Vava’u Group, Tonga (Blog 120)

Maandag 13 Juli wasmachine stroomt over

We zijn ten anker bij eiland Vakaeitu, een baai in het midden van de Vava’u groep. Er woont aan deze kant een familie. Deze morgen gooi ik een was in de machine. Als hij halverwege is stroomt ineens de wasmachine over! Nee niet nu! Please! Ik heb allerlei andere plannen! Ik stop de machine en maak alles droog. Dan nog maar eens proberen. Eerst water wegpompen. Nu lukt dat wel. Dan nog maar een tweede keer deze was draaien. Het lijkt goed te gaan. Ondertussen heb ik een video call met mijn vriend Rinus. Hij heeft avonddienst op de Eerste Hulp Post van het ziekenhuis en het is even rustig. Leuk om weer even bij te praten.

Ik denk dat de afvoer pomp vastzat omdat we hem een maand niet gebruikt hebben.

De laatste grote was hebben we in Niue op de wal gedaan. Nu ik drie wassen heb gedaan lijkt hij weer goed te draaien. Een hele opluchting. Tijd voor de andere dingen. We vullen de duikflessen, maken drinkwater en laden de batterijen op. Ondertussen werk ik aan online brengen van blog 119

Dinsdag 14 Juli, 2026 Wandeling en Spoons

Vandaag doen we rustig aan. In de middag varen we naar het strandje en gaan we langs bij de familie die er woont. Thea heeft aan de dochter Anna gevraagd of haar vader wat groente en brood mee kan nemen vanuit Neiafu. We wandelen eerst naar de andere kant van het eiland Vakaeitu. Er staat een straffe Zuidoost aan de Oost kant van het eiland. Een prachtig strand.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Terug bij de familie krijgen we bananen, tomaten en limoenen uit de eigen tuin. Verder een kool, ananas, komkommers en twee broden uit Neiafu. Zo kunnen we weer even vooruit. Thea nodigt Francesco uit voor het eten. Er ontwikkelt zich een romance, leuk. In de avond spelen we Spoons aan boord van Carisma. John maakt zijn beroemde smoked Bourbon. Het wordt een dolle avond. Heel gezellig. Met een paar drankjes te veel duiken we ons bed in.

• 

• 

• 

Woensdag 15 juli, 2026 Katerdag, WK voetbal.

We hebben duidelijk iets te veel gedronken gisteren. Met een giga kater word ik wakker. Vandaag heel rustig aan doen. Thea en ik kijken waar we morgen heen gaan en zetten de route uit naar Kenutu Island. Een van de eilanden helemaal aan de oostkant van Vava’u. Twee uurtjes varen. Carisma gaat ook mee. Tijd om de halve finale te kijken tussen Frankrijk en Spanje. De Spanjaarden zijn een klasse beter. Tikkie takkie. Prachtige wedstrijd. Spanje naar de finale. Aan het einde van de middag heb ik zowaar wat energie terug en vervang de stoelveer kolom van de navigatie kruk. Die had ik eens reserve gekocht en de huidige lijkt niet goed meer te werken. Thea is bij haar nieuwe vriendje en komt tegen het einde van de middag even langs om te laten weten dat ze vanavond bij Francisco aan boord slaapt. Even de boot voor me alleen. Ik maak een spaghetti voor me zelf en bel nog even met Cristina. Nog een kleine twee weken en dan komt ze aan boord. Ik kijk er erg naar uit.

Donderdag 16 Juli,2026 Hihifu Baai

Om 0900 is Thea terug aan boord. Met een big smile. Ik heb ondertussen de boot al een beetje klaar gemaakt om met Carisma naar de oost kant van de Vava’u groep te gaan. Kenutu eiland, ook wel het einde van de wereld genoemd. Het zal een gedeeltelijk aan de winds rak worden. We halen daarom de passaat-bomen weg. Zo kunnen we wat hoger varen en is er geen kans op beschadiging van de genua. Er staat een behoorlijke windkracht 5. Carisma is al een uurtje eerder vertrokken. Als we twee slagen gemaakt hebben horen we van Carisma dat een andere cruiser heeft laten weten dat het op dit moment niet erg comfortabel is aan de oostkant van de Vava’u groep onder deze weersomstandigheden. We gooien het plan om en besluiten naar de buitenkant van Vava’u eiland te gaan. Daar is het onder deze omstandigheden een stuk rustiger al liggen we daar wel aan de oceaan kant van het eiland. In een klein baaitje zouden de walvissen tot dichtbij komen. Elke dag gaan daar het toeristenbootje naar toe om walvissen te spotten en met ze te zwemmen. Kost wel US$ 300 pp. Wij gaan proberen of we ze gewoon vanaf de boot of dinghy kunnen spotten. Het is een prachtig stuk zeilen. Halve en voor de wind. We lopen soms 9 knopen. Om 14 uur komen we ten anker.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Met snorkelen horen we iedere keer de walvissen. Sommigen zien we in de verte ver op zee springen. Nu nog een voor de boot. Ik vaar met de dinghy naar een lokaal vissersbootje en krijg zomaar een grote red-snapper. Ons avond eten. We liggen wel een beetje te rollen op de oceaan deining maar we hebben niet echt zin om gelijk weer het hele stabilisatoren setje op te tuigen. In de avond kijk ik de halve finale England -Argentinië. In de laatste 10 minuten weten de Argentijnen een 1-0 achterstand op te buigen in een 1-2 winst. Een verrassend einde.

Vrijdag 17 Juli Duik op punt Hihifo

Deze morgen snorkelen we wat maar het is koud en dicht onder de rotswand liggen eigenlijk alleen grote rotsblokken. Dan maar even het onderwaterschip schoonschrapen. Een eindeloos terugkerend werk. Zo vermoeiend. En het gras gaat er ook steeds moeilijker af. We horen wel de hele tijd de walvissen in de verte. Het is koud in t water. Zelfs met handschoenen. Na 1.5 uur is het meeste eraf. Van de week nog een stukje. Na opgewarmd te zijn in de zon gaan we om 1430 op duikexpeditie aan de tip van Hihifo. Eén prachtige drop off. Met nu ook zachte koraal. Het is wel een stuk kouder hier. 24°C.

• 

• 

• 

• 

• 

Terug aan boord maken we na alle uitrusting te hebben gespoeld avondeten. Tegelijk vullen we de flessen en maken de watertank vol. Om 2030 is het tijd om te gaan slapen. Een vermoeiende maar mooie dag.

Zaterdag 15 Juli, 2026 Duik op Hihifo

Tijdens de koffie komen er meer verontrustende berichten over de aanstaande wijziging in de Starlink abonnementen. De roaming waar we al zo langs als cruisers gebruik van maken wordt alleen voorgezet met meer beperkingen en land gebonden. Op deze manier worden we gedwongen om een heel duur abonnement te nemen. Er zit niets anders op dan een tweede Starlink mini kit te kopen waardoor we de oplopende kosten kunnen beperken. Ik vraag Cristina of ze er een mee kan nemen. In Mexico is de prijs € 249. De helft van wat hij in Fiji kost. Zo zouden we makkelijker en veel goedkoper kunnen overschakelen op een andere set waardoor we flexibeler en uiteindelijk goedkoper uit zijn. Een geluk dat Cristina over twee weken komt. Al met al nemen de kosten wel toe. Om 10 uur gaan we maar weer eens duiken. Aan de rand van de baai. We zijn met 8 duikers. Erg leuk. We dalen af aan de rand van de torenhoge kliffen. We zien een haai, een rog, een schildpad en zelfs een paar blauwe marlijnen. Ook mooie rots partijen waar we tussendoor kunnen zwemmen.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Een duik van 50 minuten met een max diepte van 31 m. Kraal helder maar koud water. De temperatuur is gezakt naar 23°C. Tijdens de duik horen we steeds de walvissen naar zien ze niet. Terug aan boord eerst opwarmen en Thea maakt een pasta met saus uit de vriezer. Om 15 uur ben ik genoeg opgewarmd en vervang ik met de 80 bar die ik over had de twee anodes op het roer. Ze hebben er lang op gezeten en goed gewerkt. Nu beginnen ze op te raken en ik heb er genoeg reserve. Ook nog even de kiel schoonmaken. Dan is dat weer voor twee weken gedaan. Thea gaat nog even proberen walvissen te spotten met het paddel board. De anderen zijn er met de dinghy’s. Ik vul de duikflessen en top de batterijen op. Als alles vol is nog even de airco compressoren en de generator spoelen met zoet water. Als ik naar Thea kijk zie ik een walvis  spuiten. Vlak bij haar. Prachtig. Als ze terug is maak ik de drone klaar. De walvissen komen om de 15 minuten om adem te halen. Heel regelmatig. Na de tweede 15 minuten vlieg ik met de drone naar de plek. En ja hoor weer komen ze boven. Prachtig

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Een bijzondere plek hier in de baai. Wel een beetje veel rollen maar dat nemen we op de koop toe. Morgen varen we naar de oostkant. Een dagje kruisen.

Zondag 19 Juli, 2026 Whale wake-up

Deze morgen gaat Thea met het paddel board nog even op walvissen jacht.

Al snel ziet ze er een vlakbij. Snel gooi ik de drone in de lucht. We hebben een van de mooiste walvis encounters. Ze komt zelfs heel dicht bij sv Intotheblue. Op nog geen 10 m zwemt ze voor de boot heen en weer. Vanuit de lucht kan ik de snorkelaars de juiste kant uit sturen. De walvis is heel goed te zien en lijkt een beetje bij ons in de buurtvereniging chillen. 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Zie ook de video van Elke van Intothe Blue https://www.facebook.com/share/r/1BtR6fXuv9/?mibextid=wwXIfr

Om 12 uur gaan we anker op.

Genoeg aan het rollen geweest. Even wat rustiger water opzoeken. Niet voordat we met een straffe 25 knopen wind aan de wind de Vava’u groep terug in kruisen. De outhaul motor van het grootzeil geeft helaas weer problemen. Op de hand kan ik hem inrollen tot 1/3 zodat we verder kunnen kruisen. We komen om 1515 ten anker in de hele rustige baai van Taranga eiland in het midden van de groep eilanden. Abayomi was hier als Nathape in 2009 meerdere malen. We komen hier ook Rollercoaster weer tegen. Die ken ik al sinds December 2023 in Suriname. Pieter, Connie en Hugo komen gezellig een biertje/cola drinken. We eten vroeg en maken Mexicaanse taco’s want we hebben niet veel gegeten vandaag. We liggen heerlijk stil. Even geen deining. Rustgevend.

Maandag 20 Juli,2026 Grand Prix België, WK finale, outhaul elektromotor.

Deze morgenvroeg wakker en ik kijk de Grand Prix van België. Mooie race. Max uiteindelijk derde. Niet al te slecht onder de omstandigheden. De auto is gewoon niet sterk genoeg ten op zichten van Mercedes. Kimi is weer de snelste. Om 0800 probeer ik de WK finale tussen Spanje en Argentinië live te kijken. Dat wil niet lukken. De verbinding hapert steeds. Dan maar naar het probleem met de Outhaul elektromotor kijken. Weer weigert hij. Alles weer uit elkaar halen. De sleep contacten rond de koolborstels zien er zwaar vervuild uit.

• 

• 

• 

• 

Ik maak samen met Thea alles schoon. Dan lijkt een van de draden los. Mijn soldeer bout is niet sterk genoeg. Pieter van Roller Coaster heeft een betere en wil me wel helpen.

Het kost veel moeite maar uiteindelijk hebben we de draden weer goed vast gesoldeerd. Als we alles in elkaar gezet hebben wil de elektromotor echter nog niet draaien. Thea is ondersteunend en heeft ondertussen al een ontbijt gemaakt en later ook een lunch. Zo fijn. Het is al 15 uur en het zit niet mee. We proberen wat door te meten maar dat maakt me niet erg blij. Ik ben bang dat er iets mis is met de rotor. Ik geef het op voor vandaag. Zo deprimerend, weer een issue erbij. Doodvermoeiend en het maakt het cruisen zwaar. Morgen naar de andere ankerplaats. Misschien kan John of Kurt me helpen. Ik kijk eerst maar eens de WK finale terug. De Spanjaarden hebben verdiend gewonnen. De Argentijnen waren alleen maar aan het verdedigen en overtredingen aan het maken. Weer een toernooi teneinde.

Dinsdag 21 Juli,2026 Duik en verplaatsen naar Kenutu Island.

Om 0830 gaan we samen met Carol en Hugh duiken bij het Afo eiland.

Het zicht is niet heel erg goed, +/- 10 m. We zakken af langs de want tot 28 m. Veel verschillende mooie dingen. Grote kleurrijke oesters. Zacht koraal een mooie koraal formaties. Het mooiste zijn de grote inktvis en een disco schelp. Electric clamp. Een hele grote witte schelp met rode stekels. Tussen de stekels zie je de blauwe elektrische stroompjes lopen.

• 

• 

• 

• 

Het is wel koud 23°C! Een volle 5 mm met handschoenen. Na 55 min wordt het te koud. Terug aan boord maken we snel de boot klaar en halen om 1030 het anker op. We gaan een uurtje verder naar Kenutu eiland. Ook wel “het einde van de wereld “. Voor de Tongain dan. Een van de meest Oostelijke eilandjes van de Vava’u groep. Daar zijn ook de andere cruiser vrienden. Het is tegen de wind in dus varen we op de motor. Om 1145 komen we ten anker. De wind neemt de komende dagen af dus liggen we hier nu rustig. We liggen net in totaal 11 boten, Na een lunch en het uitspoelen van duikuitrusting heb ik contact met Cristina. Ze heeft de Starlink ook in huis. Super. Nog een weekje en dan komt ze aan boord. Thea gaat deze middag naar Francesco. Die zie ik niet meer tot morgen. Nadat ik de duikflessen heb gevuld draai ik nog een uurtje de watermaker tot de batterijen op 100% staan. Ik probeer online wat meer uit te zoeken over de outhaul motor. Om 1700 hebben we een sundowner op het strand. Voor Jordyn en Kelsey de laatst.

• 

• 

Morgen gaat Carisma terugvaren naar Neiafu want ze vliegen donderdag terug naar huis. Ze zijn een maandje aan boord geweest. Leuke meiden. Ik eet vanavond alleen want Thea eet bij haar scharrel Francesco. Als ik terugvaar van het strand wil de dinghy motor niet vol gas komen. Ik draai een paar rondjes maar geen verbetering. Het is ondertussen donker dus morgen kijken. Ik hoop  dat het niet een volgend groot probleem is 

Woensdag 22 Juli, 2026 Reparatie buitenboordmotor

Eerst een was in de machine. Goed opletten dat de afvoerpomp werkt. Die doet het. Geen overstroming deze keer. Koffie. Waarschijnlijk zat toch de waterafvoerpomp vast omdat ik de wasmachine lang niet had gebruikt. Hij is op leeftijd. Maar ik moet het er mee doen. Een nieuwe moet helemaal uit Oostenrijk komen en dan wordt hij veel te duur voor me. Ik doe drie wassen. Alles gaat goed pfff. Als de derde was draait de volgende uitdaging. De buitenboordmotor. Kap eraf. Al snel zie ik het probleem! Een van de gas kabels is zo goed als gebroken.

• 

• 

• 

• 

Die heb ik reserve dacht ik! Het geluk is met me vandaag! Het is een priegelwerkje maar het lukt! Een hele opluchting en deze keer voldoening. Wel zie ik dat er nog iets gebroken is. Een bracket die een ander kabeltje hoort heen en weer te halen. De kabel gaat naar de bovenkant van het trekkoord? Als ik wat verder studeer blijkt het de “start-in-gear protector” te zijn die nu niet meer werkt.

• 

• 

• 

• 

Geen eerste vereiste. Deze onderdelen kan ik waarschijnlijk beter in Fiji of Nieuw-Zeeland vinden. Als ik maar niet aan de start kabel trek als hij in voor of achteruit staat. In de middag even m’n hoofd verzetten. Het is niet zo makkelijk en paradijselijk als iedereen denk. Maar ik probeer alle issues opzij te zetten en even van de omgeving te genieten. Samen met Carol en Hugh van sv Corosy gaan we Kenutu eiland over wandelen. Een prachtig eiland met indrukwekkende oceaan kust. Een gezellige wandeling.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Na een uurtje wandelen terug naar de realiteit. Ik probeer online de onderdelen voor de buitenboordmotor te vinden. Om Cristina ze mee te laten nemen is er te weinig tijd. Ik stuur een appje naar de boat-yard in Vava’u. Misschien dat ik geluk heb. Even afwachten. Om 16 uur varen we naar Corosy om Mexicain train te spelen. Een gezellige avond. Tot de laatste game sta ik ruim voor. Dan legt Thea in een (1) keer uit en moet ik 180 punten slikken. In een keer ben ik een na laatste. Nou niet laatste is ook goed. Het is een leuke avond. Om 1930 tijd om te gaan slapen.

Donderdag 23 Juli, 2026 check Lewmar 58ST winch

De hele nacht heeft het geregend. Niet hard maar het is volledig bewolkt en het druppelt de hele morgen. Om 0730 heb ik contact met Cristina, nog 6 dagen en dan is ze aan boord. Ik kijk er zo naar uit. Na de koffie halen we de bakboord genua winch uit elkaar. Hij maakt een raar geluid. Het is gelukkig gewoon een beetje vuil in de Delrin schoot klem in de bovenkant van de trommel. We schroeven de boutjes los en maken alles schoon. Heel klein beetje lithium vet erop. Als alles weer in elkaar zit is het geluid weer normaal.

• 

• 

De hele dag regent het. Zo blij dat ik gisteren de was gedaan heb. Ik probeer wat zaken uit te zoeken voor in Nieuw-Zeeland. Kijken of ik daar de boot uit het water ga halen en copper-coat anti fouling laat aanbrengen. De kosten zijn hoog maar dan ben ik er de komende 10 jaar van af. In de middag ga ik even langs bij Roger en Brigitte die net op de ankerplaats zijn aangekomen. Even gezellig met ze kletsen. Ook over de aankomende Starlink veranderingen. Vanavond eten we vroeg. Ik maak Nasi Goreng. Heerlijk. Morgen gaan we vroeg naar Neiafu zodat we in de ochtend nog naar de immigratie kunnen voor verlenging van Thea’s visa die ze elke 30 dagen moet verlengen (ik heb als Europeaan een 90 dagen visa) Bovendien moeten we ook een gestempelde brief hebben voor Cristina als ze op een elke ticket naar Tonga komt vanuit Fiji.

Vrijdag 24 Juli 2026 Terug naar Neiafu

Om 0600 ben ik al wakker en maak ik koffie. Tegelijk maak ik de boot vaarklaar. Als om 0630 Thea ook wakker is doen we de rest. Om 0715 gaan we anker op. Er staat een goede 17 kn wind. Een klein stukje tegen de wind door de nauwe doorgangen in de binnen riffen en dan kunnen we de rest zeilen. Het is een mooie tocht. Om 1015 zijn we al in Neiafu. Daar zijn ook vele andere cruiser vrienden. Het is er druk maar we vinden nog een meerboei. Als we goed op de boei liggen varen we naar de kant met de dinghy. Eerst bij de immigratie langs. De brief voor Cristina wordt opgestuurd via whatsapp. Thea kan haar visa makkelijk en snel verlengen. Daarna gaan we gelijk maar boodschappen doen. We hebben weer behoorlijk wat nodig zeker nu ook Cristina komt. In totaal doen we voor €350 boodschappen. En dat is nog niet alles. Ook moeten we de diesel en benzine weer aanvullen. We gooien de 100 liter uit de jerrycans in de tank. De jerrycans brengen we naar het restaurant Mango die ze voor ons morgen vult bij het pompstation. Terug aan boord maken Thea en ik een begin met binnen schoon maken van de boot voor Cristina komt. Eerst binnen alles stofzuigen en dan een begin met schoonmaken. Als John er is kijk ik met hem eerst naar de elektromotor. Als hij de koolborstel contacten iets uitbuigt doet hij het weer. Een pak van mijn hart. De rotor is dus nog ok. Ik zet alles weer in elkaar en dicht alles af met Sikaflex. Nog een keer testen. Als ik het grootzeil helemaal uit trek stopt de motor echter weer. NEEEEE! Ik heb net alles helemaal afgedicht met Sikaflex. Weer alles uit elkaar! Dan blijkt dat de gesoldeerde verbinding weer is losgesprongen. Niet goed genoeg. Morgen zal John proberen een betere soldeer verbinding te maken. Het is altijd wat. Thea maakt een kip kerrie rijst terwijl ik op zoek ga naar een goede soldeerbout want die van mij is waardeloos voor zulke zware draden. John heeft 110V, ik 220V . Kurt en Pieter zijn helaas alweer uit Neiafu vertrokken. De buurman heeft eenzelfde soort soldeerbout als ik. Helaas. Wel heeft hij een converter van 220 naar 110 V. Dat is ook goed. Dan kan John zijn eigen soldeerbout gebruiken. Hopen dat het droog is morgenochtend. Na het eten zet ik om 1830 de watermaker en de generator bij. Met het bewolkte weer gaat het hard met de batterijen. Dan maar gelijk weer de watertank vol maken. Met de ppm’s gaat het de laatste tijd goed omdat er de watermaker zo regelmatig bij zetten. Nog maar 216 ppm. Dat is heel goed. Thea slaapt vanavond weer bij Francesco. Om 2030 is de tank vol maar de batterijen nog niet. Dan ook maar de droger en de boiler even bij. Zo draait de generator voldoende toeren. Om 2200 is het genoeg. Het was weer een lange dag. Morgen weer druk.

Zaterdag 25 Juli, 2026 Brandstof tanken en elektromotor repareren

Vroeg in de morgen om 0700 als het licht is bereid ik de elektromotor van de grootzeil outhaul voor. Alles schoonmaken van Sikaflex en de contacten op de koolborstel houder schoonschuren. Terwijl we op John wachten maken we de binnenkant van de boot verder schoon. Als John er om 0900 met zijn 110V soldeerbout is spreken we de soldeer methode door. Moet geen probleem zijn zegt hij. Ik heb de converter voor de soldeer bout. John sluit hem aan. Al snel begint de houder te roken. Blijkt hij de stekker in de verkeerde kant (230V) te hebben gestoken. Oh nee! Soldeerbout kapot. Wat een ellende. Ik zak door de grond. John helpt me en breekt zijn soldeerbout. Hij vindt dat het zijn eigen schuld is maar ik voel me bezwaard. Sharon heeft ook een goede Soldeerbout op 110V die we kunnen lenen. Die werkt prima. De draad zit binnen no time goed vast. John neemt afscheid want ze willen vandaag nog naar de andere ankerplaats varen. Geen probleem. De rest kan ik zelf. Dacht ik! Ik zet alles in elkaar en smeer alles in met Sikaflex. Als ik het zeil probeer uit te rollen doet hij het echter weer niet. Ik word er hopeloos van. Thea is druk met schoonmaken en maakt eerst een omelet. Daarna haal ik alles uit elkaar. Blijkt de draad weer los. Ik vaar snel nog naar John die me de soldeer en flux geeft. Ik zal het zelf moeten proberen. Als ik goed kijk blijkt dat de soldeer die we hadden gemaakt te dik is en daardoor tegen de rotor komt. Als ik de kap er dan op doe en vast bout druk ik de verbinding los. Dat is het probleem. Ondertussen gaat Thea de bestelde 9 jerrycans met brandstof ophalen. Als ze terug is gooien we die in de tank. Daarna brengt ze onze eigen 5 Jerrycans en nog twee van Kurt geleende terug om te laten vullen. Zo hebben we in totaal 320 l diesel en 20 l benzine gebunkerd. Totaal €570 We zitten voorlopig weer vol. Ik probeer de verbinding op de koolborstel houder nogmaals opnieuw te solderen. Alles lijkt goed. Weer alles in Sikaflex en proberen.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Weer doet hij het niet. Ik word er gek van! Ik maak alles voor de 4de keer schoon. Ik ben ten einde raad. Ik geef het op voor vandaag! Alleen lukt het me niet en Thea wordt er ook niet vrolijker van me zo te zien. Ik zet alles in elkaar en geef het op. Als ik later weer met John ben nog maar eens kijken. Thea en ik halen de laatste Jerrycans op. De twee 20 l van Kurt passen precies in de tank. Onze eigen volle 5 x20 l gaan in de opslag voor. Als reserve. Thea wil twee daagjes met Francesco doorbrengen. Leuk voor haar en even een andere omgeving is goed voor zowel haar als mij. Ik ga aan het einde van de middag naar het drijvende restaurantje voor een Fish & Chips met een biertje. Er even uit. Gezellig met een paar nieuwe cruisers. De rest van de vaste groep is naar de ankerplaats bij Maurelle. Wij moeten even hier wachten tot Cristina er is Dinsdag. Morgen even rust dag en blog online brengen. Maandag en Dinsdag nog wat boodschapjes proberen te vinden. Het is zaterdag dus ik kijk de derde training van de formule 1 in Hongarije. Morgen de kwalificatie en blog online brengen. Een paar wassen doen voor Cristina er is. Ze vliegt morgen van Mexico via Dalles naar Fiji. Daar komt ze maandag aan. Een dag overslaan i.v.m. de datumgrens. Dinsdag komt ze dan naar Vava’u. Als ze aan boord is nog wat boodschappen doen en dan gaan we einde van de week naar de tweede eilandengroep, Ha’apai. Als de wind de goede kant op draait. Spannend.

• 

Daarover meer in de volgende blogs.

Later

XOXO