Huahine & Raiatea (Blog 112)

Zondag 15 Maart, 2026

Vandaag is het plan om het eiland te verkennen met een auto. Als Veronique echter weer over geld begint voor we van boord gaan heb ik er zat van. Ga lekker alleen een auto huren. Hier heb ik echt genoeg van. Ik besluit om niet mee te gaan. Een dagje even alleen op de boot. Even rust. Ik werk mijn blog 111 bij en publiceer deze. Ook maar weer goed dat ik aan boord blijf want ik ben niet tevreden over het anker. Het heeft zich niet goed ingegraven ondanks dat ik met 2000 rpm’s getrokken heb. Het is een rotsachtige bodem. Een zeer slechte houdbaarheid. Ik ga opnieuw ten anker en trek het anker met 2200 rpm's diep in de bodem. Nu kan hij zeker niet meer draaien. Ik maak de blog af en zet hem online. In de middag haal ik Veronique op. Ze heeft een fiets gehuurd en het noordelijke eiland Huahine Nui verkend. Mooi dat ze het naar haar zin heeft gehad. Ik ook. Het eiland verken ik later wel. Op de terugweg varen even langs de boot achter ons. Een jong stel die een prachtige 56 voet aluminium boot heeft gekocht. Ook duikers. Leuk. Ze hebben alleen gisteren hun dinghy niet goed vastgemaakt en zijn hem nu kwijt. Echt kut. Ze zijn er nonchalant onder en hebben een nieuwe besteld. Ik maak vanavond gebakken aardappelen met kousenband en worstjes. Lekker.

Maandag 16 Maart, 2026

Vandaag varen we naar de ankerplaats tussen Huahine Nui en Iti. Groot en klein Huahine. Het is een klein uurtje varen op de motor binnen het rif.

Een prachtige omgeving. We gaan ten anker bij een klein eilandje wat bekend staat om zijn goede snorkel plek. Als we goed ten anker liggen varen we met de dinghy naar de snorkel plek. Het is niet al te diep maar er zijn veel verschillende koralen te zien. En veel vis. Op een andere plek zien we zelfs een grote barracuda. Na een gebakken omeletje geven we de boot aan dek eens een goede sop beurt. Dat is een tijd geleden. Je voelt het verschil gelijk, alles ontzout. In de avond eten maar weer eens pannenkoeken. Een rustige avond met wat nieuws kijken en een documentaire.

Dinsdag 17 Maart, 2026

We liggen echt op een prachtige plek. Tijdens de koffie kijk je de diepte in en ziet je heel veel vis. Het water is glashelder. De regenboog boven Raiatea en Bora Bora geeft de toekomstige route aan.

Na de koffie eerst een klus. Deze keer de boiler schoonmaken en ontkalken. Boiler leeg laten lopen, warmte element eruit en boiler leeg stofzuigen met water stofzuiger. De anode is er afgevallen na zes maanden. Het restant moet ik eruit vissen. Lastig door zo’n klein gaatje. Verwarmingselement ontkalken en een nieuwe anode erop.

Om 1000 ben ik klaar. Dan een yoghurt ontbijtje. In de loop van de ochtend komt de eigenaar van de Super Maramu 2000 (Sv Why Knot) even bij mij aan boord kijken. Hij heeft zijn boot in November in Papeete gekocht. Daar heb ik de boot in de jachthaven zien liggen maar toen was er niemand aan boord. Erg basic. Ondanks dat hij uit 1999 is (4 jaar jonger) ziet hij er slecht uit. Vanaf 1200 blijft het de hele middag regenen. Ik verwijder het gescheurde stootkussen leer boven de ingang. Zonder is beter gezicht dan met. Eens kijken of ik een nieuw stuk leer kan vinden voor de deze stootrand boven de ingang. Met deze regen maar filmpje kijken.

Woensdag 18 Maart, 2026

Vandaag begint 0600 als een prachtige zonnige dag. Fijn want gisteren was een en al regen. Als Veronique eindelijk wakker is om 0930 wil ze een was draaien. Prima. Ik wilde eigenlijk voorstellen om Huahine Iti te verkennen Ik heb ondertussen al de tweede helft van romp schoongemaakt. Dan maar gelijk een tweede was. Als de hangt dan kunnen we de wal op. Het is een prachtig eiland

Veel bloemen en we vinden ook een avocado boom. Veronique heeft geen zin om verder naar de brug te lopen. Ik wel. Eindelijk eens even lekker wandelen. Dan ga ik wel alleen verder. Aan de andere kant gekomen zie ik het passagiersschip de Paul Gauguin. Een mooi gezicht. Terug op t strand ontmoeten we een Fransman die op het strand slaapt. Een avonturier. Leuk. Terug aan boord maken ik de boot klaar om terug te varen naar Fare. Morgen gaat Veronique naar huis. Eerst met de boot naar Tahiti en daarna via LA en San Francisco naar huis. Om 1440 gaan we anker op. Er staat geen wind dus varen we de 5 mijl op de motor. Het ankeren bij Fare is weer lastig. Veel rotsachtige bodem. Na twee pogingen liggen we goed ten anker. Al snorkelend controleer ik het anker en hang een aantal drijvers aan de ketting. Veronique begint weer moeilijk te doen over geld. Zo zat hierover. Er is weinig waardering voor alle moeite die ik heb gedaan. Ondanks al het gezeur over geld gaan we toch op de wal eten. Dat was de afspraak. Een prachtige plek.

Donderdag 19 Maart, 2026. Afscheid Veronique, grote schoonmaak

Ik ben deze ochtend weer vroeg wakker, 0600. Eerst een was erin. Alle kleden van de salon en de kuiphoezen wassen. Na een kop koffie en een FOD (frisse ochtend duik) eerst even scheren. Dan poets ik alle kunststof ramen weer met Velux spray. Zo haal ik de klein krasjes en alle vlekken eruit. Ze zien er allemaal weer top uit. Alleen de twee voorste bimini vensters beginnen te verweren op de onderrand. Dat krijg ik er niet meer uit. Als Veronique om 0830 wakker is stofzuig ik de boot en zij maakt voor haar hut schoon. De rest van de salon, de kombuis en achter zal ik zelf wel doen. Ondertussen gaat was drie er al in. Om 1000 wil Veronique naar de wal om een ferry kaartje te kopen en wat souvenirtjes. De laatste twee weken waren niet de gezelligste, onder meer door het gedoe met Dado. Ze heeft het ondanks dat de afgelopen twee maanden toch naar haar zin gehad. Het is gewoon niet mijn type. Dat heeft toch invloed op de omgang. Jammer maar ze heeft op haar manier zeker kunnen helpen aan boord. Ik ben blij weer even de boot een paar weken voor me zelf te hebben. Ik koop wat kleine boodschappen bij de supermarkt. Terug aan boord gaat was vier erin. Lekker alles fris en schoon op de boot. Heerlijk. Het weer zit mee en alles droogt supersnel. Alle matrassen en kussens luchten. Binnen no time is alles op orde. Rond 12 uur zie ik de ferry aankomen en vertrekken. Veronique is op weg naar Tahiti.

De komende dagen ga ik een regen canvas naaien voor het voorste luik. Ook een van de hoezen van de winches heeft een nieuwe top nodig. Belastingaangifte indienen. Verschillende plekken op de romp proberen schoon te maken. Genoeg te doen. Voor ik het weet is Bjarne, de Deen er alweer. Wat een heerlijkheid om even alleen op de boot te zijn. In de middag start ik de watermaker, droger en de generator. Alles optoppen en drogen. Na 6 wassen slinkt de watervoorraad snel. Ik stap in de dinghy en maak eerst de boeg schoon. Dat stoort me al weken. Een beetje roest van de bouten loopt langs de boeg. Eerst schoon maken met cleaner en dan in de was. Ziet er weer een stuk beter uit. Ik heb inspiratie en voel me een stuk relaxter zo alleen. Ik begin gelijk met het vervangen van de top van de winch hoes.

Daarna maak ik een begin met de regen canvas boven het voorste luik. Het plan is een afdak te maken zodat ook tijdens regen het luik open kan blijven. Zo waait het beter door in de boot en is het minder benauwd. Ik heb net genoeg Sunbrella om deze te maken. Nog wat stukken over maar bij een volgende gelegenheid moet ik wat meters kopen.

In de avond heb ik contact met de Yamaha mechanici in Denemarken. Na een lang gesprek concluderen we dat de kans aanwezig is dat ik de drive shaft en de prop shaft eruit moet halen om de gebroken bearing housing eruit te kunnen halen. Dat houdt in dat ik nog wat meer onderdelen nodig heb die ik dan moet vervangen. Morgen bestellen dan kan Bjarne ze meenemen. Omdat er veel speciale Yamaha gereedschappen nodig zijn zal ik moeten kijken of er hier in Frans-Polynesië een werkplaats is die deze gereedschappen heeft.

Vrijdag 20 Maart Bunkeren

Ik ga deze ochtend eerst maar eens de brandstoftank en alle jerrycans vullen.

Nu is de prijs nog laag. De diesel en benzineprijs is hier zwaar gesubsidieerd. De diesel is nu €1.28 per liter. I.v.m. de stijgende olieprijs door die clown beter het zekere voor het onzekere nemen. De prijs zou ondanks de subsidie ook hier wel eens kunnen gaan stijgen. Ik bunker twee keer 110 liter. Alles is weer vol. Aan het einde van de ochtend maak ik het regencanvas voor het voorste luik af.

Het ziet er best mooi uit. Nu mag het een keer hard regenen om te zien of het voldoende is.

In de middag relaxen, beetje nieuws kijken. Het is erg warm en er staat geen wind. De bananen gaan nu natuurlijk in één keer. Alles rijp. Drie setjes bananen pel ik en die gaan in vacuüm zakken in de vriezer. Genoeg voor vijf bananen broden. Van de overige maak ik gelijk een banenbrood en een yoghurt met muesli. In de avond maak ik Mexicaanse Tortilla’s en kijk een film. Eén rustige avond.

Zaterdag 21 Maart, 2026 Belastingaangifte

Administratie dag. Na de koffie zoek ik eerst de onderdelen uit die ik nodig zou moeten hebben om beide assen van de lower casing van de Yamaha uit elkaar te kunnen halen. Dit zou nodig moeten zijn als ik het gebroken deel van de bearing housing er niet eenvoudig uit krijg zonder de assen te demonteren. Ik bestel de onderdelen in Denemarken. Zo kan Bjarne deze nog meenemen als hij over andere halve week komt. De rest van de ochtend en vroege middag heb ik nodig om mijn belastingaangifte in Nederland in te vullen. Het is een schokkend bedrag wat ik moet betalen. Misschien moet ik toch eens met een belastingconsulent gaan werken. Het is prachtig weer en heeft nog steeds niet geregend. Zo kan ik de nieuwe regen hoes van het voorluik niet echt testen. Ik app met John. Hij heeft gelukkig zijn anker winch kunnen repareren en wacht in Moorea tot er wind komt om naar Raiatea te zeilen. Ziet er somber uit de komende dagen. Misschien maandag of dinsdag pas. Ik heb een telefoongesprek met de Amerikaanse Katie die druk met haar RYA-schippers examen in Grenada. Ze is erg enthousiast. Leuk. Het is warm en er staat geen wind. Ik neem een duik en maak gelijk de schroef weer schoon. Er staat een constante stroom dus ik moet me vasthouden om niet weggespoeld te worden. Het blijft maar aangroeien op de romp. Het is voornamelijk mos. Maar een die er niet meer afgaat. Ik ben bang dat ik ergens dit jaar toch nog eens het water uit moet om een nieuwe anti-fouling te zetten. Aan het einde van de middag vaar ik naar de wal. Altijd even checken wat ze aan verse groentes hebben in de supermarkt. Eindelijk hebben ze weer tomaten. Nou ja tomaatjes. Niet groot en niet erg rood. Maarja, ze hebben in ieder geval wat. Ik neem een biertje op het terras. Het is zaterdag dus verwen ik me met een diner. Kip met patat. En als toetje fondue de chocolade. Het is een top setting maar alleen is maar alleen. Wat zou het fijn zijn als ik mijn soul mate nu eindelijk eens zou vinden om dit mee te delen.

Zondag 22 Maart, 2026 Baie Avea

Na de koffie en een yoghurt haal ik vers stokbrood. Dan maak ik de boot klaar om naar de zuidkant van Huahine Iti te varen. Anker op om 0930 en binnen het rif vaar ik op de motor naar de zuidkant. Er staat geen wind. Sommige plekken zijn wat ondieper. Dat maakt het alleen spannend. Uiteindelijk valt het mee. Ik zie niet minder dan 3 m onder de kiel. In Baie Avea aangekomen liggen er veel charter catamarans. Weinig cruisers. Er is voldoende zand om in te ankeren. Al snorkelend controleer ik of het anker goed in het zand ligt. Voor een grote bommie hang ik toch twee drijvers aan de ketting. Het is 8 m diep dus kom ik redelijk makkelijk bij de ketting. Morgen maar eens de wal op. Nu is het zondag en gebeurt er toch niet veel op de wal. Ik kijk een film en maak ‘s avonds een diner van kousenband, gekookte aardappelen en worstjes.

Maandag 23 Maart, 2026 Regendag

Het heeft vannacht veel geregend. Ook als ik wakker word regent het. Een grijze ochtend. Ik heb een leuk telefoongesprek met mijn vriend Joris in Nederland. Lang geleden dat we elkaar spraken. Het blijft maar regenen vandaag. Movie day! Morgen weer een dag.

Dinsdag 24 Maart, 2026

Na de koffie en een yoghurt ga ik maar eens een wandeling maken. Even de benen strekken. Met de dinghy vaar ik naar de steiger van het resort. Daar mag je aanleggen. Ik wandel langs de kust. Het is heel rustig. Het supermarktje dat er zou zijn is dicht. Heel veel fruitbomen langs de weg. Het is mooi maar beetje saai. Na een uur draai ik om en wandel weer terug. Het is allemaal prachtig maar erg stil. Niet veel leven op straat. Terug aan boord maak ik aan het einde van de middag een uitgebreide salade met aardappelen en worstjes. In de avond kijk ik een film.

Woensdag 25 Maart, 2026 Terug naar Fare

In de ochtend heb ik contact met Paulo. Zij zijn net aangekomen in Huahine. Ze liggen halverwege Baie Avea, waar ik ben en Fare. Aan het einde van de ochtend besluit ik die kant op te varen. Als ik om 1330 in de buurt van Paulo ten anker ga zie ik dat ze waarschijnlijk naar de wal zijn. Het is een zeer onrustige ankerplaats. Er staat veel stroom en het is erg ver van het dorp. Niet ideaal. Ik besluit om 1430 verder te varen naar de ankerplaats van Fare. Dat heb ik geweten. Elke keer als ik anker geef ik 25 m ketting uit. Dan mijn vinnen en masker aantrekken en anker controleren. Iedere keer zit ik achter een stuk oud koraal of is de bodem rotsachtig. Het anker wil maar niet houden en zich ingraven. Hopeloos. Ik probeer 6 verschillende plekken. Steeds weer het water in en anker controleren. De ene keer gewoon keiharde rots. Andere keer weer een bommie. Hopeloos! Ik probeer iedere keer weer opnieuw. Het hele riedeltje, anker uit, 25 m, dan snorkel en vinnen aan en anker controleren. Ik raak er behoorlijk uitgeput van. Er staat namelijk ook nog 2 knopen stroom tegen wind. Erg lastig. De meest lastige anker manoeuvre sinds mijn vertrek ik 2023. Om 1530 zie ik dat een van de catamarans vertrekt. Dat is net een plekje waar wat meer zand ligt. Om 1600 lig ik eindelijk veilig te anker. Een drijver aan de ketting en het anker ligt half ingegraven. Veel meer energie heb ik niet. Na een douche en een Gin-Tonic besluit ik naar de wal te varen om te eten. Geen puf meer om te koken. Vanavond Fried Shrimps met friet. Heb ik wel verdient na zoveel werk. Nog een weekje en dan is Bjarne er.

Donderdag 26 Maart,2026 luikrubbers smeren

Na de koffie en een yoghurt controleer ik het anker. Het is gedraaid maar ligt stevig in zand nu. De buien en wind hebben z’n werk gedaan. Hopen dat het met de boten om mij heen ook zo is. Het is een behoorlijk rotsachtige bodem. Ik geloof niet dat iedereen zijn anker zo goed controleert als ik door iedere keer al snorkelend bij het anker te kijken. De boot naast me is ook alweer opnieuw ten anker gegaan. Later vandaag maar eens bij zijn anker kijken. In de loop van de ochtend bekijk ik mijn onderhoudsschema en zie dat alle luikrubbers hun halfjaarlijkse vetbeurt nodig hebben. Een voor een de rubbers schoonmaken en dan met vaseline weer goed insmeren. In totaal 16 luiken en opbergdeksels. In de middag begint het weer eens te regenen. Dan maar relaxed een filmpje kijken. Even een weekje rustig aan. Aankomend weekend weer Formule 1. De Grand Prix in Suzuka, Japan. Vandaag de eerste trainingen. Morgen de kwalificatie.

Vrijdag 27 Maart, 2026

Vandaag is weer een regenachtige dag en de ankerplaats is erg druk. Er ligt een Franse Dufour heel dichtbij en als ik naar zijn anker kijk blijkt deze gewoon op de rotsachtige grond te liggen. Geen holding. Ik lig goed in het zand maar weer erg dicht bij een catamaran. Heel vervelend. Het is gewoon geen ideale plek. In de avond kijk ik de kwalificatie van de Formule 1 in Japan. Het is weer een drama voor Max. De auto loopt gewoon niet. Hij haalt zelfs de eerste 10 niet. Ik ga vroeg slapen maar omdat ik iedere keer vlak langs de catamaran draai is het erg onrustig.

Zaterdag 28 Maart 2026 Change of plans, op naar Raiatea.

Als ik vroeg wakker ben om 0530 lig ik weer vlak bij de cat. Om 0630 besluit ik te herankeren. Weer 4 keer probeer ik een goede plek te vinden waar wat zand ligt en ik vrij kan draaien ten opzichte van de andere jachten. Het is hopeloos. Om 0900 komt de Duitser Ingo van sv Easy One langs. Hij en Karin zijn gisterenavond laat aangekomen uit de Tuamotus. Erg leuk. Ook zij hebben moeite gehad om goed te ankeren. Samen komen ze koffiedrinken. Als ook zij aangeven snel naar Raiatea te gaan hak ik de knoop door. Ik ga vandaag naar Raiatea. Huahine heeft me niet gebracht wat ik verwacht had. Alles zat gewoon tegen hier. Ingo helpt me na de koffie met het aan boord halen van de grote buitenboord en de dinghy. Heel fijn. Weg wezen hier. Zij volgen vanmiddag. Gezellig. Als ik de boot klaar gemaakt heb ga ik om 1045 anker op. Er staat een heerlijk bakstag windje. 31 mijl in totaal. 

Een snelle en mooie oversteek. Om 1500 kom ik de pass binnen zeilen. Na 6 mijl in de lagoon start ik de motor en haal de zeilen binnen. De manual furler van de bezaan doet raar? Ik krijg hem bijna niet binnen gedraaid. Dat is niet goed. Die moet ik uit elkaar halen. Ik moet tussen de riffen door manoeuvreren naar de ankerplaats. Twee haakse bochten tussen de riffen door. Op de ankerplaats blijken allemaal meerboeien te liggen. Er is er een vrij naast Carisma. John en Shannon helpen me even om op de boei te meren. Dat maakt het een stuk eenvoudiger. Samen varen we naar Carisma voor een vroege sundowner. Het is gezellig om ze weer te zien.

De biertjes vloeien rijkelijk. Om 1800 komt ook sv Easy One met Ingo en Karin aan. Net voor de zon onder gaat. John en ik helpen ze met meren op de boei. Na de sundowner brengt John me terug aan boord. Nu eerst de Formule 1 van Japan kijken. Max heeft het moeilijk met zijn auto. Die wil gewoon niet. Hij wordt uiteindelijk 8ste. Kimi Antonelli wint de Grand Prix. Leuk. De jongste leider in het kampioenschap ooit. Negentien jaar. Met een Mercedes dan wel.

Zondag 29 Maart, 2026 Wandeling naar het view point

Na de koffie leg ik de dinghy in het water. Met de motor wacht ik even tot Ingo me kan helpen. Ondertussen haal ik de manual furler van de bezaan uit elkaar. De uitgaande as blijkt losgekomen te zijn uit de behuizing. Het tandwiel is beschadigd. Met de Dremel schoon ik de boel een beetje op zover het gaat. Gelukkig zit er nog genoeg vertanding op om hem weer in elkaar te kunnen zetten. In de toekomst zal er een nieuwe as met tandwiel moeten komen. Voor nu doet hij het nog voldoende gelukkig. Na goed schoonmaken schroef ik de boel weer in elkaar en zet nu de as extra stijf vast. Hopelijk gaat hij nog een tijdje mee. Dit is een dure as.

Om 0900 varen John en Shannon naar een plekje een stukje verder. Dat hadden ze al gepland. Over twee dagen zijn ze weer terug. Dan kunnen we wat duiken gaan maken. Om 0930 komt Ingo naar me toe zwemmen. Hij helpt me met de motor op de dinghy zetten. Aan het einde van de ochtend gaan we met z’n drieën de wal op, Raiatea verkennen. We zijn om 1130 in het dorp Uturoa. Het grootste dorp op t eiland. Hier komt ook het cruiseschip Island Princess deze morgen binnen.

Met grote verbazing zien we de mensen van het cruiseschip komen. Allemaal zeer moeilijk lopende mensen. Het lijkt wel een lijkenhuis. 99 % Amerikanen. Dik en zeer immobiel. We lopen langs de supermarkt om te kijken wat ze allemaal hebben. Een grote Carrefour. Daar kunnen we de komende week goed boodschappen doen. We gaan op een wandeling naar het view point.

Ruim anderhalf uur omhoog. Redelijk steil maar goed te doen. Daar komen we om 1430 aan. Een prachtig uitzicht over de lagoon. In de verte zien we onze boten liggen.

Aan de andere kant is Bora Bora net te zien in de wolken. Niet echt helder zicht vandaag. Als we om 1530 terug zijn in het dorp nemen we een biertje op het terras. De passagiers van de cruiseboot haasten zich aan boord. Nou ja meer strompelend. Wat zien die mensen er toch slecht uit. Om 1630 ontmeert het schip. Wij varen er in de dinghy vlak voor langs en zwaaien ze uit.

Wij gaan lekker terug naar onze boot.

De komende week ziet er weer veel belovend uit. Sv O2, sv Tino Pai en Charisma komen naar de ankerplaats, Bjarne komt woensdag aan boord. Nieuwe avonturen en duiken in het vooruitzicht. Meer daarover in de volgende blogs.

Later, xoxo