Vava’u & Ha’apai Tonga (Blog 121)
- Eric
- 9 aug
- 13 minuten om te lezen
Maandag 27 Juli ,2026
Thea is dit weekend met Francesco aan het zeilen geweest. Ik heb een onderbuikgevoel. Ze zou vandaag rond de middag terug komen. Als ik wakker ben ga ik na de koffie de wal op. De toestemmingsverklaring van de immigratie voor Cristina heb ik nog steeds niet ontvangen. Ondertussen is ze al aangekomen in Nadi, Fiji. Morgen komt ze hier aan en heeft de verklaring nodig om met een enkele reis toestemming bij inchecken te krijgen om naar Vava’u te vliegen. Bij de immigratie dienst krijg ik eindelijk de verklaring. Die stuur ik gelijk op via de whatsapp. Ook geregeld. Ik zoek nog even of er een winkel is die reserve onderdelen voor de Yamaha buitenboord motor verkoopt. Helaas. Ik zal in Fiji of Nieuw Zeeland moeten kijken. Ik koop nog wat boodschappen en vaar terug naar de boot. In de middag is ook sv In Cahoots weer op de ankerplaats. Hun dochters komen einde van de middag aan. Thea is er nog steeds niet. Ik heb weer video contact met Cristina. Spannend. Nog een dag en dan is ze aan boord. Om 1700 vaar ik naar Mango restaurant voor een snelle hap. Ik ontmoet de dochters van Rick en Michelle. Ze hebben allebei een baby bij zich. Michelle helemaal in de wolken. Als ik terug kom aan boord is Thea er ook weer. Ze wil praten. Dat belooft niet veel goeds maar het komt niet onverwachts. Ze is aan het einde van haar twee maanden en wil liever met Francesco verder varen maar Fiji waar ze weer wil gaan werken. Begrijpelijk. Het zat er aan te komen nadat ze al drie keer bij Francesco was blijven slapen. We nemen in goede sfeer afscheid al vind ik het wel jammer. Ze was een goede help aan boord en leuk gezelschap om mee te duiken. Het was altijd het plan om tot Fiji mee te varen maar tegen een beter aanbod als Francesco kan ik niet op. Het voordeel is dat Cristina en ik wat meer privacy hebben.
Dinsdag 28 Juli, 2026. Vertrek Thea, aankomst Cristina
Wisseling van de wacht. Thea pakt haar spulletjes deze morgen en om 1000 nemen we afscheid. Ze was een fijn bemanningslid om aan boord te hebben. Jammer dat ze gaat maar tegen de jonge Italiaan Francesco kan ik niet op.
Ik gooi er nog maar weer eens een was in en maak de rest van de boot verder schoon. Ik start de generator weer een keer om de batterijen te laden. De zon laat het de laatste dagen veel afweten. Omdat het winter is schijnt hij ook niet zo lang en komt niet zo hoog. Sinds twee dagen koken we daarom op gas i.p.v. inductie. Zo gebruiken we een stuk minder stroom. Om 12 uur komt sv Fantasia met Brigitte en Roger op de ankerplaats. Ik help ze met meren op de boei en maak een praatje aan boord over de komende plannen. Vrijdag staat de wind een 1.5 dag gunstig om naar Ha’apai te gaan. Daarna lijkt hij weer naar het Zuiden te draaien voor meer dan een week. Even de weerkaarten in de gaten houden. Ik bestudeer de routes voor de komende maand. We kunnen helaas niet overal erg lang blijven. Rond 20 Augustus moeten we in Lautoka, Fiji zijn. Cristina vliegt op 22 Augustus helaas al weer naar huis. Langer kan ze deze keer geen vakantie krijgen. Hopelijk komt ze later voor langer. Om 1700 vaar ik naar Mango restaurant om Cristina te verwelkomen. De vlucht blijkt een uur vertraagd omdat er een vulkaan uitbarsting in de buurt van Fiji was. Roger en Brigitte houden me gezelschap en we nemen gezamenlijk een pizza als voorafje. Om 1900 is Cristina er. Het is een warm welkom. I ben erg blij dat ze er is. Zij ook. We nemen een hapje samen met Roger en Brigitte. Gezellig.
Om 20 uur is het bedtijd. Heel fijn dat ze aan boord is.
Woensdag 29 Juli 2026 Laatste boodschapjes en naar Davids Beach
Vandaag is een drukke dag. We gaan vrijdag naar Ha’apai, de volgende eilanden groep. Eerst hijsen we de Mexikaanse gasten vlag
De bevoorradingsboot is binnen dus er zijn veel verse producten uit de hoofdstad. Eerst varen we naar de douane om een inter-eilanden permit te halen. Daarna naar de markt waar met alle verse groentes en fruit zijn binnen gekomen. Ze zijn een deel nog aan het uitladen dus verser kan niet.
We wandelen nog wat door het dorp en nemen een lunch in Tropicana en betalen de mooring voor de afgelopen dagen. Om 14 uur maken we los van de meerboei. We varen naar David’s beach. Daar is vanavond een beach party waar David’s vrouw een heerlijk maaltijd zal klaar maken. Er staat een behoorlijk windje en op de genua en bezaan lopen we soms 8 kn. Voor Cristina een mooi eerste stuk zeilen.
Om 1530 komen we ten anker voor David’s Beach tussen alle andere cruisers, Carisma, Intotheblue, Solar Punk, Tino Pai en nog een aantal die we nog niet zo goed kennen. Om 1800 komt iedereen naar het strand. Het wordt een prachtige gathering. Erg leuk voor Cristina om gelijk te ervaren. Het eten is geweldig en de dochters en vrouw van David geven een mooie dans voorstelling. Die eindigt met iedereen dansend.
Donderdag 30 Juli, 2026
Deze morgen zet ik als eerst na de koffie de nieuwe glasplaat die Cristina heeft meegenomen in de oven. Het is de vraag of het gaat werken omdat het een glasplaat is die eigenlijk voor een nieuwer model is ontworpen. Met een aantal meegeleverde brackets maak ik hem vast. We gaan het moeten afwachten.
Na een heerlijke door Cristina gemaakte omelet probeer ik de Starlink om te zetten naar een nieuw thuis adres. Door de aankomende veranderende Starlink voorwaarden kan je naar verwachting maar een (1) maand buiten je thuis land verblijven. Het is een ingewikkeld proces maar in de middag lukt het. Tussendoor komen John en Kurt me helpen om te proberen de elektromotor van de main outhaul te maken. We proberen van alles maar het lijkt dat de commutator kapot is. De mannen proberen van alles voor me maar het gaat niet lukken.
Ik zal me erbij moeten neerleggen dat ik het de komende tijd met de hand moet doen. Misschien kan ik de rotor volgende maand in Fiji laten repareren. Om 16 uur hebben we met ons groepje cruisers een sundowner op het strand. De laatste voorlopig. Wij moeten naar Fiji omdat Cristina vandaar 22 Augustus naar huis moet vliegen. Het maakt me verdrietig dat ik voorlopig afscheid moet nemen. We zien elkaar waarschijnlijk pas weer in Oktober in Nieuw Zeeland. Ik ben blij dat Cristina aan boord is. Ze kan me troosten. Alleen was dit te zwaar geweest. Cristina maakt een heerlijke sweet en soure met kip en rijst.
Vrijdag 31 Juli, 2026 Op weg naar Ha’apai
Deze morgen beginnen we met voorbereiden voor vertrek naar Ha’apai. Eerst testen we de oven uit. We maken een granola en een bananen brood.
Het lijkt beide goed te lukken. Dat is een opluchting. Eindelijk iets wat gerepareerd is. Dan een nieuwe yoghurt maken. Allemaal nieuw voor Cristina. Een heerlijke yoghurt ontbijt met vers gemaakte granola. Na ons ontbijtje gaan we een wandeling maken op het eiland. We zwemmen wat op een afgelegen strandje. Het is helaas nog steeds koud. Veel kouder dan ik verwacht had. Het lijkt wel een gemiddelde Nederlandse zomer. Daar ben ik echt niet meer aan gewend. Terug aan boord maakt Cristina een Mexicaanse Chili con Carne.
Zo hoeven we vanavond als we varen geen warm eten meer te maken. Na het eten halen we de buitenboord motor en de dinghy aan dek. Cristina maakt binnen en ik buiten alles vaar klaar. Om 1700 anker op. Iets eerder dan we van plan waren. Zo zijn we nog voor het donker buiten de eilanden en zien we misschien nog walvissen voor het donker is. Om 1800 zijn we buiten en net voor het donker zien we nog 3 walvissen springen en verschillende spuiters. Wel wat ver weg om een foto van te maken. Er staat nog behoorlijk veel wind 20 kn en ook ongunstiger dan voorspeld. Het is bijna aan de wind. Al snel reven we alle zeilen half. Anders lopen we te hard en beginnen we te stampen. De wind zou halverwege moeten gaan afnemen en meer naar het Oosten draaien. Cristina gaat om 19 proberen te slapen. Zo kan ze om middernacht voor het eerst proberen de wacht te nemen. Ze heeft nog helemaal geen zeilervaring dus moet alles nog leren. Ik zal nog niet veel kunnen slapen.
Zaterdag 1 Augustus, 2026 Aankomst Pangai
We lopen als een gek, veel te hard. Op deze manier komen we in de nacht aan. Het is niet anders, dan maar in het donker aankomen. Het is nog bijna volle maan dus het zicht is goed. Cristina heeft wel wat geslapen. Als ze na 15 minuten de wacht over neemt overvalt de zeeziekte haar helaas. Oh jee. Hopen dat het binnen een paar uur over is. De vorige bemanning die zeeziek werd is na drie dagen van boord gegaan. Die kwam er helaas niet overheen. Rond 0100 stuur ik Cristina nog een paar uurtjes naar bed. Zo heeft ze minder last van de zeeziekte. We gaan toch rond 0330 aankomen. Zodra we in de schaduw van de eilanden groep komen zal de zee een stuk rustiger worden. De aanloop lijkt vrij ruim en goed beboeid. Een uurtje voor aankomst wek ik Cristina. Ze voelt zich al een stuk beter. Samen navigeren we tussen de riffen door en komen om 0400 ten anker in de baai van Pangai. Nog even een paar uurtjes slapen. Om 0900 ben ik al weer wakker. We hebben contact met Roger en Brigitte. Die checken ook vandaag in nadat ze gisteren avond zijn aangekomen. We hebben via de vhf contact met de douane die laat weten dat we om 1400 ook nog kunnen inchecken. Dat is fijn. Zo hoeven we niet te wachten tot maandag. We wandelen wat door het dorpje. Een beetje vervallen. Het stikt er van de Chinese supermarken. Eigenlijk verkopen ze allemaal hetzelfde. Niet het meest uitgebreide assortiment.
Zondag 2 August, 2026
Vandaag zeilen we om 11 uur na een rustig ontbijt naar een van de kleine eilandjes in deze groep. Uoakuhihifo Island, ook wel Lobster Island. Er staat niet veel wind dus varen we de 2.5 uur, 15 mijl gedeeltelijk op de motor. Er liggen vijf andere cruisers waaronder Roger en Brigitte. Gezellig. Na ten anker te zijn gekomen maken we eerst water en laden de batterijen. We snorkelen rond de boot om Cristina te laten oefenen met de nieuwe snorkel spullen. Het anker ligt mooi ingegraven. Er liggen wat kleine koraal bommies.
Om te voorkomen dat de ketting er achter blijft steken bij draaien van de wind hang ik twee drijvers aan de ketting. De wind voorspellingen zeggen dat de wind van oost via zuid naar het oosten gaat draaien. We nodigen Roger en Brigitte voor het eten en ik maak vanavond Nasi Goreng. Een gezellige avond.
Maandag 3 Augustus, 2026
Een rustige morgen. Cristina maakt heerlijk wentelteefjes. French toast. Jammie, met banaan erop. Het weer is bewolkt. Niet erg uitnodigend om te gaan snorkelen. Cristina is zo lief om binnen de boot wat schoon te maken. Ik kan me even concentreren op allerlei zaken die ik uit moet zoeken op het internet. Het is een vermoeiende periode. Ik ben het beetje aan het einde van mijn latijn en zie veel beren op de weg in de nabije toekomst. Er moet zoveel gerepareerd worden en de kosten lopen op. Soms overvalt me het gevoel om op te geven en de boot te verkopen. Het is erg veel werk in mijn eentje. Het is zo fijn dat Cristina nu aan boord is. Ze houdt me een beetje op de been. Ik zie er alleen nu al tegen op dat ze 22 Augustus al weer van boord gaat en ik weer alleen ben. Ik moet voor de tocht naar Nieuw Zeeland ook nog weer een bemanning zien te vinden. Dat is een lange tocht van 10 dagen op zee. Daar zie ik tegen op. Rond de middag gaan we een wandeling maken op het eiland. Even ontspannen. We nemen onze machete mee om kokosnoten te plukken en open te hakken. De mooie groene hangen te hoog. Een palmboom staat op omvallen en daar hangen de grootste in. Het eiland is bezaaid met kokosbomen dus deze mag wel om.
Heerlijke kokosnoten melk . We nemen er een viertal mee om later vanmiddag te delen met de andere cruisers. Terug aan boord maakt Cristina een heerlijke spaghetti Carbonara.
Zo hebben we warm en goed gegeten voor we naar de sundowner bij het kampvuur gaan. Om 1630 verzameld iedereen van de 6 cruiser boten op het strand. We maken een kampvuur en delen kokosnoten, pizza en verhalen. Een gezellige namiddag
Als de zon onder is gaan we terug naar boord. We zijn moe. Het staat hier toch meer deining dan verwacht. Dat maakt het onrustig en vermoeiend. We nemen een snack en kruipen in bed om een film te kijken.
Dinsdag 4 Augustus, 2026 verplaatsen naar Uoleva 1
Het lijkt mooi zonnig weer te worden vandaag. We doen een was in de machine en nemen een yoghurt ontbijt . De vooruitzichten zijn dat er de komende dagen veel wind komt. Ook blijft er hier een vervelende deining staan. Beter om naar een iets meer beschutte ankerplaats te verhuizen. Voor we de was ophangen varen we daarom naar Uoleva 1 , 11 mijl verderop. Er staat een lekker windje. We gaan op het zeil anker op. Een tochtje van bijna twee uurtjes. We komen te anker vlak bij sv Carosy. In de middag komt ook Lila met Francesco en Thea. We hebben een leuke sundowner aan boord bij ze. In de avond maakt Cristina weer een heerlijke maaltijd met gebakken papagaai filet. Ik ben zo blij dat zij aan boord is. Ze neemt graag het koken over.
Dat geeft me eindelijk wat tijd om te ontspannen.
Woensdag 5 augustus, 2026
Het weer is zo koud. Dat valt zo tegen. Ik vind het vooral zo triest voor Cristina. Normaal springen we bij het wakker worden gelijk in het water, zwemmen en snorkelen veel. Nu is het gewoon te koud. In de loop van de morgen gaan we met de dinghy naar het eilandje. Er zitten een paar kleine resorts op het eiland. De mensen zijn aardig en laten ons een van de paddle boarden gebruiken om de dinghy op de boei te kunnen leggen zodat hij niet op het strand aanspoelt en beschadigd. We maken een mooie wandeling naar de windkant. In de middag eten we een tonijn salade. Ik bestudeer het weer. Helaas moeten we begin volgende week een window zien te vinden om al naar Fiji te gaan. De komende dagen komt er veel wind en deining. Misschien maandag of dinsdag naar Savusavu, Fiji. Ik heb al veel contact met Stefan van Malaka Queen. Een bevriende Amel Super Maramu die ik al lang ken. Hij was een jaar eerder de Pacific overgestoken. Een kundig en ervaren man die al langer onderweg is. Ik kijk er naar uit om hem weer te zien. Ook hij heeft de nodige issues gehad de laatste tijd. Hij begrijpt hoe het is om lang onderweg te zijn. Ik heb het er moeilijk mee op dit moment. Ik ben erg moe en kijk op tegen alle onderhoud en reparaties die er staat aan te komen. De kosten lopen op. Cristina houdt me echt op de been op dit moment. In de middag spelen we Mexicain train met Carol en Hugh aan boord Carosy. Een gezellige middag om mijn gedachten te verzetten.
Donderdag 6 Augustus, 2026
Deze morgen probeert Cristina yoga aan boord. Best moeilijk op een bewegend schip
We nemen daarna een brood ontbijt. Het weer is zwaar bewolkt. Zo laden de batterijen slecht op met de solar. Dan maar even stroom draaien en gelijk de drinkwater tank optoppen. Als de watertank vol is nog even de boiler opwarmen en de droger in de achterhut aan. Cristina maakt cup cakes.
Ook maakt ze een heerlijke Mexicaanse bruine bonen soep. Zo blij dat ze aan boord is. In de middag gaan we met de dinghy even langs bij Brigitte en Roger op de koffie. We bespreken de weersvoorspellingen en maken een plan voor vertrek naar Fiji. Zoals het er nu uit ziet kunnen we het beste maandag vertrekken. Er staat dan nog veel wind maar anders worden de mogelijkheden alleen maar slechter. We plannen om zaterdag naar Pangai te gaan om wat boodschappen te doen. Maandag morgen kunnen we dan uitchecken. In de avond kijken we gezellig film. Binnen. Het blijft koud. Zo blij dat ik samen met Cristina ben.
Vrijdag 7 Augustus , 2026
De wind is aangetrokken. We slapen uit. Het weer is somber. We maken een nieuwe granola en bananenbrood. Een heerlijk yoghurt ontbijt met diepvries fruit en verse granola. Het diepvries fruit is werkelijk een succes, aardbeien, berries , frambozen. Een uitkomst. En zodra ontdooit prima in de yoghurt. Na het ontbijt zet ik me er eindelijk toe om het onderwaterschip schoon te maken. Het is koud en ik heb het al een week uitgesteld. Met een 3 mm wetsuit, handschoenen en laarzen dan maar.
Het is een constant terugkerende klus. En met de bijna verdwenen anti-fouling wordt het er niet makkelijker op. Ik doe alles al snorkelend behalve de kiel. Dat moet later maar een keer. Ik kom met verkleumde handen en uitgeput uit het water. Een warme douche brengt me een beetje terug in leven. Cristina maakt ene heerlijke warme Mexicaanse bruinenbonen soep.
De rest van de middag relaxen we. In de avond maakt Cristina gebakken kippenpootjes met aardappeltjes en sla. Ik ben zo blij dat zij even het koken voor haar rekening wil nemen. Het geeft me een beetje lucht tussen al het werk door. Het weer is gewoon te koud en onstuimig om veel te ondernemen. We kijken gezellig weer een film in bed.
Zaterdag 8 Augustus, 2026 Verplaatsen naar Pangai.
Er staat een behoorlijk windje. 26 kn. Na het ontbijt maken we de boot klaar om te verplaatsen. We willen vandaag wat laatste boodschappen doen en samen met Brigitte en Roger in een restaurantje eten. We gaan op de motor anker op omdat ons anker erg dicht bij sv Carosy ligt. Iets meer controle met de motor. Zodra we vrij zijn trekken we de genua half open en zetten de bezaan. Alleen op die twee lopen we ruim 7 knopen. Fantastisch binnen de bescherming van de eilanden. Geen deining. Fantasie was iets eerder vertrokken uit de naast gelegen baai. Samen varen we aan de wind naar Pangai. Cristina geniet voorop van het zeilen.
We kunnen net aan de wind mooi tussen het rif door helemaal naar de ankerplaats zeilen. Binnen een uur ligt het anker er al weer in. Met de dinghy varen we naar het haventje en doen de nodige boodschappen. Die breng ik even terug naar boord voor we naar het restaurant gaan. Tijdens onze wandeling naar het restaurant komen we langs de markt waar we wat tomaten, een watermeloen en bananen kopen. Als we vragen naar de bakker blijkt de eigenaresse van de bakkerij in de auto te zitten bij de markt . De dames van de markt vragen haar of er nog verse brood in de bakkerij is. Jazeker. De bakkerij is alleen 4 km verder op.
De eigenaresse wil onze er wel even heen rijden. Geweldig. Zo lief. Het zou een wandeling van bijna een uur zijn. De bakkerij is helemaal aan het einde van het dorp en eiland. Nu zijn we er in 5 min. Het brood kost maar €1.4. We nemen er drie. En de eigenaresse rijdt ons ook nog terug naar het restaurantje.
Samen met Brigitte en Roger eten we een heerlijke kip curry voor nog geen € 5. De biertjes kopen we in de supermarkt. Terug aan boord ruimen we de boodschappen op. Een rustige middag. Morgen de blog online brengen. Maandag ochtend uitchecken en dan naar Fiji. Drie dagen zeilen. De eerste twee met behoorlijk veel wind en golven. Gelukkig van achter. Als we echter later zouden weg gaan dan hebben we de dag voor aankomst helemaal geen wind. Het wordt een zware tocht. Nieuwe avonturen staan te wachten. Daarover meer in de volgende blogs
Later XOXO
Wow Eric wat een verslag weer met alle ups en downs. Het vraagt wel veel van je gelukkig
heb je nu weer een fantastische reisgenote aan boord.Ondanks veel tegenslagen blijft het genieten toch
de boventoon voeren. Eric all the best en wens je veel succes met al wat nog komen gaat.
Hartelijke groet,
Hans
Wat een reis maak je toch Eric. Het is inderdaad niet niks om dat op je eentje te ondernemen. Een prestatie dat enorm veel respect verdient. Het vooral een mentale inspanning waardoor je voortdurend “aan staat”. Dat hakt er soms even hard in. Gelukkig heb je al aangetoond dat je die uitdaging uiteindelijk aankan. We supporten je met onze positieve gedachten. Altijd goed om over alternatieven na te denken en straks in Fuij of Australië maar eens echt vakantie plannen 👍💪🥂
Fijn om weer je blog te lezen met zijn ups en downs. Keep going! Wij hebben een heerlijke tijd! Hopelijk tot bellens. Brigitte en Sikko
Fijn dat je goed gezelschap hebt, nu je het niet zo ziet zitten.
en nog iets kleins om je een beetje op te beuren: WOW, wat heb jij een mooie gespierde rug! :D
Hou je taai!
Liefs
Mar(jolijn)
Hoi Eric, leuk voor je dat Christina is gearriveerd en helaas dat je fantastische bemanning Thea er voor heeft gekozen haar hart ♥️ te volgen met een spannende Italiaan 🥰, geef ze eens ongelijk.
Duidelijk dat Christina je veel goeds brengt dus zo lang ze aan boord is put je ook nieuwe positieve energie uit.
Laat je niet van slag brengen door tegenvallers, je komt er altijd weer uit en niet in het minst door vele zeilvrienden. Denk vooral aan je allesoverheersende positieve ervaringen !!
Groetjes van Ton & Nicole