Vanua Levu, Viti Levu, Fiji (Blog 122)
- Eric
- 2 dagen geleden
- 26 minuten om te lezen
Maandag 10 Augustus, 2026 Op naar Savusavu, Fiji
Gisterenmiddag hebben we nog gezellig Mexicain train gespeeld aan boord van Sv Carosy. Samen met Cristina, Carol, Hugh, Roger en Brigitte. De laatste namiddag samen.
Deze morgen maak ik tussen 8 en 10 nog even de drinkwater tank vol en laad de batterijen op tot 85%. Cristina maakt een lekkere cake. Om 10 uur varen we met de dinghy naar de wal om uit te checken uit Tonga. We gaan naar Fiji. Achteraf gezien was het beter geweest om Cristina direct naar Tonga te laten komen vanuit Mexico. We hebben in Vava’u samen behalve de stad Neiafu alleen in een baai gelegen daarna zijn we naar Ha’apai gevaren. Hier hebben we drie verschillende ankerplaatsen gehad maar het weer zit echt niet mee. Het is gewoon te koud om lekker te zwemmen, snorkelen en of te duiken. Nu moeten we op het gunstigste weer window al naar Fiji. Daar hebben we nog twee weekjes samen. Allemaal veel te kort om goed en op ons gemak de omgeving te verkennen. Ook hadden we achteraf beter in de Vava’u eilandengroep kunnen blijven. Daar waren meer mogelijkheden en er was er betere beschutting. Het is niet anders. Ik heb beloofd haar terug te brengen naar het eiland Viti Levu in Fiji vanwaar ze haar terugvlucht naar Mexico heeft op 22 Augustus. Het uitchecken in Pangai gaat snel en makkelijk. De port dues zijn €3,5. Erg goedkoop. We eten nog een kip-curry lunch in het eenvoudige restaurantje waarmee we onze laatste Tonga dollars opmaken. Om 1230 zijn we terug aan boord. We halen de buitenboordmotor van de dinghy en de dinghy op het voordek. Brigitte en Roger vertrekken al een paar uur eerder naar Savusavu. Wel Gezellig dat we daar samen zullen zijn. Wij wachten nog even met vertrek. Om 1400 hijsen we de zeilen en trekken het anker eruit. Op weg naar Fiji. Het heeft de afgelopen dagen hard gewaaid. Tot wel 35 kn. Nu zou het iets minder zijn. Rond de 20 kn. Als we echter wegvaren is er een stuk minder wind dan verwacht. En ook meer vanachter. Het is 417 mijl naar Savusavu op het eiland Vanua Levu. Als we een uurtje onderweg zijn trekt de wind gelukkig iets aan. Ik kies om met de sterkere wind wat meer voor de wind te varen. Woensdag zal de wind afnemen en dan kunnen we beter hoger en halve wind varen. Als we dan voor de wind moeten hebben we helemaal geen snelheid meer en gaan we alleen maar als een gek liggen rollen. Het is een gok. Sv Fantasia kiest nu voor snelheid met 120 graden wind van stuurboord. Daarmee komen ze veel hoger uit en moeten dan later meer voor de wind verwacht ik. We gaan het zien. De deining valt mee in het begin. Ik had meer verwacht volgens de voorspellingen. Om 17 uur maakt Cristina een paar hamburgers. Lekker. Ze heeft een zeeziekte pilletje ingenomen en tot nu toe geen probleem. Ik hoop voor haar dat ze er overheen komt. Om 19 uur gaat ze proberen te slapen. Ik probeer wat hazenslaapjes in de kuip te doen.
Dinsdag 11 Augustus 2026 Onderweg naar Savusavu, Fiji.
Het is een rollende avond en nacht. Er staat veel minder wind dan voorspelt. We lopen maar 4.5 a 5 kn. Niet goed voor het gemiddelde. Om middernacht komt Cristina op wacht. Er is alle ruimte en we zien wel. Ik ben moe en nadat ik wat aanwijzingen gegeven heb ga ik proberen te slapen in de achterhut. Ik heb toch zeker 3 uur geslapen als Cristina me wakker maakt. We sturen iets te westelijk. Als we te lang 270 zouden blijven varen moest ze me roepen. Nou laat maar even lopen komt wel goed. Om 0430 kom ik niet meer in slaap en neem de wacht over. We kunnen denk ik snel de ballooner gaan zetten. De wind zal nu niet meer toe gaan nemen volgens de voorspellingen. Zoals afgesproken roep ik om 0800 Cristina erbij. Na wat uitleg gaat het vrij goed samen. Eerst het grootzeil even aan stuurboord en dan de ballooner in de luwte van het grootzeil omhoog. Grootzeil weer terug in de midden en we varen prachtig op de genua, ballooner en bezaan.
Het is een mooie warme dag. Heerlijk zonnetje. Na een yoghurt ontbijt nemen we een douch in de zon. Lekker, eindelijk weer eens zonnig warm weer. We zeilen prachtig. De hele dag gaat het lekker. We maken de verloren mijlen redelijk goed met snelheden tussen de 6.5 en 7.4 kn. De wind is vrij constant en de zeeën nemen ook wat af. Een mooie dag. Als het morgen meezit komen we zo toch nog donderdag in Savusavu aan.
We lezen en dutten beiden wat. Tegen de avond eten we een eerder gemaakte Nasi Goreng. Makkelijk, alleen even opwarmen. Om 1830 gaat Cristina slapen. Ik doe wat hazenslaapjes in de kuip. De wind begint langzaam iets te draaien en af te nemen. Gelukkig neemt ook de deining verder af. Morgen zal de wind verder afnemen volgens de weerberichten. Hopelijk zitten we dan net voorbij de eerste riffen en eilandjes van Fiji. Dan kunnen we wat scherpen gaan sturen naar Savusavu. Duimen dat er voldoende wind blijft staan om vroeg in de middag op donderdag aan te komen.
Woensdag 12 Augustus, 2026 Tweede dag op zee naar Fiji
Om middernacht neemt Cristina de wacht over en duik ik in mijn kooi. Het is rustig weer. Zou goed moeten gaan. Om 0400 liggen we echter heftig te rollen. Alle snelheid eruit. Geen wind meer. De zeilen klapperen heftig. Niet goed voor de zeilen. We halen de ballooner weg en rollen de zeilen in. Dan maar op de motor. Er staat verdomme weer minder wind dan voorspeld. Ik ben nu wakker en slapen wordt niks meer dus neem de wacht van Cristina over zodat zij wat beter kan slapen. Ik probeer nog wat hazenslaapjes te doen. De temperaturen worden wel beter. Niet meer zo koud als in Tonga. Als de zon op is neem ik een bak koffie. Nog steeds geen wind. Om 0930 zet ik de klok een uur terug. Fiji heeft UTC +12. Om 0900 nieuwe tijd is Cristina wakker en maakt ze een huevos reveltos. Lekker. Het is heerlijk warm en de zee is zo goed als glad. Dan maar dek wassen en een paar wassen draaien. Cristina doet de kuip en binnen. Heel fijn. Ik draai ondertussen 3 wassen. Als alles hangt zet ik de watermaker bij. Zo kan ik op de batterijen de watermaker laten draaien. De dynamo van de hoofdmotor laadt de batterijen wel op tijdens het motoren. Om 12 uur komt er weer wat wind. Snel weer de zeilen bij. Een deel van het wasgoed is al droog en de rest verhangen er wat om de zeilen te kunnen hijsen. We zijn ondertussen tussen de eerste atollen en eilandjes van Fiji door gekomen. Halve wind omhoog richting Savusavu. Een mooie gelegenheid om de bezaan ballooner weer eens te gebruiken. De watertank is onder tussen ook weer vol. Samen zetten we de bezaan ballooner en genieten van het mooie weer.
Een lichte lunch van brood met knakworstjes. De wind neemt weer wat af maar met de Genua, grootzeil, bezaan ballooner en bezaan lopen we nog 4.5 kn. De voorspellingen zijn niet erg gunstig en we moeten nog 150 mijl. Als avond eten hebben we chili con Carne met rijst en tortilla’s. Het is heerlijk weer. Jammer dat de wind tegen valt. Om 1900 gaat Cristina naar haar kooi. De wind draait steeds meer naar achter. Ongunstig. Het is gelukkig vrij vlak en er staat nagenoeg geen deining. Daardoor klapperen de zeilen niet zo. Ik probeer nog van alles, Passaat bomen er weer bij, genua naar stuurboord en bezaan ballooner aan bakboord. Als de snelheid onder de 3 knopen zakt met 5 kn wind geef ik het op. Helaas wordt zeilen niks en als we zo langzaam blijven varen komen we donderdag in de nacht aan. Heel ongunstig. Ik haal de ballooner weg en rol de genua op. We liggen nagenoeg stil. Motor maar weer bij. Heel vervelend en we verbruiken zo veel brandstof en het onderhoud aan de hoofdmotor komt zo ook weer sneller naar voren.
Donderdag 13 Augustus 2026 aankomst Savusavu
Om middernacht neemt Cristina de wacht over. Geen wind dus op de motor verder. Zo kan ik in ieder geval rustig slapen. Op Cristina’s wacht passeren we de 180 West en zijn weer op oosterlengte. (FOTOS)
Ik ben dus al meer dan de halve wereld rond gezeild met Abayomi. In drie jaar en een maand. In mijlen heb ik in totaal al veel meer dan de halve wereld (Op de evenaar is de wereld 40075 km/21640 nm) rondgezeild sinds vertrek op 6 juli 2023 uit Rhoon. Nu al zo’n 25000 nm afgelegd sinds ik Abayomi in juni 2021 in Gaeta, Italië overnam van Hans Peter en Natalie. Ook op de wereld kaart kunnen we van de uiterste linkerkant naar de uiterste rechterkant. Een hele prestatie. Om 0530 word ik wakker. Zo lang geslapen. Heel fijn en lief van Cristina dat ze mij zo lang heeft laten slapen. Nog steeds geen wind. Cristina heeft super de wacht gedaan. Nu kan zij lekker slapen. Om 0730 komt er wind. Cristina is alweer wakker. Ze heeft gisteren ook lang geslapen. We zetten snel de zeilen. De motor kan gelukkig weer uit. Na ontbijt draait de wind steeds gunstiger. Top. We zetten de grote ballooner ook. Met 6 kn varen we op 12 knopen wind over de binnen zee. Dit is de mooiste koers. Geweldig met alle zeilen op. (FOTOS)
Zo komen we toch nog mooi aan voor de zon onder gaat. Cristina maakt vroeg een heerlijke pasta met garnalen. Voor we eten halen we de bezaan ballooner weg en varen voor de wind verder. We komen nu snel dichterbij. Nadat we ook de ballooner hebben weggehaald gijpen we de baai van Savusavu binnen. Via de marifoon roepen we Waitui Marina op. Ze komen netjes helpen om op de meerboei te komen. Om 1650 liggen we op de boei. Om 1700 komt al de Health departement dame aan boord voor het inklaren. Alles gaat snel. Ook de douane en immigratie komen nog aan boord alhoewel we ze liever morgenochtend hadden zien komen. Nu betalen we €60 meer voor het inklaren. We kunnen in ieder geval lekker slapen. Een mooie tocht van 3 dagen en 3 uur. Jammer dat we 15 uur hebben moeten motoren.
Vrijdag 14 Augustus, 2026
Het wordt een heerlijk warme dag. De temperatuur is hier een stuk beter. Tonga was zo koud.
Om 0830 zien we ook Fantasia binnenkomen. We hadden niets meer gehoord maar nu blijkt dat hun Starlink router de geest heeft gegeven. We nemen een ontbijt en gooien de dinghy in het water en de motor erop. Om 0930 varen we naar de wal om de inklaring te betalen. We pinnen geld bij de automaat FJ$ 1=€0.39. We wandelen door het dorp en verkennen de supermarkten. Een leuk dorp. We zullen hier zeker tot maandag blijven. Dan krijgen we hopelijk de verplichte cruising permit voor de andere eiland groepen. We lunchen samen bij het restaurantje in de Marina. We kopen wat verse groente en fruit op de uitbundige markt. Fijn om weer wat meer keuze te hebben. In de supermarkt valt de keuze jammer genoeg nog wat tegen. Geen ham of ander broodbeleg. Wel yoghurt. Ook top. In de avond gaan we met Roger en Brigitte uit eten. Een leuk en gezellig restaurant.
Zaterdag 15 Augustus,2026 Een rondrit over het eiland
Om 0900 gaan we met Brigitte en Roger in een huurauto een rondrit over Vanua Levu maken. De rit begint over een redelijk asfalt weg. Helaas verandert die al snel in een oncomfortabel gravel weg. Het is een mooi landschap met veel tropische bos en alle verschillende fruitbomen.
Maar de weg is lang en erg oncomfortabel. De attracties zijn dun gezaaid. We komen uiteindelijk langs een Indische tempel. De cobra tempel.
Gebouwd rond een steen die de vorm van een Cobra kop heeft. We krijgen in de tempel een gratis rijstmaaltijd aangeboden. Na het bezoek rijden we naar de hoofdstad Lambasa. Op weg daarnaar toe verandert het landschap van bergachtig naar vlak. Het land van het suikerriet. De vrachtwagens met het geoogste suikerriet staan in de file om de fabriek in te komen.
Nu we de auto hebben doen we In Lambasa boodschappen in de grootste supermarkt van het eiland. We hebben een stationwagen dus alle boodschappen passen makkelijk achterin. Dan is het nog ruim een uur terugrijden naar Savusavu. Een vermoeiende dag. Het viel een beetje tegen omdat we weinig bijzonderheden tegen kwamen en de weg zeer oncomfortabel was. Weer een tegenvaller voor Cristina. Zo verdrietig. Terug bij de haven laden we de boodschappen uit bij de Marina steiger. Ik breng de auto terug en vaar met de dinghy naar de Marina waar Roger en de dames al de boodschappen op de steiger hebben gezet. De dames wandelen naar het restaurantje terwijl Roger en ik de boodschappen op de boot brengen.
We hebben een gezellig diner in het restaurant van de Marina.
Zondag 16 augustus, 2026
We gaan langs bij Erik en Amanda op de Amel Super Maramu Waymaker. Ze hebben de boot in Tahiti gekocht en hij is blij met alle uitleg van ervaringen die ik heb opgedaan. Hij wil me helaas de tweedehands elektromotor voor de outhaul niet verkopen. Begrijpelijk, ik zou hem ook reserve houden. We houden een rustige middag aan boord, een laatste sundowner met Roger en Brigitte. Een filmavond. Helaas kunnen we hier ook niet zwemmen. Te dicht bij de stad, veel te vies water. Ik vind het zo jammer en verdrietig voor Cristina. Op deze manier heeft ze erg weinig van Fiji kunnen genieten. Tonga was ook al geen groot succes door het koude weer. Een maand is gewoon veel te kort als je rekening moet houden met vluchten en weer. Cristina maakt ondanks alles een lekkere maaltijd met kip en een chick pee salade.
In de avond kijken we samen gezellig een film.
Maandag 17 Augustus, 2026
Om 0900 haasten we ons naar de douane. Hopelijk hebben ze de cruising permit binnen die we nodig hebben om naar andere eilanden te mogen varen. Normaal duurt het drie dagen. We zijn echter donderdag avond aangekomen met een weekend ertussen. Het wordt een teleurstelling. De permit moet van Suva komen en is nog niet binnen. Dit beperkt ons nog meer. We zullen de komende dagen iedere dag minstens 40 mijl moeten varen om vrijdag bij de douane in Lautoka het van boord gaan van Cristina te kunnen regelen. Geen cruising meer. Een grote teleurstelling. We lopen naar de markt en kopen nog 24 verse eieren. Terug aan boord besluiten we met de dinghy een stukje te varen om in ieder geval wat te kunnen zwemmen en snorkelen. Fiji staat bekend om zijn prachtige snorkel en duik plekken. Niet hier dicht bij de stad. Een paar visjes maar niets indrukwekkends. Terug aan boord maakt Cristina een heerlijke boerenomelet met champignons, tomaat en ui. Het is hier een stuk warmer en er staat geen wind. Zo vervelend en frustrerend dat we hier niet weg kunnen omdat we nog geen cruiserpermit hebben. Het is de hele middag en avond aan het regenen. Heel deprimerend. We maken er het beste van samen en kijken nog maar een film.
Dinsdag 18 Augustus, 2026
Ik heb weer slecht geslapen. Om 0530 al wakker. Het regent nog steeds. Ik word er erg neerslachtig van. We moeten nu binnen 2,5 dag 125 mijl afleggen. Er komt wel wind maar met deze regen is het zeer somber. Hopelijk krijgen we deze morgen de cruising permit. Ik ga om 0900 de wal op voor de permit. Helaas nog geen permit echter. Ik sjok naar de bakker om een vers brood te halen. Aan boord laat ik Cristina het slechte nieuws horen. Ze probeert me op te vrolijken maar dat is lastig. Zij ziet de moeilijkheden niet die er liggen voor de laatste dagen. We spelen Yahtzee om ons af te leiden. Om 1300 besluiten we een pizza te gaan eten. Even van de boot af. Na de lunch nog eens proberen bij de Douane. En ja hoor eindelijk is de cruising permit er. Een schrale troost. Ik ben gewoon op. Uitgeput. Aan het einde van mijn latijn. Nu moeten we in twee dagen 125 mijl afleggen om op tijd in Lautoka te zijn. Tussen de riffen door. We besluiten om deze avond nog maar op de boei te blijven en vannacht in het donker te vertrekken. We spelen nog wat Yahtzee en kijken een film. Om 2000 proberen we te gaan slapen. De wind is gedraaid en nu komt de vrije meerboei achter ons tegen de romp drijven. Een harde bal. Zo kan ik niet slapen. Het zit gewoon allemaal niet mee. Ik weet de boei te pakken te krijgen en bindt hem op.
Woensdag 19 Augustus, 2026 vertrek naar Lautoka
Om 0330 gaat de wekker. Ik bereid de boot voor om te vertrekken. Cristina is om 0350 ook wakker. Ze maakt koffie en ik maak om 0400 los van de boei. Op de motor varen we in het donker de baai van Savusavu uit. Achter het eiland staat er nog geen wind dus het eerste half uur varen we op de motor. We hijsen rustig de zeilen. Het grootzeil moet op de hand want de outhaul doet het nog niet. Zodra we vrijkomen van het eiland zet de wind aan. Cristina maakt een ontbijtje. Op eens valt de snelheid meter (COG/SOG) over de grond weer uit. Iedere keer die onverwachte dingen. Ik word er gek van en zo onzeker. In eerste instantie krijg ik het niet gereset. Geen COG en geen SOG. De multiplexer doet het op een of andere manier niet goed. Over 1,5 uur moeten we door een rif heen. Ik voel me er niet prettig bij. Ik heb nog wel gps-positie en snelheid door het water. Cristina geeft aan dat ze zich niet zo lekker voelt. Het is donker en de boot beweegt behoorlijk. Beetje zeeziek. Even nog wat slapen is beter. Straks als het licht is zal het wel goed komen. Zodra het licht is probeer ik de meters nog een keer te resetten. Gelukkig, ze geven weer SOG en COG op de meters. Voelt een stuk comfortabeler.
Om 0730 komen we door de nauwe Nasonisoni Passage. Een 150 m breed. Ondieptes aan beide kanten.
Gelukkig heb ik de oude tracks van Hans Peter, de vorige eigenaar. Dat geeft voldoende vertrouwen en het is licht. Geen zon helaas. Het is somber en bewolkt weer. De hele tocht gaat eigenlijk goed, lekker windje, 14 tot 24 kn. We lopen tussen de 5 en 9 knopen. Om 0900 is Cristina wakker. Ze maakt om 12 uur een heerlijke tonijn salade. De middag verloopt prima.
De wind neemt toe tot 25 kn. We lopen geweldig. Zo komen we om 1500 in de Nananu pass. Daarna nog een 5 nm tegen de wind naar een rustige ankerplaats. Een half uur voor de pass breekt ineens het oog van de tophoek van de genua. Pfff nee he! Ik kan de genua nog net oprollen voor hij helemaal naar beneden komt zetten. Met 25 kn wind de genua opvouwen en uit het water houden zou onmogelijk zijn geweest. We varen de laatste 3 mijl op het grootzeil en de bezaan. We lopen met deze wind nog 6.3 kn. Het roer staat wel bijna constant 10 graden naar stuurboord. Te veel loefdruk van de bezaan. Om 1500 lopen we de pass binnen. Al snel moeten we hoog aan de wind. Zonder genua geen doen. De laatste 45 min op de motor. Om 1615 liggen we rustig ten anker achter het eiland Nananu-I-cake. Niet slecht. 80 mijl in 12 uur. Jammer dat er weer een reparatie bij is gekomen. Het houdt niet op. Een uitputtingsslag voor me. Cristina maakt een heerlijk diner met hamburgers, gebakken aardappelen en gebakken banaan.
De salade hebben we vanmiddag al gehad
Donderdag 20 Augustus, 2026 Naar Lautoka
Ik heb heel slecht geslapen. Ieder uur wakker. Er stonden veel val winden. We bleven goed op t anker liggen maar je blijft er waakzaam door. Om 0600 maak ik koffie. We kunnen beter in één keer op de motor binnendoor varen. Dan maar vroeg weg. Het is al licht. Ik probeer Cristina ook wakker te maken maar die valt weer in slaap. Ach ik laat haar maar slapen. Ik trek het anker eruit en vaar op de motor weg. Er staat een hele goede halve tot voor wind maarja ik heb geen genua. Ik zet de bezaan en ook het grootzeil. De wind trekt soms aan tot 28 kn. We lopen top, 8 kn. Al hoewel het vlagerig en veranderlijk is. Ik houd de motor er maar bij. Ik wil zo snel mogelijk in Lautoka zijn. Ik ben het helemaal zat. Ik hoop dat de reparaties goed en vlot zullen gaan. Om 0900 is Cristina ook wakker en maakt ze een lekker ontbijtje. Het is een lieve meid en ik vind het zo verdrietig dat alles zo tegenzit. Ook mijn mentale gesteldheid begint me op te breken na ruim drie jaar. Hoe verder we komen hoe meer we achter het grote eiland komen, Viti Levu. Uiteindelijk is er geen wind meer en varen we alleen nog op de motor. We maken onderweg nog de watertank vol en spoelen het dek en de kuip af. Alles weer even ontzouten. Om 1500 komen we aan bij Lautoka. Daar ligt ook Stefan ten anker met Malaka Queen. (FOTOS)
Vier jaar geleden zag ik hem voor het laatst in Nederland. Toen kwam even langs op de jachthaven. Hij was toen op familiebezoek in Nederland terwijl zijn boot in Ierland lag. Ik ben blij dat ik hem hier zie. Hij begrijpt de struggles waar ik dit moment mee zit. We draaien een rondje om zijn boot en komen even later schuin achter hem ten anker. De omgeving is triest en het water is niet helder. Cristina is zeer teleurgesteld en verdrietig over de omgeving. Ik vind het ook heel jammer voor haar hoe het allemaal gelopen is. Het weer zat ook echt niet mee. En dan nu hier in Lautoka. Geen palmbomen en helder water maar een werkstad en haven. Ik ben al blij dat ik haar hier op tijd heb kunnen brengen. Zaterdag is haar vlucht. De reis is echter niet geworden wat we verwacht hadden. Een maand is gewoon te kort. We hebben ons te veel moeten haasten. En het weer zat in alle opzichten niet mee. Veel te koud en weinig zon. Totaal het tegenovergestelde van alles wat ik in de afgelopen drie jaar in de blogs heb laten zien. Ik app de injectie pomp servicemonteur dat ik ben aangekomen. Morgen komt er iemand aan boord even kijken zodat we een plan kunnen maken voor de reparaties. Met een paar biertjes ga ik even bij Stefan langs, Cristina blijft liever even aan boord. Het wordt een emotionele ontmoeting. Beide weten we hoe moeilijk het solo zeilen soms is. Het is erg fijn om er over te kunnen praten. De komende paar weken kunnen we samen elkaar helpen met reparaties. Om 1800 vaar ik terug. Samen met Cristina maak ik Mexicaanse tortilla’s volgens haar recept. We zijn beide erg moe en gaan vroeg slapen.
Vrijdag 21 Augustus,2026
De omgeving hier is industrieel, deprimerend en allesbehalve Paradise. We liggen vlak bij de suikerriet fabriek die constant een zwarte rook uitstoot waarvan ik de as vlokken al op dek vindt.
Ik ga hier een poging moeten doen om de lekkende brandstofinjectie pomp van de hoofdmotor te laten reviseren, de generator verstuivers schoon te laten maken, de elektromotor van de outhaul en de genua te laten repareren. Ik lees ter voorbereiding wat technische details online en in het werkplaats boek van de hoofdmotor. Voor de pomp er af kan moet eerst de cilinder no 1 in BDP worden geblokkeerd. Ik heb er geen ervaring mee. De vraag is of de monteur die komt kijken vandaag daar wel ervaring mee heeft. Ik heb er een knoop van in mijn maag. Om 0930 kan ik de monteur David oppikken bij de steiger. Het is een steiger die gebruikt wordt door het ferry bootje naar het eiland. Allemaal erg onaantrekkelijk en het geultje is smal. David is een 67-jarige Indische monteur. Veel ervaring. Nadat ik alle issues heb uitgelegd besluiten we de injectiepomp later te doen want daar hebben ze in de werkplaats komende dinsdag pas tijd voor. Eerst de generator dan. Samen halen we gelijk de verstuivers eruit en het kleppendeksel eraf. Ik stoot de afgewerkte olie weer eens om… alles weer schoonmaken.
We nemen alles mee naar de werkplaats. De vader van de manager komt ons met de taxi ophalen bij de steiger. Met de taxi ga ik opzoek naar een nieuwe afdichting voor het deksel. Niet te krijgen natuurlijk. Het geluk is echter met me vandaag. In de werkplaats hebben ze een afdichting die wel zal passen. Op lengte maken en dan de eindjes aan elkaar lijmen. Ik koop op aanraden van David een flush en treatment vloeistof voor de reiniging van het oliesysteem van de generator en een zak met poetslappen. Eindelijk een grote zak lappen. Daar zoek ik al een half jaar naar. Terug aan boord maakt Cristina lunch. Het is helaas weer een regenachtige dag. Geen weer om lekker even het stadje te gaan verkennen. Cristina is liever de laatste dag rustig aan boord. Het is hier echt somber. Zo verdrietig voor Cristina. We wilden eerst op de wal gaan eten maar het tij is erg ongunstig voor de steiger zegt Stefan. Hij nodigt ons uit om bij hem aan boord te komen eten. Een gezellige avond voor Cristina. Na het eten kijken we terug aan boord nog een film samen. Morgenavond moet Cristina alweer naar huis vliegen.
Zaterdag 22 Augustus, 2026. Grand Prix Zandvoort, afscheid Cristina, Generator
Deze morgen probeer ik in de vroege ochtend te ontspannen. Eerst om 0600 even de kwalificatie voor de Grand Prix Zandvoort Sprint Race kijken in afwachting van het bericht dat de verstuivers voor de generator klaar zijn om terug te plaatsen. Door het constante bewolkte weer kunnen we niet tot maandag zonder generator. Om 1030 kan ik gelukkig David ophalen met de verstuivers. De nozzles zijn vervangen. We zetten alles samen in elkaar. Cristina pakt haar tas in en maakt binnen schoon. Ze is een hele hulp. Ik ben haar dankbaar. Ze begrijpt ook dat ik de generator nu af moet maken ondank dat dit haar laatste dag aan boord is. Als alles in elkaar zit doen we een schoonmaak vloeistof bij de olie. Na drie minuten verversen we alle olie en het filter. Met een treatment vloeistof vullen we de nieuwe olie hoeveelheid. De generator draait beter en produceert geen zwarte rook meer als ik de lader en duikcompressor tegelijk bij heb. Zeker een verbetering. Alleen als ik de maximale 6500W vraag van de generator met de droger en boiler bij komt er toch weer zwarte rook. David adviseert eerst drie olie treatment te doen over de volgende 300 uur en dan zou het beter moeten zijn. We gaan het afwachten. In de middag eten Cristina en ik een warme lunch en praten nog wat over hoe het gelopen is. Het was niet wat we beiden verwacht en gehoopt hadden. Het weer zat ook erg tegen in de korte tijd die er was. Een maand is te kort en de druk is te hoog om op tijd naar Lautoka te komen. Bovendien ben ik ook mentaal niet erg sterk op dit moment. Ik voel me uitgeput en overbelast. Dat heeft ook zijn weerslag op dec situatie. Helaas. Het is een lieve meid maar ze heeft nog veel andere prioriteiten waardoor onze levensfases gewoon niet passen in de komende paar jaar. Om 1700 breng ik haar naar de wal. Met de geregelde taxi vertrekt ze naar het vliegveld. Om 2115 moet ze vliegen.
Dag lieve Cristina. Je bent een kanjer. Ik was toch heel erg blij dat je er was. Je was een grote steun in een voor mij hele moeilijke mentale periode. Ik vind het zo verdrietig dat het niet geworden is wat we beiden gehoopt en verwacht hadden. In de avond kijk ik de Sprint race van Zandvoort. Max doet niet al te best. Norris wint de sprint race. Ik ga nu samen met Stefan wat reparaties doen. Een aantal bij mij en een aantal bij hem. Ik denk dat ik ook even een pauze neem met blogs schrijven. Het kost veel tijd en energie. Ik moet eerst even rust nemen tussen alle belangrijke reparaties door en mezelf herpakken. Even zonder crew nu. De vele bemanningswisselingen hebben me ook erg veel energie gekost. Eind September, begin Oktober zal ik de reis naar Nieuw-Zeeland moeten gaan maken. Daarvoor zal ik kijken of ik een of twee crew kan vinden.
Zondag 23 Augustus, 2026 Genua en outhaul motor er afhalen
Mijn eerste dag weer alleen. Het lijkt een hele zonnige dag te worden. Na al die bewolkte en regenachtige dagen snel maar een was in de machine. Na mijn koffie, sigaretje en een yoghurt kijk ik de kwalificatie voor de hoofd race van Zandvoort. Er is helaas nog weinig verbetering bij Max. Zesde tijd. Norris staat op pole. Om 1000 komt Stefan me helpen met het naar beneden halen van de genua. Er staat nagenoeg geen wind dus een prima moment. De genua moet naar de zeilmaker op dinsdag om een nieuw oog op te naaien op de tophoek en de onderhoek.
Na een bak koffie hijst Stefan me omhoog om ook de swivel naar beneden te halen. Die zat nog bovenin en komt niet uit zichzelf naar beneden. Na nog een bak koffie kijken we samen naar de outhaul motor. We komen tot dezelfde conclusie. De rotor commutator moet of opgeschoond of vervangen worden door een workshop. Met wat moeite weten we de motor uit de gearbox te trekken. Zat helemaal vastgeplakt in Sikaflex. Goed afgedicht dus. Weer een klus voorbereid. Ook die moeten we dinsdag wegbrengen. De tweede was hang ik ondertussen op. Al mijn bedden goed ook weer lekker fris. Alleen nog dat van de voorhut een keer. Komt wel voor de volgende crew er is. Na de middag besluiten we een wandeling door het dorp Lautoka te maken en wat te eten in het winkelcentrum. Stefan en ik hebben alle tijd om onze ervaringen te delen. Heel fijn met iemand te praten die in hetzelfde schuitje zit en precies begrijpt wat ik doormaak. Het geeft hoop al heb ik een veel moeilijker karakter dan Stefan. Terug aan boord laat ik zien hoe mijn hoofdmotor loopt. Stefan vindt de trillingen erg meevallen en adviseert me om voorlopig de motorsteunen nog even niet te vervangen. Bij hem waren de trillingen veel extremer toen hij besloot dat de steunen vervangen moesten worden. Dat stelt enigszins gerust. Hij laat ook zien hoe de hoofdmotor bij hem loopt. Wel weer minder trillingen dan bij mij maar hij heeft de steunen net een half jaar geleden vervangen. Ook heeft zijn motor ondanks dat deze 6 jaar jonger is 1200 uur meer gelopen. Het was een goede dag vandaag. Veel gedaan en bereikt. Erg positief. Nu vroeg slapen. Morgen staat er weer een grote spannende klus te wachten. Dan moet de brandstofinjectie pomp van de hoofdmotor.
Woensdag 24 Augustus, 2026 Brandstofinjectie pomp
Als ik wakker word kijk ik eerst de Grand Prix van Zandvoort. Al in de eerste ronde raakt Max de controle kwijt en crashed. Uiteindelijk is het nog wel een spannende race en wint Norris, Antonelli tweede. Ik ben op van de zenuwen om de injectie pomp er af te halen maar het moet. Hij lekt behoorlijk brandstof in de bilge. Vooral de timing van de pomp baart me zorgen. Ik vertrouw maar op David. De 67-jarige Indiër heeft veel ervaring. Om 10 uur haal ik hem met de dinghy op. Om 12 uur hebben we het halve brandstofsysteem los en is de pomp eraf. Wat een werk voor een lekkende o-ring. Ik breng David weer naar de wal. Morgen en overmorgen gaan ze de pomp overhalen. Ik hoop dat we hem donderdag er weer op kunnen zetten. Terug aan boord maak ik de motor wat schoon en vervang het brandstof filter. Ook het olie filter wat eigenlijk eerder had gemoeten vervang ik nu. Cristina had er drie meegenomen. Als alles om 1430 opgeruimd is neem ik een douch en maak Nasi Goreng voor mezelf. De rest van de middag doe ik rustig aan. Morgen de genua en de elektromotor wegbrengen. Ook moet ik nog langs de immigratie om Cristina officieel af te monsteren. Verder even langs de opticien en wat kleine materialen kopen. De rest van de middag en avond doe ik niks en kijk de serie The Mayfair Witches.
Dinsdag 25 Augustus, 2026
Deze morgen vaar ik na een ontbijt met Stefan naar de wal met de genua. Ik heb een taxi geregeld en breng de genua naar Marshall Sails bij Vuda Point. Een 45 min heen en weer. De genua reparatie is volgende week klaar. Op de terugweg zet de taxi me af bij de immigratie. Daar is Stefan ook. Ik moet het afmonsteren van Cristina doorgeven. Helaas blijkt dat hier niet te kunnen. Dat moet dan later maar in Vuda Marina, ergens volgende week. We lopen naar de wijk met alle werkplaatsjes voor de elektromotor. In de geschikte werkplaats is de monteur heel behulpzaam en wil gelijk kijken. Al heel snel komen we er achter wat er fout is. Een van de koolborstels komt gewoon niet bij commutator!!!!
Ongelofelijk wat een stomme fout! Er hebben totaal 4 man naar de elektromotor gekeken. Allemaal hebben we eroverheen gekeken. Doordat ik de losse draad opnieuw had vast gesoldeerd is er een beetje soldeer in de koolborstel houder gelopen. Die hield de koolborstel tegen om verder naar binnen te glijden. Wat een domme fout. Nadat ik een recht vijltje heb gekocht vijlen we de koolborstel houder schoon. Alles werkt weer. Pfff zoveel stress gehad over zo’n kleine stomme fout. Stefan kijkt of zijn muffler al klaar is. Er wordt een roestvrij stalen gemaakt voor zijn hoofdmotor. Daarna wandelen we naar de brandstofinjectie pomp werkplaats. Het duurt even voor we hem gevonden hebben. Ik koop er een paar nieuwe reserve brandstoffilters voor de hoofdmotor en oliefilters voor de generator. Ook betaal ik de eerste rekening voor verstuivers van de generator. De revisie van de injectie pomp is donderdag middag klaar. Vrijdag dan instaleren. We wandelen terug door het dorp en ik koop nog wat kleine spulletjes. We nemen een lunch bij een Indisch restaurant. Terug aan boord maak ik de elektromotor klaar om te installeren. Alles schoon maken en daarna alles afdichten met Sikaflex. Een vervelend karweitje. De kit zit altijd overal behalve direct op de goede plek. Ik sluit de bedrading weer aan en stel het zeil af. Alles doet het weer.
Veel werk voor een stomme fout maar gelukkig doet de outhaul het na een maand weer. Toch maar eens kijken naar een reserve elektromotor. Zo was het weer een drukke en lange dag. Wel veel bereikt. Heel positief en stelt me iets meer op mijn gemak. Ondertussen al wel weer €500 verder. Het is allemaal zo duur. En dat te weten dat alles hier erg goedkoop is. Het is 1800 en ik maak eerst maar de laatste nasi goreng op die nog over was van gisteren.
Woensdag 26 Augustus
Deze morgen maak ik een nieuwe granola in de oven. Ook een nieuwe yoghurt. Ik neem twee tosti’s als ontbijt en de twee laatste bananen. Het is windstil, droog en licht bewolkt. Ik maak de generator vetvrij en spuit er een mooi laagje witte hittebestendige verf op. Ook de Volvo maak ik grotendeels vetvrij. Ik heb nog wat Volvo groen verf maar die moet ik met de kwast opzetten. Eerst eens kijken of ik in Lautoka de juiste kleur in een spuitbus kan krijgen. Stefan is druk met een pomp overhalen dus ik ga even alleen het stadje door. Als ik langs een kapper loop dan maar gelijk een knipbeurt. €6. Lekker kort weer. Ik zoek het stadje af naar de juiste verf maar kan die niet vinden. Ik doe wat kleine boodschapjes en haal de oogdruppels op die ik besteld heb. Ik heb in mijn rechteroog nog steeds een waas. Nog maar eens een behandeling met de druppels die de opticien in Rarotonga, Cook islands had voorgeschreven. Ik neem een fish en chips en vaar terug naar boord. Op de boot maak ik de Volvo motor ook verder vetvrij en geef een eerste laagje Volvo groen op de kale plekjes. Ik maak in de avond een verse salade met aardappelen en kijk een film.
Donderdag 27 augustus, 2026
Vandaag help ik Stefan met zijn outhaul motor. Het gearbox spurr tandwiel is kapot. Ik heb twee reserve dus kan er wel een aan hem lenen. Het probleem is echter dat de verticale as muur vastzit. Volledig vastgeroest. Ik trek er zelfs een van de armen van mijn pulley-trekker op kapot. Er zit niks anders op met de beperkte middelen dan het oude tandwiel door te zagen. Dat is een hele klus. We zijn een eind gekomen maar geven het rond 12 uur op voor vandaag. In de middag krijg ik bericht dat de injectiepomp klaar is. Hij kan morgen geïnstalleerd worden. Ik heb er vannacht slecht door geslapen. Ik zie allerlei spoken op de weg. Samen met Stefan ga ik in de middag de wal op om de kosten te betalen voor reviseren van de pomp. Tegelijk loopt Stefan nog wat filters bij ze. Ook brengen we een andere elektrische pomp van Stefan weg voor inspectie en reparatie. Op de terugweg langs de opticien. Daar kan ik voor €200 een vario focus bril bestellen. Is volgende week klaar. Zo struinen we nog wat winkeltjes af op zoek naar onderdelen. Aan boord maak ik Mexicaanse tortilla’s voor ons beiden. Nou eigenlijk Hollandse ben ik achter gekomen. Ik stop er veel meer in dan Cristina. Ach zo zijn ze ook lekker. Morgen de pomp installeren. Heel spannend.
Vrijdag 28 Augustus 2026 Injectiepomp installeren
Na een ontbijtje ga ik nog even langs bij Stefan om te helpen met verwijderen van de as van de outhaul. Ondertussen heeft hij de sleeve ook al ingezaagd. Dat duurt nog wel even. Om 1015 moet ik naar de wal om David op te pikken. Hij heeft de pomp bij zich. Samen installeren we de pomp. Ik doe het meeste werk. Hij geeft advies en helpt waar nodig. Zo leer ik er tenminste wat van. Om 1400 zit de pomp erin en is getest. Hij lekt niet meer en timing lijkt goed. Weer een klus geklaard. Een pak van mijn hart. David rijdt me nog even langs een aantal winkeltjes voor een drie poot puller en een paar speciale gelagerde dopjes. Niet te vinden. Zelfs voor een lokale niet. Terug aan boord ruim ik het gereedschap op en geef de Volvo nog een likje Volvo groen verf. We zijn een stuk opgeschoten maar in totaal ook €1200 lichter. Hopen dat het voor een lange tijd goed is.
Zaterdag 29 Augustus, 2026 Boiler en bilge, boodschappen
Vandaag eens wat regulier onderhoud. De boiler moet nodig ontkalkt worden. Nieuwe anode erin. De oude was er na 5 maanden af gevallen dus maar terug naar om de 4 maanden ontkalken. Dan de bilge schoon maken nu alle olielekkages als het goed is verholpen zijn. Eindelijk weer een droge machinekamer. Om 11 uur ga ik met Stefan samen boodschappen doen. Wat verse groentes en fruit, brood, koffie (schrikbarend duur) en een nieuwe koekenpan. We nemen een lunch in het winkelcentrum. Om 1400 terug aan boord ruim ik alles op. Morgen ga ik richting Vuda Marina anchorage. Een uurtje verderop naar het zuiden. Daar kan ik van de week mijn genua ophalen en even langs de immigratie om Cristina officieel af te monsteren. De bril haal ik volgende week wel even op met de taxi denk ik. In de avond ga ik nog even langs bij Stefan voor een sundowner. We zien elkaar volgende week weer.
Zondag 30 Augustus, 2026 Ten anker bij eilandje Beachcomber
Na een yoghurt ontbijt maak ik de boot klaar voor vertrek. Ik ga vandaag eerst naar een van de kleine eilandjes offshore van Viti Levu. Daar is het water een stuk helderder dan hier langs het drukke eiland. Zo kan ik weer de drinkwatertank vol maken en de romp eens even schoon proberen te maken. Om 0815 ga ik anker op. Met de zoetwaterslang spuit ik alle modder van de ketting. Het is hier een vieze modderpoel bij Lautoka. Blij dat ik wegga bij de as uitstotende suikerriet fabriek. Het is twee uurtjes varen. Ik zet het grootzeil en de bezaan maar het is vrijwel tegen de wind in. De motor moet dus bij. Zo kan ik wel controleren of hij goed loopt. Dat is gelukkig zo. Om 1030 kom ik ten anker bij het kleine eilandje Beach comber. Een dag toeristisch eilandje. De toeristen boten komen hier af en aan. Wel is het water helder en schoon. Ik neem gelijk een duik. Heerlijk. Het is echter erg diep hier dus het anker kan ik niet zien. Ik heb aardig getrokken aan de ketting en het anker lijkt te houden. Het ligt hier niet erg beschut jammer genoeg maar om nu nog verder van Vuda Marina weg te gaan zonder genua kost te veel brandstof. We kijken het een nachtje aan. Om 1100 zet ik de watermaker en de generator bij. Tijd om de blog dan toch maar online te brengen. De komende weken maar eens een nieuw plan trekken. Even rustig aan.
Later
Xoxo
Opmerkingen