Tonga Vava’u Group (Blog 119)

Maandag 29 Juni, 2026 Vertrek naar Neiafu, Tonga

Na de koffie hebben we weer een druk programma. Eerst vul ik online de inklaringsformulieren in voor Tonga. Ik heb een videogesprek met mijn dochter Elianne. Ik ben erg blij om haar weer even te zien en horen. Ze heeft van haar vriendje Storm een Feyenoord voetbalshirt gehad.

Die jongen heeft een goede invloed.  Mijn thuisclub. Hiervoor werd ze beïnvloed door moeders kant die voor PSV is. Slechts zaak voor een dochter die in Rotterdam is geboren onder de rook van het Feyenoord stadion. Ze blijkt nog steeds haar knuffeltje (Grueseli) te hebben die ze in 2009 van Timo, het zoontje van Herbie, mijn Zwitserse vriend, heeft gehad. (Elianne is vernoemd naar Elian, de vriendin/ echtgenote van Herbie, omdat ik het zo’n mooie naam vond) Ik heb de foto nog toen ze de knuffel van Timo kreeg. Die gaf de knuffel heel spontaan uit zichzelf omdat Elianne geen knuffel mee had. Zo lief.

De knuffel heeft heel wat reparaties doorgemaakt in de afgelopen 16 jaar. Fijn om haar te spreken. Ze is bij haar vriendje Storm aan het logeren omdat ze daar airco hebben en het bloedheet is in Nederland. Vannacht speelt Nederland tegen Marokko in de knock-out fase. En nog wel in Monterrey, Mexico. Vlak bij waar Christina woont. We nemen een yoghurt ontbijt voor Thea en ik samen het schoonmaken van het onderwaterschip af maken. De aangroei van zeegras wordt steeds hardnekkiger. De anti-fouling moet nodig opnieuw gedaan worden. Moet ik ook nog uitzoeken wanneer. Het is vermoeiend om onder een deinend schip schoon te maken. Na een uurtje is het zo goed als schoon. Ook maak ik de roetaanslag van de generator op de romp aan bakboord nog snel even schoon. Zover het er afgaand zonder polijsten. Terug aan boord halen we de buitenboord van de dinghy af en hangen hem op het Sb hek. Dan de stabilisatoren binnen halen. Ze hebben hun werk weer goed gedaan. Ik denk dat we ze voorlopig niet meer nodig hebben. We spoelen ze af met zoet water. Dan plots duikt er een Hum back walvis voor ons op. Op nog geen 20 m afstand. Waanzinnig. Ik ren naar binnen om de drone op te starten maar de tijd is te kort. Hij is alweer in de diepte verdwenen. Onze eerste walvis dit seizoen, dat net begonnen is! In Tonga verwachten we er veel meer te zien. Terwijl ze drogen halen we de dinghy op het voordek en maken de boot vertrek klaar. Het is alweer 12 uur. Tijd om te vertrekken. Geen tijd voor alle andere klussen die op de lijst staan. We trekken de bezaan en het grootzeil open voor we losmaken van de boei. Thea staat achter het roer. Ik maak de lijn los van de boei. We trekken de genua bak en draaien weg van het eiland Niue. Bijna aan de wind op een koers van 278 rechtstreeks naar Neiafu, Tonga. We lopen tussen de 6 en 8 kn. Topsnelheid. Heerlijk. Thea maakt een pesto pasta met tonijn terwijl ik een weerbericht download voor de Starlink op Ocean mode moet. Ik probeer de foto’s van de afgelopen twee weken te sorteren en de blog 118 te editen. Een heel karwei want weg hebben giga veel dingen gezien en beleefd. Om 1730 gaat Thea slapen. Ik maak een paar tosti’s en sorteer de 350 foto’s die we in Beveridge en Niue hebben gemaakt. Daarna ga ik foto’s schrappen voor de blog. Om 2330 neemt Thea de wacht over en ga ik slapen.

Dinsdag 30 Juni en tegelijk Woensdag 1 juli, 2026. De datumgrens.

Om 0500 neem ik de wacht weer over van Thea. Prima geslapen. We lopen als een tierelier. Als we dit volhouden komen we vanavond al aan. De maan is nog zo goed als vol. Het geeft een prachtig mooie nacht.

Als de maan ondergaat komt de zon op. Ik spoel alle ramen af en neem daarna zelf een douch. Een paar boterhammen als ontbijt. Om 1000 is Thea ook weer wakker en beginnen we met het maken van een nieuwe 8 string snubber. Die was gebroken in Beveridge reef. Ik had hem in juli 2023 gemaakt. Heeft het lang uitgehouden met al dat ankeren. Met hulp van een YouTube video is het een makkie. Ook voor Thea. We maken allebei een oog. Helaas heb ik geen nieuwe lijn meer waardoor het wat meer kracht kost omdat de lijn al voorgerekt is. Het duurt wat langer maar met goed resultaat. Om 1230 is hij af 

Dan is het tijd om in de teletijdmachine van professor Barabas te stappen. Een sprong in de toekomst. We zijn op 173 graden Westerlengte. We gaan de datumgrens over.

Binnen een mili seconde gaan we van dinsdag 30 juni 12 uur naar woensdag 1 juli 12 uur. We gaan om precies te zijn van GMT -11 naar GMT+13 (Tonga tijd) Op zich voel je er niks van maar in mijn hoofd moet ik even wennen aan het omzetten naar Nederlandse tijd. Daar is het eerst 11 later dan bij ons. Dus om 0800 mijn tijd was het in Nederland 1900. Na de sprong in de toekomst is het in Nederland (utc+2) nog de dag ervoor als het bij mij (utc+13) 0800 is. Kunnen jullie het nog volgen? Ik zit al op 1 juli 0800 en in Nederland is het nog 30 Juni 2100. 

We blijven goed lopen en we komen nu tussen 2300 en 0100 aan bij Neiafu op Vava’u. Dan is het al donker. De vraag is of we moeten afslacken en wachten tot de ochtend of niet. Ik app John en Shannon van Carisma en verneem dat de aanloop goed te doen is in het donker. Mooi. Geen zin om 7 uur te moeten ronddrijven. Die kunnen we beter slapen. De snelheid zit er goed in en soms lopen we zelfs 9 kn. Tot we aan de noordkant van Vava’u zijn. Dan valt de wind een beetje weg door de bergen. We moeten als we de hoek om gaan toch tegen de wind in dus zetten we de laatste 16 mijl de motor bij. Even loopt de temperatuur van de motor heel snel op naar 95 graden als ik vol gas geef om de turbo te reinigen. Dat zou niet moeten gebeuren. Shit! Ik duik de machinekamer in maar zie niks bijzonders. De zee koelwaterpomp is niet warm. Het enige wat ik kan bedenken is dat er lucht in het zeeinlaatfilter zit. Die ontlucht ik. Ik laat de motor daarna even langzaam draaien. De temp zakt gelijk weer naar normaal. Pffff. Gelukkig. Lucht in het filter dus. Ook bij vol gas blijft de temperatuur weer netjes rond de 85 graden. Om 0030 komen we op een meer boei aan. Na een afzakkertje gaan we lekker slapen. Het was een lange dag vanaf 0500.

Donderdag 2 Juli, 2026 Inklaren en sundowners met John & Shannon, Roger & Brigitte.

Ik ben al vroeg wakker. Na een koffie nemen we contact op met de douane. We moeten langszij de kade om in te klaren. Stootwielen en meerlijnen klaar maken. Om 1000 schuiven we langzaam naar de kade. Op de wal staat de douane, de dokter en de bio security al klaar. Er zijn 6 jachten om in te klaren. We komen weer in een gebied met veel cruisers. Anders dan de afgelopen maanden in Maupiha’a, Aitutaki, Rarotonga, Palmerston, Beveridge en Niue. Daar waren we met hooguit 4 jachten. Meestal alleen. Hier liggen er tientallen. Het meren gaat snel net als het inklaren. Vier potige dames komen aan boord. Binnen 20 minuten zijn ze alweer op weg naar de volgende boot. Ik geloof dat ze op tijd terug op kantoor willen zijn voor de lunch. Thea heeft ondertussen op de markt al verse sla, tomaten, eggplant en een watermeloen gekocht. Ook Roger en Brigitte van Fantasia komen net aan. Als we ze geholpen hebben met meren varen wij weer naar de meerboeien. Thea vaart de boot naar de boei. Gaat prima. Ik pik de lijn van de boei op. Terwijl ik de stootwielen en lijnen opruim maakt Thea een lunch klaar. Een heerlijke omelet met verse groente en brood. Na de lunch spoelen en soppen we de boot met zoet water. Even ontzouten. Alles weer lekker fris en we lopen geen zout naar onze pas gewassen bedjes. Even relaxen voor we sundowners hebben met John en Shannon. Het is een tijd geleden dat we die zagen. In Raiatea Frans-Polynesië ergens begin April. Wauw, drie maanden geleden. Zij gingen na wat vertragingen in Frans-Polynesië eerst naar Penrhyn en Amerikaans-Samoa. Oh ja, Shannon heb ik nog even een paar uurtjes gezien in Rarotonga toen ze haar vinger tussen de ankerketting en de winch had gestoken in Penrhyn. Die lag zo goed als helemaal af. Ze werd naar Rarotonga gevlogen om hem weer aan te naaien door de chirurg. Al goed eind goed. Ze heeft veel mazel gehad. We hebben een gezellige sundowner met z’n allen. Veel om over bij te praten. Zo blij dat we weer samen zijn. Veel (duik) avonturen die op ons wachten. Morgen een eerst duik. ‘s Avonds maakt Thea een garnalen curry. Zo blij met Thea aan boord. Even weer wat ontlasting en verdeling van taken. Om 2030 gaan we moe slapen. Het was een geweldig mooie tocht hiernaartoe.

Vrijdag 3 Juli, 2026 Clan Mac Willem wreck Neiafu Vava’u.

Om 0700 ben ik wakker en maak koffie. Om 0830 heb ik een leuk videogesprek met Christina. Ze gaat kijken of ze door kan vliegen naar Tonga. Dat zou ons een beetje meer rust en tijd geven in Tonga. Anders moeten we binnen twee weken al naar Fiji. Er is hier nog zoveel te ontdekken en heen en weer varen kost 8 dagen en veel extra kosten voor in en uit klaren. Om 11 uur gaan we duiken op het wrak in de baai met John van Carisma en Peter van Catayist. Er zou een gele boei moeten liggen op de boeg en het hek. We zakken af bij de grootste gele boei maar als we op 30 m zijn zien we alleen zand en een (1) autoband. Oh ja en een jack Fish. We zwemmen 20 m in het rond maar vinden geen wrak. We besluiten de duik af te breken. Blijkbaar zitten we bij de verkeerde gele boei. Aan het oppervlak varen we met de dinghy naar de andere gele boei. Peter had niet veel lucht in zijn tank en blijft boven. Samen met Thea en John komen we op 34 m bij het achterschip van een 120 m lang schip ( https://www.svsoggypaws.com/tongadive/clan_macwilliam_wreck.htm ) Het zicht is niet heel goed maar zodra we bij het wrak zijn kunnen we toch wel 6 m ver zien. Genoeg. Het wordt een korte duik omdat we al een keer diep waren en nog maar 150 bar over hadden. De micro dingen zijn het leukste. John maakt prachtige foto’s ondanks het beperkte zicht. Aan de boeg komen we weer aan het oppervlak. Mooie duik.

https://www.youtube.com/watch?v=f6hvAoGpokg

Morgen weer en dan wat langer om meer in het schip te kunnen gaan. Terug aan boord spoelt Thea de uitrusting terwijl ik de tanks vul. Daarna nemen we omelet als lunch. Als de tanks vol zijn laat ik de watermaker nog even de watertank vullen terwijl de batterijen opgetopt worden. Daarna even relaxen maar niet voor lang. Om 1700 varen we naar de ponton bar/restaurantje waar we gezellig een biertje en een fish en chips doen met een aantal cruiser vrienden. Om 2100 varen we allen moe terug naar boord.

Zaterdag 4 July, 2026 2nd duik op Clan Mac Willem

Deze morgen gaan we al om 0900 terug duiken op het wrak. Deze keer gelijk op de juiste boei. We maken een 52 minuten lange duik met meerdere safety stops om dat we lang op 34 m zitten. We zwemmen door beide ruimen. Bij de boeg spelen we de Titanic. Ook vinden we een giga kreeft. Hij trekt zich te ver terug om hem te kunnen pakken.

Nadat we alle duikuitrusting gespoeld hebben varen we met de dinghy naar de wal. Even wat brood en eieren kopen. Na een kip curry in een lokaal restaurantje rijden we met een taxi voor €3.6 naar het benzinestation om de dinghy tank te vullen. Het is te ver om met 25 kg te lopen. Terug aan boord hebben maar kort rust. Om 16 uur varen we alweer naar het Mango restaurant waar een grote happening voor de cruisers wordt georganiseerd door de Ocean Posse cruiser zeil organisatie. We komen hier minimaal 10 cruiserboot vrienden tegen die we uit Frans-Polynesië kennen. Een grote reünie. Heel gezellig en een interessante presentatie van John over weersystemen in de Zuid-Pacific op dit moment. 

Zondag 5 July 2026 Rustdag

We zijn toe aan een dag rust. De laatste weken hebben we zoveel meegemaakt. De indrukken stapelen zich in een razend tempo op. We moeten nodig de rem er even op zetten. Ook moet ik van alles bestuderen voor wat betreft bestellen van onderdelen en reparaties in Fiji en verderop in Nieuw-Zeeland. Het regent deze morgen veel. Het is op dit moment echt (gemiddeld) Nederlands zomer weer hier, alhoewel het op het zuidelijk halfrond nu winter is. We zitten op 18°40’ Z en bijna 174° W. Overdag warm tot 30°C en ‘s nachts koelt het af tot 15 tot 18°C. Deze morgen regenbuien. Na het bekijken van de sprint race en de kwalificatie voor de Formule 1 Silverstone varen we om 10 uur naar het Mango restaurant voor een presentatie over cruisen in Tonga en Fiji. Heel interessant.

We kijken ook nog even naar de wereldbeker voetbalwedstrijd tussen Paraguay en Frankrijk. Frankrijk wint door een penalty. Terug aan boord nemen we tosti’s en ik bekijk het weer voor de komende dagen. Daarna begin ik aan de studie voor het vervangen van de motorsteunen. Ik bel ook met Bill Kinney. Hij heeft veel kennis over de TMD22a Volvo/Perkins motor. Hij heeft SM no 160 terwijl ik SM no 158 heb. Beide gebouwd in hetzelfde jaar. Gelukkig bevestigt hij dat de steunen die ik al gekocht had de juiste zijn. Een pak van mijn hart. Nu nog een moment zoeken waarop ik ze ga vervangen. Daar zal ik wel een paar dagen mee bezig zijn. De motor moet daarna opnieuw uitgelijnd worden. Een hele studie maar er is gelukkig veel over gedocumenteerd. Ik denk dat dat maar in Fiji moet gaan gebeuren. Thea is met een paar andere cruisers een wandeling gaan maken. Ik studeer rustig verder. In de avond maak ik Mexicaanse tortilla’s. Voor we het weten is het alweer 21 uur. Vroeg slapen vandaag zou goed zijn.

Maandag 6 July, 2026 Op naar Maurelle bay. Snorkelen in de Swallows grotten.

Deze morgen gaan we nog even wat boodschappen doen op de markt en in het dorp. Wat verse groentes en andere kleine boodschappen.

 We vinden zowaar een oliebollenkraam. Een van de meest traditionele versnaperingen in Nederland. Er is zelf een jaarlijkse olie bollen competitie georganiseerd door een van de grootste kranten in Nederland. Hier wel zonder krenten maar toch.

Ze kennen ze hier dus ook. Grappig. Even voelt het alsof ik in Nederland ben. Maar heel even hoor. We moeten de overnachtingen op de boei betalen. 10 Tonga dollar per nacht, +/- € 3. Terug aan boord maken we de boot klaar en zeilen van af de boei weg. Er staat niet veel wind (8kn) maar we lopen toch tussen de 3 en 6 kn. We zeilen prachtig tussen de eilanden door naar Maurelle baai. Thea aan het roer. Gaat hartstikke goed.

Op het laatst maken we zelfs drie slagen aan de wind. Alleen voor het ankeren gebruiken we de motor 10 min. We komen naast Carisma ten anker op 8 m diepte. Voor een prachtig strandje. Het water is kraakhelder. Nadat we wat geluncht hebben varen we naar een stel fantastische grotten, Swallows caves, om te snorkelen. Wel fris maar waanzinnig mooi

Na een douch is het alweer tijd voor de sundowner op het strand. Er liggen 7 boten en iedereen komt meegenieten van de zonsondergang. Andy en Shannon hebben wat moeite om de juiste route te vinden.

Om 1900 is de zon onder en varen we in het donker terug naar boord. Ik vul de duikflessen en zet de watermaker bij. Thea maakt een lekkere rijstmaaltijd. Om 213O is de watertank vol en kan ik alles weer afzetten. Klaar om morgen een duik te gaan maken.

Dinsdag 7 Juni,2026 Shark Tooth cave dive

Een rustige morgen. Een koffie en een yoghurt ontbijt. Wat uitzoekerij naar een shaft puller om de Vetus koppeling van de motor as te trekken wanneer ik deze moet gaan uitlijnen. Eerst probeert Christina er een te vinden in Mexico maar daar hebben ze niet de juiste. In Amerika wel maar het opsturen naar Mexico is duurder dan de puller. John zijn dochters komen binnen een paar dagen al dus daar kan ik het niet meer heen laten sturen. De kids van Rick en Michelle komen over een paar weken. Als ik het vraag dan krijg ik gelijk de ok. Zo fijn. Binnen een minuut besteld en zaterdag al bij Mara, de dochter van Rick. Top. We nemen nog een paar tosti’s en maken onze duikuitrusting klaar. We gaan duiken in Shark Tooth Cave. Een dinghy tocht van 15 minuten. John en Jan van Sv “O” gaan ook mee. Het wordt een spectaculaire duik. Een met twee grot ingangen. Beide hebben een lucht bel. In de tweede zitten meerdere kreeften.

Ook zien we vele nudibranches (naaktslakken) in prachtige kleuren. Een schorpioenvis en een tarpon. Jan is wat eerder teruggegaan en ziet een walvis. Die missen we. De terugtocht met de dinghy tegen de wind in is een beetje wild maar gaat goed. We repareren de tankafsluiter van de duiktank van Thea die een heel klein beetje lekte. Haar eerste trap o-ring was ook echt aan vervanging toe. Ik vul de tanks gelijk maar weer. Niet voor dat ik het filter van de duikcompressor heb vervangen. Alles bij elkaar al 46 keer flessen gevuld. Na het vullen is het alweer 1600. Vandaag maar eens vroeg eten. Gebakken Taro frietjes, in de Airfryer gebakken kippen poten en een verse salade. Thea wil nog even op het paddel board naar het strand. Samen met de Engelse crew Rachel van sv Tigrano. Ik kijk het journaal en daarna de WK knock-out wedstrijd tussen België en Amerika. Top 4-1 voor België. En zo komt de inmenging van Trump over de rode kaart ook goed.

Het moet niet gekker worden natuurlijk. Als de politiek zich met beslissingen van scheidsrechters gaat bezighouden. Verdiende loon zo. Hup België. Spanje is misschien wat te hoog gegrepen voor ze maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Woensdag 8 Juni, 2026

Deze morgen een leuk karweitje. Tijdens regen loopt er water langs de dogger in de kuip. Door een afwateringsgaatje te boren aan de buitenkant hoop ik dat het water naar buiten afwatert. Aan de binnenkant een Sikaflex bandje in de naad. Eenvoudig maar bevredigend klusje. Thea maakt ondertussen een boerenomelet. Na de brunch gaat Thea met Rachel paddel boarden. Niet nadat ze een handstand op het paddel board heeft gemaakt

Om 1300 gaan we duiken in Mariners Cave. Het is prachtig rustig weer. We zijn met 6 duikers. Weer een top duik.

Aan het einde van de middag houden we met alle boten een sundowner op t strand. Ik maak op de BBQ gegrilde papegaaivis filet. Heerlijk.

. Als het donker wordt verplaatst het feest zich naar Carisma waar we het kaart spel Spoons spelen. Dat gaat beter en beter terwijl de nacht nadert.

Donderdag 9 July, 2026 inspectie in de masten.

De beheerder van de moorings (die er nu niet zijn) had aangeven dat hij graag onze hulp wilde gebruiken om een paar moorings te installeren. Zo hoeven we ook geen dag parkfee te betalen. Daarom vul ik vroeg in de morgen de duikflessen alvast. We zien hem echter de hele dag niet komen. Voor de lunch dan maar even de drie maandelijkse rigging check doen. Thea hijst me eerst omhoog in de grote mast. Alles ziet er goed uit. Dan is het de beurt aan Thea om ook even naar boven te gaan. Mooi uitzicht

Daarna ga ik nog even in de bezaan mast. Alles ziet er prima uit. Ook gedaan. Na de lunch doen we ff lekker niks. Ik bel met Christina die verteld dat ze door komt vliegen naar Tonga. Helaas moet ze daarvoor wel een dag in Nadi, Fiji blijven want er is op haar aankomst dag daar geen vlucht vandaan naar Vava’u. Nog 3 weekjes en dan is ze er. Spannend. Ik kijk in de hangmat de WK wedstrijd tussen Argentinië en Egypte. De Egyptenaren houden lang stand maar verliezen uiteindelijk toch de wedstrijd. Thea paddelt nog wat rond op het board en maakt nieuwe vrienden op het strand. Ik kijk ook een deel van de wedstrijd tussen Zwitserland en Colombia. De Zwitsers weten met een beetje geluk te winnen met de strafschoppen. Thea maakt een rijstnoedels die lekker smaakt. Voor we het weten is het alweer bedtijd.

Vrijdag 10 Juli, 2026

We willen vandaag naar een andere baai bij Mala eiland. Als we opstarten hebben we ineens geen 12V. Eerst kijk ik naar de verkeerde omvormer. Als ik de juiste heb na veel zweten en stress blijkt er een 10A zekering gesprongen te zijn. We vervangen hem en dan draait alle 12V weer.

Het houdt me echter bezig waarom de zekering gesprongen is. Geen idee. We gaan anker op en zeilen naar de andere baai. Daar ligt ook Tigrano. Leuk voor Thea want daar zit Rachel aan boord. Ze gaan gelijk paddel boarden. Ik heb een volgend probleem. De oude navigatiecomputer heeft nu echt de geest gegeven. Ik zal mijn nieuwe computer moeten gaan gebruiken. Daarvoor moeten er wel een aantal extra programma’s op geïnstalleerd worden. Vooral de Google earth overlays maker Sat2Chart houdt me de hele middag en avond bezig. Ik krijg het maar niet geïnstalleerd. Heel frustrerend. Om 2200 heb ik het nog niet voor elkaar. Hele middag en avond bezig. Ik moet slapen maar dat wil natuurlijk niet lukken. Ik kijk de WK wedstrijd Frankrijk- Marokko. Die laatste houden het een tijd uit maar uiteindelijk weet Frankrijk toch te winnen. Het is 0120. Ik probeer te slapen.

Zaterdag 11 Juli, 2026 anafylactische shock en computer issues

Na een slecht nacht slapen start ik na de koffie eerst de generator en de watermaker. Hard nodig. Dan verder met de computerprogramma’s. Thea gaat met Rachel paddel boarden. Als ze terugkomt blijkt Rachel door een kwal te zijn gestoken en wat duizelig en rillerig is. Ik heb ondertussen de andere programma’s weten te installeren. Alleen het sat2chart programma krijg ik niet aan de gang. Ik neem een yoghurt en wacht tot ik een video call heb met Richard van sv Moana Nui. Die weet het misschien. Ineens is daar Rik met Tigrano. Rachel lijkt een anafylactische shock te hebben van de kwal stekken en ligt heftig te rillen. Thea springt aan boord bij hen en ze varen naar een dokter in Neiafu. Ondertussen weet ik een visser aan te spreken in zijn bootje die zijn vrouw belt in Neiafu. Die wil de meiden wel naar de dokter rijden als ze in Neiafu zijn aangekomen. De locals zijn behulpzaam. Ik bel met Richard maar die kan me niet helpen met het sat2chart programma. Wel geeft hij tips om op een andere manier kaarten en Google overlays te downloaden via Chartlocker en Soggy Paws. Ik zal een andere weg moeten zoeken om sat2chart aan de gang te krijgen.

Zondag 12 Juli, 2026 Duiken split rock dive site bij Tu’ugasika eiland

Vandaag varen we naar een dag ankerplaats bij Longopamu. Het is een sketchy ankerplaats maar dichtste bij het eiland. Carisma gaat met ons mee. Een van hun duik regulators doet het niet goed. Ik leen er een van mij zodat ze met z’n vieren meekunnen duiken. Thea snorkelt om het anker in een zandstuk te laten zakken tussen alle koraal. Er staat weinig wind dus met 50 m ketting moeten we wel goed liggen. We liggen in de open oceaan dus we rollen behoorlijk. Als we goed ten anker liggen nemen snel een lunch van noedels die we nog over hadden van gisteren. Als alle duikspullen klaar zijn varen we naar de duik plek “Split Rock”. Het wordt een prachtige duik met een grot waar je in naar het oppervlak kan. We horen de walvissen in de verte. Een gave duik

Impressive landscape, deep cave, dive throughs, nudibranches, some colourful corals, crystal clear water. Een duik van ruim een uur. Diepste punt 28 m. Als we terug op de boot zijn gaan we na een douch gelijk anker op. We varen naar Vakaeitu eiland in het midden van de Vava’u groep. Ankerop gaan blijkt echter niet eenvoudig. Het anker zit vast in het koraal. Eerst snorkelt Thea rond het anker maar het is nodig om het anker vrij te maken. Met de duikuitrusting die nog aan dek klaarligt lukt het Thea om het anker vrij te maken. Het is een uurtje varen. We komen ten anker bij 10 andere cruisers. Na het wassen van alle duikuitrusting is het tijd voor een biertje en G&T. Het is alweer 17 uur. De dag vliegt voorbij. We eten Mexicaanse tortilla’s met saus uit de vriezer die we eerder hadden klaar gemaakt. Nog twee weken en dan is ook Christine aan boord. Binnen een paar dagen is ook sv In to the Blue weer van de partij. Zij zijn onderweg vanuit Nuie. Genoeg nieuwe avonturen die komen gaan. Daar over meer in de volgende blogs.

Later

Xoxo