Rarotonga & Palmerston (Blog 117)

Maandag 25 Mei, 2026 Schoonmaak dag

De dag begint met feliciteren van Christina. Ze wordt vandaag 48. Mooie leeftijd. Na een ontbijtje ga ik aan de schoonmaak. Alle wanden, de natte cellen en vloer een sopje geven. Daarna alles in de meubelwas. Aan het einde doe ik mijn achter natte cel terwijl ik een douche neem. Alles lekker fris. In de middag verken ik de supermarkt en kijk of ik nieuwe filters voor de Volvo kan vinden. Het is een prachtige grote supermarkt. Een soort Makro. De prijzen zijn een stuk beter dan in Frans-Polynesië. Nu koop ik alleen wat kleine boodschappen. Als Thea er straks is gaan we wel samen groot boodschappen doen voor de komende maanden. Onderweg neem ik een hamburgertje met patatjes. De marine workshop kan ik niet vinden. Wel een kapper. Mooi even knippen. Kort koppie weer. Terug aan boord start ik de generator en vul de twee duikflessen. Daarna nog even de droger en boiler bij tijdens het vullen van de batterijen. Het is alweer 1800. Even een rustig avond. Morgen moet ik misschien in de nacht stand-by zijn met het lagedrukgebied dat aankomt.

 Ik zal in ieder geval een lange lijn naar de zijwand zetten. Er ligt nu toch geen andere cruiser naast me aan bakboord. Morgen gaat ook de Amel 55 (Kincsem) weg. Dan lig ik nog als enige in de haven. Vanavond filmavond. Daar komt echter niet veel van want ik zit meer dan 1.5 uur met Christina aan de telefoon. Ze is vandaag jarig. Als we ophangen is het al 2200 en tijd om te slapen.

Dinsdag 26 Mei,2026 Reanchoring en Med-mooring. Voorbereiden op de storm

Het is een regenachtige dag. De Amel 55 Kincsem wilde vanmorgen vertrekken naar Aitutaki. Als ze dat zouden doen varen ze echter recht de aankomende storm in. Ze besluiten wijs te blijven liggen alhoewel dat waarschijnlijk ook een ruige nacht wordt met de noordelijke swell die de haven binnen zal gaan lopen. Ik voel me niet prettig met de slechts 30 m ketting op 8 m waterdiepte. Met hulp van de bemanning van Kincsem ga ik opnieuw ten anker. Nu met 70 m ketting. Opnieuw moeten we alle lijnen naar de wal uitbrengen. We zijn er de hele ochtend mee bezig. Ook Kincsem gooit meer ketting uit. Let the game begin. We zijn er klaar voor, hopelijk. Het is een regenachtige dag. Lekker rustig wat onderdelen bestellen, lezen en film kijken. Wachten op de storm. De voorspellingen zien er zorgwekkend uit De hele middag en avond houd ik de barometer in de gaten. Hij blijft hoger dan voorspelt. Ook zie ik niet de wind die voorspelt is. De wind blijft Oostelijk en neemt zelfs af. Ik maak Mexicaanse tortilla’s en zoek naar een koelkast op het internet. In Australië hebben ze de koel-vries combinatie die ik zoek maar die verschepen alleen binnen Australië. Ik zal moeten wachten tot ik daar langskom. In de avond neemt de wind even toe tot 18 kn. Maar verre van vlagen tot 51 kn. Gelukkig zit de voorspelling ernaast. De nacht is ondanks dat onrustig. De wind draait naar het noorden waardoor de swell de haven binnenrolt. Door de klassieke spiegel van Abayomi klotsen de golven onder het hek met groot kabaal. Abayomi blijft wel goed liggen op haar anker en lijnen. Het regent af en toe keihard. Spoelt het dek mooi schoon.

Woensdag 27 Mei, 2026 Regen. Dek soppen.

Het was een onrustige nacht met al die deining. Ik word om 0630 moe wakker. De dag begint somber. Regen, regen, regen. De weersvoorspellingen laten zien dat er nog weer wind komt. In de middag 26 kn uit het Westen. Ik heb aan bakboord lange lijnen naar de dwars wal staan dus dat moet geen probleem zijn. Nog een onrustige dag en dan draait de wind weer naar het zuiden en oosten. De zal de deining afnemen en draaien. Dan liggen we weer rustig. Fijn voor Thea (Xue) die vrijdag komt. Het wordt zonnig, letterlijk en figuurlijk. Nu regent het pijpenstelen. Dan maar aan dek de boot een sopbeurt geven. Ik zet gelijk de generator, droger en boiler bij. Door het bewolkte weer gaat het snel met de batterijen. Een klein emmertje met sop en de regen doet de rest. Om 1100 heb ik alles gesopt. Daarna begint de regen af te nemen en stopt zowaar om 1130. Kan ik alles mooi droog maken en zemen. Om 1200 neem ik een Griekse yoghurt als ontbijt. In de middag doe ik wat boodschappen en maak een afspraak bij de opticien. Daar kan ik laten meten en eventueel een nieuwe bril en lenzen kopen. Terug aan boord lees ik meer over de Cooks, Tonga en Fiji. De wind begint een beetje aan te trekken maar de voorspellingen dat het uit het westen komt. Daarvoor heb ik goede lijnen naar de zij wal staan. De deining loopt nog wel de haven binnen. Dat maakt het zeer oncomfortabel. De boot gaat tekeer als een gek en stampt op de deining. Daardoor slaan de golven met veel kabaal terug onder Abayomi ’s spiegel. Het hele schip trilt ervan. Nog één nachtje. Daarna zou de wind naar het zuiden moeten draaien en wordt het weer rustig in de haven. In de avond heb ik een bel ronde, eerst met John & Shannon, Christina, met Ingo & Karin, en Kurt &Elke. Gezellig. Om 2200 val ik moe in slaap.

Donderdag 28 Mei, 2026 Oogmetingen.

Om 0900 help ik de Amel 55 Kincsem met ontmeren. Ze gaan naar Aitutaki. Nu ben ik nog de enige zeilboot in Rarotonga. Ik wandel naar de opticien die mijn ogen meet. Elk een +0.25 erbij voor veraf en +0.25 voor lezen. Helaas hebben ze niet de mogelijkheid om een vario-focus bril te leveren binnen een week. Wel een leesbril. Lenzen hebben ze maar twee setjes. Voor twee maanden. Nou ja beter iets dan niets en het is al duur genoeg. Weer €250. Ook moet ik drie dagen oogdruppels nemen want mijn rechter hoornvlies is iets ontstoken. Met de oogdruppels zou het snel weer goed moeten zijn. Zaterdag kan ik mijn bril ophalen en kijkt de opticien nog even of de oogdruppels werken. De duik moet ik dan maar een dag of wat uitstellen. Ik mag tot het over is mijn contact lenzen niet dragen. De zon is er weer, de wind is naar het zuiden gedraaid en de deining begint af te nemen. Een stuk rustiger en comfortabeler. Terug aan boord stuur ik een appje naar de Amel NL groep betreffende de lekkende brandstofpomp op de Volvo hoofdmotor. Kijken of ik via hen een tekening kan vinden. Tegen de avond heb ik van Martijn, een sm-eigenaar in Nederland de tekening. Top. Het laat echter zien dat de bout gaatjes geen aftap zijn. Het zijn montage gaten voor op een ander type motor. Dit laat zien dat er ergens anders iets lekt op de pomp. Ik kan het niet direct zien. Morgen verder kijken.

Vrijdag 29 Mei ,2026 Aankomst Xue (Thea)

Om 0830 staat Xue al op de kade. Na een reis vanuit Fiji is ze via Sydney aangekomen.

Met de dinghy haal ik haar op. Een toffe jonge meid van 28 die al sinds haar 22^ste in het buitenland woont. Heel enthousiast. Als ze net aan boord is draait er weer een groot zeeschip in de havenkom.

 Ik laat het een en ander op de boot zien en leg uit hoe de wc en koelkast werkt. Veel om over te praten. We besluiten het duiken uit te stellen. Uiteindelijk wordt dat dinsdag. Veel om te overleggen. We besluiten dat voor we naar Beveridge reef en Niue gaan ook nog naar Palmerston willen proberen te gaan. Daarvoor moeten er een permissie aanvragen bij de douane. Na een lunch broodmaaltijd gaan we de wal op om dat te regelen. We eten aan het einde van de middag pizza. Vroeg avondeten. Xue heeft een lange reis gehad en wil vroeg slapen. Terug aan boord maken we een plan voor de komende dagen. Het wordt druk. Dinsdag hopen we de permissie voor Palmerston te krijgen. Dan Woensdag vertrekken. Daarvoor moeten we nog grote boodschappen doen, duiken en onderwaterschip schoonmaken.

Zaterdag 30 Mei,2026 Proviand dag

Na de koffie en een ontbijtje gaan we kijken wat ze op de marktjes langs de weg hebben aan groente en fruit. Valt een beetje tegen. Een paar avocado’s, komkommers, eieren en paksoi. Daarna wandelen we over de grote toeristische zaterdag markt. Voor Xue de eerste keer. Heel gezellig.

We kopen wat vers brood, en kruiden. Daarna naar de opticien om mijn leesbril op te halen en te laten controleren of de oogdruppels hebben gewerkt. Alleen mijn rechteroog moet ik nog wat langer doen. Ook Xue heeft last van hetzelfde en laat ook haar ogen controleren.

Ze heeft ook eenzelfde kleine infectie aan haar linkeroog. Bij de apotheek halen we nog een flesje oogdruppels. Na een Spaanse omelet lunch gaan we de grote boodschappen doen. In totaal twee winkelwagens vol en €600 armer. Met de winkelwagens lopen we terug naar de haven.

Gelukkig vlakbij en een medewerkster helpt ons. Alles in de dinghy om aan boord te krijgen. Gelukkig is het rustig en staat er geen deining. Als we alles aan boord gehesen hebben bergen we eerst de vries en koel producten op. Dan alle andere zaken in de verschillende voorraad luiken en laden. We zijn er de hele middag druk mee maar hebben alles opgeruimd. Xue heeft beetje last van haar maag. Misschien de omelet of een van de smoothies die we gekocht hebben. Ik maak een verse salade, gekookte aardappelen en verse gebraden worstjes met champignons. Die heb ik zeker een jaar nergens kunnen vinden of ze waren schrikbarend duur. Heerlijk gebakken champignons. We kijken de Franse documentaire “700 sharks in the dark”. Over de haaien in de Fakarava Zuid Pass. Ik heb er 9 keer gedoken, alleen niet ‘s nachts helaas. Het is hier in Rarotonga ‘s nachts best koud. Zo koud dat ik met een T-Shirts moet slapen. Overdag is het heerlijk zonnig en 26 graden maar ‘s nachts! Ik kan me niet herinneren wanneer het voor het laatst zo koud was. Dat is denk ik 3 jaar geleden. Voor Xue haal ik zelfs een dekbed tevoorschijn uit een vacuümzak diep onder in de kast.

Zondag 31 Exploding inside oven glass en onderwaterschip schoonmaken.

Deze morgen na de koffie willen we een yoghurt, granola en banenbrood maken.

De yoghurt is zo uitgelegd. Dan maken we met oats, verschillende zaden, olie en honig een bakplaat vol granola. 30 minuten in de oven en we zouden heerlijke cruesli moeten hebben. De oven is al voorverwarmd. Als de granola aan het bakken is bereiden we een bananenbrood voor dat erna gelijk in de oven kan. Dan horen we ineens een giga klap. De dubbele glasplaat aan de binnenzijde van de ovendeur is volledig versplinterde. Shit. 

Wat nu weer? Nog nooit meegemaakt. De glas splinters liggen ook in de granola. Die kunnen we zo weggooien. Kut. Ook ben ik bang dat we de oven niet meer kunnen gebruiken. We ruimen al het glas op. Heel vervelend. De vraag is überhaupt of deze glasplaat nog wel verkrijgbaar is en hoe we die dan naar ons toe krijgen. Geen Pizza, brood, granola of wat dan ook uit de oven. Heel vervelend. Xue kijkt online en vindt in geval een manier om het bananenbrood in een pan te bakken. We gebruiken de snelkookpan met daarin een steelpan als vorm. Het lukt wonderbaarlijk goed. Dat is een meevaller. 

Nu nog zoeken naar de glasplaat. En ook moet ik nog een service set voor de brandstof inspuit pomp van de hoofdmotor zoeken. We besluiten maar niet te gaan wandelen. In de middag maken we samen al snorkelend en met de lange duikslang het onderwaterschip schoon. Dat valt mee. Door de modder haven in Aitutaki en de kou hier in Rarotonga is de aangroei uit Frans-Polynesië grotendeels verdwenen. De modderige film schrapen we er zo af. De schroef en anodes checken. Het water is een stuk kouder hier. Na een uur beginnen onze handen te tintelen. Zo is de dag alweer voorbij. Na een sundowner maakt Xue een lekkere roerbak met kip en paksoi. Zo fijn dat zij plezier heeft om te koken. Morgen gaan we een hike over het eiland maken.

Maandag 1 Juni, 2026 cross Island hike

Na koffie en yoghurt ontbijt gaan we “de Cross Island hike” doen.

 Het is vandaag de verjaardag van de koning (Charles) dus we zijn niet de enige wandelaars. Het is mooi en droog weer. Het is een prachtige wandeling. Eerst klimmen we naar de Needles. Op sommige plekken moeten we steil omhoog. Geen wandeling met regen. Maar nu prima te doen. We bereiken na 2.5 uur de Needles. Een prachtig uitzicht

Daarna wandelen we door de jungle en de beken naar de Zuidkant van Rarotonga. Echt een top hike. Net voor we er zijn nog de Puapua waterval. Xue neemt een duik.

Langs de weg en kust proberen we een restaurantje te zoeken. Na 4 uur lopen hebben we honger. Omdat het een nationale feestdag is zijn veel restaurants dicht. De supermarkt is nog wel open. We kopen eerst een lekker schepijsje. Daarna wat groente en andere boodschappen. Als we vragen waar er een restaurant is biedt een stel uit Nieuw-Zeeland aan om ons erheen te rijden. Zo aardig want het is best ver. Uiteindelijk is er een hamburgertentje open. Het stel moet toch richting Avatiu, waar de boot ligt en brengt ons uiteindelijk tot bij de boot. We hebben daardoor geen eens op een bus hoeven te wachten. Top. Wat een leuke dag. Aan boord zet ik de watermaker en generator bij. De batterijen moeten nodig opgeladen worden. De zon komt niet meer zo hoog want het is hier al winter. Daardoor houden de zonnepanelen het verbruik van de batterijen niet meer bij. Xue maak een lekkere noedels soep met groente en gehaktballetjes. Zo is de eerste dag van Juni alweer voorbij.

Dinsdag 2 Juni, 2026 Duiken op het rif van Rarotonga

Deze morgen gaan we twee duiken maken met Pacific divers. We lopen naar de haven op 20 min van de boot met onze gear. De eerste duik is in de “Coral garden” Een prachtige variatie van mushroom Coral bommies. In allerlei formaties. Het aantal grote vissen valt een beetje tegen. Bovendien is het vrij koud. We duiken wel een uur lang. Ik ben blij met mijn buddy Xue. Een hele goede duikster. Na een 1.5 uur interval maken we nog een duik van 40 min. Als ik het water in ga begeeft de gesp van mijn loodgordel het die ik van Pacific divers gebruik. Op de bodem stop ik het lood in mijn trimvest zakken. No problem. We zien mooie harde koraal en een aantal naaktslakken. Leuke ervaring. Terug aan boord kleden we ons snel om daar we om 13 uur een afspraak hebben bij de douane voor uitklaren en de permissie om naar Palmerston atol te mogen voor we Cook islands verlaten. Dat wordt zeker ook een mooie ervaring. Langs de immigratie voor een vertrek stempel in ons paspoort. Op de terugweg doen we nog wat boodschappen. Aan boord komt Nane, een van de familieleden van de Marsters families op Palmerston twee dozen met onderdelen brengen.

We hebben ondertussen ook contact met de families op Palmerston. Ze zijn nu al blij dat we komen want een bevoorradingsschip komt slechts een keer per half jaar. In de avond krijgen we zelfs de vraag of we gekoeld medicijnen voor de kliniek mee kunnen nemen. Geen probleem. Dan starten we voor een paar dagen de bankkoelkast op. Ze komen morgen, voor we vertrekken de medicijnen brengen. Xue maakt vanavond een heerlijke pesto pasta. Samen met de salade spruiten die al aardig gegroeid zijn. Daarna vroeg naar bed. De komende dagen zitten we weer op zee.

Woensdag 3 juni, 2026. Vertrek naar Palmerston

Om 0800 staat het volgende familie lid op de kade om spullen voor de bewoners van Palmerston te brengen. 

 Zo leuk. Nog twee dozen. Niet snel daarna komt Nane ook nog een keer met twee dozen. Als we alles aan boord hebben gezet gaan we onze laatste boodschappen doen. Lekker bruinbrood besteld bij de bakker. Als we langs de boot lopen om richting de supermarkt te gaan staat de apotheker te wachten met de medicijnen. Een kleine koelbox met vaccins voor de baby’s op het eiland.

 Ook nog een dame met wat spullen. Die neemt ons mee naar de supermarkt en koopt nog 10 dozen eieren voor de bewoners. Zo kunnen wij ook onze laatste boodschappen doen en hebben we een lift heen en weer. Top. Aan boord maken we de boot klaar voor vertrek. Dinghy aan dek en de veren van de achter lijnen wisselen we voor een lange lijn. Om 12 uur helpt de havenmeester ons met ontmeren. Een lijn losgooien. Het anker halen we vrij eenvoudig op. Er zit verbazingwekkend weinig modder aan de ketting. Op naar Palmerston. Met een lekker windje varen halve wind met zo’n 6 a 7 kn. Later op de middag neemt de wind langzaam af. Xue pakt alles snel op. Erg fijn en leuk. Ze weet zelfs de belangrijkste knopen als een paalsteek en mastworp. Top. Ik maak om 1630 Mexicaanse tortilla’s zodat Xue vroeg kan gaan slapen. De wind is erg veranderlijk. Voor Xue om middernacht op wacht komt wissel ik naar alleen genua en bezaan. Een eenvoudige setup. We gaan iets langzamer maar wel zo overzichtelijk voor Xue. Er staat niet veel wind helaas. Zo kan ik wel goed slapen hoop ik. Om 0015 stap ik m’n kooi in. Om 0230 wekt Xue me. De wind is toegenomen tot 24 kn. Dat is te veel voor de Passaat bomen. Ik reef eerst de genua een beetje maar als het aanblijft haal ik de boom weg. Opeens geeft de stuurautomaat een foutmelding? “Drive stopped” Dat heb ik nog nooit gezien! Pfff 0300 ‘s nachts  Dit is niet goed! Ik reef de genua verder. De wind is intussen gelukkig wat afgezwakt. Achter in mijn hut haal ik alle matrassen weg om bij het kwadrant te kunnen kijken. Alleen dat is al een giga klus. Als ik de luiken naar de roerkoning en het kwadrant open haal schrik ik me een hoedje. Er is een bout afgebroken die het kwadrant vast houdt op de roerkoning die weer verbonden is met de lineaire stuurautomaat ram. Holly Moly! 

Een van de twee bouten is gewoon doormidden! Snel zoek ik een nieuwe bout. De eerste die past maar erg lang is zet ik tijdelijk op het kwadrant. Dit alles terwijl de boot heftig ligt te rollen. Pfff ik ben moe, nog maar 1.5 uur geslapen sinds gisterenmorgen 0600. Ondertussen draait de wind iedere keer en moet ik ook boven Xue helpen met aanpassen van koers en zeilen. Na een pauze zoek ik verder naar een beter passende bout. Ik heb er een maar die is niet nieuw. Nou ja voorlopig maar erop zetten. Om 0400 is alles gerepareerd. De wind is helemaal weggevallen. Ik start de motor, even een tijdje op de motor. Xue wil nog wel twee uurtjes op wacht blijven. Heel fijn, kan ik nog even proberen te slapen. Na een uurtje word ik weer geroepen. De wind is terug. Of toch niet. Ik geef het op. Ik blijf wel boven. Zo kan Xue proberen te gaan slapen. Om 0715 komt de wind een beetje terug. Kan in ieder geval die lawaai bak uit. De koers is goed voor de ballooner. Ik zet hem alleen. We varen op 9 kn wind in ieder geval weer 5 tot 6 knopen. Pfff, ff koffie. De zon komt op. Vandaag heel rustig aan doen. Om 0830 is Xue ook wakker. Ze maakt een heerlijk ontbijtje met gebakken ei, ham en kaas. Daarna ga ik nog een uurtje liggen. Rond de middag ben ik toch alweer wakker. We zetten de positie in de kaart en ik neem een douch. De zon schijn lekker maar de wind zwakt weer af. We lopen nog geen 3 knopen. Om 1400 zetten we de motor maar weer een tijdje bij. Vervelend maar anders komen we vrijdag net na het donker aan. Als om 1540 de accu’s vol zijn en de wind weer een klein beetje toegenomen trekken we de zeilen weer open, 4 kn. Hopen dat de wind toeneemt. Xue maakt vandaag een Chinese noedelsoep met kip en groentes. Lekker. We eten vroeg zodat zij op tijd kan slapen. Om 2000 is de wind wat meer en lopen we 5 kn. De genua blijft echter klappen door de deining. Ik gooi het over bakboord. Genua aan de lijkant. Dat is een stuk rustiger. De ballooner klapt niet zo hard open op de deining. Minder stress op het staande want, passaat bomen en de mast. Wel sturen we 30 graden uit koers. We zullen meer mijlen moeten maken en later dan bakstag wind over stuurboord. Zonder ballooner maar met grootzeil. 

Vrijdag 5 Juni, 2026 Aankomst Palmerston atol

Net voor middernacht klapt ineens de bakboord passaat boom naar beneden. Holly shit wat nu weer? Uphaul gebroken? Ik zit al uren te twijfelen of ik de bomen weg haal want we slingeren veel op de deining en daardoor klapt de zware genua iedere keer met een klap open. Niet goed voor de mast en verstaging. Al zouden ze ertegen moeten kunnen. Ik roep Xue erbij en we rollen de genua en ballooner op. Gelukkig kan ik de boom binnenboord trekken. Er lijkt geen schade. Als ik de Uphaul en sluiting bekijk zie ik niks. De sluiting is open. Als ik Xue vraag hoe ze hem dicht geklikt heeft blijkt ze hem niet in de borggroef geplaatst te hebben. Holly Moly. We controleren snel de andere boom en ook deze blijkt niet goed gesloten. Gelukkig geen schade. Dat had een hele dure leerschool geweest. De bomen worden niet meer gemaakt. Die zou ik custom-made moeten laten kopiëren. Eind goed al goed. Maar niet verder over nadenken. Om middernacht komt Xue op wacht en duik ik mijn kooi in. Om 0300 roept Xue me. De wind is toegenomen tot 20 knopen. Tijd om de passaat bomen weg te halen. De genua blijft nu zonder staan. De ballooner er eerst af en dan op de genua, grootzeil en bezaan verder. Ik duik nog even mijn kooi in. Net voor 0600 roept Xue me weer. De wind neemt toe en we passen de zeilvoering aan. We kunnen halve wind varen en lopen 7.5 en soms 8. Top. Xue gaat slapen en ik neem de wacht over. De wind is helaas niet lang steady. Ik ben de hele morgen bezig met zeilwisselingen. Heel vermoeiend. Tussendoor ook nog een whatsapp met Herman over een swivel probleem bij hem. Mijn ervaringen zijn waardevol. Verder allerlei mail die ik moet beantwoorden. Een hele drukke morgen. En de snelheid zakt weer in. Ik ben het zat en zet de motor een tijdje bij. Als Xue wakker is om 1000 kijken we samen naar de outhaul motor (onderlijk strekker) van het grootzeil. De motor loopt langzamer dan normaal Zoals gedacht is een van de koolborstels weer kapot. Sikaflex seal open maken, kap eraf, koolborstels eruit en eventueel koolstof eruit zuigen met de stofzuiger. Nieuwe koolborstels erin en dan een nieuwe Sikaflex seal aanleggen en kap er overheen. De koolborstels gaan erg snel. Vier maanden geleden ook al vervangen. Zal wel de kwaliteit van de borsteltjes zijn. Hoop ik. Om 13 uur hebben we nog 30 mijl te gaan. De wind trekt weer wat aan dus proberen we weer verder te zeilen. Kan die herrie bak weer uit. We moeten 6 kn lopen om er om 1700 te zijn. Om 1315 begin ik aan het eten. Een grote salade met aardappeltjes en een eitje. Nog 30 mijl. Om 1500 zien we de eerste Motu’s (eilanden) van Palmerston. Land in zicht!

Om 1600 roepen we Edward Marsters van Palmerston op via VHF 16. Hij had eerder al een whatsapp gestuurd. We zijn er bijna. Edward komt met zijn vissersbootje buiten het rif om een goede plek aan te wijzen voor het anker. Er is weinig tot geen zand. We liggen letterlijk aan de rand van de atol waar het rif vanaf een diepte van honderden meters naar het oppervlak komt binnen een afstand 100 m. Om 1745 valt het anker. Een 45 min voor zonsondergang. Perfect timing. Ik controleer het anker. Deze blijkt precies in een kuil in het koraalrif te liggen. Super. Bijna in een stuk zand zelfs. Het anker hangt achter wat koraal maar als we draaien zal deze niet uit de diepere kuil kunnen komen. Prima. Het water is kraakhelder en we liggen met 50 m ketting precies boven de drop off. Super voor een duik.

Edward komt langszij en laat weten dat de custom officer Juliana morgen om 11 uur komt. Dan zullen ze ook alle pakketten en de medicijnen meenemen. We zijn erg nieuwsgierig en opgewonden over de dingen die komen gaan. Xue maakt een boerenomelet als avond eten met vers bruin boord. Daarna een welverdiende rust.

Zaterdag 6 Juni. Palmerston

Na een goede nachtrust worden we rustig wakker met een kop koffie. Daarna een heerlijke FODtje (frisse ochtend duik) Ik zie een grote barracuda en een nieuwsgierige zwart punt rif haai. Om 1030 zien we ineens een zeilschip aan de horizon. Het is Kincsem. De Amel 55 die ook naast ons lag in Rarotonga. Wat leuk. Een tweede cruiserboot. Zij waren eerst naar Aitutaki geweest.

Om 12 uur komt Edward met Juliana. Zij klaart ons in. Niet echt een inklaring want we zijn officieel al uitgeklaard van Cook Islands in Rarotonga. Meer een lokale check. We zijn de eerst cruiser boot dit seizoen. Dat moet gevierd worden. Met verse koffie (FOTO) Als ze ook Kincsem hebben ingeklaard komen ze naar ons terug om alle voorraden die we meegenomen hebben voor de bewoners te lossen.

https://video.wixstatic.com/video/b3262a_2ea19283872a415295c363cc9510beb8/480p/mp4/file.mp4

Met z’n allen gaan we daarna met Edward Marsters naar Palmerston eiland. Daar worden we heel hartelijk ontvangen door Mele, de nurse. Die is in de wolken met de medicijnen, de vaccinaties voor de baby’s die we hebben meegenomen. We krijgen een heerlijke lunch geserveerd.

Gebakken papagaai vis. Een product wat hiervandaan over de hele wereld wordt geëxporteerd. Kopra doen ze daarom niet meer. Dat wordt in Tahiti alleen nog van de Tuamotus gehaald omdat het dichterbij is. De papagaai vis heeft daar Ciguatera ziekte. Na de lunch neemt Edward ons mee over het eiland. We bezoeken de graven van William Marsters, de stichter van de families hier op het eiland. Hij kwam hier met drie vrouwen. Hij gaf elke vrouw een eigen deel van het eiland, bouwde voor elke een huis en zo ontstonden er drie families

We bezoeken de andere families en maken een eerste bezoek aan de school. Het is zaterdag dus de kinderen (11) zijn vrij. We hopen er volgende week nog een keer langs te gaan. De elektriciteit is sinds vanmorgen 0500 uitgevallen. In het generatorhuis zijn ze druk bezig met de reparatie. Het lijkt alsof het brandstoffilter verstopt was. Er zit een nieuwe op maar deze lekt. Als ik meekijk blijkt de houder van de afsluitende zware slangen klem gebroken. 

Een extra slangenklem op de houder zou voldoende moeten zijn. We laten de mannen het alleen oplossen en wandelen rond het eiland. De paden zijn allemaal netjes geharkt. We gaan langs bij Mele, de verpleegster in de clinic. Luke de dokter biedt aan om enkele patieten te bezoeken indien nodig. Mele wil het leifst dat hij naar haar eigen oor kijkt.

Elke vrijdag harken ze met alle families. Julienne de custom officer houdt een leuke Facebookpagina bij. Aan het einde van de middag brengt Edward ons terug met zijn vissersboot. Het rif is vrij nauw en Edward weet precies tussen de bommies door te varen. Aan boord nemen we een rum.

Luke de crew van Kincsem, een 35-jarige Ierse dokter kijkt mee in mijn medicijnkast om te zien wat we aan de zuster op het eiland kunnen geven. Hij zal morgen ook nog een paar patiënten van het eiland bezoeken om de zuster te assisteren. Het was een prachtige eerste dag op het eiland. We hebben beloofd morgen naar de kerkdienst te komen. Zo kunnen we alle eilandbewoners ontmoeten. In de avond maken we nog een heerlijke maaltijd en dan is het ineens alweer 2100. Bedtijd.

Zondag 7 Juni, 2026 Kerkdienst, lunch en planning

De afgelopen nacht stond er veel wind maar we zijn prima blijven liggen achter het anker. Ik kijk in de ochtend een deel van de Formule 1 race in Monaco. Te druk om het af te kijken. Wel ben ik een stootwil kwijt. Het touw is door geschavield. Helaas. We proberen de ketting deels vrij te maken van het koraal. Om 0900 komt Edward ons ophalen voor de kerkdienst. 

In ons nette pak worden we ontvangen door de pastoor en zijn vrouw. Dit is mijn eerste dienst in vele, vele jaren. Ik ben hier niet voor God maar om respect te tonen naar de eilandbewoners. Ze zijn allemaal netjes gekleed in wit. Thea krijgt van Edward een mooie hoed. Alle dames hebben een mooie hoed. Het zingen is prachtig. De mannen aan de ene kant. De dames aan de andere. (

De pastoor bedankt ons voor onze komst en de geboden hulp. Het is hartverwarmend om zo ontvangen te worden. Na de kerkdienst heeft Edward en zijn broer Simon (een van de elderlies uit de counsel) een heerlijke lunch gemaakt. Verse koude kokosnoot melk met gebrande eigen kip, tarot, rijst en kokos gravy. Een hard verwarmend gezelschap waarbij ook de pastoor, zijn vrouw en kleine aanwezig is.

We spreken af morgen een aantal moorings te installeren. Terug op de boot om 1430 maken Thea en ik een eerste verkenning duik. Geweldig we kijken bij ons anker en die van Kincsem. Ook bekijken we de achtergebleven ketting van de huidige mooring die vernieuwd zou moeten worden. Er staat aardig wat stroom maar we kruipen terug over het rif. Als we terug zijn bij de boot zakken we nog even af naar de drop off. Waanzinnig. We kijken de diepte in. Zonder einde. Omdat we aan het einde van de duik zijn zakken we niet verder af. Een volgende keer. Terug aan boord vullen we de duikflessen en laten de watermaker lopen. We eten tonijn sashimi. Er staat nog zoveel op het programma. We willen graag naar de school, naar de hut van Edward op een van de andere eilanden. Ze hebben meerdere optimisten voor de kids. Daarvoor moeten we ook kijken of we wat schoten hebben. Het zou top zijn om een dag met ze te zeilen. Als het weer maar gunstig blijft. Dat is de grote boosdoener. Sávonds eten shashimi

Maandag 8 Juni, 2026 wassen draaien, moorings installeren, eilandbezoek

Na het opstaan zet ik gelijk de wasmachine aan. Even een paar wassen draaien. Vandaag en morgen wordt er nog mooi rustig weer voorspeld. Daarna kan het wel eens heel oncomfortabel worden. Er worden 4.5 m deining voorspeld voor donderdag en vrijdag. We kunnen hier niet de atol binnen dus moeten we misschien naar de noordoost kant om daar te schuilen. Dat voor later. We draaien drie wassen en wachten op Eddie. Hij is de kettingen en meerlijnen aan het voor bereiden die wij gaan installeren. Alle duikuitrusting ligt klaar. Ik laat de drone nog even op en vlieg over het rif en Palmerston eiland. Geweldig. Als Eddie er is laden we alle duikuitrusting op zijn boot. We bespreken de volgorde en Thea en ik zakken af naar 8 m.

https://video.wixstatic.com/video/b3262a_6bb82b59a87845d19bf00c9a75c5ce23/1080p/mp4/file.mp4

Daar ligt nog een ketting van 20 mm door de bommies. Die ziet er prima uit. We zetten de nieuwe 22 mm meerlijn vast met een 5 Mt shackle. Ik heb Eddie een 12 m van mijn eigen ankerlijn gegeven. Zo goed als nieuw. Daarna een borgdraad door de shackle pin. Super. Dat is de eerste. Vervolgens duiken we op 10 m richting het zuiden om een nieuwe plek te vinden. Er zouden meer stukken ketting moeten liggen maar die zien we niet. We laten de SMB op wanneer we een plek hebben gevonden waar we een nieuwe ketting door een paar rif gaten kunnen rijgen. Eddie laat de ketting zakken en we rijgen hem samen door de gaten. We blijken in het huis van een groene morene te zijn gekomen. Ook zitten er vele jonge Lions fish. En het koraal is prachtig. We beschadigen het een beetje maar dit is beter dan dat iedereen zijn anker maar in het koraal laat vallen. En als je de film “700 haaien in de nacht “bekijkt waar de haaien op jacht zijn naar zeebaarzen dan valt de schade die wij aanbrengen aan het rif in het niets. Om 1230 hebben we twee nieuwe moorings geïnstalleerd. We zijn er best trots op. Eddie brengt ons terug aan boord. Vanmiddag komt hij ons ophalen voor een bezoekje op eiland. We hebben nog zoveel te doen. Aan boord ruimen we de droge was op, Thea spoelt alle duikuitrusting. Heerlijk hoe ondernemend ze is. En als duikinstructrice op een Live-aboard met 30 duikgasten is zij niet anders gewend. Als we alle voorbereidingen klaar hebben halen we de stabilisatoren binnen en gaan anker op. We gaan aan onze eigen geïnstalleerde mooring liggen. Top. Om 1500 komt Eddie ons ophalen. Terwijl we full speed door de pass varen volg ik ons met de drone. Geweldig. Bij Eddie krijgen we koffie en daar komt Juliana (de custom officer) op bezoek. We geven haar de drone beelden zodat zij een video online kan zetten. Waanzinnig 

Daarna lopen Thea en ik naar Mele de zuster om haar 4 zakken 500 ml NACL te geven voor het ziekenhuis. Ik heb er zoveel. Ook help ik haar met het opstarten van de sterilisatie machine. Die durfde zij niet te gebruiken. Met het internet erbij zijn we er snel uit. Instructie boek in pdf en YouTube video met instructies. Een kind kan de was doen. Ze is dolblij met alle hulp.

Ook worden we weer bedankt voor het meenemen van de vaccinaties. Zo fijn om te kunnen helpen. En het kost zo weinig moeite. We krijgen er zoveel glimlachen en gastvrijheid voor terug. Eddie geeft ons twee grote rollen met ingevroren papagaai filets. Ook laat hij nog even zien hoe je kokosnoten leeg snijd. Voer voor de varkens. 

Als hij ons aan boord heeft gebracht om 1730 neemt hij nog een sundowner biertje voor hij terug naar het eiland vaart. Ik maak vanavond gebakken aardappelen met salade en Hollandse gehakt ballen volgens moeders recept. De dag vliegt voorbij. Om 2100 duiken we moe onze kooien in.

Dinsdag 9 Juni, 2026 Bezoek aan de school

Deze morgen maken Thea en ik samen een nieuw oogsplits aan de ankerlijn. Met een stalen insert.

Tegelijk vullen we de duikflessen. Om 1045 komt Edward ons ophalen om een bezoek te brengen aan de school. We hebben nog wat schriftjes, pennen en potloden om uit te delen. De kinderen zijn in hun middagpauze. We worden hartelijk ontvangen door je juffen. In totaal zijn er op dit moment 11 kinderen. Drie onder 6 jaar krijgen apart les. De andere negen kinderen zijn tussen de 6 en 21. Behoorlijk wat voor een gemeenschap van 37. De juf zelf heeft 8 kinderen, 2 ervan zijn in Nieuw-Zeeland bij familie. Ze geeft les met haar kleinste baby op de arm. Zij is eigenlijk nu de vierde familie want is getrouwd met een man van Pau Pau, een van de andere Cookeilanden. Ik speel voetbal met de kids terwijl Thea met drie meiden volleybal speelt. Na de pauze kleden alle kids zich weer in uniform en poetsen netjes hun tanden. Bij de deur worden ze een voor een gecontroleerd door de juf. Een krijgt opdracht om aan zijn mamma te vragen om vanmiddag zijn nagels te laten knippen. Te lang! We maken een groepsfoto met de drone.

De drone video’s geef ik aan de juf en Juliana. Die gaan er een mooie Instagram video van maken. Terug bij Edward krijgen we lunch van Mele, de verpleegster. Heerlijk. Met verse kokosnootmelk. De mannen hebben vanmorgen veel papagaai vis gevangen. In een groep van 6 fileren ze de vissen. (

Als een geoliede machine worden de vissen verwerkt. In rolpakketjes van 3 tot 5 filets worden ze in cellofaan ingevroren. Ik moet natuurlijk ook leren hoe je de vis goed fileert. Na een paar keer gaat het best goed. Handig om te leren. Ze proberen een 1000 kg te vangen, fileren en in te vriezen voor het bevoorradingsschip komt in Juli. Hun voornaamste inkomen. De papagaai vis is zeer geliefd want in tegenstelling tot in Frans-Polynesië heeft deze geen Ciguatera ( ) ziekte hier. Na het werk tijd voor een koffie. Het is hier gezellig en zeer aangenaam. Thea is met Mele recepten aan het uitwisselen.

Na de koffie proberen we te analyseren waarom een van de elektrische golf karretjes niet werkt. Een voor een testen we de lithium batterijen. Een ervan oververhit bij laden. Een tweede wil helemaal niet laden. Uiteindelijk blijken twee van de vijf batterijen kapot. De elektromotor is 60V dus heeft vijf batterijen nodig om goed te werken. Een duur grapje om nieuwe te kopen. Een tweede 12V lader blijkt ook niet te werken. Na 1.5 uur testen lijkt de zekering niet de juiste maat te hebben. Misschien heb ik er nog een op de boot. Later uitzoeken. Het is alweer 1730 en tijd om terug te gaan naar de boot. Er komt morgen een deining veld aan met hoge deining tot wel 4.5 m. De vraag is of we kunnen blijven liggen op de zuidwestelijke plek. Misschien moeten we morgenmiddag naar de Noordoostkant om te schuilen. Het zullen een paar onrustige dagen worden maar we hebben nog geen zin om weg te gaan. We hebben nog zoveel te ontdekken hier. Bovendien zij de volgende atol Beveridge reef en Niue nu ook niet rustig om te liggen.

Woensdag 10 Juni, 2026

De nacht was al behoorlijk onrustig. De wind is toegenomen tot vlagen van 22 kn. De deining begint te bouwen. In de ochtend zo’n 2 m en 8 seconden. De wind komt uit het zuiden zoals voorspeld. Met de stabilisatoren wordt het slingeren goed gedempt. Het is niet eenvoudig om te bepalen waar het beter is. Hier of aan de Noord Oost kant. Daar zouden we moeten ankeren in het koraal. Ook niet ideaal. We moeten eventueel gewoon naar zee en bijliggen. We stellen een beslissing nog even uit. We gaan eerst een extra ankerlijn zetten naar de mooring. Een die we naar het achterschip kunnen trekken om de kop recht in de deining te brengen. Thea doet het geweldig door de lijn door een sluiting op de meerketting te brengen.

Rond haar zwemmen vier nieuwsgierige haaien. De lijn werkt top. We slingeren gelijk bijna niet meer. We komen er wel achter dat de lijnen van Magma stabilisatoren. kapot zijn. Ze bengelen nog maar aan een einde. Vandaar dat we ook zo lagen te slingeren. We trekken ze aan boord. De rest van de middag zijn we bezig met vervangen van de lijnen op de stabilisatoren. Zo is de dag alweer voorbij.

We hebben contact met Edward en zijn zoon Alex in Australië om de weersvoorspellingen door te spreken. Voorlopig lijkt het op onze huidige plek toch goed uit te houden. Ik maak voor het eerst lekkerbekkies met de papagaai visfilets die we van Edward hebben gekregen. Thea maakt er noedels bij met allerlei roerbakgroentes. Heerlijk. Het is alweer 2100 en tijd om te gaan slapen. Er is weinig tijd geweest voor alle administratie die ik wilde doen. Morgen weer een dag. We zijn moe.

Donderdag 11 Juni 2026

Vannacht ben ik eruit geweest omdat de boot weer meer aan het rollen was. Het bleek dat de scharnieren van een van de stabilisatoren waren afgebroken. Die blijken met puntlassen te zijn vastgezet op de platen. Niet erg sterk. We boren een viertal gaten in beide 10cm langs scharnier wangen en zetten er boutjes in. Dat lijkt steviger. Ook weer opgelost. Afwachten wanneer de andere scharnieren het begeven. Dat is voor later. We hebben nu weer twee stabilisatoren en dat scheelt veel. We liggen eigenlijk heel rustig. De deining begint hoger maar langer te worden. Voor ons geen probleem. Op het eiland wel. Edward vertelt via de radio dat ze de boten en de grote tractor al verder het eiland opgebracht hebben. De golven komen op sommige plekken al de paden op. Aan de buitenkant van het rif op de zuidzijde zien we de 4 to 5 m hoge deining met veel geweld op het rif kapotslaan en over het rif heen komen naar het eiland

https://video.wixstatic.com/video/b3262a_b49db403e5b24657ac7609b10303f8c1/1080p/mp4/file.mp4

Ik heb eindelijk tijd om wat administratie te doen en verder te zoeken naar het ovenglas en andere onderdelen. Als ik Thea vertel dat we een Airfryer hebben gaat ze gelijk proberen om daar een brood in te maken. Ook wil ze weer taugé maken. Het is fijn om haar als crew te hebben. Een positieve en actieve meid met initiatief. En eager om te leren. Ze vraagt me de oren van het hoofd over alle technische zaken aan boord. Ze wil over alles meer weten. Als ik de sextant laat zien wil ze gelijk weten hoe het werkt. Erg fijn om haar aan boord te hebben. Nu we geen mogelijkheid hebben om aan land te gaan moeten we ons zelf aan boord vermaken. Alleen zou ik me eenzaam zijn gaan voelen. En er is genoeg te doen. De stabilisatoren houden ons zo wie zo bezig. Ze hebben wel effect als ze uithangen. Zoveel rustiger en minder slingeren. Het is de moeite waard. Als Thea met het brood bezig is start ik de generator en de watermaker. De dag vliegt weer voorbij. Ik maak vandaag Nasi Goreng. Het brood lijkt goed gelukt.

Voor lunch morgen. De Nasi Goreng met satésaus wordt ook weer gewaardeerd. Niet slecht voor een blanke Europeaan.

Vrijdag 12. Juni, 2026

Vannacht word ik om 0445 wakker. De wind is aangewakkerd tot 25 kn. Ik controleer de meerlijnen naar de boei. Zet een stuk rubber op de achterlijn tegen schavielen. Alles houdt goed. Ik probeer weer te slapen en heb drie heftige dromen over een genua die kapot klappert en nog veel meer. Ik ben in tranen in mijn droom. Als ik wakker word ben ik opgelucht als ik me realiseer dat alles ok is. We nemen een koffie en een yoghurt ontbijt. Het brood bewaren we voor de lunch. In de middag werk ik wat aan de blog en Thea maakt een proef video van de installatie van de moorings. Leuk als zij het editen van de video’s gaat doen. Ik heb er gewoon geen tijd voor. We bestuderen het weer en zien dat er maandag of dinsdag waarschijnlijk een goed weer window komt om naar Beveridge Reef te gaan. Een atol zonder Motu’s. Alleen een rif dat met hoogwater grotendeels onder het wateroppervlak ligt. Er woont niemand. Net zoals op de Minerva atol tussen Tonga en Nieuw-Zeeland. In Beveridge Reef willen we zeker gaan duiken. Hier ook maar het weer zit niet mee. Deze zondag en maandag morgen wordt er nu 30 kn wind verwacht. Morgen is nog redelijk rustig dus zou onze laatste kans zijn om aan wal te gaan. We hebben contact met Edward en bevestigd dat hij ons morgen wel kan ophalen. We moeten helaas ook verder gaan want er is nog zoveel voor we half July in Fiji moeten zijn om Christina op te pikken.

Zaterdag 13 Juni, 2026 Bezoek aan Palmerston

Om 1100 komt Edward ons ophalen. Langszij Abayomi is het rustig omdat ik lij gemaakt heb. De wind is 20 kn maar langszij is het bijna vlak. We hebben nog een oude lange val van 40 m, een landvast, WD40 en een tank benzine voor Edward. Als dank voor al zijn hulp en gastvrijheid. De tocht door de pass verloopt goed. Hier staat altijd een uitgaande stroom. Met de wind uit het zuidoosten is het vlak in de pass. Wel veel tegenstroom maar daar komen we wel doorheen.

https://video.wixstatic.com/video/b3262a_1412d82513804442bc1158aaf58ebabe/1080p/mp4/file.mp4

Aan wal worden we weer hartelijk ontvangen door De Marsters familie. Ik help bij het repareren van een sternanchor voor de vissersboot. Een tijd geleden dat ik gelast heb. Leuk.

Thea kletst met Mele, de verpleegster. We drinken koffie na het werk en worden uitgenodigd voor de lunch. Mele heeft een stoofpot gemaakt met geitenvlees en rijst.

De mensen zijn zo gastvrij. Na de lunch plukken we limoenen en leren van Edward hoe we kokosnoten uit de schil moeten pellen.

Hij heeft ook nog een kap voor mijn 15 Pk Yamaha Enduro. De verf is van mijn kap is afgebladderd. Nu ziet hij er weer een stuk beter uit. Top.

We nemen met droefheid afscheid van iedereen. We zouden graag langer willen blijven want er is nog zoveel te ontdekken. Het weer is echter niet gunstig om te duiken of naar de andere Motu’s in de atol te varen met Edward. Te veel wind en te veel golven & deining. Daartegenover ziet het weer er voor Beveridge Reef en Niue er volgende week er wel gunstig uit. Keuzes?! Aan boord van Abayomi nemen we nog een sundowner biertje met Edward. Net voor het donker wordt vaart uit terug door de pass naar Palmerston eiland. We nemen een lichte maaltijd met toastjes en verse avocado. Morgen komt de wind. Er wordt 26 tot 35 kn verwacht. Een goede test voor de mooring.

Zondag 14 Juni 2026 Formule 1 Barcelona, Wind en Blog

De ochtend begint met kijken van de Grand Prix van Barcelona. Een spannende race. Hamilton wint zijn eerste race met Ferrari. Max wordt 4th. Een spannende race. De rest van de dag ben ik bezig met de blog online brengen terwijl de wind met 30kn door de wand giert. Tussendoor maak ik Hollandse pannenkoeken. Morgen gaan we helaas vertrekken van Palmerston. Het weer ziet er goed uit om Woensdag aan te komen in Beveridge Reef. Twee dagen varen. Daar hopen we een paar mooie duiken te maken voor we naar Niue gaan. Daarover meer in de volgende blogs. Nog 43 dagen en dan komt ook Christina aan boord. Spannend.

Later xoxo