Fakarava part 2 (Blog 100)

Maandag 22 september, 2025 Just Monday

Het is alweer maandag, of is het toch gewoon zondag? Ik gooi als ik wakker word eerst een was in de machine. Vandaag maar weer eens schoon schip maken. Het begint met een regenbui. Mooie gelegenheid om even de cockpit ramen schoon te maken. Gelijk ook maar het roestvrij staal. Ontbijtje met vers stokbrood. Een van de kussens die ik te luchten heb gelegd aan dek waait in het water! Nou dan maar gelijk in de Biotex lol. Ik maak een yoghurt en spoel de taugé zaden. Lekker voor morgen op de Nasi Goreng. Rond the middag ga ik met Sharon lunchen op het resort. Even bijpraten. Ze was een beetje chagrijnig tegen me. Alles uit de lucht en we nemen nog een paar biertjes onder parasol de zitjes in het water. De huis citroen haai zwem nieuwsgierig om ons heen tussen de andere tropische vissen.

Aan boord laat ik wat van de Super Maramu systemen aan Sharon zien en geef wat tips voor onderhoud. In de avond maak ik een heerlijke verse salade met braadworstjes en gebakken aardappelen. Jammie. Ik kijk wat tv en app met Kath. Een Nieuw Zeelandse dame die enthousiast is over aan boord komen. Leuk. Zal als het lukt ergens 3de week oktober worden misschien, even afwachten. Ook contact met Josie die in Papeete op de Amel 50 is wezen kijken waar ze over een maandje op mee kan. Een gloednieuwe boot. Mooi maar dat geeft ook nog heel veel werk. Eind November wil de eigenaar al in de Filipijnen zijn. Erg ambitieus plan. Eerst gaat ze voor een paar weken naar Nieuw-Zeeland want haar visum voor Frans-Polynesië verloopt op 26 September.

Dinsdag 23 September, 2025 projectjes

Om 0830 komt Kurt me helpen om te kijken of we de salonbank vriezer kunnen optimaliseren. Ook testen we of de frequentie van de generator nog op 50 hertz staat. Dat klopt prima. Tussen de 51 en 52 hertz. De thermostaat van de koel-vries combinatie lijkt goed te werken. We meten met zijn freon slangen set dat er meer 134A freon in zit dan normaal. Maarja dat wist ik. Dat heb ik in september 2023 opnieuw laten vullen en toen bleek dat met de juiste hoeveelheid de vriezer niet onder nul kwam. Nu laten we er een beetje uit en geven we de vriezer de tijd om te laten zien of dat verbetert. Hij gaat in ieder geval naar -10°C. Ik maak de Dometic vriezer leeg in de salon vriezer om hem eens schoon te maken en te ontdooien. Als de Dometic vriezer ontdooid is maak ik hem schoon en ruim hem opnieuw in. Heb ik gelijk weer meer zicht op wat ik nog heb. De afgelopen maanden ben ik het overzicht kwijtgeraakt omdat Josie het had overgenomen. Nu moet ik het weer zelf in de gaten houden. Ik maak een lampjes de achterhut wat los zat. Ook weer van de lijst.  

In de middag test ik de aarding van de generator sifon. Deze moet voorkomen dat er een stroom door het metaal gaat lopen die galvanische corrosie veroorzaakt. De weerstand waarde is te hoog zoals verwacht. De aardingsdraad is ergens onderbroken. Ik verwijder de draad en vervang hem door een nieuwe. Een lastig werkje, Niet moeilijk maar lastig om bij de verbinding te komen. Als ik de buisverbinding heb opgeschuurd en de draad opnieuw aangesloten is de weerstand weer nagenoeg nul. Top. Weer een klusje gedaan. De sifon met de verbandjes van rubber en slangklemmen laat ik nog wel zitten. Ik heb een nieuwe maar deze lekt op het moment niet. In de gaten houden. Als het nodig is kan ik hem vervangen. Met Kurt kijk ik nog naar de salonbank vriezer. De temperatuur blijft hangen op -12C. Niet echt top maar het blijkt dat de thermostaat van het vriesgedeelte niet meer uitschakelt. De compressor blijft maar lopen. Die moet ik dus bestellen en vervangen. In ieder geval het probleem gevonden. Genoeg gedaan vandaag. Morgen weer een dag. Vanavond relaxen en een filmpje kijken. Ik maak Thaise noedels die ik nog in de vriezer vond. Morgen maar eens een Nasi Goreng maken voor de groep. Als het goed is komt er ook weer een bevoorradingsschip.

Woensdag 24 September, 2025

Vandaag willen de mannen duiken op een andere bommie binnen de atol. Ik sla even over. Nu het droog en zonnig is wil ik mijn kuiptent repareren. Er zijn een aantal stiksels van de rits van het raam boven de stuurstand en van de voorhoek los. Ik ga het met mijn eigen Pfaff proberen. Hij wilde de afgelopen keren niet achteruit stikken. Eerst kijken of ik dat kan repareren. Na een beetje vogelen lijkt hij het weer te doen. Om te testen de Amerikaanse gastvlag repareren. Dat gaat prima. Als ik de kuiptent bijna helemaal los hebt komt er een regenbui aan. Alles snel weer dicht maken. Na een uurtje is het gelukkig voorbij. De hele kuiptent uit elkaar halen is al een behoorlijk werk. Als het droog is probeer ik het opnieuw. 

Als alles uit elkaar is begin ik met de rand. Dat gaat prima op de machine. Dan de rits van het stuurboord raam. Gaat ook goed. Als ik de boel terug zet realiseer ik me dat ik ook de Velcro op de hoekjes randen wilde naaien. Ook dat is vrij snel gebeurd. Nu waaien de hoeken niet meer op. Een verbetering. 

Als ik alles voor de tweede keer terugzet zie ik dat de stiksels op de onderkant van het raam ook los zijn gekomen. Weer de boel eraf. Gelukkig blijft het naaien met de machine goed gaan. Om 1400 zit alles er weer op. Mooi resultaat. En alles met de oude Pfaff naaimachine. Om 1530 vaar ik met de dinghy naar de wal. Het bevoorradingsschip is binnen. In de eerste supermarkt vind ik pompelmoezen. De laatste twee neem ik mee. Ook sla, komkommers en twee stuks brie en Emmentaler kaas. Wat chips kan ook mee. In de andere supermarkt vind ik uien en nog wat andere spullen. Alles bij elkaar toch weer bijna €140. En dat voor maar één volle boodschappentas. Pfff niet goedkoop. Om 1830 is het pizza tijd. Kurt en Paolo hebben pizza gehaald en we eten die met z’n allen op aan boord van sv Luna. Een gezellig etentje. Niet te laat naar bed want morgen gaan we op de Noord pass duiken.

Donderdag 25 September, 2025. Walvissen! Duik North Pass. Drone te water.

In de ochtend na de koffie en een yoghurt spoel in de taugé. De zaden zijn in drie dagen prachtig gekiemd. Lekker voor op de sla en in de nasi. Ik bel met mijn neef Marco. Even goed om te horen hoe het met hem gaat na het overlijden van zijn moeder. Positief nieuws is dat zijn darm en long onderzoeken goed zijn gegaan. Vorig jaar was hij behoorlijk ziek maar hij lijkt goed hersteld. Om 1000 maken we klaar voor de duik. Sharon pikt me om 1100 op. We gaan met drie dinghy’s. Zo’n 20 minuten varen vanaf onze ankerplaats. Er liggen aardig wat andere duikboten maar met de strook hebben we geen last van elkaar. Het is een beetje gokken waar we erin moeten. Elke, Kurt en Sharon gaan in de eerste groep. Paulo, Nora en ik blijven in de dinghy’s. Na 45 minuten komen ze boven vol enthousiasme over een geweldige duik. Wij hebben wat meer stroom en blijken later net langs de mooiste stukken te zijn gespoeld. We missen de Ali Baba Kanyon. Jammer maar nu weten we waar we moeten zijn. Terug aan boord doe ik even rustig. De anderen willen weer gaan lunchen op wal. Ik sla even over. Eerst het dek schrobben. De vogels hebben alles onder gescheten. Als ik klaar ben land ik in de hangmat om wat te zonnen. Ik besluit de drone op te laten om eens een paar mooie beelden te maken van de vier Amels die bij elkaar liggen. Ook komt het tweede bevoorradingsschip binnen. Alles gaat prima, prachtige beelden.

 Dan zegt de besturing ineens dat de batterij leeg is en onmiddellijk moet worden geland. Ik probeer nog terug te vliegen maar dat lukt niet meer. De drone land ergens in het water. Shit! Drone nummer 3!  De laatste foto !

Ik spring in de dinghy’s met mijn duikspullen. Het is 20 m diep. Ik probeer het even snel maar mijn fles is leeg. Ook na het wisselen probeer ik het nog een keer maar geen succes. Als Kurt terug is en het hoort probeert hij het nog een keer. We hebben nu wel de laatst geregistreerde positie. Ik kan niet meer duiken want moet eerst minimaal twee uur Surface tijd hebben na al dat duiken op 20 m diepte. Kurt probeert het maar raakt de weg kwijt en het wordt donker. We besluiten het morgen vroeg nog een keer te proberen. Dan kunnen we in de middag nog een keer op de North Pass duiken. Het is ideaal weer voor de North pass. Nagenoeg windstil de komende dagen. Terug aan boord maak ik gekookte aardappelen met worstjes en een verse salade. Het is al 2000. De dag is alweer voorbij.

Vrijdag 26 September, Dive dive

Ik ben om 0500 al wakker. Pfff. Steeds vroeger. Het is al licht dus zet ik koffie. Na de koffie vaar ik naar de wal om stokbrood en croissants te halen. Voor iedereen. Het is een drukte van belang in de bakkerij/supermarkt. Maar er is vol op brood en croissants. Sommige nemen er 10 mee. Een stokbrood en twee croissants afgeven bij Paolo & Nora, bij Sharon en bij Elke en Kurt. Ze zijn er allemaal heel blij mee. Na het ontbijt vaar ik om 0715 naar Kurt. We gaan samen volgens een cirkel en rechte lijn patroon de drone zoeken. Sharon en Paolo blijven boven ons aan de oppervlakte. Na 30 minuten heeft Kurt hem gevonden. Yehhhh  

Terug aan boord topt Kurt de tanks op en haal ik de drone helemaal uit elkaar. Alles in zoetwater wassen en dan met pers lucht en de heat gun doorblazen. Wie weet doet hij het nog. Niet geprobeerd altijd mis. Ik laat hem een paar dagen drogen.

 Om 1100 klaar maken voor een duik op de North Pass. Als we er om 1130 aankomen komen net drie humback walvissen de atol binnen zwemmen. Geweldig.

De eerste keer dat ik walvissen zie sinds mijn vertrek uit Nederland 2.5 jaar geleden. Met de dinghy’s varen we ruim om ze heen. Sharon die bij mij aan boord is springt als eerste in het water als de walvissen ineens onder ons doorzwemmen. Ik spring er achteraan en zie ze nog net weg duiken. Fantastisch. Elke maakt video’s. Hier de link Om 1200 zakken Sharon, Paulo en ik af op zoek naar de Ali Baba Kanyon. Al vrij snel zitten we goed. In de Kanyon op 20 m diepte valt de stroom weg. Een ronde Kanyon. Met giga grote scholen vissen. Daarboven zien we de haaien en groupers rondcirkelen. Een nieuwe topervaring.

We zijn volledige omcirkeld door de vissen. Een grote wolk. Na 15 minuten laten we ons op het ingaande tij verder de atol binnen stromen. Een duik van 45 min. Niet al te lang maar we willen Kurt, Elke en Nora ook nog de kans geven voor de stroom te sterk wordt. Zij missen helaas net zoals wij gisteren deze keer de Kanyon, maar toch ook een mooie duik. Wat een dag . Terug aan boord eerst de vogelpoep weer van het dek boenen. Het is een beetje gaan regenen. Er komen wat regen squalls voorbij. Alles zit weer onder de vogel stront. Een dagelijkse routine van schoonmaken ondertussen. Dan alle duikuitrusting afspoelen en drogen. Het is al 1500. Snel nog wat broodjes eten. En rusten. Dit was een lange en drukke dag. Vanavond een filmpje kijken en vroeg slapen. Het is alweer weekend.

Zaterdag 27 september, 2025 Bottom cleaning

Na de koffie en een broodje vaar ik naar de het tankstation. De dinghy tank aftoppen, 17 liter, € 26,5. Ook even op Carisma kijken of alles goed is en de watermaker te laten lopen. Vandaag rusten van het duiken? Alle tijd vandaag en ik moet toch iets doen met mijn kostbare tijd. Het onderwaterschip schoonmaken. En bij het anker kijken. Die is iets verplaatst en zit achter een bommie. Iets verderop is alleen zand. Ik til het anker op en verplaats het vier meter. Nu weer goed in het zand. Zo ook weer eens mijn stalen duikfles gebruikt. Die was al voor 1/3 leeg. Nu ik de hele onderkant gedaan heb is hij echt leeg. Ik ben zo’n 1.5 uur bezig. Om 1330 hebben we een door Elke gemaakte heerlijke lunch met gebakken tonijn en rijst aan boord van Intotheblue. Ik neem een flesje rood mee.

Een relaxte middag. Om 1700 nodig ik iedereen uit voor een sundowners boord van Abayomi. We zijn met 7 man. Halverwege gaat het regenen. Jammer maar de kuiptent biedt voldoende bescherming. Op een paar lekjes na blijft het binnen droog. Altijd gezellig zo’n sundowner op de boot. Om 1930 is het zo goed als droog en zoekt iedereen weer zijn eigen boot op.

Zondag 28 september, 2025 Laatste dag Nora

Deze ochtend is het prachtig weer. Lekker zonnetje. Kan alles goed drogen na de regen van gisterenavond. Na de koffie bel ik met Sikko en Brigitte. Zij zijn aan het voorbereiden met hun Amel Super Maramu om ook uit Nederland te vertrekken. Leuk om ff te kletsen. Beter nog een winter in Nederland en alles zoveel mogelijk repareren nu ze nog makkelijk onderdelen kunnen krijgen. In het vroege voorjaar vertrekken met een optimaal klaargemaakte boot is perfect. Dan probeer ik mijn dochter Elianne weer te bellen. En yes!!! Ze neemt eindelijk op. Het is bij haar 2130. Net voor ze gaat slapen. Ze heeft een druk feest weekend gehad. De Branders feesten in Schiedam. En hockey. Morgen weer naar school. HALO in Den Haag. We praten een half uur. Heel blij haar weer gesproken te hebben. Het gaat goed zo te zien en horen. Fijn. Vanmiddag gaan we weer duiken op de North Pass. Nora haar laatste duik voor zij morgenavond naar Tahiti vliegt. Eerst even een luik vliegen scherm repareren op de naai machine. En ook gelijk een paar winch hoezen en mijn wetsuit repareren waarvan wat stiksels los zitten. Om 1415 verzamelen we om te gaan duiken. We gaan met z’n vieren, Nora, Kurt en Elke. We gaan met twee dinghy’s. Nora haar laatste duik voorlopig want die gaat ons morgen verlaten. We zijn als eerste in de North pass. Niet veel later komen er nog 5 duik boten. Samen met Nora zak ik af naar 18 m. We komen vrijwel direct in één van de canyons. Een met een prachtige overhang. Veel vis, een aantal haaien en grote napoleon papegaaivissen. We proberen de Ali Baba Kanyon te vinden maar dat lukt deze keer niet. Er staat niet veel stroom maar door de grote aantal valleien missen we Ali Baba. Aan het einde van de duik na 45 minuten zien we nog een prachtige grote Manta. De kers op de taart. Boven gekomen varen we terug naar de drop zone en zakken Kurt en Elke af. Zij hebben meer geluk en blijken later wel Ali Baba gevonden te hebben. Halverwege hun duik komt er ineens een schaduw onder onze dinghy. Het is een grote haai, wel 3 m. Een tijger haai!! Wauw … Hij komt nieuwsgierig bij onze dinghy kijken maar verdwijnt daarna weer in de diepte. Na 50 minuten komen Elke en Kurt boven. Net op tijd voor het gaat schemeren. Eigenlijk zijn we aan de late kant. We varen tegen de wind en golven in terug. Een hobbelige rit in de dinghy’s. Aan boord snel alle duikspullen spoelen en dan klaar maken voor het afscheidsdiner van Nora. We zijn met z’n zessen. Een gezellige en leuke laatste avond voor Nora. 

Maandag 29 september 2025. Onderhoud. 

Ik zoek wat spullen op om tandwielkast olie van de buitenboordmotor te verversen. Ook het brandstoffilterhuis vervangen. De watermaker weer eens bij en natuurlijk dan de generator, droger en boiler. Om 1200 word ik uitgenodigd om te lunchen bij Kurt en Elke. Pasta. Lekker. Daarna gaan we eerst de buitenboordmotor van Kurt een grote beurt geven. Het is een viertakt Honda. Motorolie, oliefilter, tandwielkast olie, smeren, brandstof filter en de impeller. Het hele zaakje. We zijn er de hele middag mee bezig maar hij is weer als nieuw.

Na een bietje en appeltaart ben ik om 1800 weer aan boord. Nog snel de bakboord romp schoon wassen van de generator uitlaatgassen. Zo kan ik gelijk een douche nemen. Weer een dag voorbij. Morgen eerst stukje wandelen en dan mijn buitenboord een beurt geven.

Dinsdag 30 september, 2025 Wandelen en buitenboordmotor

Deze morgen een was draaien. Beddengoed handdoeken en wat kleren. Een FOD-duik in het water en een stukje romp en ketting schoonvegen. Na de koffie is de was klaar. Ophangen en ontbijt. Dan ga ik zoals afgesproken met Elke een stukje wandelen. Ze blijkt echter te willen joggen. Ik doe wel snelwandelen en kan ik haar goed bijhouden. We bewegen veel te weinig aan boord en dat voel ik in mijn rug. Een stevig stuk snelwandelen doet goed. Gelijk nemen we stokbrood, croissant, boter, melk en paprika’s mee. Terug aan boord een uurtje zonnen in de hangmat en wat zwemmen. Om 1130 is de was al droog. Zo is de ochtend voorbij. Met Kurt haal ik om 1330 de buitenboordmotor van de dinghy om de tandwielkast olie te vervangen, het brandstof filter en de smeerpunten te vetten. Ik kom eerder op de dag in contact met een Franse dame, Camille die op zoek is naar een plek als crew. Ze blijkt voor een paar dagen op Fakarava te zijn. Als we de het koelsysteem van motor spoelen met Barnacle Buster en laten inweken halen we Camille en haar vriendin met Kurts dinghy op om aan boord te komen kijken. Leuke dame. Ze blijkt verpleegster te zijn geweest op een van de eilanden hier in Frans-Polynesië. Ze vinden de boot prachtig. Haar vriendin heeft echter maar twee weken vakantie en een heel schema voor de komende twee weken om zoveel mogelijk van Frans-Polynesië te kunnen zien. Misschien kan Camille over twee weken een maandje mee. We gaan het zien. Ik maak met Elke Nasi Goreng voor ons allemaal. De meiden eten ook mee. Het is zo een gezellige avond. Nadat ik met Kurt de motor weer aan de dinghy heb gehangen breng ik de meiden terug op de wal. Wie weet gaat Camille over een paar weken mee.

Woensdag 1 oktober, 2025

En dan is het alweer Oktober! Ik ben een beetje zoekende wat te doen. Alban een jongen van 20 wil graag komen. Alleen aan boord bevalt me niet dus ik denk dat ik hem een kans geef. Veel contact met andere kandidaten maar voorlopig geen echte definitieve beslissers. Na de koffie en een broodje ga ik de kleine buitenboord motor een beurt geven. Olie wisselen en ook koelsysteem spoelen. Tussendoor moet ik iedere keer weer de vogels van de preekstoel verjagen om te voorkomen dat ze het dek onderschijten. Vandaag zitten ze allemaal rond mijn boot omdat de tonijnen op de scholen met kleine visjes aan het jagen zijn. Ik blijft er de hele tijd mee bezig. Als de buitenboordmotor klaar is ga ik maar even in de hangmat liggen. Zo blijven de vogels wel een tijdje weg. Het wachten is op het verplaatsen van de scholen visjes naar een andere boot als schuilplaats. Om 1500 ga ik in de supermarkten kijken of er met het nieuwe bevoorradingsschip groentes zijn meegekomen. Ik koop wat prei, sla, een komkommer, rockfort en 6 blikjes bier, €70. Hoppa…. Alles is zo duur. Om 1700 ben ik uitgenodigd op Wasabi, de Amel 55 van Hans Jurg en Andrea naast me. Zij zijn al ruim 20 jaar onderweg. Nog een paar jaar en dan stoppen ze er mee. Ze blijven die tijd nog in Frans-Polynesië. S ’avonds bel ik nog even met Valia, de Nederlandse. Ze hoop ergens half November te kunnen komen.

Donderdag 2 oktober, 2025 joggen en fietsen

Deze morgen ga ik met Kurt en Elke een stukje joggen. Niks voor mij maar moet gewoon meer bewegen. We lopen 4 km. Daarna even zwemmen en een koffie bij Intotheblue aan boord. Terug op de boot een uurtje in de zon. Relaxed. Om 1300 hebben we afgesproken om te gaan fietsen met Andy, Shannon en Rick. Als we bij de fietsen verhuur aankomen blijken ze nog maar twee fietsen te hebben. Jammer ander keertje dan. Ik ga terug naar boord en doe de rest van de middag rustig aan. Een beetje tv kijken en ik spreek verder met Alban, een Belgische jongen van 20 die mee wil varen. Zoals het er nu uitziet kan hij 13 oktober vanuit Nieuw-Zeeland naar Tahiti vliegen. Leuk. Ik vaar dan rond 10 oktober denk ik naar Tahiti. Ongeveer 38 uur varen.  In de avond maak ik Mexicaanse Tortilla’s. Genoeg voor vier keer. Ik verdeel de rest over drie zakken. Mooi in de vriezer. Zo hoef ik later een aantal keer alleen maar op te warmen. Morgen beginnen de trainingen voor de Grand Prix van Singapore. Heel benieuwd hoe Max het gaat doen. Als hij hier zou kunnen winnen dan gaat hij echt nog kans maken op het kampioenschap. Hij heeft er nog nooit gewonnen …. Zou wat zijn.

Vrijdag 3 oktober, 2025 Naar de North Pass Anchorage

Deze morgen kijk ik de training van de Formule 1. Ondertussen blijf ik maar vogels verjagen van het voordek. De tonijnen zijn weer op jacht naar de scholen kleine visjes die mijn boot uitgezocht hebben als schuilplaats. Ik ben het zat. Ik wil hier weg. Eerst probeer ik nog stokbrood te halen bij de bakker maar alles is al uitverkocht. Ik koop een pot pindakaas en een grote witte kool. €14. Pffff. Terug aan boord maak ik de boot klaar om naar de ankerplaats bij de North Pass te gaan. De catamaran In Cahoots gaat ook. We willen graag weer op de North Pass duiken. Met de dinghy helemaal naar de North Pass heen en weer varen is te heftig als er veel wind en golven staan. De anderen twijfelen. De wind neemt het weekend toe en dan is het misschien een ongunstige ankerplaats. Ik ga het proberen en zeil van de ankerplaats weg. Een lekker windje van 13 knopen. Een uurtje varen. Op de North Pass ankerplaats is het zeker hobbeliger dan bij Rotoava. Maar geen vogels! Altijd wat. Samen met Rick varen we naar een van de strandjes en leggen de dinghy op het anker.

Een leuke wandeling naar de North Pass van 20 minuten. Het is er uitgaand tij en ziet er rustig uit.  Maarja met een (1) dinghy morgen gaan duiken is niet verstandig … ik ben bang dat het hem niet wordt. Even afwachten of de anderen morgenvroeg komen. Anders varen we maar terug naar Rotoava.

Zaterdag 4 Oktober, 2025 Terug naar Rotoava

Het weer zit niet mee. Voor Kurt en Elke is het te onstuimig om met de dinghy naar De North Pass te komen voor de duik. Alleen met Rick en Michelle is ongemakkelijk en niet prettig om met maar één dinghy te gaan duiken. Op deze ankerplaats gaat het de komende dagen niet comfortabel zijn. Er komt meer wind uit de verkeerde hoek. Helaas terug naar Rotoava. Nog een vijf dagen en dan ga ik naar Tahiti. Zal waarschijnlijk ergens de 9^de oktober worden zoals het weer zich nu ontwikkeld. Om 1000 ga ik anker op. Althans dat was het idee. Er blijken meerdere bommies op 14 m diepte te liggen waar het anker achter blijft haken. Eerst probeer ik met snorkelen een lijn aan het anker te zetten. Dat lukt maar ik krijg het niet voor elkaar om het anker te lichten. Rick van In Cahoots komt me met de dinghy helpen. Na bijna een uur is het nog niet gelukt. Dan maar mijn duikset aantrekken. Op de bodem haal ik de ketting en anker achter een bommie vandaan. Nog een keer proberen. Weer lukt het niet en moet ik opnieuw duiken. Als ik het anker voor de tweede keer verlegd heb lukt het om 1130 eindelijk om hem op te halen. Rick vaart snel naar Michelle die na de hele tijd rondjes draaien en naar Rotoava op wegging. Als ik wil wegvaren komt echter de boei die aan het anker zat in de schroef. Ik snij de lijn door en probeer door te draaien. Niet dus. De motor stopt ermee…. Shit!!! Het rif is vlakbij. Ik ben nu helemaal alleen. Snel laat ik het anker weer vallen met de hoop dat hij houdt…Dat lukt gelukkig ….pfff. Weer met duikset het water in want met de snorkel alleen lukt het niet op de schroef vrij te maken. De hele lijn en boei zit rond de schroefas. Met een mes snij ik alles los. De motor doet het gelukkig nog. Ik zou er niet aan moeten denken dat ik hier de komende dagen zou moeten blijven liggen. Wind uit de verkeerde hoek, aan lage wal, vlak bij het rif. Brrrrrr. Als ik eindelijk anker op wil gaan zit het weer vast. Dit is niet mijn dag Duikset weer om en naar beneden. Ik verleg het anker zodanig dat ik hoop dat hij nu wel omhoogkomt en nergens achter blijft hangen. Deze keer lukt het…. Kurt en Rick wilden al 5 mijl in de dinghy naar me toe komen. Ik kan ze bedanken en melden dat het na twee uur gelukt is. Op de motor tegen de wind in vaar ik de 5 mijl terug. Ook hier heb ik vier pogingen en een duik nodig om ten anker te komen. Not my day. Ik ben uitgeput en m’n duikfles is zo goed als leeg. Ik stort neer op de bank Wat een dag. We liggen weer bij Rotoava 

Zondag 5 Oktober, 2025 Dynamo werkt niet

Vandaag eerst Formule 1 kijken. De Grand Prix van Singapore. Russel is dit keer verreweg de snelste. Max weet met veel moeite tweede te blijven door Noris achter zich te houden. Een uitputtende race. In ieder geval voor Piastri en Noris. Ik voel me niet in mijn beste doen de afgelopen dagen. Moe en zonder veel puf. Voel dat ik maar moet doorbijten. Niet altijd makkelijk in mijn eentje. Zo jammer dat Josie niet langer kon blijven. Ze hield me gaande en was een fijne hulp en metgezel. Gisteren kwam ik erachter dat de dynamo en de Balmar regelateur het niet deden. Dat baat me zorgen. Komt het door dat langdurig draaien met de motor op laag toerental tijdens het anker probleem gisteren? Zal toch niet wat kapot zijn? Eerst breng ik mijn lege duikfles bij Kurt want hij heeft de generator bij staan en wil hem dan graag vullen. De hele tank heb ik gisteren gebruikt met al de anker issues. Zo fijn dat hij de tank kan en wil vullen. Tijdens een kop koffie bespreken we wat het probleem met de dynamo kan zijn. Ik word ook gelijk uitgenodigd door Elke om mee te eten tijdens de middag. Zulke lieve mensen. En ik kan het wel gebruiken. Ik voel me erg moe en dan nu weer die dynamo. Terug aan boord probeer ik wat dingen. Kurt komt me vanmiddag helpen als het nodig is. Zoveel fijner om ergens met z’n tweeën naar te kijken. Eerst de zekering controleren. Die is goed. Dan het schakel relais. Die wissel ik met een nieuwe. Dat is het ook niet. Er is een speciale schroevendraaier van Balmar voor instellen van de regelateur. Ik had er twee. Een was over boord. Maar nu vind ik de andere ook niet meer. Ik haal alles overhoop maar kan hem niet vinden. Wanhopig word ik hiervan. Niet mijn dag. Om 1300 ga ik eerst bij Kurt en Elke eten. Heerlijk. Naam brood met ratjetoe van alles. Goed eten. Om 1430 kijk ik met Kurt naar het probleem met de dynamo. Ook hij kan het niet vinden. Dan herinner ik me ineens dat ik vorige week een nieuwe aarde draad heb aangelegd naar een paar rvs delen ver in een moeilijk hoek in de machinekamer. Misschien is er iets losgeraakt. Ik rommel wat met draadjes in die hoek. En ja hoor de Balmar krijgt nu wel stuurstroom. Holi Moli! Een los draadje, slecht contact…. Niet te geloven! Heel blij dat dit het is en dat niet de regelateur of de dynamo kapot is. Een zucht van verlichting. Later in de middag begin ik met het maken van een boodschappenlijstje voor Alban. De nieuwe bemanning die in Tahiti aan boord komt. Hij is nu in Nieuw-Zeeland. Daar kan hij misschien wat dingen kopen. Alles is meegenomen. In de avond kijk ik wat tv en ga vroeg naar bed. Ik ben erg moe. De blog moet ook online maar ik kan me er vandaag niet toe zetten. Ik heb nieuwe energie nodig.

Met Kurt en Elke ga ik waarschijnlijk overmorgen voor een paar dagen naar de volgende atol Taou. Dan is John weer terug op zijn boot. Hij komt morgen terug uit Amerika van de begrafenis van zijn schoonvader. Daarna ga ik vrijdag naar Tahiti. Alban komt 14 oktober aan boord. Ook moet ik mijn kroon laten vastzetten. Een nieuw hoofdstuk. Voeding voor de nieuwe blog

Later xoxo