Cook Islands, Aitutaki & Rarotonga (Blog 116)

Zondag 10 Mei, 2026 Vaarwel Frans Polynesië, vertrek uit Maupiha’a

De dag begint onrustig om 0530. De wind is iets gedraaid en we liggen hier niet meer zo comfortabel. Er staan meer golven. We hebben nog een hoop te doen voor we weg kunnen. Het weerbericht geeft een prachtige 5 bft onder een 110 hoek van bakboord. Ideaal zeilweer. Ik stuur de laatste documenten naar de Cook Island autoriteiten. We bergen alle duikspullen op. Bjarne maakt Spaanse tortilla’s zodat we de aardappelen, uien en eieren kunnen opmaken. We mogen niets aan fruit of groente importeren in Aitutaki. Ik breng een rode kool en wat stukken bevroren varken naar de familie. Daarna hijsen we de buitenboordmotor en de dinghy aan dek. Om 11 uur zijn we klaar om te vertrekken. Ook Ingo en Karin komen mee. Gezellig. We halen het anker op en blazen de scheepshoorn terwijl we wegvaren. Bye bye Maupiha’a, Bye bye Frans-Polynesië. Het was een bijzonder mooi jaar. Met een snelheid van 9.5 knopen schieten we de pass door. We hebben 4 knopen stroom mee. Buiten hijsen we de zeilen en al snel lopen we halve wind 8 knopen. Campagne sailing! Met deze snelheid zouden we er al dinsdag morgen zijn. Nog 360 mijl, We schieten Frans-Polynesië uit met 7 to 8 kn. Uitschieters naar 9. Halve wind. Een top begin. We eten in de avond macaroni. De zeeën beginnen aardig op te bouwen met 2.5 tot 3 deining. Bjarne heeft ineens geen honger meer. Toch een beetje zeeziek. Ik neem de avond wacht en Bjarne gaat voorslapen. Aan bakboord kant op een mijl of 3 is het één grote lichtshow. Veel bliksem maar gelukkig blijft het op afstand. De snelheid neemt iets af omdat de wind inzakt tot 12 kn. Om 2345 wek ik Bjarne en geef de wacht over. Ik probeer eerst op de bank in de cockpit te slapen maar dat wordt alleen maar snoezen. Om 0100 ga ik het in de achterhut proberen. De wind is vrij constant.

Maandag 11 Mei, 2026 Eerste etmaal 140 mijl.

Om 0430 word ik wakker gemaakt omdat de wind is toegenomen tot 25kn. Als ik boven ben is hij echter alweer gezakt. Bjarne gaat naar zijn kooi en ik neem de wacht over. Om 0500 zakt de wind in en zet alleen de ballooner. Ik laat Bjarne maar slapen. Om 0630 varen we een zware onweersbui binnen. Niet te vermijden. Ik draai de genua en ballooner in. Alleen op het grootzeil en bezaan lopen we nog 5 kn. De wind neemt toe tot 26 kn en het begint hard te regenen en onweren. De wind draait alle kanten op. Ik probeer verschillen koersen om uit de bui te geraken. De wind zakt in maar het blijft regenen en de deining is ook nog 2.5 m. Om overstag te gaan start ik de motor en vaar recht naar t zuiden om uit de bui te komen. Na een uur lijkt het te lukken. Bjarne is ondertussen ook wakker. De ballooner kan weer uit.

Hopelijk kan hij drogen. De wind neemt weer toe. We lopen 8.5 kn met de genua en ballooner. Als de wind boven de 20 kn ware wind komt hak ik de knoop door. De ballooner moet eraf. Te veel wind. Dat gaat goed. Ook op de genua, grootzeil en bezaan lopen we nog 7.5 kn. Prima. In de middag wordt het mooier weer en zetten we de ballooner weer zodat deze helemaal kan drogen. Voor de snelheid hoeven we het niet te doen want we gaan veel te hard. Als we zo door zouden gaan komen we al dinsdag om middernacht aan. We moeten 6 uur lozen. Met 5.2 kn komen we woensdag morgen, een uur voor hoog water aan. Dat is het meest ideaal. Als de ballooner droog is halen we hem om 1430 weer naar beneden. Mooi droog opgeborgen. Bjarne maakt vandaag een salade met tomaten, sla, tonijn ui en. Alle groente en fruit moet op voor aankomst.

Woensdag 13 Mei Aankomst Aitutaki

Gisteren zijn we wat noordelijke gaan varen zodat het wat comfortabeler is op de deining. We hoeven ons niet te haasten en varen grotendeels op de genua en bezaan om niet te hard te gaan. Zo zeilen we rustig door de dinsdag. Om middernacht komt Bjarne op wacht. We halen de passaatbomen binnen en verleggen de koers 40 graden naar bakboord. Aitutaki here we come! Nog 70 mijl. Halve wind met vol zeil lopen we al snel weer 7.5 kn. Iets te snel. 6 kn is voldoende. We halen de genua half binnen. Een mooie stabiele koers voor mij om op te slapen. Om 0400 neem ik de wacht weer over. Prima geslapen. En een rustige steady wacht voor Bjarne zonder bijzonderheden. Om 0600 begin ik met voorbereiden van de boot voor de aanloop en meren. Het is een haven onder constructie. Nog geen mooie steigers. Alleen wat bergen zand, modder en wat grote keien. We zullen in Med-mooring meren. Voor, ons anker en achter twee lange lijnen naar de wal. Ik hang aan beide zijden de stootwielen op zodat we beschermd zijn naar de jachten naast ons. Om 0630 volgens plan, komen we aan op de rede van Aitutaki. Ik probeer de havenautoriteiten op te roepen maar krijg geen antwoord. Er ligt ook een vrachtschip te wachten. Als ik hem oproep krijg ik een vriendelijke stuurman aan de lijn. Hij komt voorraden brengen vanuit Auckland. Ze zullen voor de kust drijvend de containers overzetten op een Barge want hij is te groot om de smalle pass van 30 m breed door te komen. Bovendien is er geen kade en diepte genoeg voor hem. Hij laat weten dat hij om 0800 begint met overzetten van de containers. De autoriteiten zullen waarschijnlijk pas tussen 0730 en 0800 antwoorden. Als hij eindelijk contact heeft gemaakt met de autoriteiten roep ik ze ook op. Het is 0745. Ik krijg gelijk toestemming om naar binnen te komen want om 0900 begint de Barge heen en weer te varen en is het kanaal dicht voor andere scheepvaart. Als we dichter bij het kanaal komen kan ik de pass niet goed zien en blijkt de zeekaart niet juist en verouderd. De Google Earth die ik eerder gemaakt had heb ik verwijderd omdat ik dacht dat die niet klopte. Het was de zeekaart die niet klopt. Ingo heeft een geüpdatete kaart en gaat voor. Ik volg en we lopen de smalle pass binnen. Smaller dan Maupiha’a en 3 kn stroom tegen. Aan beide zijden zien we het rif tot aan het wateroppervlak recht omhoogkomen op nog geen 5 m afstand. Onder de kiel 2 m water. Genoeg. Zonder verdere bijzonderheden lopen we binnen. In het kleine kommetje draait eerst Ingo achteruit in Med-mooring. We worden geholpen door twee andere cruise boten die binnen liggen. Met hun dinghy brengen ze de achterlijnen naar de wal. De lijnen worden rond een grote rotsblokken gebonden. Voor gooien we het anker uit en zakken langzaam naar achter. Een voor een halen we de lijnen strak. We liggen in med mooring om 0830.

Al snel komt de dokter en de bio security aan boord voor free pratique. Ze zijn erg vriendelijk en helemaal niet moeilijk. Een prettige ontvangst. Als ze van boord zijn nemen we een tosti en ik breng blog 115 online. Om 1130 komt ook de douane aan boord. Weer een hele vriendelijke man, Bob. Er wordt helemaal niet moeilijk of autoritair gedaan. Hij vertelt ons veel over het eiland. Een zeer prettige ontvangst. Om 1200 komt de catamaran Corosy ook binnen. Ingo helpt bij het meren, de douane is nog bij mij aan boord. Als deze even later bij Ingo ook klaar is wordt Corosy gevraagd om te verplaatsen i.v.m. de Barge bewegingen. Ze hebben duidelijk wat minder ervaring. Ingo en ik helpen ze met opnieuw naast ons meren. Zo liggen we mooi met z’n drieën op een rijtje. Daarna even een tukkie doen. Om 1700 gaan we met z’n allen de wal op om wat te eten. Te moe om zelf eten te maken. We wandelen over de weg naar een restaurantje op een paar kilometer. Een prachtig eiland. Onderweg zien we overal fruitbomen. 

Een weelde aan fruit. De mensen zijn heel vriendelijk en we voelen ons zeer welkom. Een familie biedt ons ongevraagd fruit aan. Ze beloven het zelfs morgenochtend langs te brengen. Het restaurant is best ver lopen. Omdat we zo moe zijn zien we op tegen de terugweg. Het restaurant blijkt supermooi en goed te zijn  Heel gezellig. We genieten van het heerlijke eten en samen zijn na drie dagen op zee. De kers op de taart is dat de eigenaresse ons met een pick-up terugbrengt naar de haven. 

Donderdag 14 Mei, 2026 verkennen Aitutaki

Al heel vroeg komt de meneer die we gisteren tijdens de wandeling tegenkwamen een grote doos met fruit brengen, We liggen te ver van de wal om gelijk de doos te ontvangen. Hij zet het neer en groet ons. We willen graag wat terugdoen maar hij wuift het weg. Niet nodig, we geven het graag. De mensen zijn zo gastvrij en vrijgevig. Er zitten bananen, pompelmoezen avocados en limoenen in de doos . Genoeg voor drie boten.

Deze morgen draaien we een viertal wassen. Als de eerste erin zin maak ik het achterdek, gieken en railing zoutvrij zodat de was niet weer gelijk zout wordt. Na een ontbijtje geeft Bjarne de kuip een schoonmaak beurt. Ik bel met Christina, de Mexicaanse waar ik al een hele tijd leuk contact mee heb. Ze wil heel graag voor langere tijd meevaren maar moet nog allerlei zaken afsluiten thuis. Het is een fantastisch gesprek. Ik kijk er naar uit dat ze aan boord komt. We spreken af dat ze in Fiji een maand mee gaat varen zodat we elkaar beter kunnen leren kennen. Ook geeft dat meer zekerheid voor haar of ze het wel zo leuk vindt als ze nu denkt. Ze is in de wolken en we spreken af snel weer te bellen. In de middag gaan Bjarne en ik even het dorp verkennen en zien waar de supermarkten zijn. De prijzen zijn een stuk aantrekkelijker dan in Frans-Polynesië. Veel aanbod van groente hebben ze niet. We kopen een paar uien en aardappelen. In de supermarkt verder op vinden we eieren. Helaas wel in de koeling. Die moeten wij dan ook in de koelkast leggen. Als ik wil betalen met mijn kaart blijkt deze niet te werken. Ook de andere twee niet. Ik had gisteren nog contact geld gepind dus aan mijn passen kan het niet liggen. Een lokale man waar ik wat mee had staan praten legt NZ50 op tafel. Ik betaal wel zegt hij. Voor ik de kans heb om hem uitgebreid te bedanken is hij alweer weg. Onwaarschijnlijk. Wat een gastvrijheid! We reserveren bij de haven voor zaterdag vier 125 cc motorfietsen voor NZ$100. Bjarne weet de prijs af te dingen van NZ$200. Heel goedkoop. Zo’n €50 voor vier 125 cc scooters. Terug aan boord maken wij en ook Karin pannenkoeken. Op z’n Nederlands. Zoete pannenkoeken met banaan en hartige met spek. Karin heeft ook een paar heerlijke stukken tonijn gebakken in teriyaki saus. Het is weer een gezellige avond aan boord Abayomi

Vrijdag 15 Mei, 2026 koelkast deur scharnier kapot

In de ochtend gaan Karin en ik proberen wat meer boodschappen te doen. Ook moeten we een Cook Island rijbewijs halen voor de scooters op het politiebureau. Voor €1.25 hebben we een rijbewijs. Ik betaal bij de douane de fees voor bio security en health departement, €35. Voor we naar een nieuwe supermarkt lopen eten we eerst een brunch in een klein restaurantje, een wrap met daarnaast patatjes. Wel beetje vroeg voor patatjes. De supermarkt is een stukje lopen. Ze hebben veel maar geen groentes. Daarvoor moeten we er vroeg in morgen om 0700 zijn. Morgen dan nog maar eens proberen. Terug aan boord gaan we eerst opnieuw ankeren. Ik wil meer ketting uit hebben. De 20 m nu is te weinig naar mijn gevoel met het zware weer wat er over een paar dagen gaat komen. We leggen 50 m ketting en knopen opnieuw de achterlijnen vast met hulp van Ingo. Daarna zet ik de koelkast uit om te ontdooien en schoon te maken. We hebben er niet veel spullen in en ik moet de deur proberen te repareren. Het onder scharnier is los uit de bevestiging. Waarschijnlijk is de verbinding volledig verroest. Terwijl de koelkast ontdooit laat ik me door Bjarne de mast in hijsen om de swivel te controleren. Die ziet er goed uit. Het smeren van de swivel met lithium vet lijkt te werken. Terug beneden maak ik de koelkast schoon. Daarna proberen we de koelkast uit zijn hoek te halen. Dat heeft aardig wat in de voeten.

Uiteindelijk zien we dat de beugel van het onder scharnier volledig uit het koelkast frame is geroest. Ik heb echt een nieuwe koelkast nodig maar dat zal pas in Nieuw-Zeeland mogelijk zijn denk ik. De koelkast staat op een houten tafel dus ik kan proberen het vaste deel van het scharnier op de tafel bouten. Dat is voorlopig de beste oplossing. Morgen gaan we met de scooters rondrijden. De koelkast wordt dus een zondag ochtend project. Hier is het elke dag zondag dus dat maakt niet uit. Voorlopig zetten we zoveel mogelijk in de andere koelkast. De rest dat we niet zoveel gebruiken in de kapotte deur koelkast. In de avond maakt Bjarne tortilla’s met de saus die ik eerder heb gemaakt. Morgen scooter tour.

Zaterdag 16 Mei, 2026 Scooter Tour.

Ik denk om 0600 wakker te worden en start de generator. Het is een aantal dagen bewolkt geweest en de batterijen zijn bijna leeg. Als ik nog even ga liggen zie ik op mijn telefoon dat het pas 0300 is. Shit. Proberen nog even te slapen. Om 0630 sta ik op en zijn de batterijen al aardig onderweg. Ik zou om 0800 met een van de scooters nog wat boodschappen doen maar daar komt niks van. Als de batterijen om 0930 vol zijn sluiten we alles af en gaan de wal op met de groep. Eerst een bak koffie bij de duikshop. Om 1000 heeft iedereen zijn scooter. We zijn met z’n zessen. Carole, Hugh, Bjarne, Karin, Ingo en ik. Zo leuk.

 We rijden naar de viewpoints. Prachtig uitzicht. Het eiland is niet zo hoog. Het is een bewolkte dag maar dat is juist wel fijn als we zo een dag rondrijden. We testen de scooters. Ingo ‘s gaat het hardst, 105 km/uur. Die van mij 95. Aan de andere kant van het eiland eten we lunch in The Boatshed. 

Een prachtige plek met mooie oude scheepsattributen en een Indonesische kok. Hij maakt o.a. Nasi Goreng. In de middag zwemmen we in de lagoon en rijden verder over het eiland. Ingo en ik rijden nog naar het hoogste punt terwijl de rest een drankje neemt bij een groot resort. We rijden met de scooter de steile heuvel op. 

 Gaat net. Prachtig uitzicht. Voor een drankje sluiten we ons aan bij de groep in een luxe resort aan de kust. In de avond eten we bij ons favoriete restaurant Avatea. Top dag.

Zondag 17 Mei, 2026 Koelkast reparatie

In de ochtend gaat Bjarne met Ingo en Karin boodschappen doen en een paar wassen draaien met beddengoed en kleden op de wal. Dat gaat een stuk sneller dan met onze kleine wasmachine. En het spaart water. Hier in de haven maken we liever geen drinkwater.

Het is erg modderig. Ik ga aan het werk met de koelkast. Een hele klus in een kleine ruimte. Als Bjarne terug is ben ik bijna klaar Het is gelukt. Het vaste deel van het scharnier heb ik op de houten onder tafel gebout. De koelkast staat op de tafel geschroefd. Voorlopig gaat de deur weer goed open en dicht. Nu maar eens online naar een nieuwe koelkast zoeken. Zal niet goedkoop zijn, als ik er al een kan krijgen in de Zuid-Pacific. Ik help Ingo met opnieuw ankeren en meren in Med mooring. Ook hij wil iets meer ketting uit hebben. Er komt de komende dagen een storm over. Na de lunch haalt Bjarne de was op. Weer heerlijk fris beddengoed. Ik zet de naaimachine klaar voor Karin. Ze vindt de machine top en kan goed naaien. 

Ze wil wat kleding naaien en maakt voor mij twee nieuwe kussen hoezen voor de kuip kussens. Die hebben hun beste tijd gehad. In de middag spelen we Mexicain Train aan boord Corosy.

Maandag 18 Mei, 2026 Olie wissel, Bilge en binnen schoonmaak. Voorbereiden op slecht weer.

We gaan na de koffie eerst even om 0730 bij de duikshop langs. We willen graag een duik maken buiten de pass. Ze staan hier niet toe dat we met onze eigen dinghy’s gaan. € 100 voor twee duiken. Wel duur maar het is een unieke kans. We plannen in eerste instantie voor morgen Iedereen wil mee. Als we het weer beter bekijken ziet het er echter niet zo goed uit. Er komt een storm aan die morgenmiddag over ons heen lijkt te trekken. Vanmiddag maar eens meer in detail kijken maar duiken lijkt morgen uitgesloten. Ik begin met het schoonmaken van de bilge. Een 4-maandelijkse job. Bjarne maakt binnen schoon. Top. Na de bilge komt Karin nog wat op de naai machine werken. Ze maakt de kussenhoezen af en verkleind twee andere kussens voor de kuip. Ze zijn heel mooi geworden. Prachtig en supersnel gemaakt. Een schat van een dame.

Ik ververs ondertussen de olie en het filter van de Volvo. Dat heeft meer voeten in de aarde dan ik gepland had. Eerst stoot ik de Jerrycan met afgewerkte olie om. Alles schoonmaken. En ik had al zo weinig oude lappen. Als ik het nieuwe filter erop wil zetten blijkt de nieuwe een verkeerde maat te hebben. Ik had vier nieuwe filters gekocht in Panama! Van verschillende merken. Allemaal de verkeerde maat schroefdraad. Dat is heel vervelend. Ik kan slechts het oude filter terugzetten.

Hopelijk hebben ze de juiste in Rarotonga. Ik wilde alles eigenlijk vroegtijdig wisselen omdat er ergens een lekkage is. Die heb ik echter nog steeds niet gevonden. Als ik verder zoek lijkt het een diesel lekkage te zijn i.p.v. olie. Ik kan de lekkage echter niet vinden. Weer een lekkage erbij! Kut! Zo zijn we de hele dag bezig. Als Bjarne een rondje gaat hardlopen bekijk ik het weer. Het ziet er niet best uit. Het zou wel eens zwaar kunnen gaan stormen met windstoten tot 12 bft. De modellen spreken elkaar echter tegen. De Europese heeft het over max windstoten van 10 tot 12 bft. De Amerikaanse over Max 7 tot 8. Ook is er veel verschil in het pad wat het lagedrukgebied kiest. De andere schepen zijn al druk in de weer met extra lijnen en ankers te zetten. Het lijkt morgenmiddag het ergste te worden. Ook komt er nog de Catamaran Catalyst binnen morgenochtend. Die kennen we van Maupiha’a. Peter, de eigenaar belt me van zee op hoe de situatie is. Als hij morgen vroeg binnen komt zullen we hem helpen te meren. Daarna kan ik pas een extra lange lijn uitbrengen naar de kop van de haven. Hierdoor sluit ik de toegang geheel af voor alle scheepvaart. En dan ook nog een extra naar de wal. De lijnen leg ik alvast aan dek klaar. Als ik dat doe kom ik erachter dat ik nog een extra nieuwe val in de bakboord dek opslagplaats heb liggen. Mooi. Die zet ik gelijk als nieuwe extra val vanaf de grote mast. Daarmee hijsen we altijd de dinghy uit het water en ga ik mee de mast in. Die was aan vervanging toe. Ik had er daarvoor zelf een in Linton bay gekocht maar nog niet in gebruik genomen. Die is dan nu de nieuwe reserve. Bjarne maakt vanavond Spaghetti Carbonara. Lekker. Na het eten zet ik nog even de generator en de watermaker bij. De watervoorraad begint te ver te slinken, tot 340 liter. Bjarne gebruikt veel water. Ik heb alleen geen zin meer om het maar te blijven zeggen. Ik wilde eigenlijk geen water maken in deze haven omdat het zo zanderig is. Als ik het doe blijkt dat de kwaliteit echter extreem goed te zijn. Onder de 225 PPM. Zal wel door de zand filtering komen en zoet water uit de heuvels. We moeten de voor filters wat meer schoonspoelen maar verder is het prima water. Om 2100 stop ik ermee. We maken in drie uur 360 liter water en brengen de batterijen van 45 naar 83 %. Prima zo. Tijd om te relaxen slapen. Erg veel gedaan vandaag.

Dinsdag 19 Mei, 2026. De voorspelde storm komt niet. Afscheidsavond

Het regent de hele dag. Soms heftig. Een dag voor binnen. Ik zoek wat nieuwe kaarten voor Tonga en Fiji. De weersvoorspellingen laten zien dat het wel een hard kan gaan waaien. In de middag misschien. Vele boten leggen lange lijnen naar de wal omdat ze bang zijn dat het anker niet houdt in de modder. Voorlopig leggen wij de lijnen klaar maar zetten ze nog niet want dan blokkeren we de ingang van de haven. We gaan aan wal om uit te checken. Het ziet ernaar uit dat morgen een uitstekende dag is om naar Rarotonga te varen. Helaas geen duik hier daardoor. Over drie dagen draait de wind naar het zuiden en blijft daar dan vandaan komen. Dan is het onmogelijk om naar Rarotonga te varen. Bjarne vliegt 29ste naar huis dus beter daar nog een tijdje rondkijken. Ook komt Thea, mijn nieuwe bemanningslid daar op de 29ste. Het uitchecken bij de douane gaat soepel. Bob is een hele aardige beambte. De counsel waar we het havengeld zouden moeten betalen is dicht. Bob zegt, laat maar zitten. Dat scheelt voor ons een hoop geld. €224. We kijken nog even in de supermarkt maar daar is weinig wat we nodig hebben. Terug aan boord meer regen. De wind blijft echter uit. Gelukkig. Rond 1500 is de regen en wind even wat minder en precies dan komt de cat. Catalyst binnen. We helpen hen met meren in het meest beschutte deel van de haven. Ze zijn blij met de hulp. Aan het einde van de middag maken we ons klaar voor de Mexicain Train party. We maken een grote salade. Karin maakt een Curry. Om 1600 gaan we aan boord van Corosy. Niet voordat ik de generator en de watermaker nog even bijgezet heb. Alles even optoppen. Met het bewolkte weer komt er weinig zonnen energie binnen. Het wordt een gezellige laatste middag /avond met Karin, Ingo, Bjarne, Carole en Hugh. Jammer dat we afscheid moeten nemen. Karin vliegt 11 Juni vanuit Fiji naar huis, Berlijn. Die moeten dus vanuit Aitutaki daar op tijd proberen te komen. Corosy zien we misschien weer in Tonga. Om 2100 is het bedtijd.

Woensdag 20 Mei, 2026 onverwacht zware windstoten, vetrek naar Rarotonga

De ochtend begint rustig al staat er een aardig briesje van 5 a 6 bft. Tino Pai is onderweg en zal hopelijk vanmiddag binnenlopen. Bjarne gaat nog even naar de wal om het vuil weg te brengen en een brood te kopen. Ik ruim wat stootwielen en de lange lijnen op die we niet meer nodig hebben. Dacht ik. Om 1100 begint de wind heftig aan te trekken We zien windstoten van 30 knopen. Alles geheel niet zichtbaar in de weerkaarten. Ik heb de zonnepanelen al naar binnen geklapt want als we naar stuurboord verdagen komen er tegen Easy One te liggen. Al snel begint het anker wat te krabben en liggen we met de stootwielen tegen Easy One. We geven achter een extra lijn uit vanuit de zij. Ingo en Karin knopen hem rond een van de grote blokken. Abayomi heeft het zwaar en verdaagd langzaam naar de wal. Ik ben bang dat het roer beschadigd. We zetten zo snel mogelijk een lange lijn van wel 45 m naar de kop van het andere breakwater. We sluiten daarmee de haven af voor verkeer. De lijn staat net op tijd want Abayomi begint veder af te zakken naar de zand en modder wal achter ons. Ik ben het gevoel dat het roer de grond gaat raken. De voorlijn trekken we strak op de kaapstander van de ankerwinch. Zo komen we weer vrij van Easy One en is het roer weer zeker vrij. Even een penibele situatie maar het is op tijd opgelost en Abayomi ligt veilig. We zetten ook een nieuw extra achterlijn. Zo zijn we drie uur lang druk in de weer. Deze wind was in geen weerbericht voorspelt. Het overviel ons geheel. Ik had net alle lange lijnen weer weggeborgen. We zetten ook bij de anderen een extra boeg lijn. Als alles staat is het binnen een 45 minuten alweer over en zakt de wind naar meer acceptabele snelheden. Er komt een toeristen bootje binnen vanuit de lagoon. Die kan er niet door. De schipper is heel boos. Maarja wat wil hij. We moeten de lijnen wel zetten anders raken er drie jachten aan lagerwal. Ik klim aan boord en help de eerste lijn over zijn boot te tillen. Daarna haalt hij de motor op en vaart over de andere twee. Ook weer opgelost. Blij is hij niet. Dan begint de wind om 1200 alweer van richting te veranderen. Nu komt hij vanachter. We zitten duidelijk in de kern van het lagedrukgebied. Dat nergens op een weerkaart te zien is. Alle achter lijnen moeten weer aangepast worden. Zo blijven we de hele tijd bezig. Tegelijk ligt Tino Pai buiten te wachten tot ze naar binnen kunnen. Niet een goed moment nu. Als de wind om 1230 begint af te nemen kunnen de boeglijnen weer weggehaald worden. We spoelen alle lijnen en hangen ze te drogen. We berichten Tino Pai dat ze naar binnen kunnen komen. Ik kijk ondertussen naar de nieuwe weerkaarten. Gaan we naar Rarotonga varen of blijven we liggen? De wind gaat volgens de voorspellingen nog steeds naar het zuiden draaien over een paar dagen. Beter nu met wat meer deining van achter dan over een paar dagen tegen de wind in. Om 1300 halen we de knoop door. We zijn moe van de hele dag hard werken en we hebben 145 mijl in het vooruitzicht. 21 uur varen. Maar we gaan! Buitenboordmotor en dinghy aan dek. Dan de eerste lijn achter eraf. Ik trek de ankerketting strak. Die zit toch echt goed in de grond. Boegschroef en motor bij. Bjarne trekt de laatste achterlijn aan boord en ik hieuw gelijk de ketting binnen. Als de lijn binnen is zet ik de motor in z’n achteruit zodat we redelijk stabiel en in positie blijven liggen terwijl Bjarne de rest van de ketting binnen hieuwt en modder van de ketting spuit. Het gaat allemaal soepel. We draaien bij op de boegschroef en wuiven vaarwel aan de anderen.

https://video.wixstatic.com/video/b3262a_ebf8b8fefca149bdad491a182f2b4c39/480p/mp4/file.mp4

Nu de smalle pass door. Slechte 30 m breed met aan beide zijden een steil koraalrif tot aan het wateroppervlak. De pass is redelijk rustig tot we bij de monding komen. Grote rollers komen de smalle pass binnen. Wel stroom mee. Abayomi gaat tekeer als nooit tevoren. Stampend in de golven komen we de pass uit. Aan beide zijden zie ik de steile koraal wand vlak naast me. Eén verkeerde golf en we liggen erop. Heftig maar we komen veilig buiten. We zetten de zeilen en draaien bij naar het zuiden. Op naar Rarotonga,145 mijl. We berichten via de VHF aan Tino Pia dat binnenlopen heftig gaat worden. Ik stuur via de whatsapp snel mijn gpx track. Zo kunnen ze deze veilig volgen. Ik zou hier nu niet graag naar binnen varen. Om 16 uur gaat Bjarne slapen. Nog even het is donker. Een heftige dag maar we zijn er goed doorheen gekomen. De reis begint wat onrustig met 3 m deining van het stuurboord hek. Met een 16 kn wind van 120 graden lopen we er aardig doorheen maar slingeren is niet te vermijden. Later op de avond draait de wind meer naar het westen. Eerst nog met 12 kn wind. Ik maak macaroni. Als Bjarne eindelijk slaapt begint de wind iets aan te wakkeren en lopen we ruim 7 kn op een westelijks 15 kn wind. Zo komen we zelfs rond 12 aan. De wind voorspellingen zijn echter iets afnemende wind. We gaan het zien. Voorlopig lopen we top. Ik ga proberen te slapen.

Donderdag 21 mei, 2026 Aankomst Rarotonga

De nacht gaat prima. Rustig stabiel weer. Ik kan slapen tot 0400. Dan wekt Bjarne me omdat de windrichting is veranderd en we nu 150 sturen i.p.v. 178. Dat is te veel. Jammer genoeg begrijpt hij nog weinig tot niets van zeilen dus hoe de zeilen aan te passen heeft hij geen idee van. Ik heb niet het gevoel dat hij het ooit gaat leren. Hij heeft er geen gevoel voor. We moeten de zeilen alleen wat aanhalen. I.p.v. 90 sturen we nu met een windhoek van 60. Mooi op koers. Daar er nu toch wel kans hebben op een onbedoelde overstag blijf ik liever zelf boven. Bjarne kan weer gaan slapen. Als het licht wordt spoel ik het zout van de ramen. Daarna een lekkere douche en scheren. Fris en fruitig. De oversteek gaat voorspoedig. Met deze snelheid zijn we er al rond 12 uur. Als Bjarne om 0830 wakker is zet ik er generator en watermaker bij. Het weer is constant en de boot ligt stabiel. Even alles optoppen. Om 11 uur maken we de meerlijnen en stootwielen klaar. We moeten in Avatiu, de haven van Rarotonga ook in Med-mooring meren. De haven is geheel open naar het noorden dus er loopt swell binnen. Na toestemming van de havenautoriteiten op VHF-kanaal 12 varen we om 1230 de haven kom binnen. Er staat een behoorlijke swell. Er liggen drie jachten met nog een mooie ruime plek voor ons ertussen. We moeten echter tot 1330 wachten op de linesman. Als die er eenmaal is gaat het snel. Anker erin en achteruit naar de kade. We blijven op 6 m van de kade liggen. In totaal met vijf lijnen naar de wal. Om 1330 liggen we gemeerd.

Daarna verwisselen we twee lijnen met de lijnen met veren. Dinghy te water. Dan laat Bjarne ineens weten dat hij liever vandaag al van boord gaat. Een beetje onverwacht is het niet. Hij ging steeds meer dwarsliggen en had op alle taken en manieren van werken commentaar. Heel vermoeiend en vervelend. Aan de ene kant jammer want ik had nog wel samen wat dingen gedaan op het eiland. Aan de andere kant ben ik het constante beter weten ook wel zat. Een weekje rustig alleen is ook lekker. Thea, de Chinese dame van 28 komt op 29^ste al. Over een weekje. Ik kijk er naar uit dat iemand zich voor een langere tijd wil committeren. Na twee maanden begint een onervaren bemanningslid het pas een beetje te begrijpen. En dan gaat hij alweer. Niet erg bevredigend en te intensief iedere keer. En van zeilen heeft Bjarne nog steeds niet veel begrepen. Ik ben moe na de oversteek. De laatste twee dagen waren zwaar. Eerst de plotse storm in Aitutaki en daarna gelijk een 21 uur oversteek. Lekker rustig alleen en bijslapen klinkt zeer aantrekkelijk.

Vrijdag 22 Mei,2026 Was, klusjes, ziekenhuis, etentje

Echt uitslapen lukt niet. Om 0530 wakker maar toch 8 uur geslapen. Nog een nachtje en ik ben weer bijgeslapen. Eerst een was in de machine. Na een kop koffie en controleren van de achterlijnen wat kleine klusjes. Rustig aan vandaag. Beetje bijkomen. Even het voordek schoonspoelen van ketting roest. Met Surface cleaner en een paar putsen water is het weer netjes schoon. Tweede was erin en eerste ophangen. Er staat een lekker windje uit het westen en wisselend zon en wolken. Zo droogt de was snel. Ik heb een lang telefoongesprek met Kurt. Hij is bijna in Maupiha’a en had wat vragen over de aanloop. Er is een kans dat ze daarna naar Aitutaki of Rarotonga komen. Dat zou leuk zijn. Als de tweede was klaar is, is de eerste al droog. Ik haal een van de rugwandkussens in de bemanningsvoorhut uit de hoes. Kijken of ik hem schoon kan maken. Er zitten grote zwarte gore schimmelvlekken op. Dat krijg je op den duur als je natte kleding in de hut neergooit. Met Biotex moet het lukken hopelijk.

Eerst een ontbijtje. Het rug kussen sop en borstel ik met Biotex en wat bleekmiddel. Er zitten behoorlijk wat zwarte schimmel puntjes op. Ziet er niet uit. Daarna hang ik het op in de zon met nog wat bleek erop. De was is ondertussen al droog en kan opgeruimd worden. Ik stofzuig de boot. Ik ga aan land en vul de dinghy brandstoftank. De prijzen zijn een stuk hoger hier €1.91 per liter i.p.v. € 1.28 in Frans-Polynesië. De diesel is zelfs €2.32. Die kan wel even wachten. Misschien is die over een paar maanden weer iets gezakt. Als de straat van Hormuz weer normaal open is. Terug aan boord pas ik de lijn van traveller winch van de Genua aan stuurboord aan. Dat stond al een hele tijd op mijn lijstje en vergat ik steeds. Dan controleer ik de bevestingsbouten van de genua furler aan de furler motor. Weer een aantal los! Ondanks de loctite rood. Eén bout blijkt zelfs afgebroken. Het restant van het draadeinde zal ik moeten uittappen. Daarvoor moet ik scherpe boortjes hebben. Die heb ik niet meer. Gelukkig is er een Doe-het-zelf winkel vlakbij. Ze hebben geen rvs-boortjes, dan maar metaal boortjes. Heel voorzichtig boor ik een gat in het midden van het achtergebleven schroefdraadeind. Het gaat vrij goed. Met een linkse tap draai ik het draadeinde er gelukkig vrij makkelijk uit. Zonder de linkse tap te breken.

Ik zet alle nieuwe bouten die los zaten opnieuw vast met locktite rood. Afwachten of ze nu wel vast blijven zitten. Als ik alle gereedschap opgeborgen heb staat de Zweed Per op de kade met zijn cabriolet. 

Hij had ons gisteren geholpen met de lijnen. Ik haal hem met de dinghy aan boord. Hele aardige 74-jarige man. Hij stelt voor om vanavond naar een plaatselijk restaurant te gaan waar er life muziek zal zijn. Als we zitten te praten krijg ik een appje van John van sv Carisma. Hij en Shannon zijn samen met Incahoots eerst naar de Noordelijke Cookeilands gegaan. Nu blijkt Shannon bij aankomst in Penrhyn haar duim te hebben afgescheurd tijdens het ten anker gaan. Ze is met spoed onderweg met het vliegtuig naar het eiland waar ik ben, Rarotonga. Een super toeval dat er een vliegtuig was. Deze was daar net geland met autoriteiten. Eigenlijk zou het vliegtuig een dag blijven staan en de volgende dag met de autoriteiten terugvliegen. Nu vliegen ze Shannon en Michele naar Rarotonga. Als ik dit aan Per vertel stemt hij in om samen naar het ziekenhuis te rijden om te zien of we kunnen helpen. Shannon is onder operatie als we er aankomen. Ze heeft veel geluk gehad want de zenuwen en bloedkanalen zijn niet beschadigd. Daardoor heeft het topje van de duim constant bloed toevoer gehad. Shannon houdt zich zeer sterk. Bewonderingswaardig.

Als alles weer op z’n plaats zit hebben ze honger, wij ook. Met de cabrio rijden we naar een restaurant en hebben een heerlijk diner. Als ik Per niet ontmoet had was alles een stuk ingewikkelder geweest. We vallen van het ene toeval in het andere. Slapen kunnen Shannon en Michelle in het ziekenhuis. Ze kunnen morgen met hetzelfde vliegtuig weer mee terugvliegen. In de kliniek op Penrhyn kan Shannon de controles doen. Eind goed al goed. Wat een dag.

Samen met Per neem ik nog een biertje in de Fishing club. Daarna lekker naar boord. Daar kijk ik de kwalificatie van de Formule 1 sprint in Canada. Het is weer Formule 1 weekend.

Zaterdag 23 Mei, eiland verkennen.

Deze morgen als ik wakker word om 0730 is er een hoop kabaal buiten. Als ik de kuip in kom doemt een 100 vrachtschip voor me op.

Hij is in de kleine haven kom aan het draaien. Door de stroming in de haveningang zal hij niet achteruit de haven in kunnen varen. Met twee mini sleepbootjes draait hij na binnen varen. Vlak voor mijn neus. Ik hoop dat zijn prop wash mijn anker niet wegspoelt. Het is maar 8 m diep hier. Terwijl hij draait en ik een kop koffie neem bel ik met Christina, de Mexicaanse schoonheid. Ze heeft met haar baas gesproken en kan voor een maand vakantie nemen. Yeah 27 juli komt ze in Nadi, Fiji aan. We hebben weer een heerlijk gesprek van een uur. Er bloeit iets. Om 0900 moet ik toch echt aan wal. Per, de Zweed neemt me mee op een rondje Rarotonga in de Cabrio. Om 0930 lopen we eerst over de zaterdag markt. Een grote gezellige markt met allemaal kraampjes, sieraden, eten en drinken en dansvoorstellingen. Het is giga druk en gezellig.

Na een uurtje rondgestruind te hebben rijden we verder het eiland rond. We nemen een ontbijtje met koffie bij de bakker. Daar hebben ze voor het eerst sinds lange tijd ook echt bruinbrood. Vers gebakken en zeer zachten luchtig. Heerlijk. Op verschillende plekken langs de kust stoppen we en nemen een kijkje. Er zitten langs de kust veel vakantie resorts. Bij een duikwinkel maak ik een voorlopige afspraak voor een duik op zaterdag 30 Mei. Samen met Thea als ze er is. Een echt uitkijk punt is met de auto niet te bereiken. Daarvoor moeten we een lange wandeling maken. Voor Per met zijn slechte heup niet te doen. Die wandeling ga ik van de week wel maken.

We nemen een lunch in een restaurantje en bezoeken in de middag de bierproeverij. Voornamelijk een bierbrouwerij. De tasting is altijd een succes.

Terug in de haven nemen we in een van de barretjes nog een biertje samen. Het was zo aardig van Per om me mee het eiland rond te nemen. Zo heb ik al een goede indruk kunnen krijgen. Morgen vliegt Per via Tahiti terug naar Zweden. Zijn vakantie zit er dan op. De wind is ondertussen naar het zuiden gedraaid en we liggen in de haven wonderbaarlijk rustig nu. Geen deining meer die binnenloopt. Volgende week zou er misschien weer een storing langstrekken die noordelijke wind veroorzaakt. De andere Amel 55 moest met de storing vorige week van de kade weg en midden in de haven kom ankeren. Ik hoop niet dat ik dat volgende week ook moet gaan doen in mijn eentje. Het vrachtschip Imua is druk aan het laden en lossen. Het zorgt voor een hoop kabaal met de lawaaierige kraan - en machinekamer ventilatie. Ik ben blij als hij weer vertrekt. Het is echter zaterdag en morgen zondag. Het koelt hier ’s avonds, op 20 graden zuiderbreedte, behoorlijk af en kan ik de luiken dicht houden. Zo is het lawaai wat minder. Het is zelfs zo fris dat ik het nachts koud krijg en een deken nodig heb. Na de sprint race en kwalificatie voor de hoofdrace van de Formule 1 val ik moe van alle belevenissen in slaap.

Zondag 24 Mei Pinksterweekend.

Ik heb een hoop te doen. Blog schrijven, administratie doen. Ik heb een diesel lek aan de brandstofpomp op de hoofdmotor. Erg lastig. Ik moet eerst op zoek naar een Diesel reparatie zaakje. Dit kan ik waarschijnlijk niet alleen. Het probleem is dat ik de pomp er niet af durf te halen in deze haven. Als de wind naar het noorden draait en ik hier van de kant moet heb ik de motor nodig. Dat baart zorgen. Verder moet ik de boot binnen een grote schoonmaak beurt geven voor Thea komt. En dan eens wat bestellingen doen die Christina kan meenemen. Misschien ook naar een koelkast zoeken. Veel te doen. De kleine zeilboot naast me is gisteren weggegaan. Ik lig nu alleen met de andere Amel 55. Eerst probeer ik het lek van de brandstofpomp op te lossen. Het lijkt wel alsof er een bout uit de onderzijde is. Ik kan er heel moeilijk bij. Met een spiegeltje wring ik me zelf tussen de leidingen door tot de onderkant van de pomp. Waarschijnlijk is dit een aftap bout. Die is weg. Ik kan moeilijk zien wat voor maat het is 6, 8 of 10.

Een tekening van de pomp kan ik online niet vinden. Ik maak eerst een 6 mm boutje op maat met de Drempel slijpschijfje. Met een telescoop vork kan ik hem met veel moeite net voor het gat brengen. Die blijkt te klein. Een 8 mm blijkt ook te klein. Na 3 uur werk ben ik nog geen steek verder dan dat ik nu weet dat het een 10 mm is. Die slijp ik op lengte. Ik kom erachter dat ik met m’n vingers net onder de pomp door erbij kan. Drie keer probeer ik de bout aan te draaien. Met rvs, rubber en koper ring. Hij blijft lekken. De schroefdraad moet waarschijnlijk fijner zijn. Met een afdichtings kit lukt ook niet want de diesel lost de kit op. Om 1300 geef ik het voorlopig op. Eerst eens kijken of morgen een lokale diesel monteur me wijzer kan maken. Een tekening kan ik maar niet vinden op t internet. Pfff. Eerst Formule I kijken en dan de blog bijwerken en van foto’s voorzien om online te brengen. Max wordt uiteindelijk met een beetje mazzel derde. Goed gereden maar de auto is nog niet competitief genoeg. Ik moet ook nog pakje van USA naar Mexico sturen, admin doen en kijken wat Christina nog meer aan spullen kan meenemen.

Zo heb ik de komende dagen nog genoeg te doen. Maar dat en meer voor de volgende blog. Groetjes vanuit Avatiu, Rarotonga, Cook Islands

Later xoxo