We wandelen naar de Pearlfarm om te kijken of er voor Dani wat parels te koop zijn. Het is niet het seizoen. Wel zien wel met eigen ogen hoe de oesters geprepareerd worden met nieuwe schelpjes zodat ze parels gaan maken. Drie dames zijn de oesters aan het prepareren met chirurgische precisie. Anderen maken de oesters schoon en klaar voor het chirurgische werk. Weer anderen hangen de geprepareerde oesters in korven. Er komt veel plastic aan te pas; draadjes en de korven. Overal zie je de plastic draadjes op het strand liggen en veel oude plastic korven. Geen milieuvriendelijk proces. Daar merken de kopers van de parels in de Westerse en kapitalistische landen natuurlijk weinig van. Who cares right? Als je maar je mooie pareltjes om je nek of in je oorbellen hebt. We mogen helaas geen foto’s maken. Dan alleen een van buiten. 

Op terugweg komen we Regie tegen. Een man die in Europa is geweest. In Frankrijk maar ook in Amsterdam. Hij spreekt goed Engels. Hij weet iemand die nog wel bananen heeft. Samen lopen we erheen. We kopen voor 8 euro een grote tros met heerlijke bananen.

Weer een positief resultaat van ons bezoek. Terug aan boord zet ik de watermaker en de generator nog even bij. We halen de genua naar beneden en inspecteren hem. Ik zet op beide kanten van het scheurtje van 3 cm een zeildoekplakker. Ik hoop dat dat gaat houden. Als de lijm goed hecht zou het moeten kunnen. 

Als we de genua weer omhoog en weggeborgen hebben maakt Dani Mexicaanse saus voor de tortilla’s. Ik haal ondertussen de kleine buitenboordmotor eraf en spoel het koelsysteem met zoet water. Als de drinkwatertank en de batterijen vol zijn eten we vroeg Mexicaanse tortilla’s. Nog een laatste keer zwemmen en dan halen we om 1630 het anker op. Zo komen we net na doodtij door de pass en zijn om 1700 zeilend onderweg naar de Marquise eilanden. Hopen dat de wind snel naar het oosten draait zoals voorspeld. Om 1800 lijkt de wind iets gunstiger te draaien en kunnen we zelfs 10 graden hoger sturen dan de koerslijn naar Ua Pou in de Marquises. Dat is mooi. Zo kunnen we wat extra hoogte maken voor als de wind terugdraait naar het noordoosten. Ik neem de wacht tot middernacht en Dani gaat om 1815 slapen. De deining is nog noordoost waardoor we soms aardig stampen. Het zal helaas een zware reis worden. Een van de zwaarste dit seizoen. Van Gambier naar Fatu Hiva was er ook zo een. Met Josie toen. Als het meezit draait de deining mee met de wind en krijgen we hem meer uit de zij.

Zondag 28 December, 2025 Oversteek naar Marquises, eerste dag

Na middernacht is het Dani’s beurt. Ik probeer te gaan slapen Om 0100 en om 0200 moet ik er toch weer uit. Helaas nog niet genoeg inzicht en ervaring om in het donker te zien wat er aangepast moet worden. Het heeft tijd nodig en begrip waarop je moet letten. Ik probeer weer te slapen tot 0500. Niet echt. Maarja ik heb gerust. Ik neem de wacht over en Dani gaat weer slapen. Langzaam komt de deining meer constant vanuit het oosten. Nu stampen we niet meer zo. Een stuk comfortabeler. Het is een mooie zonnige dag. Ik ontzout de ramen zodat we er weer doorheen kunnen kijken. De zout opbouw van wat spray is soms ongelofelijk. Als je je hand langs de railing haalt na een paar uur heb je een hand vol zout. Aan zout geen gebrek aan boord. Ik neem een yoghurt ontbijt en bestudeer het weer. We moeten nog steeds zoveel mogelijk hoogte proberen te maken richting het oosten zonder dat we aan de wind komen te varen en te veel stampen. Over een 1,5 dag draait de wind meer terug naar het noordoosten. Dan moeten we wat kunnen afvallen. Langzaam komen we wat oostelijker. Om 0930 is Dani er ook weer en maken we een ontbijt met stokbrood en een gekookt eitje. Ik probeer de hele dag wat te slapen maar het wil maar niet lukken. Aan het einde van de middag maken we Nasi Goreng die we uit de vriezer halen. Met satésaus. Als we klaar zijn om 1700 komen er zeer donkere squall wolken aan de horizon. Die zien er echt dreigend uit. We wassen snel af en bereiden ons voor. De genua reven we alvast voor 3/4 en ook het grootzeil. Dan komt de wind! 20 25 en al snel 30 knopen. We halen de genua en de bezaan net daarvoor verder binnen. Dan komt de slagregen. Het veroorzaakt een mist op het wateroppervlak. Zo hard valt de regen. Dan valt de wind weg en dobberen we. De wind die er is komt uit de verkeerde richting. We starten even de motor om niet te veel hoogte te verliezen. Na 10 min is de wind terug. Langzaam komen we weer op koers en snelheid. Dani gaat om 1800 naar bed en ik neem de wacht tot middernacht. De een na de andere squall komt langs. Het is hard werken. Dan weer zeil minderen, de kuiptent dicht ritsen en wachten tot de wind weer zakt en de regen voorbij is. Ik ben er de hele avond mee bezig. Erg vermoeiend. Op een gegeven moment hoor ik een knal van iets bij de passaat bomen die aan dek liggen. Vreemd. De bomen liggen toch goed vast. Als ik naar voren loop zie ik het driekleuren licht met ankerlicht aan dek liggen.

Die komt uit de top van de mast op 17 m boven dek! Fuck! Door het veelvuldig stampen deze reis is de houder waarschijnlijk afgebroken. De lamp heeft de val niet overleefd. Snel start ik de Starlink en probeer online de driekleur met ankerlicht te vinden. Joosten Watersport heeft hem. € 200. Gelijk bestellen dan kan Veronique hem nog meenemen. Een geluk bij een ongeluk. Zo zijn er de hele avond bezig. Ik verlang naar wat slaap!

Maandag 29 December 2025 Dag 2 oversteek Raroia nr Marquises

Als om middernacht Dani komt staan alle zeilen half gereefd. De genua voor het zijstag. Zo kan de minste schade ontstaan als er op zijn wacht iets fout gaat met squalls of wind shifts. We lopen wat langzamer dan gewenst maar het is een compromis. Ik probeer om 0030 te gaan slapen. Na een half uur word ik geroepen omdat er een squall aankomt en er nog meer gereefd moet worden. Beter geen slaap dan schade aan de zeilen met een verkeerde handeling. Het is niet anders. Na de squall stap ik weer in mijn kooi. Ik kan zowaar drie uur slapen! Mijn eerste lange slaap sinds vertrek. Om 0400 is er weer een squall en roept Dani me. Als die voorbij is besluit ik de wacht maar over te nemen. Slapen lukt nu niet meer. De volgend 6 uur de ene na de andere squall met veel wind en regen. Ik ben er druk mee. Zeilen in zeilen uit, zeilen in zeilen uit. Een weerbericht downloaden en enige whatsapp kan ik pas na 4 uur doen. Om 0930 komt Dani weer tevoorschijn. Het eerste is eten waar hij aan denkt…. Ik word er een beetje kribbig van. Een klein beetje meer belangstelling over de weerssituatie zou geapprecieerd worden. Ik heb niet het gevoel dat hij enig idee heeft wat voor moeite het kost om deze oversteek te maken. Of het interesseert hem niet. Eten dat is belangrijker. Het is wat het is. In de loop van de reis zal hij het waarschijnlijk wel beter begrijpen. Om 1100 zien we ineens een AIS-signaal van een Nederlands vrachtschip die achter ons langs kruist. Het is de Yacht Express. Een afzinkbaar schip dat superjachten vervoert van ene naar het andere cruise gebied. Ik heb haar meerder keren bezocht in mij functie als Surveyor van EVH Surveys International. De laatste keer was geloof ik in 2021 in Rotterdam bij RHB. Toen was mijn compagnon Leen er mee bezig. Een survey voor het laden van een groot ponton als ik me goed herinner. Dat werd via een float-in geladen. Wij moesten de lassen van zeevasten afnemen en goed keuren voor de verzekering. Midden op de Zuid Stille Oceaan zien ik dit schip weer. Bijzonder. Ik roep ze op als ze op 10 mijl zitten. Helaas zitten er dit keer geen Nederlanders aan boord. Dus ook niemand die bij de belading in Rotterdam was destijds. Het schip gaat naar Papeete om een superjacht te laden. Waarschijnlijk hebben wij die zien liggen toen we er waren. Ik wens de tweede stuurman een goede wacht en neem afscheid. Om 1200 neemt Dani de wacht. Hopelijk kan ik deze middag nog even slapen na het middageten. We eten verse salade met aardappelen en BBQ-worstjes. Prima en gezonde maaltijd. Om 1300 komt er weer een heftige squall langs. We besluiten zelfs om overstag te gaan want de wind draait heel ongunstig. We varen een drie kwartier over stuurboord. Dan slaat de vishengel aan. Heftig. Hij loopt als een razende uit en staat helemaal krom. Nog voor ik de genua in gedraaid heb is de spanning van de lijn. Lure (aas) weg! Met de vis mee. Het moet een behoorlijke vis geweest zijn. Helaas. Terwijl Dani de lijn binnenhaalt ga ik weer terug overstag. De wind is teruggedraaid en redelijk constant. Om 1400 probeer ik wat te slapen. Het wordt meer rusten. Om 1630 geef ik het op. De wind is flink afgenomen. Alle zeilen kunnen dus wel weer bij meneer Dani. Oh ja? Ja! We trimmen alles zo optimaal. Tot 1745 staat er niet veel wind. We kabbelen met een gangetje van 4.5 knopen naar het noorden. Dan neemt de wind weer toe tot 16 kn en draait gelukkig ook meer naar het oosten zodat we voorlopig de koerslijn kunnen aan houden. Duimen dat we dit kunnen volhouden. De avond wacht verloopt redelijk rustig al moet ik meerdere malen reven om te voorkomen dat we te hard gaan en beginnen te stampen. Een (1) kapotte lamp is wel genoeg.

Dinsdag 30 December 2025 Dag 3 Oversteek naar Marquises

Deze nacht kan ik eindelijk goed slapen. Wel word ik ruw gestoord na 2,5 uur omdat er een squall aankomt en we moeten reven. Daarna slaap ik zowaar gewoon weer verder. Ik zal wel moe zijn, lol. Nog 2.5 uur, tot 0515. De zon komt al op. Helaas valt na een half uur de wind helemaal weg. Even motoren. Kunnen we gelijk een beetje terug naar de koerslijn. Na 1.5 uur als de zon goed op is komt de wind terug. Ik download het weerbericht en krijg gelijk een groepsbericht dat er een leuk Oud en Nieuw feest is in Nuku Hiva. Zoals het er nu uitziet zouden we net na donker in Ua Pou aankomen. Dat is niet prettig, aankomen in een onbekende baai in het donker. Als we 5 uur verder varen zijn we in Nuku Hiva. Ik zal het eens voorstellen aan Dani als hij wakker is. Ik neem een ontbijtje met een boerenomelet met spek, ui en tomaat. Een goed stevig ontbijt. Als om 1000 Dani wakker is en zijn ontbijt genomen heeft met twee gekookte eitjes stel ik hem voor om door te varen naar Nuku Hiva. Het is er heel druk met cruiserboten maar daardoor misschien juist leuk met Oud en Nieuw morgen. Goed plan. We gaan ervoor. Om 1400 eten we warm, Mexicaanse Tortilla’s. Dan zien we voor het eerst Ua Pou aan de horizon.

Een groot eiland wat uit de zee verreist. Na de afwas ga ik proberen te slapen. Daar zal vannacht niet veel meer van komen door alle koersveranderingen. Om 1640 ben ik er weer uit. De vislijn loopt uit. Dani haalt de genua al binnen. De hengel staat krom als een hoepel. Even. Dan is de spanning er weer af. Weer niet. Geen vis en ook geen (nieuwe) lure meer. Duur grapje zo dat vissen, weer een gloednieuw lokaas van € 30. De derde deze reis. De vis wordt duur betaald. Om 1830 gaat Dani naar bed. Voor mij heeft het geen zin meer om te gaan slapen. Binnen een uur moet ik er toch zijn voor koersverandering. Na een half uur goed gelopen te hebben valt de wind helemaal weg. Even op de motor. Ik duik gelijk achter het eiland Ua Pou om hoogte te winnen voor de oversteek van de straat naar Nuku Hiva.

Als ik bij de noord punt van Oa Pou ben neemt de wind toe en kan ik zo waar een directe koers naar Taiohae op Nuku Hiva sturen, halve wind. We lopen op 14 kn wind als een gekko. Tot halverwege de straat. Dan draait de wind ongunstig. Ik kan nog wel noord sturen waar ik eigenlijk 014 moet sturen. Zo komen we om 2345 aan de kust van Nuku Hiva. We hebben eerder die avond contact met Kevin. Een Amerikaan die een ondersteuningspunt voor cruisers is op Nuku Hiva. Hij geeft aan dat aanloop in de nacht prima te doen is. Mooi. Als Dani erbij is starten we de motor en laten de zeilen zakken. De laatste 8 mijl varen we op de motor onder de kust naar de baai van Taiohae. Als ik de motor controleer zie ik zout kristallen op de transmissie. Dat is onder de zoutwaterkoelpomp. Shit die lekt dus. Weer een klus erbij. Ik zet er een bakje onder. Gelukkig blijft hij wel goed koelen. 

Woensdag 31 December, 2025 Aankomst Taiohae Nuku Hiva, Oude en Nieuw

Om 0100 draaien we de baai in. Veel achtergrond lichten. Met de schijnwerper banen we ons een weg door de grote hoeveelheid ankerliggers. Het zijn er veel maar helemaal vooraan is nog plek. Om 0145 laten we het anker vallen. Morgen bij daglicht zien we pas waar we aangekomen zijn. We zijn na 466 mijl varen aangekomen. We nemen er een Gin-Tonic op. Alles is ok gegaan al hebben we een kapot toplicht, een lekkende zee koelwaterpomp en zijn we drie lures verloren. Om 0300 lt. (9 ½ uur tijdverschil met Nederland) duik ik mijn bed in. Even uitslapen van de reis en voorslapen voor Oud en Nieuw feest. Om 1030 ben ik wakker. Nog doodmoe maar we hebben een hoop te doen. Met een eerste koffie genieten we van het uitzicht. Wat een mooi eiland!

Als ik er beetje wakker ben maken we de dinghy los, gooien hem te water en hangen de motor eraan. We hebben 1,5 uur voor het in Nederland Nieuw Jaar is en ik Elianne moet bellen. Op de wal lopen we gelijk langs het winkeltje van Kevin Ellis. Een cruiser die hier 20 jaar geleden is gestrand. Getrouwd en een cruiser-ondersteuningswinkel is begonnen. Een schat aan informatie krijgen we van hem. Top. Daarna gaan we langs de ATM en kopen een kaartje voor het grote feest van vanavond. We komen gelijk Brigitte tegen van de andere Amel, Jetlag. Zo leuk! We gaan elkaar vanavond zien. We gaan snel door naar de supermarkt. Een goed uitgeruste supermarkt waar we bijna alles vinden wat we nodig hebben. Morgen is alles dicht. Op de terugweg kopen we op de fruit en groentemarkt heerlijke mango’s, avocado’s, limoenen, sperziebonen, witte kool en nog veel meer. Alles vers en voor een redelijke prijs.

De Marquises, eilanden van fruit in uitbundigheid. We snellen terug en zijn 1 minuut voor middernacht Nederlandse tijd terug op de boot. Ik bel Elianne precies om 0000 Nederlandse tijd en heb gelijk contact !!!!🎉🎉🎉🥳🥳Happy New Year❤️🫶. De tranen schieten in mijn ogen. Ik ben moe van de lange nachten en de emotie zit hoog.

Ze is bij een vriendin samen met haar vriendje Storm. Ik ben direct live getuigen van de vuurwerk show. Geweldig. Ik hou van je lieverd. Ik mis je. Veel plezier vannacht. We proberen wat te slapen voor het feest vanavond in het gemeenschapshuis in het dorp. Ondanks dat we nog erg moe zijn van de reis hiernaar toe kunnen we deze unieke kans niet voorbij laten gaan. Om 1800 uur varen we naar de wal. We ontmoeten vele andere cruisers. Rond 1930 kunnen we aanschuiven aan het lopend buffet.

Alles is heerlijk. Om 2000 begint de voorstelling met traditionele Marquise dans. Een waanzinnig mooie show.

Rond 2200 zijn de shows afgelopen en begint de DJ te draaien. De meeste cruisers zijn dan al vertrokken. Wij zijn nieuwsgierig wat er om middernacht gebeurd. We dansen wat met een paar Franse meiden en drinken een biertje. Om 2355 wachten we vol spanning. Wij tellen af….. Om 0000 is iedereen nog gewoon aan het dansen. Er gebeurt niets. Geen omhelzingen, geen gelukwensen. Ze dansen gewoon door. Heel bijzonder, wij kijken elkaar aan, wensen elkaar Gelukkig Nieuw Jaar en schieten in de lach. Ach we zijn moe en taaien af. Het is wel drukker geworden op straat. Alle auto’s van het eiland zijn zo te zien bij het gemeenschapshuis. Het staat bomvol. Als we terug lopen wensen enkele locals ons Bon Annee maar geen uitbundigheid en zeker geen vuurwerk dit jaar. Het is een aparte ervaring. Om 0100 vallen we moe in slaap.

Donderdag 1 Januari 2026 Nieuwjaarsdag

De dag begint om 0800 zonnig. Het is dan al 25°C. Nieuwjaarsdag of niet we gooien er snel een paar wassen. Als na 40 min de tweede was klaar is de eerste al droog. We nemen een ontbijtje en ik gooi een nieuwjaarsgroet op Instagram. Om 1330 hijst Dani me even in de mast om naar de schade aan de navigatie driekleur met ankerlicht te kijken. De basis is nog in takt.

De onderzijde van de licht module is gewoon afgebroken. Zou toch niet moeten kunnen. Het licht is pas 3 jaar oud. Ik zet voorlopig het afsluitdeksel van de basis erop. Terug aan dek gelijk maar eens de onderlijkstrekkerlijn van het grootzeil omdraaien. In de lier slijt de lijn aan één kant. Het lijkt erop of de vorige eigenaar dit heeft willen voorkomen door wat Sikaflex rond de as van de lier te leggen. Die is bijna verdwenen dus vervang ik deze.

Even uit laten harden en dan morgen weer de lijn opspannen. In de middag gaan we even langs bij Nederlandse cruisers Paradiso en Pandion om ze de beste wensen te wensen. Die ken ik al sinds Curaçao. Siebe slaapt dus daar gaan we van de week nog wel even langs. Dan gaan we voorbij aan Jetlag van Gerald en Brigitte. We worden gelijk uitgenodigd voor een borrel. Gelukkig hadden we een fles witte wijn meegenomen. Het wordt een gezellige nieuwjaarsborrel. Gerald en ik hebben veel technische Amel details om te bespreken. Zij zijn ook al drie jaar hier en Frans-Polynesië en hebben een schat aan kennis over het gebied. Zo waardevol. En zo’n leuk stel. We spreken af om morgen naar het uitkijkpunt gaan wandelen rond zonsondergang en daarna pizza eten. Als het 1900 zijn we terug aan boord en maken we heerlijke pannenkoeken met banaan en spek. 2026 is begonnen. Een nieuw jaar met nieuwe belevenissen. De Beste wensen voor iedereen 🍻🫶

Vrijdag 2 Januari 2026 Klusjes en wandeling

Vandaag beginnen we vol goede moed met de eerste klusjes. Ik controleer de zee koelwaterpomp nog eens en zie dat deze toch echt lekt. Die moet uit elkaar en voorzien worden van een nieuwe lipseal. Terwijl Dani vers stokbrood haalt maak ik eerst de onderlijkstrekkerlijn weer vast en span hem op. Eens kijken of de nieuwe Sikaflex de lijn minder doet slijten. Ik noteer het draaien van de lijn in het onderhoudsschema. Ik schrob drie van de zes rug kussens met Biotex. Er zaten allemaal vlekken op. Die drogen snel in het zonnetje. Als Dani terug is nemen we om 1000 een ontbijtje. Ik bestudeer de onderhoudsmanuals van de hoofdmotor over de zee koelwaterpomp en over de buitenboordmotor. Daar moet ook de staart eraf om lipseals te vervangen.

Na het ontbijt zetten we het anti-slinger systeem op.

De magna rock N roll met de passaat bomen. De slingering op de deining is gelijk stukken minder. Super.

Dan bestudeer ik de zee koelwaterpomp en de onderdelen die ik heb. Alles is er om seals en lagers in de pomp te vervangen. Voorlopig zet ik eerst de reserve pomp erop. Als ik de oude eraf haal zie ik dat de as aan de motorkant toch weer beschadigd is. En ook de compensation flange. Ik moet dus niet alleen de seals en de lagers vervangen maar ook de as Die moet ik proberen te bestellen. En ook een compensation flange. Eerst de reserve pomp monteren. Dat gaat goed.

Het is al 1600 en om 1630 hebben we afgesproken naar het uitzicht punt Tehaatiki boven de Taiohae en Hakahiama baai te gaan wandelen met Gerald en Brigitte. Die halen we op en varen naar de dinghy dok. Het is een mooie wandeling van een uur. Boven hebben we prachtig uitzicht op de baai en de zonsondergang. Waanzinnig met de donkere wolken boven de baai.

Net voor het helemaal donker is zijn we op de terugweg. We komen onderweg veel locals tegen die lekker aan het water zitten te chillen met de familie. Er staan zelfs een paar nep sneeuwpoppen van hout. Grappig. Ze hebben hier nog nooit sneeuw gezien. Dat terwijl het in Nederland vandaag sneeuwt. Op de haven nemen we wat te drinken in een eenvoudig tentje en ook een patat met kip. Hoeven we niet te koken. Terug aan boord probeer ik om 2100 nog online de as en compensation flange te bestellen. Het is een hele zoektocht. Precies deze as wordt bijna niet meer geleverd of is niet op voorraad. Ik vraag het via de e-mail aan Müller Motoren in Rotterdam. Daar zal ik maandag pas antwoord van krijgen. Om 2300 geef ik het op. Morgen verder zoeken.

Zaterdag 3 Januari 2026 Yamaha staart seals en Mokai Vaka

Deze morgen ben ik pas om 0815 wakker. Ik ben moe omdat ik gisteren zo laat ging slapen. Na een koffie haalt Dani bruine broodjes. Heerlijk. Nu moeten we de buitenboordmotor van nieuwe lipseals op de schroefas voorzien. Ik kijk ertegenop want ik heb niet de juiste professionele gereedschappen. Het moet echter want er komt water in de aandrijfolie. We halen de motor aan dek en om 1300 hebben we de olie en de seals eruit.

Om 1430 komen Gerald en Brigitte langs. Of we meegaan naar het inwijdingsfeestje van de Mokai Vaka. Een gloednieuwe 70 voet Catamaran die 31 december is aangekomen vanuit La Rochelle Frankrijk. 

Ze gaan met de Cat dagtochten vanuit Papeete maken. De inwijding is echter hier in Marquises omdat de eigenaar een goede band heeft met het eiland Nuku Hiva. Alle mensen uit de buurt zijn uitgenodigd. Ook de cruisers. Aan boord krijgen we wat te drinken en ik spreek met de eigenaar en de ingehuurde kapitein.

Een mooie dagjes boot. Ruim. Zeilt voor geen meter omdat ze er een kortere mast op hebben gezet. Met toeristen varen ze toch voornamelijk op de motoren. Twee 400 pk motoren. Er zit behoorlijke power in merk ik als we een rondje door de baai varen. Leuk. Een groep Manta’s maakt het feestje en de tocht door de baai compleet. Om 1600 als we weer gemeerd liggen varen we terug naar de boot. Eerst de buitenboordmotor af maken. Alle gereedschap ligt weer overal. Dat allemaal voor twee lipseals. We gaan het een week aankijken. Als er dan nog water in de olie komt moet ik het koelwater systeem overhalen. Daar kan het ook vandaan komen. Dani maakt de Wahoo klaar met een salade en rijst. Een heerlijk diner. Om 1930 ben ik kapot. Snel naar mijn bed. Morgen willen ze om 0700 gaan wandelen. Ik heb echter ook de nieuwjaarsreceptie van de tennisvereniging waar ik bij wil zijn via de videocall. Dat kan vanaf 0700. Eerst maar eens kijken hoe ik slaap.

Zondag 4 Januari, 2026 Nieuwjaarsreceptie TVP, wandeling naar Haaotupa baai

Deze morgen als ik wakker ben eerst bellen met Poortugaal tennisvereniging. De jaarlijkse nieuwjaarreceptie is gaande. Ik zie al mijn tennisvrienden en bekenden weer even om ze de beste wensen te geven. Leuk om iedereen even te zien. De tennisbanen liggen in de sneeuw. Hier is het om 0700 al 25°C. Om 0730 komen Gerald en Brigitte ons ophalen om over de berg naar de andere baai te wandelen. Een mooie wandeling van een klein uur. Onderweg prachtig uitzicht op de Taiohae baai met alle cruiser boten.

Aangekomen in de baai ernaast nemen we ontbijt met verse Topf van Brigitte en bananenbrood van Dani. Met een kop koffie.

Een prachtige baai waar verrassend geen jachten liggen. Dit terwijl het water veel helderder is. We spreken af dinsdag hiernaartoe te varen. Kunnen we mooi drinkwater maken. Ik heb mooie gesprekken met Gerald als ex piloot. Hij heeft als gezagvoerder op vele militaire en commerciële vliegtuigen gevlogen. Hij heeft ook veel interesse in de zeevaart. Veel overeenkomsten. We nemen een duik in de baai en spelen wat met een klein rugby bal. In de loop van de ochtend komen ook de locals naar deze verlaten baai om de zondag door te brengen. Op de terugweg lopen we langs vele fruitbomen. Bijna bij de dinghy terug vragen we aan een van de bewoners of we wat pompelmoezen mogen kopen. Natuurlijk kunnen we ze krijgen. Gratis. We hoeven er niet voor te betalen.

De mensen zijn hier zo gastvrij. Veel meer dan die vanuit Tahiti. Je merkt het verschil als je een praatje maakt. We wandelen terug naar de dinghy met een rugzak vol met pompelmoezen. Op de terugweg spreken we het Amerikaanse stel van de boot naast ons. Zij blijken ook goede vrienden van Alison en Dan. Die komen rond 9 januari weer terug naar de boot. Zo’n klein wereldje. Terug aan boord zie ik dat Rinus nog gebeld heeft. Als ik terug bel zie ik dat Annemarie, Ante en Rinus de enige zijn die nog op de tennisclub zijn. Niet verbaast natuurlijk. Altijd de gezelligste die overblijven. De rest heeft de Nieuwjaarsreceptie al lang en breed verlaten. We maken een liter sap met drie Pompelmoezen. Er zit zoveel sap in. In de middag werk ik aan de blog 106. In de avond komt Siebe van Paradiso mee eten. Zijn vrouw, kids en schoonzus heeft hij vanmiddag op het vliegtuig gezet naar Nederland. Zij zijn al enkele maanden hier in de Marquises en hebben al veel gedoken en rondgevaren. Vele verhalen om te delen. Een leuk weerzien.

Morgenavond gaan we met een groepje naar de pizzeria. Maarja dat en meer avonturen in de volgende blog.

Oh ja Rinus! Ik ben niet lang niet in de buurt van Nieuw-Zeeland. Dat is nog 2900 mijl verder naar het westen. Zo’n 3 weken varen (zonder stoppen)

We zijn in Nuku Hiva, Marquises, Frans-Polynesië, in het midden van de Stille Zuid zee. 

Later. Xoxo