Viti Levu, Fiji, en omliggende eilanden (Blog 123)

Maandag 31 Augustus, 2026 Beachcomber eiland

Het is een mooie zonnige dag met een windkracht 3. Ik gooi eerst twee wassen in de machine. Neem een ontbijtje en maak weer drinkwater. Ik heb contact met een potentieel bemanningslid Marius. We kunnen elkaar van de week in Vuda Marina ontmoeten. Dan kijken we verder of het klikt. Karin en Erik van sv Marelief bellen me via WhatsApp. Zij zijn in Papeete. Ze hadden mijn laatste blog gelezen dus vonden dat ze even moesten bellen. Het is fijn om even met ze te praten. Helaas is de kans klein dat we elkaar nog tegenkomen. Als de drinkwater tank vol is stop ik de generator ook. Ik besluit één kant van de romp schoon te schrapen. Een kant. Morgen de andere kant en daarna nog de kiel en het roer. Na 1.5 uur is een kant schoon. Het water is eigenlijk vrij aangenaam hier. Zonder wetsuit toch 1.5 uur uitgehouden. Ik neem een lunch en ga daarna lekker in het zonnetje zitten. Rustig aan. In de loop van de middag toch nog even een stukje van het onderwaterschip schoonmaken. In de avond maak ik sperzieboontjes met aardappelen, appelmoes en een paar worstjes. Een echt Nederlands maaltje. In de avond heb ik een video call met Thomas van de ABNAMRO over mijn financiën. Ik kijk een film voor het slapen gaan.

Dinsdag 1 September, 2026 Elianne jarig.

Na een koffie spring ik in het water en maak weer een deel van de romp schoon. Dan een yoghurt ontbijt voor ik Elianne bel. Om middernacht Nederlandse tijd. Ze is vandaag 20 jaar geworden. Twintig jaar, de tijd gaat snel. Het is fijn om haar even te zien en spreken. Na de video call maak ik de duikslang klaar om de kiel schoon te maken. Het laatste deel. Een oppervlak van 65 m2 in mijn eentje in twee dagen. Een hele klus maar weer gedaan voor een paar weken. Beter om het zo bij te houden. Voor ik naar Nieuw-Zeeland ga moet het zeker nog een keer. Daar zijn ze heel strikt. Om 1100 is alles schoon. Top. Met de dinghy dan maar even op het eilandje kijken. Het is een dagtoeristen eiland. Met kleine motorbootjes worden de toeristen hier gebracht. Alles inclusief. Ik moet een landings-fee betalen van FJ$20 (€8). Ik neem een milkshake en loop wat rond. Het enige interessante is één schildpadden verzorgingsplek. (FOTOS)

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Verder niets te doen dan zonnebaden. Dat kan ik vanaf de boot beter, zonder zand. Terug aan boord besluit ik maar naar Vuda Marina ankerplaats te varen. Daar hoop ik snel mijn genua op te kunnen pikken. Er staat weinig tot geen wind dus dan maar op de motor. Een 1.5 uur varen. Op de ankerplaats liggen een 4-tal andere cruisers. Ook Rik van de Cat Tigrano ligt er. Leuk. We spreken af om vanavond wat samen te eten in t Restaurant /bar The Boatshed. Met de dinghy vaar ik de Marina binnen. Even bij Carosy langs en de winkeltjes verkennen. Misschien dat ik hier een nieuwe ankerketting kan kopen. Om 1630 ontmoet ik Marius in restaurant. Een 25-jarige Fransman die interesse heeft om mee te varen naar Nieuw-Zeeland. Hij komt goed over en heeft al wat langere afstanden gezeild. We spreken af dat we het maar moeten proberen. Zondag zien we elkaar weer. Hij gaat eerst nog een paar dagen naar Nadi. Het is een gezellige avond met meerdere cruisers. Jane en Jan van Sv O, Rik van Tigrano en Jeremy van sv Heaven’s Door.

Woensdag 2 September, 2026

Deze morgen ga ik om 0850 met de bus naar Lautoka om mijn nieuwe bril op te halen. 2 FJ$= €0.78. Een 40 min rijden. Eindelijk weer een vario- focus bril. Ik haal nog wat verse groente op de markt en neem de bus terug. Om 1400 ben ik weer terug aan boord. Ik probeer een stuk ankerketting die ik meegenomen heb van de winkel. Helaas is dit niet de schalm lengte die ik nodig heb. Dit is ISO, net te groot. Dat moet dan wachten tot Nieuw-Zeeland. Ik blijk een DIN 766 Gypsy te hebben. Die heeft een kleinere schalm lengte. Ik trakteer me zelf op een hamburger met frietjes in het restaurant van de jachthaven. Morgen kan ik mijn genua ophalen.

Donderdag 3 September, 2026 Genua terug

Ik maak een nieuwe post om een nieuwe bemanning te vinden. Ik kijk er aan de ene kant naar uit om weer iemand aan boord te hebben. Aan de andere kant ben ik een beetje klaar met iedere keer alles te moeten uitleggen. Als de bemanning is in geslingerd vertrekken ze en kan ik weer op nieuw beginnen. In de middag vaar ik naar de wal en loop naar de zeilmaker. De genua is klaar. Netjes gemaakt. Een nieuwe webbing op de tophoek en op de halshoek. Een paar kleine patches op de rand van de UV-protectie. De extra stiksels op de reparatie sticker die ik had geplakt zijn ze vergeten maar zetten ze er alsnog op. Op hun grote machine is het binnen vijf minuten geklaard. Ik koop ook nog een paar extra ritsen en zeilogen. Alles bij elkaar 606 Fiji dollars=€ 237. Dat zijn mooie prijzen. De mannen brengen me ook nog even met de auto naar de steiger. Top. Als ik buiten kom zie ik dat Sv “O” ook ten anker is gekomen. Als ik Jan vraag of hij me even wil helpen om de genua te hijsen stemt hij gelijk toe. Geweldig! Samen hijsen we de genua weer in het profiel. Weer een klus geklaard. Ik krijg een berichtje dat Marius besloten heeft niet mee te varen. Hij heeft een beter aanbod om eerder weg te gaan van Fiji dan ik van plan ben. Jammer. Moet ik weer verder op zoek naar bemanning. Ik maak een salade en daarbij een bonensoep met spek en worst. Prima maaltje. Morgen maar eens een uurtje verderop kijken bij Denerau ankerplaats. Daar wat boodschappen doen en misschien diesel tanken.

Vrijdag 4 September, 2026 Denerau Anchorage, Musket Cove

Om 0900 ga ik anker op. Vijf (5) mijl naar Denerau. Op de motor want het is tegen de wind in. Om 1130 lig ik ten anker. Gelijk maar even op de wal kijken. Een belangrijke opstap plaats voor dag toeristen om naar de nabijgelegen Yasawa eilanden te gaan. Ik vaar met de dinghy naar de wal en koop een tray bier, 12 pakken melk en nog wat kleine zaken. Terug aan boord begint er een lekker windje op te komen. Ik heb geen zin om hier te blijven liggen. Geen helder zwemwater. Ik ga lekker ff zeilen. Ik zie wel waar ik uit kom. Het is Musket Cove of ergens anders. Ik zal moeten kruisen. Ik wil graag naar de eilanden ten zuiden van Viti Levu maar dat is voorlopig allemaal tegen de wind in. De genua staat er mooi bij. Heerlijk 26 kn wind. Ik haal de passaat bomen weg zodat ik de genua wat verder dicht kan trekken en iets hoger kan sturen. Met drie slagen kom ik uiteindelijk bij Musket Cove uit.

Ik vaar helemaal naar binnen op het zeil. Sv Rollercoaster ligt er en sv Corosy ook. Er liggen erg veel cruisers hier. Niet geteld maar zeker 60 jachten. Er is een of ander Wing Foil evenement op komst. Ik ben blij dat ik weer even een paar uurtjes gezeild heb. Ik moet gewoon meer varen. Daar word ik happy van. Nadat ik om 1630 ten anker ben gekomen spoel ik gelijk het dek af. Al het zout maar ook alle roet van de suikerfabriek bij Lautoka. Daarna tijd voor G&T. Heb ik wel verdiend. Deze avond maak een grote pan met macaronisaus.

Zaterdag 5 September, 2026

Een langzame dag. Vandaag kijk ik de trainingen van de F1 in Monza. Rond de middag ga ik even langs bij Pieter en Connie op Roller Coaster. Die ken ik al sinds Suriname (December 2023) en kom ze af en toe tegen. Het grappige is dat zij het drijvende bokken bedrijf Bonn & Mees”” ook kennen. We waren in 2018 zonder dat we elkaar kenden beiden op het feestje van het bedrijf met Lee Towers en Anita Meyer. Een historisch feestje van Peter Leenheer. Nu begrijp ik van Pieter dat Bonn en Mees samen is gegaan met Hebo. Zo zien je maar. Een tijdje weg uit Nederland en er verandert veel. Ik word uitgenodigd om mee te eten. Connie heeft een lekkere noedels gemaakt. In de avond rustig aan. Ik kijk een film. Verveel me rot hier en heb weinig puf. Ik ben gewoon een beetje op. Voorheen was ik de eerste om kennis te maken met alle andere cruisers. Op dit moment zit ik niet lekker in mijn vel.

Zondag 6 september, 2026

In de ochtend maak ik een nieuwe granola. Eet de laatste oude op met yoghurt. Ik probeer de genua traveller uit elkaar te halen. Er is een veer die ik moet vervangen maar het uit elkaar halen van de bakboord kant was een paar jaar geleden een groot probleem. Toen heb ik het op de wal in een werkplaats laten doen. Ik kijk er dus al een lange tijd tegenop. Op advies van Stefan probeer ik alleen de pin eruit te draaien met een grip tang. Het gaat verbazend makkelijk. Dat valt heel erg mee. Ik schuur de pin schoon en smeer alles goed in met Tefgel. Zo komt deze niet zo snel weer vast te zitten door galvanische corrosie tussen aluminium car en de rvs pin. Een nieuwe veer erop en klaar is Kees. Dan ook maar het dubbele blok van de genua traveller aan stuurboord vervangen. Die staat op breken. Aan bakboord brak hij een tijd geleden tijdens het zeilen. Nu deze maar uit voorzorg vervangen. Om 1230 ga ik met Carol en Hugh lunchen in het restaurantje op de wal. Een halve kip met salade en patatjes. Daarna wandelen we wat over het eiland. Een erg toeristisch eiland. Er komen veel dagtoeristen. Voor ik terug naar de boot ga tank ik de dinghy brandstoftank vol. Morgen gaan we een duik maken. Eindelijk weer eens duiken. Aan het einde van de middag drinken we wat in de bar op het eiland. Er is een bandje. Een gezellige avond met vele cruisers. Om 1930 heb ik het wel gezien en vaar ik terug naar boord. Morgen vroeg op voor de F1 en duiken.

Maandag 7 september, 2026

Deze morgen eerst de Grand Prix van Monza kijken. Een leuke race. Max wordt uiteindelijk knap derde. Met Kimi als winnaar. Na een yoghurt ontbijtje laad ik de duikspullen in de dinghy en om 0900 vaar ik naar Carol en Hugh. Ook Pieter, Connie en Jem gaan mee. Het is 10 min varen naar de Pinnacle. Een grote bommie waarvan de top op 7 m diepte ligt. Het diepste punt is 24 m. Een mooie duik met een doorgang in het midden van de Bommie. In totaal zijn we 48 min beneden.

• 

• 

• 

• 

Terug aan boord spoel ik alle uitrusting en vul gelijk de tank. Ook nog een die ik gebruik had om het onderwaterschip schoon te maken. De batterijen weer vol en nog 1,5 uur water maken.

Dinsdag 8 September, 2026

Deze morgen vaar ik naar Qalito eiland. Een vijf mijl verder naar het westen. Het is zo goed als voor de wind. Met 9 kn wind loopt Abayomi 5 kn. Carosy is er al. Om 0930 liggen we alweer ten anker. Een uurtje later gaan we met z’n drieën een duik aan de buitenkant van het rif maken. Charlies Wall heet het. We nemen de dinghy gewoon op sleeptouw. Ik die van mij en Carol die van hen. Het is een duik met maximaal 16 m diepte. Voor mij de eerste keer dat ik de dinghy op sleeptouw neem tijdens de duik. Gaat eigenlijk prima. De dinghy blijft mooi bij het rif weg door de stroom en wind. Een leuke duik. Niet heel veel bijzondere vissen maar een vermaken ons toch een uur. (FOTOS)

• 

• 

• 

• 

Terug aan boord spoel ik de uitrusting. Om 1300 varen we met een dinghy naar het resort op Castaway Island. Ja het eiland waar de film met Thom Hanks is opgenomen. Nou ja dat gebeurde op het kleine eilandje hiernaast maar de film crew sliep op dit eiland. Ze hebben de beroemde bal met hand face er ook nog (FOTO)

We nemen een uitgebreid lunch buffet. Lunch en diner in een. Het is een erg toeristisch resort. Zou het er nog geen twee dagen uithouden. Grappig om te zien. De toeristen die op resort blijven overnachten worden hartelijk ontvangen door het personeel. 

• 

• 

• 

• 

• 

We wandelen wat rond maar besluiten al snel weer lekker naar de boot te gaan. Erg blij dat ik er ten anker lig met de boot. (Foto’s) 

• 

• 

• 

• 

• 

Daar vul ik de duikfles en berg hem op. Morgen ga ik vroeg vertrekken. Ik wil zo graag naar de eilanden aan de zuid en oostzijde van Viti Levu. Dat geeft naar mijn idee een betere positie om naar Nieuw-Zeeland te vertrekken. De wind komt in deze periode echter bijna constant uit het zuidoosten. Morgen is er eerst geen wind. Daarna uit het zuiden. Een kleine kans die ik maar moet nemen.

Woensdag 9 September, 2026

Om 0530 ben ik al wakker. Dan maar gelijk de boot klaar maken voor vertrek. Om 0615 haal ik het anker op. Er staat geen wind zoals verwacht. Op de motor. Het is mooi glad water. Eerst een yoghurt ontbijt. Daarna om 1100 een omelet met brood. Het is lekker zonnig. Zo varen we heel de morgen op de motor. Om 1245 komt er een beetje wind. De weersvoorspellingen spreken elkaar tegen maar het lijkt toch verstandig om gebruik te maken van de zuidelijke wind aankomende nacht. Ten zuiden van Viti Levu begin ik eerst zuid te sturen nu er nog oostelijke wind staat. De zeilen kunnen weer op. Vanavond zou de wind moeten draaien naar het zuiden. Dan overstag en richting Kandavu, een eilandengroep ten zuiden van Viti Levu. Ik maak vroeg een macaroni die ik had ingevroren. De wind blijft nog oost. Even duimen dat hij vanavond draait. Om 1800 is het donker. De wind neemt weer af tot 5 kn. Een teken dat hij zou kunnen gaan draaien. Even de motor bij dan maar. Om 2000 is het zover. Top. Overstag en zeilen op. De wind neemt toe en is daarna heel wisselend 12 kn, 20 kn. Ik blijf reven en weer uithalen. Zo komt er niks van slapen. Ook voel ik me niet prettig dat ik de dinghy sleep. Alles bij elkaar zeker €6500. Als de lijnen breken of de dinghy omslaat. De wind neemt toe en de deining ook. Ik weet een extra lijn op de dinghy te zetten zodat de krachten een beetje gespreid worden.

Donderdag 10 September, 2026

Het blijft een drukke nacht. Van slapen komt niets. Iedere keer weer reven en daarna weer uithalen. Alles om net na zonsopkomst bij de pass in de atol te komen. Met een gemiddelde van 5 kn kom ik rond 0630 bij de pass. De wind neemt behoorlijk toe tot 26 kn. Heftig. De pass is gelukkig breed en diep genoeg. Als ik de pass om 0630 door ben moet ik tegen de wind naar een van de eilandjes (Namena) Met 2200 toeren loop ik nog geen 2.5 kn. Dan maar weer zeil bij en de twee mijl naar het eiland kruisen. Als snel loop ik weer 7 knopen. Twee slagen. Om 0730 kom ik ten anker. Die houdt gelijk goed. Er ligt een andere cruiser. 25 uur zonder slaap. De zon is op maar ik ga even proberen te slapen. Om 1030 ben ik alweer klaarwakker. Helaas slapen lukt niet. Ik gooi een was in de machine en neem een kop koffie. Daarna eerst even het dek afzoeten. Alles zit weer onder het zout. Alles ontzouten voor ik was kan ophangen. Als de tweede was erin zit krijg ik een berichtje van de buren of ik nog wat bananen zou willen. Lekker. Ik ga even langs met de dinghy. Een leuk Amerikaans stel. Ervaren cruisers. Ze gaan jammer genoeg deze middag naar Musket Cove. Daar kom ik net vandaan. Ze laten me zien waar de leuke plekjes zijn. Daarna nemen we helaas alweer afscheid. Ik hang de tweede was op en neem een duik. Even het anker controleren. Die ligt goed in het zand. Wel moet ik met drie drijvers de ketting ophangen. Zo blijft deze boven het koraal. Dan heb ik later ook minder problemen met anker op gaan. Ik neem een yoghurt lunch en geniet aan dek van het zonnetje. Helemaal alleen in dit baaitje.

Vrijdag 11 september ,2026

In de ochtend vaar ik een eilandje verder. Vijf mijl verderop. Het is tegen de wind in. Er zouden veel Manta’s op het uiteinde van het eiland komen. Als ik er net ten anker lig begint het te regenen. En dat blijft de hele dag zo. Er liggen drie andere cruisers als ik aan kom maar twee zijn er alweer vertrokken. Dan maar een film dag. Blij dat ik gisteren de was heb gedaan. In de avond beginnen we ook nog eens te rollen. Niet echt een lekkere ankerplek. Ik maak een salade als avondeten.

Zaterdag 12 September,2026

In de ochtend kijk ik de trainingen van de F1 in Madrid. De zon komt in ieder geval weer tevoorschijn. Ik besluit om 10 uur maar weer een eiland verder te varen. Ik kan ernaartoe zeilen dus kost niks meer. Ook hier geen andere cruisers. Wel een mooie rustige baai.

• 

• 

Hier wil ik wel eens aan land. Er is een heel klein dorpje. Het is de gewoonte dat je het Dorpshoofd om toestemming vraagt om in de baai te ankeren en ze een bundeltje Kava wortels brengt. Nou dat ga ik dan maar eens doen. Nabouwalu is een heel klein dorpje met 37 inwoners. Als ik de dinghy op een meerboei leg en het laatste stuk door het ondiepe water loop kom ik aan in een bijna uitgestorven dorpje. Ik moet goed m’n best doen om iemand te vinden. Uiteindelijk word ik vriendelijk ontvangen door Isaac en het dorpshoofd. Ze zijn blij met mijn komst en het geschenk. Isaac was van plan om naar de tuinen te gaan om cassave en Taro te oogsten. Ik word uitgenodigd om mee te gaan. Het is een lange wandeling door de heuvels. Overal verbouwen ze cassave en Taro. Gewoon in het wild. Ook staan er hier en daar wat papaja bomen. Isaac plukt er een paar voor me. (Foto’s)

• 

• 

• 

• 

• 

• 

We oogsten 12 Taro wortels en een bundel bladeren. Terug in het dorp word ik uitgenodigd om thee te drinken. Het is een arm dorpje maar de mensen lijken tevreden. Daarna vaar ik terug naar de boot. Deze middag maak ik maar weer eens een grote pan Nasi Goreng. Genoeg voor drie maaltijden. De groentes beginnen langzaam op te raken. In de avond kijk ik een film. Zo is de dag weer snel voorbij. Ik lig wel een stuk rustiger op deze ankerplaats. Jammer genoeg wel weer alleen.

Zaterdag & Zondag 12 & 13 September,2026

Deze dagen gebeurt er echt niet veel. Ik zit niet lekker in mijn vel. Als tijd verdrijf kijk ik films. Niet wat je je voorsteld als je in het zogenaamde paradijs rond vaart. Alleen is het gewoon niet zo leuk. Gelukkig is er de kwalificatie van de Grand Prix van Madrid. Ik maak in ieder geval op zaterdag een Nasi Goreng en op zondag een Chili con carne. Zo heb ik gelijk vier maaltijden voor een andere keer. Ik voel me richtingloos. Geen idee wat en waar ik heen zal gaan. Voorlopig ziet het er niet naar uit dat er een goed weer window komt om naar Nieuw-Zeeland te varen. Maar waar dan heen? Naar het Westen waar de meeste cruisers zijn is leuk maar zeer ongunstig om klaar te zijn voor de grote oversteek van 1200 mijl naar Nieuw-Zeeland. Het liefst zou ik nog verder naar het oosten gaan maar daar kan je niet uitklaren.

Maandag 14 September

Deze morgen eerst de Grand Prix. Max wordt uiteindelijk tweede. Mooie prestatie. Ik bestudeer het weer. Heel lastig. De wind is nog een paar dagen goed om naar Vundea Levu te zeilen. Twee tochten van een dag. Daar zijn misschien wat meer cruisers waar ik mee kan optrekken. Er zouden mooie duiken moeten zijn. Voor ik naar Nieuw-Zeeland ga misschien het beste om in Savusavu boodschappen te doen. Lautoka is ook een goeie plek voor boodschappen maar zeer onaantrekkelijk qua omgeving. Zo ook Savu. Ik besluit alvast een uurtje verderop te zeilen. Hier valt niks te beleven alleen. Om 1230 anker op. Alles op zeil. Om 1400 valt het anker alweer bij Namarra eiland. Hier lag ik vorige week ook. Er liggen nu drie andere cruisers. Ik heb alleen de puf niet om gedag te gaan zeggen. Bovendien moet ik drinkwater maken. Hier is het zeer helder water. En de accu’s wat opladen. Zo is het al snel 1700. Morgen ga ik vroeg zeilen. Dan maar onderweg.

Dinsdag 16 September, 2026

Ik heb onrustig geslapen omdat ik de buitenboordmotor en de dinghy aan dek wil halen voor ik buiten de atol in open zee ga varen. Dat is lastig alleen. Zeker als we ook nog een beetje liggen te bewegen. Om 0600 vertrekt de catamaran. Eigenlijk moet ik ook al weg wil ik voor zonsondergang halverwege zijn om bij een eiland te ankeren. Er staat een behoorlijk windje. 25 kn. Dinghy aan dek of niet? Met slepen in veel deining ben ik bang dat de lijn breekt of de dinghy met motor en al omslaat. Dan ben ik constant achterom aan het kijken. Een heel onprettig gevoel. Aan dek dus besluit ik! Eerst de buitenboord eraf. Die moet er met de bezaan mast afgetakeld worden. Ik haak de motor aan en maak de vliegmoeren los. Gelukkig gaat het makkelijker dan verwacht. Hij komt niet tegen het zonnepaneel. Dan de benzinetank eruit en dinghy aan dek. Om 0700 alles klaar. Gelijk anker op. Ik zou graag richting Savusavu gaan. Als ik de atol uit ben blijkt de wind helaas meer oostelijk te zijn dan voorspeld. Dat gaat niet lukken of wordt een hele zware aan de winds rak met 25 kn wind. Dat is me te veel. Dan maar naar de Beqa groep. Helaas verlies ik daardoor de hoogte die ik had bereikt. Het is nu een bijna voor de winds rak. Om 1330 kom ik door de pass en ben ik binnen de atol. Er stond behoorlijk wat deining en zee op het open water. Zo blij dat ik de dinghy aan dek had gehaald. Nog een uurtje varen binnen de atol en dan kom ik om 1430 ten anker achter het eilandje Yanuca in 6 m waterdiepte. Er ligt een andere cruiser cat.

Woensdag 16 September, 2026

Als ik wakker word is de catamaran weg. Weer alleen. Het zit me niet mee om andere cruisers te ontmoeten. Om 1000 komt een van de locals langs. Hij wil me wel even op de wal afzetten zodat ik mijn dinghy niet in het water hoef te gooien.

• 

• 

Ik loop in 20 minuten naar het dorp aan de andere kant van het eiland. Daar word ik vriendelijk ontvangen door het dorpshoofd die ik een bundeltje Kava geef als geschenk. Ik krijg een kop thee en hij laat me het dorp zien. Er wonen zo’n 200 mensen. De lagere school is best groot. 

• 

• 

• 

• 

• 

In totaal 44 leerlingen. Tegen de middag loop ik terug naar de baai. Daar ontmoet ik de mensen die aan het strand wonen. Allemaal aardige mensen. Ik krijg wat bananen en twee papaja’s. Ze brengen me met hun bootje terug naar boord. Ik zou graag duiken hier in de buurt maar alleen gaat dat niet. Ik voel me heel erg verloren in paradijs. Alleen is er niet veel aan.

Donderdag 17 September, 2026

De kracht is op. Het is te veel en niet leuk in mijn eentje. Ik heb ook weer slecht geslapen. Ik weet geen raad met mezelf. Een blog online brengen lukt me ook niet. Geen puf. Vanmorgen krijg ik ook nog het trieste bericht dat Raimondo plots is overleden. Eén van de hockeymannen die meegevaren heeft op meerdere tochten. Onze keeper en Italiaanse kok. Een schok voor iedereen. Een hartaanval. Wat een triest bericht. Ik neem een duik in het water, misschien knap ik daarvan op. Gelijk maar weer even het onderwaterschip een beetje schoon schrapen. Voor ik naar Nieuw-Zeeland moet het onderwaterschip weer helemaal schoon zijn. Na een douche bekijk ik het weer voor de komende 14 dagen. Er is een misschien een window om volgende week dinsdag naar Nieuw-Zeeland te gaan. Dat zou inhouden dat ik nog een hoop te doen heb voor die tijd. Bunkers, proviand, uitklaren, documenten voor Nieuw-Zeeland klaar maken, bepalen waar ik in Nieuw-Zeeland ga inklaren, waar ik een jachthaven moet reserveren, waar ik het water uit moet gaan voor onderhoud. Dan moet ik maar in de komende dagen voor de zekerheid naar Suva. Een industriële haven, niet aantrekkelijk. Daar kan ik wel goed provianderen en lig ik gunstig voor vertrek. Ik maak een nieuwe granola. Als ik het weer nog eens bekijk blijkt er vandaag nog zeilbare wind te staan om naar Suva te varen. Morgen is het wel minder maar pal tegen. Als er dinsdag echt een weer window is om naar Nieuw-Zeeland te gaan moet ik nu naar Suva. 36 mijl. Het is 1050 als ik anker op ga. Een 1.5 uur door de atol tegen de wind in. Daarna hoog aan de wind naar Suva. Er staat een behoorlijk windje, 20 kn. Ik ga het niet in één slag redden. Tegen de wind in nog 8 mijl is geen doen in de deining die er staat. Dan maar een slag. Hoop dat een genoeg is. Dan zou ik mooi voor donker op de ankerplaats kunnen zijn. Uiteindelijk moet ik drie slagen maken. Er staat genoeg wind dus de gang blijft er goed in zitten. Om 1730 loop ik de baai van Suva binnen.

Een stukje op de motor en dan valt om 1750 het anker. Net voor zonsondergang. Ik maak tortilla’s Mexicaanse saus.

Vrijdag 18 September, 2026, Suva

In de ochtend gooi ik de dinghy in het water en hang de kleine buitenboord erachter. Dat is een stuk makkelijker en ik lig toch dicht bij het haventje waar ik kan aanleggen. Na een koffie en yoghurt ontbijt gelijk de stad verkennen en boodschappen doen. Het is 15 minuten lopen naar het centrum. Ik koop eerst zoveel mogelijk de niet bederfelijke spullen. Een trolley en een grote boodschappentas vol. Genoeg voor mij alleen. De taxi terug is €2. Wel zo makkelijk. Alles in de dinghy laden en dan opbergen aan boord. Er is een tankstation in de jachthaven maar er staat bij hoog water helaas maar 2 m water. Dat is niet genoeg. Nu moet ik met de dinghy heen en weer. Ik gooi de 5 jerrycans leeg in de tank. Ik zal nog wel 2 of 3 keer heen en weer moeten.

Uiteindelijk tank ik 305 liter. Totaal 13 jerrycans in de tank gegooid en alle jerrycans daarna weer vol. €385. Een smak geld al is het gelukkig niet zo duur als in Nederland. Ik besluit om 1530 nog maar even op de wal te gaan eten. Ik neem de bus voor €0.4. In een net restaurantje neem ik wat te eten en drinken. Het is voor het eerst in lange tijd begonnen te regenen. Gelukkig zit ik droog. Een praatje met een Mexicaanse dame die een derde machinist op een Amerikaans onderzoeksschip blijkt te zijn. Gezellig. Om 1730 ga ik met de bus terug, voor het donker wordt. Aan boord heb ik contact via de app met mijn dochter Elianne. Ze vindt dat ik terug moet komen naar Nederland. Makkelijker gezegd dan gedaan. Ze is boos dat ik zo lang weg blijf. Het is niet makkelijk maar dit is het pad wat ik gekozen heb. In de laatste drie jaar heb ik bijna constant aangeboden om in de grote of kerst vakantie een maandje mee te varen. Daar heeft ze geen tijd voor. Andere dingen zijn belangrijker ben ik bang. Zo jammer. Het zou zo’n unieke kans voor haar zijn om wat van de wereld te zien. En nu is het moeilijker omdat ik zo ver weg ben. Hopelijk gaat ze daar in de nabije toekomst anders over denken.

Zaterdag 19 September, 2026

Het is regenachtig. Ik heb een lang gesprek met Jean Michel, een vriend die zelf ook de wereld is rondgezeild in zijn eentje. Iemand die als geen ander begrijpt hoe ik me op dit moment voel. Het doet me goed. Alhoewel er op dit moment geen goed window is om naar Nieuw-Zeeland te gaan blijft hij toch zeggen dat ik het niet moet overslaan. Gewoon even wachten en geduld hebben. Hij geeft me op dit moment een beetje richting in wat ik moet beslissen. Altijd maar alles zelf moeten beslissen en doen is zwaar. De rest van de dag kijk ik wat films.

Zondag 20 September, 2026

Zoals elke morgen bestuur ik het de nieuwe weersvoorspellingen. Over and over again. Na twee uur kom ik tot de conclusie dat ik me gewoon zoveel mogelijk klaar moet maken voor vertrek. Het is allemaal heel onzeker en misschien moet ik een aantal dagen aan de wind varen in de rand van een hogedrukgebied. Het zou mijn langste tocht solo worden. Ik kijk er erg tegenop maar altijd beter veel wind en deining in het hogedruk gebied dan in het slechte kwadrant van een lagedrukgebied. Het zal een zware tocht worden van rond de 9 dagen. In totaal rond de 1200 mijl.

• 

• 

Het kan echter ook zo maar voorlopig niet doorgaan. Ik besluit morgen toch nog boodschappen doen en misschien zelfs uit te checken. Dan ga ik gewoon naar de zuidelijke eilanden en daar wachten. Officieel mag dat niet van de autoriteiten. Ik moet ook het onderwaterschip nog helemaal schoon maken voor ik naar Nieuw-Zeeland vertrek. Dat doe ik liever bij de eilanden dan hier in het vieze water van Suva. Ik heb nog zoveel te doen. Een aankomst plek in Nieuw-Zeeland uitzoeken om in te klaren. Waarschijnlijk Marsden Cove. Een Marina reserveren. Plannen maken om de boot eruit te halen. Het onderwaterschip moet nodig een beurt hebben. Zoveel te doen. Misschien moet ik nog wel een week wachten bij de eilanden maar als ik er niet klaar voor ben kan het zo maar 2 of 3 weken verder zijn. Het is allemaal zo onzeker maar ik ga het er denk ik voorlopig op plannen. Nu dan maar de blog online brengen. Heeft al te lang geduurd. De afgelopen maand is niet mijn leukste of beste periode. Ik had me hier in Fiji anders voorgrsteld. Jean Michel zegt dat dat erbij hoort.

Later xoxo