Oa Pou & Fakarava (Blog 109)

Maandag 2 Februari, 2026 Wasdag en snorkel dag

Deze morgen draaien we 3 wassen. De lucht is dreigend maar het blijft gelukkig droog. Voor 12 uur is alle was al droog en opgeruimd.

Tussendoor naai ik op de naaimachine nog even de Nederlandse vlag en een aantal geschuurde muggen netten. Het gaat allemaal soepeltjes. Ik heb het druk met beantwoorden van berichtjes van nieuw aanbod voor bemanning. Hopelijk komen er minimaal 1 of 2 uit voor meevaren van een langere periode. Het constant wisselen van bemanning is erg vermoeiend. Een beetje rust, ervaring en vertrouwen zou fijn zijn. In de middag snorkelen we in de baai. Duiken wachten we nog maar even mee. Veronique heeft weinig ervaring. We kunnen de flessen hier niet vullen en het zicht is niet heel goed. Voor snorkelen langs de rots is het redelijk. Een meter of 8. Er zit veel vis en dieper is het zicht beter. Het zou een mooie duik kunnen zijn met een ervaren groepje duikers. We snorkelen langs de hele kust in de baai. Toch leuk. Aan het einde van de dag bestudeer ik de weerkaarten. De komende 4 dagen is er nog redelijk wind. Aan het einde van de week valt de wind weg. Voor best een lange periode. We moeten eigenlijk nu weg anders liggen we hier nog wel erg lang. Liever naar Fakarava. Ik wilde morgen de generator een grote beurt geven (olie, oliefilter, impeller, anode en koelvloeistof vervangen) Dat moet dan maar wachten tot Fakarava.

Dinsdag 3 februari, 2026 Op naar Fakarava, Tuamotu Dag 1

Na de koffie en een stokbrood ontbijt halen we de Yamaha van de dinghy en leggen het bootje op het voordek. Dan halen we een voor een de Magna rock n roll stoppers aan dek. Ze hebben heel goed hun werk gedaan hier in de Marquises. 

Erg blij dat ik ze in Panama van iemand heb kunnen overnemen. Voor een prikkie. Met de Amel passaat bomen samen werkt het super. We liggen veel minder te rollen. Ik zou hier zonder de stoppers minder lang willen blijven denk ik. Het rollen op de ankerplaats is op den duur erg vermoeiend en psychisch belastend. Nu we naar de Tuamotu en Society atollen gaan hebben we ze voorlopig niet meer nodig. We ontzouten en poetsen ze netjes schoon. Zo kunnen ze voor langere tijd in de opslag. Om 1100 zijn we klaar voor vertrek en halen we het anker op. We zeilen de baai uit zonder de motor te gebruiken. Het duurt even voor we de constante Oostelijke wind te pakken hebben. In de schaduw van het eiland is de wind erg veranderlijk. Bye bye Oa Pou.

Bye bye Marquises. Het was een prachtig gebied om te bezoeken maar nu is het tijd om verder naar het Westen te gaan. Nog een paar bezoekjes in de Tuamotu en dan richting de bekendste atol van heel Frans-Polynesië. Bora Bora. De atollen en eilanden eromheen zijn waarschijnlijk interessanter. We lopen redelijk goed. Halve wind met 10 tot 20 kn. Veronique heeft erg weinig ervaring. Het vraagt veel geduld van me. Beetje voor beetje dan maar anders wordt het te veel. In de middag kan ze een oefenen terwijl ik op het voordek wat zon. Het is lekker weer. 28°C. Totaal zal het ongeveer 3.5 a 4 dagen varen zijn. 530 mijl. De eerste dagen staat er een goede wind. Hopelijk kunnen we hierin wat extra mijlen afleggen want vanaf vrijdag lijkt de wind weg te zakken. Tegen de avond eten we Nasi Goreng die ik eerder gemaakt had. Met satésaus en kroepoek. Heerlijk. Ik neem de avond wacht en Veronique gaat om 1800 slapen. Haar wacht begint om middernacht. Beter om dan nu maar wat langer te gaan slapen. Net als ze naar bed gaat komt er een squall over zetten. Behoorlijk. Net op tijd reef ik de tuigage. Heel even zie ik 24 kn op de windmeter. Al snel is de squall voorbij en kunnen we weer naar vol tuig. Om 2000 komt de maan op. Drie dagen geleden was het volle maan dus we hebben veel licht. Top. Zo zijn eventuele squalls makkelijker te zien. Om 2340 is het Veroniques beurt. Ik probeer in de kuip op de bank te slapen.

Woensdag 4 Februari, 2026 Dag 2 Oversteek.

De nacht verloopt gelukkig rustig. Geen squalls en geen grote windsterkte veranderingen. Erg fijn als eerste nachtwacht voor Veronique. Echt geslapen heb ik volgens mij niet maar ik lig tot 0430 met mijn ogen dicht. Beetje snoezelen denk ik. Na een kop koffie gaat Veronique weer haar kooi in. Prima gedaan al was het erg rustig. We sturen met de automaat op wind. Een beetje meer slingerende koerslijn maar zo hoeft Veronique geen zeilen aan te passen. Ze heeft echt nog geen idee waar ze naar moet kijken al heb ik het al een beetje uitgelegd. Te veel info tegelijk heeft geen zin. Ik houd het voorlopig nog wel zelf bij. Met sturen op wind is een keer instellen genoeg. Als de wind maar niet te extreem draait. Ik neem een yoghurt ontbijt en werk de blog bij. Dan een lekkere douch op het achterdek en even scheren. Het is wisselend bewolkt met langstrekkende squalls. Daardoor is de wind ook wisselvallig. We lopen redelijk. Zes a zeven knopen. Moet wel wat meer wind komen om voor zaterdag binnen te zijn. Dat ziet er niet naar uit op dit moment. Als Veronique wakker is om 1000 zetten we de ballooner. Even kijken of dat verbetering oplevert in de snelheid. Het ziet er mooi uit.

De wind is zwak. De boel klappert veel. Zeer irritant en zenuwslopend. Slecht voor de hele tuigage. We sturen nu 150 graden op de wind. Niet echt in de juiste richting. Na drie uurtjes ben ik het geklapper zat. We halen de ballooner weer weg. Net op tijd want nog geen 15 minuten later komt er een squall voorbij met regen. Gelukkig de ballooner droog kunnen opbergen. We sturen nu weer de andere kant op, iets beter. De wind blijft wisselvallig. Ik probeer wat te slapen in de kuip maar door de constante wind veranderingen gaat iedere keer het windshift alarm van de autopilot. Ik word zo erg moe. Om 1300 eten we warm. Mexicaanse Tortilla’s met verse guacamole. Lekker. De weerkaarten voorspellen niet veel goeds. De wind gaat de komende dagen nog meer afnemen. Dit kan wel eens een hele zware reis worden. In de avond eten we toastjes met sardines en brie. Als toetje een fruitsalade van mango en banaan. De mango’s en bananen beginnen nu te rijpen. Dat wordt dooreten de komende dagen. Om 1800 gaat Veronique slapen. Ik probeer in de kuip ook een dutje te doen. Zowaar een uurtje kunnen slapen.

Donderdag 5 Februari, 2026 Dag 3 Oversteek naar Fakarava

Als Veronique om middernacht op wacht komt leg ik de boot halve wind. Ik moet nu echt even goed gaan slapen. Dat gaat toch het beste in mijn kooi. Met wat instructies maar hopen dat het aantal squalls meevalt. Ik kan in ieder geval redelijk slapen al ben ik klaarwakker als ik een paar zware squalls voorbij voel en hoor komen. Het gaat goed en Veronique houdt het lang uit. Zo kan ik in totaal denk ik toch 4 uur slapen. Om 0630 ben ik er weer bij. We varen helemaal de verkeerde kant op. 150 i.p.v. 216. Maar ik heb geslapen. De wind is nog steeds heel zwak. 8 kn. We zetten gelijk de ballooner. Veronique gaat slapen. Ik neem een koffie en bestudeer het weer. Dit belooft nog steeds niet veel goeds. Geen wind. En de zeilen klapperen als een gek. Pffff geef mij maar windkracht 6. Dit is zwaar kut. De wind zakt tot 5 kn. Dit kan niet langer. Ik rol de genua en de ballooner in en start de motor. De accu’s kunnen ook wel wat bijgeladen worden. Alles heeft een voor- en nadeel. We hebben nog 260 mijl te gaan. Dit zou wel eens de langste motortocht van mijn hele reis kunnen gaan worden. Als mijn machinetje het maar uithoudt. In Fakarava kunnen we makkelijk langszij bunkeren. Als er genoeg Diesel bij het tankstation is. Ik neem een laatste yoghurt met cruesli, banaan en mango. Dan ga ik lekker aan dek zitten in het zonnetje. Even weg van het motorlawaai. Om 1000 komt er weer wat wind en kan de motor gelukkig weer uit. De wind blijft veranderlijk met de squalls die iedere keer langstrekken. Dani had een stoomlicht voor me meegenomen. Die ligt er nu alweer af. De genua zal er langsgekomen zijn ben ik bang. Het stoomlicht hangt nog aan het elektra draadje te bengelen. Hopelijk blijft het hangen tot Fakarava. Als Veronique wakker is zetten we eerst de ballooner. Kijken of we daarmee iets meer op koers kunnen varen. Dat lukt maar er staat eigenlijk net te weinig wind 8 tot 10 knopen, waardoor de zeilen heel irritant klappen. Erg vermoeiend. Veronique maakt sperziebonen met aardappelen en gebraden worstjes. Makkelijk met de snelkookpan. Als ze bezig is draait de wind weer. Ik sta op het punt de ballooner weer weg te halen als er een bui langs komt die net ff lekker wind creëert. Nu lopen we ineens 8 knopen met 18 kn ware wind. Net op het randje van de ballooner sterkte. De bui trekt langs ons heen en het blijft aan boord droog. We laten de ballooner nog even staan en gaan eerst eten. Als de bui voorbij is en we gegeten hebben haal ik de ballooner weg. De wind is gunstiger gedraaid zodat we halve wind verder kunnen. Nu klapperen de zeilen een stuk minder. Peace of mind. Met deze snelheid en de weersvooruitzichten wordt het helaas wel ergens zaterdag. De laatste dag is er weinig tot geen wind voorspeld. In de middag draait de wind weer, pfff. Nog een keer de ballooner omhoog. Om 1600 kan hij weer naar beneden. We lopen nu halve wind redelijk goed. 6.5 kn met 11 kn wind en een beetje meer stroom mee. Ik zie dat het mastlicht verdwenen is. Shit was ik nu toch maar omhooggegaan. Weer een nieuwe kopen. Veronique gaat vroeg slapen zodat dat ze mij om 23 kan aflossen en ik hopelijk wat langer kan slapen. Lief van haar. We gaan zien wat het weer doet. Ik bak een bananenbrood en ook maar gelijk een gewoon brood. Er wil een Jan van Gent landen op de Passaat boom die aan bakboord nog uit staat. Ja niet hè. Ze schijten alles onder en zelfs met polijsten is het niet meer uit de gelcoat te krijgen. Ze eten inktvis en de inkt poepen weer uit. Op mijn dek of zelfs tegen de romp. Hij probeert het meerdere keren. Ik weet hem steeds te verjagen. Als ik net lekker wat toastjes met brie zit te eten hoor ik ineens een klap in de bezaan mast. Shit wat nu weer! Als ik naar buiten kijk zie ik nog net de Jan van Gent in het water storten. Oh nee hè! Hij is tegen de bladen van de windgenerator gevlogen! Shit dat was de klap. Het is net aan het schemeren. Ik kan het dus moeilijk zien maar de windgenerator staat te schudden. Pfff ook dat nog! Waarschijnlijk is een van de drie bladen afgebroken. Zo stapelen de schades zich lekker op. Mastlicht, Windgenerator….

Ik kan er nu niks aan doen. Ik zet hem op de rem. Geen extra stroom voorlopig van de windgenerator. Maakt niet zoveel uit. Er staat toch weinig wind. In Fakarava ook de bezaan mast in. Hopelijk is het alleen een blad. Daar heb ik er nog een van. Het bananen brood is klaar. Ziet er goed uit.  Het deeg voor het brood moet nog een half uur rijzen. Dan nog een half uurtje in de oven. Ook het brood komt mooi uit de oven.

We beginnen beter te lopen. De wind is vanaf 1700 constant en met 6 tot 7 kn snelheid lopen we lekker. En in de goede richting. Zo gaat het de hele wacht op een half uurtje na als er weer een squall voorbijkomt die alle wind wegzuigt.

Vrijdag 6 Februari 2026. Dag 4 Oversteek naar Fakarava.

Om 2300 lost Veronique me af en slaap ik zowaar de hele nacht door. Top. Om 0700 ontbijten we lekker met een omeletje en verse rijpe mango en banaan. Daarna gaat Veronique slapen. Ik geniet in het zonnetje aan dek. Ik lees in het Cruising plan van Jimmy Cornel over de mogelijkheden na Frans-Polynesië. Cook Islands, Nui, Tonga en Fiji. We hebben de hele nacht redelijk goed gelopen. In de loop van de dag zal de wind gaan afnemen. Als Veronique er om 1200 weer bij is zetten we gelijk de ballooner. Zo kunnen we redelijk op koers naar Fakarava sturen. De deining is wat afgenomen waardoor het klappen van de zeilen wat minder is. In het begin lopen we nog een prima snelheid. We eten Thaise noedels met verse avocado. Die zijn zo lekker. En groot. Na het eten ga ik de bodem van de dinghy schoonmaken, polijsten en in de was zetten. Een lekker klusje in de schaduw van de Genua en Ballooner. Veronique is nog erg moe. Die kan beter nog ff gaan slapen. Mij best. Ik heb een lekker klusje en als zij mij om 2300 weer aflost kan ik ook weer vrij lang slapen. De dinghy bodem ziet er weer top uit in het avondzonnetje. Helaas wat krassen en kleine gelcoat beschadigingen door stenen op het strand die er niet uitgaan. Al met al ziet de bodem er weer glimmend uit.

In de avond neem ik een broodmaaltijd met vers brood en bananen brood. Jammie. De wind zakt langzaam weg. Gelukkig staat er wat stroom mee en blijven we toch 4 to 5 knopen lopen. Maakt niet zoveel uit. We komen zo zaterdag rond de middag hopelijk aan. Ik teken ervoor. Zou fijn zijn als we in ieder geval deze snelheid kunnen houden met zeilen. Anders wordt het een lange laatste dag op de motor. Ik heb m’n blogklad nog niet afgesloten of ik zie een zware squall aankomen vanachter. Daar zit een hoop wind in. Ik rol de genua en de ballooner op. De wind neemt snel toe. Op het grootzeil en de bezaan varen we nog 7 knopen. We maken nog lekker snelheid zo. Binnen 15 minuten hebben we 25 tot 27 kn wind. Blij dat ik de ballooner op tijd heb ingerold. Na een 35 minuten is het voorbij. Ik wil de genua en ballooner weer uitrollen als ik een klap hoor boven in de mast. Shit! Dat is niet goed. Het is ondertussen al donker dus moet ik met een zaklamp en de verrekijker zien wat er aan de hand is. Erg lastig. Ik maak Veronique wakker. Ik heb haar hulp nodig om de furler te bedienen terwijl ik aan dek liggend met verrekijker en schijnwerper kan kijken wat er bovenin gebeurt. Het is erg lastig te zien op een bewegend schip met mijn handen vol. Iets zit er niet goed. Het lijkt of een van de twee hoornpaaltjes weg is die voorkomt dat de swivel doordraait. Moet ik naar boven of kan het wachten tot we in Fakarava zijn? De ballooner moet weg! Als er weer een squall komt hebben we een groter probleem. Met kleine stapjes draait Veronique de furler open. Dat gaat gelukkig goed als we het maar in kleine stapjes doen. De genua en de ballooner staan weer vol open. Nu kan de ballooner naar beneden. Ook dat gaat goed. Het lijkt er gewoon op dat een van de hoornpaaltjes losgekomen en in zee verdwenen is.

Daar heb ik nog een reserve van. De wind is ondertussen geheel weggevallen. In deze situatie niet zo erg. Squalls kunnen er nog steeds komen dus beter geen ballooner meer. Nu de wind is weggevallen zit er toch niets anders op dan de laatste 70 mijl op de motor te varen. Dat was zo wie zo de voorspelling. In Fakarava dus niet alleen de bezaan mast in maar ook de grote mast. De lijst van extra onderhoud stapelt zich lekker op. Maar het is allemaal te repareren met de onderdelen die ik aan boord heb. Nu we op de motor varen kan ik ook rustig gaan slapen. Veronique neemt de wacht. Eerst even slapen nu.

Zaterdag 7 Februari, 2026 Aankomst Fakarava

Om 0300 ben ik even wakker, snel kijk ik of de benodigde koerswijziging van Veronique goed is gegaan. Iets te vroeg maar we varen midden tussen twee atollen door met genoeg ruimte aan elke kant. Een paar graden koers aanpassen en dan kan ik nog even slapen. Om 0600 is de Fakarava atol in zicht en zitten we nog een uur van de Noord pass. Perfecte timing. Om 0800 is het Slack Tide. Het binnenvaren van de pass is kalm. Weinig tot geen stroming. Netjes. Na een uurtje zijn we bij de ankerplaats van Rotoava.

Nu nog een goed plekje zoeken tussen de andere cruisers zonder ons anker op een bommie te droppen. Het is redelijk druk. Zo’n 10 andere cruiserboten. We laten het anker voor het eerst vallen tussen een paar andere cruisers. Ik snorkel naar het anker om te kijken of hij in het zand ligt. Niet ideaal. Het anker blijft krabben door de koraal bommies. Een andere plek proberen. Ik vaar een stukje verder naar de plek waar we eerder vorig jaar lagen. Hier ligt wat meer zand op 11 m diepte. In eerste instantie ligt het anker weer op een stuk koraal. Ik duik naar het anker en verplaats deze 4 m zodat hij goed in het zand ligt. Nu de drijvers aan de ketting en nog even na trekken. Om 1000 liggen we goed ten anker. Gelijk de dinghy in het water. Niet voor ik de tandwielkast olie in de staart nogmaals gecontroleerd heb van de Yamaha. Toch nog weer emulsie. Shit! Ik zal de andere lipseals moeten vervangen. Hopelijk kan een volgend bemanningslid deze meenemen. Voorlopig maar weer nieuwe olie erin. Als de motor op de dinghy zit varen we naar de wal om snel wat kleine boodschappen te doen. Ik ben hier al eerder geweest dus weet precies waar we moeten zijn. Wel zo makkelijk. Brood hebben ze helaas niet meer. Dat wordt pas maandag. Wel kopen we verse sla en nog wat andere kleine boodschappen. Terug aan boord doen we voor de rest rustig aan na zo’n lange reis. We eten verse sla met gebakken aardappeltjes en kijken het Nederlands achtuurjournaal en de opening van de Olympische spelen in Italië. Leuk. Moe gaan we een rustige lange nacht maken. Hier in de atol liggen we zo stil als op land. We zullen goed kunnen slapen.

Zondag 8 Februari, 2026 Groot beurt generator

Na een lange rustige nacht worden we wakker in een zonnig Fakarava. Na de koffie heb ik een interview met Bjarne, een 52-jarige Deen die graag wil meevaren. Een leuke positieve gozer en een mooi gezellig gesprek. Lijkt me een prima combi. Hij zou vanaf eerste week April meekunnen voor twee maanden.

Veronique is onder tussen ook wakker en samen eten we een lekker ontbijt. Om 1100 moeten we maar een aan het werk. Er is een hoop te doen. Eerst het groot onderhoud aan de generator. Olie verversen, oliefilter vervangen, koelvloeistof verversen, anode in de warmtewisselaar vervangen, impeller vervangen.

Ik ben er tot 1500 mee bezig. Veronique maakt een deel van de romp aan stuurboord schoon en de kuip. Hartstikke fijn. Als de generator klaar is alles testen. Er blijft een luchtbel in het zoutwatersysteem zitten. Met veel moeite weet Ik de boel uiteindelijk te ontluchten. Alles draait weer netjes. Gelijk even drinkwater maken en de droger in de voorhut bij. Zo hebben we weer een dag werk verricht. Oh het was zondag! Nou ja morgen is het ook zondag. Veronique maakt een lekkere spaghetti. De rest van de avond lekker chillen en wat tv kijken.

Maandag 9 Februari, 2026 Reparaties en snorkelen

Tijdens de koffie telefoneer ik met Dado, een Amerikaanse jongen van 36 uit Californië die graag mee wil. Het lijkt me een geschikte kerel. Bovendien een ervaren duiker en free diver. Hij gaat kijken of hij eind Februari kan vliegen. Dat zou mooi zijn. Nog net in de Tuamotus, Rangiroa. Dan is hij er voor we de oversteek naar Huahine gaan maken. Ook geen heel ervaren zeiler maar ik heb de indruk dat hij de zaken wel snel zal oppakken. Dan zijn we tot 20 maart met z’n drieën. En dan komt de Deen Bjarne eind Maart. Dan weer met z’n drieën. Deze morgen gaan we eerst vers brood halen met de dinghy en gelijk ons huisvuil en de afgewerkte olie van de generator naar de afvalcontainer brengen. We varen naar de supermarkt bij het tankstation van Rotoava. Lekker vers stokbrood en wat kleine boodschapjes. Nou ik koop ook twee nieuwe 5 liter kannen met motor olie. €75 per stuk. Hoppa! We varen even langs de duikschool om te kijken of Veronique een paar duiken in de noord pass kan maken. Eerst maar een paar duiken met de duikschool om haar wat oefening te geven. Omdat ze alleen Padi open water heeft mag ze met de duikschool niet in de pass op stroom duiken. Wel aan de buitenkant van de atol. Even kijken wanneer er plek is. Na het ontbijt aan het werk. Ik haal eerst de kap van de motor van de onderlijkstrekker van het grootzeil. Die stopte er ineens weer mee bij aankomst. Even de koolborstels ontkolen met de stofzuiger. Al snel blijkt van een van de koolborstels de draad gebroken. Gelukkig heb ik die voldoende op voorraad. Wel snel kapot. Die heb ik vorig jaar mei vervangen. De kooltjes zelf zijn nog niet halverwege. Nou ja ik heb ze reserve. Als ik ze vervangen heb doet de motor het weer prima. Dan nog nieuwe Sikaflex op de rand van de kap om hem goed waterdicht te maken. Dat is het meeste en altijd vieste werk. Die Sikaflex komt altijd overal waar je het niet wilt. Veronique is ondertussen begonnen met het houtwerk binnen een schoonmaak beurt te geven. Heel fijn. Als ik alles klaar heb om de grote mast in te gaan komt ze me even omhoog hijsen.

Met mijn koptelefoon op kan ik rustig aanwijzingen geven via WhatsApp. Makkelijk. Ik ga helemaal naar boven om naar de genua swivel te kijken. Zoals verwacht is een van de swivel horentjes gewoon verdwenen. Heel irritant en ook weer zeer ongebruikelijk. Ik heb er nog een laatste reserve. Het is een beetje gepriegel maar uiteindelijk heb ik alle ringetjes en de moeren erop. Even testen en het lijkt ok. Al ben ik niet erg blij met de manier waarop de swivel ronddraait. Niet netjes in een cirkel maar een beetje in een ovale rondtorn. Vreemd maar ik kan nu niet vinden wat daar de oorzaak van zou kunnen zijn. Als ik weer beneden ben maakt Veronique het schoonmaken van de voorhut af. In de komende dagen dan de rest. We gaan eerst eens wat leuks doen. Even snorkelen op een van de bommies in de atol. Er zwemt veel vis en redelijk mooi koraal. Puffer Fish, allerlei papegaai vissen, grote groupers, een kleine zwart punt haai, trigger Fish, veel sergeant major visjes in het koraal en veel scholen met andere soorten vis. Na een uurtje hebben we het gezien en varen we terug naar de boot. Ik stel voor om nog even wat te wandelen op de motu maar Veronique wil liever aan boord blijven. Ook goed. Ik heb Fakarava al uitgebreid gezien. Het geeft me ook de kans om even op mijn gemak op het internet naar wat onderdelen te zoeken. Ik heb wat spullen nodig voor de buitenboordmotor en de generator. Hopelijk kunnen Dado of Bjarne wat onderdelen meenemen. Als diner maken we chicken legs in de Airfryer met salade en aardappeltjes. Lekker. De dag is weer omgevlogen.

Dinsdag 10 Februari, 2026, windgenerator en famous Fakarava hamburger

Deze morgen wil ik de windgenerator uit de bezaan mast halen. Er is een Jan van Gent tegenaan gevlogen waardoor er een blad is gebroken. Terwijl Veronique weer een stukje in de salon binnen schoonmaakt bereid ik alles voor tot in de puntjes. Zenuwachtig om omhoog te worden gehesen omdat Veronique erg weinig ervaring en geen idee heeft wat ze doet. Overal moet ik dus van tevoren tot in detail over nadenken. Maar alleen kan ik het niet dus elk paar handen is meegenomen hulp. Ik moet gewoon alles extra goed voorbereiden en uitleggen. Als alles klaar is hijst Veronique me omhoog en kan ik de vier bouten van de generator steunpaal losdraaien.

Daarna aan de tweede val de windgenerator naar beneden laten zakken. Het gaat goed. Een hele opluchting. Beneden constateer ik dat er een blad afgebroken is. Mooi. Een blad heb ik nog reserve. Alles goed uitmeten en met de juiste torque vastzetten.

Om 1200 staat de windgenerator weer boven op bezaan mast. Het is een zenuw job maar goed gegaan. Er staat helaas geen wind dus testen moet wachten tot een ander moment. Samen met Veronique vaar ik naar de O2 duikshop snack trailer. Daar eten we de famous Fakarava hamburger met patat. Jammie. 

In de middag laat ik Veronique nog de lemon shark zien bij het resort en wandelen we door het dorp. Bij de supermarkt halen we een voorraad tonic en cola. Terug op de boot neem ik een duik en maak de hele romp schoon. Alleen de kiel later nog. Ik ben kapot en de rest van de middag en avond chillen en Olympische spelen kijken. In de avond nemen we een broodmaaltijd met gekookte eieren. Morgen heeft Veronique een afspraak om met de duikschool een paar duiken te maken aan de buitenkant van de noord pass. Leuk voor haar.

Woensdag 11 Februari, 2026 Rust dag, duikcompressor!

Vandaag doe ik eens helemaal niks. Even Veronique naar de duikschool brengen. Zij gaat vandaag met hen twee duiken maken buiten de Noord pass. Lekker even alleen relaxen op de boot. Ik scheer me maar weer eens. Moet eigenlijk ook weer naar de kapper. De rest van de dag beetje zwemmen en Olympische spelen kijken op de iPad. Ook bestudeer ik de duikcompressor die Kurt heeft gevonden op een boot van een vriendin van hen in Papeete. Zij gaat de boot verkopen en wil de duikcompressor wel apart verkopen. Hij is een jaar oud en maar een paar keer gebruikt. Het lijkt een prima compressor dus moet ik het maar doen. Kurt wil hem wel demonteren en meenemen naar Rangiroa. Top. Er zitten vier reserve filters en olie bij en ook een soft starter. Het is een heel bedrag (€3000) en zeker niet goedkoper dan bij een duikschool vullen maar op de plekken waar wij komen is er vaak geen mogelijkheid om te vullen. Iedere keer aan John of Kurt vragen om te vullen wordt ook ongemakkelijk. Zeker als we dadelijk met drie duikers zijn is het toch wel erg fijn. Nieuw kosten ze meer dan €4200. Ik had er bijna een gekocht in Curaçao maar toen moest ik een nieuwe dinghy kopen. Dat ging toen voor. 

Donderdag 12 Februari, 2026 Boegschroef onderhoud.

Vandaag staat het jaarlijkse onderhoud van de boegschroef op het programma. Nieuwe olie en nieuwe as lipseal. Ik kan dit onderhoud gelukkig in het water doen. Amel heeft er een mooi systeem voor bedacht. Een houten geleider op de as en zo kan ik hem door het vlak laten zakken aan een lijn. Het gat in het vlak zit 30 cm boven de waterlijn. Bij rustig weer zoals nu blijft alles droog. Met een pikhaak haal je hem dan zo aan de lijn in de dinghy. Het is altijd een spannende operatie. Alles moet goed gaan. Vooral de oude lipseal eruit halen moet heel voorzichtig. Eerst alle schroeven en bouten losmaken en de houten geleider monteren. Dan heel precies alles uitleggen aan Veronique. Zij moet hem met de pikhaak aan de lijn in de dinghy halen. Ik maak de laatste bout los en laat het geheel door het vlak zakken. Als ik boven komt ligt de as horizontaal in de dinghy helaas.

Ach de olie moet er toch uit. Straks nog maar eens goed uitleggen dat hij verticaal moet blijven als we hem terugplaatsen. Komt goed. Aan boord draai ik de boegschroef om en laat de olie eruit lopen. Geen emulsie. Goed teken. Schone olie, geen water lekkage van de seals. Nadat de schroef eraf is de lipseal eruit en alles schoonmaken. De spanning in mijn lijf zakt iets. Het gaat goed. Ik moet helaas wel twee keer een nieuwe lipseal plaatsen omdat de eerst niet goed komt te zitten. Nieuwe olie erin en dan de elektromotor basis schoonmaken en in een nieuwe coating zetten. Om 1400 kan de boegschroef terug. Ook dat gaat goed. Het is een heel priegelwerk om alle boutjes weer op z’n plaats te krijgen maar om 1500 zit alles weer op z’n plek.

Nog even testen terwijl ik onder water alles check of er geen olie lekt. Alles lijkt goed. Een hele opluchting. Met Veronique daarna nog even stukje wandelen en kijken of er wat meer verse producten in de supermarkten zijn. Ze hebben yoghurt, aardappelen, sinaasappels en uien. Mooi. En zelfs verse brood. Lekker. Vanavond eten we Mexicaanse tortilla’s. Ik bel nog met Kurt om te overleggen hoe de duikcompressor het beste aan boord te krijgen. We moeten even kijken wat de wind doet. Even geduld. Misschien Rangiroa of toch even langs Tahiti.

Vrijdag 13 Februari, 2026 Op naar de Zuid-Pass

Na een ontbijtje maken we alles klaar om naar de Zuid-Pass te gaan. Niet voordat we diesel hebben getankt. Hier in Rotoava kunnen we eenvoudig langszij bij het tankstation. Heel handig. Paar stootwielen en lijnen klaar hangen. Het langszij komen gaat prima.

Tanken is helaas gelimiteerd tot 200 liter. Met een beetje aandringen krijg ik 250 liter. Zo is de 600 liter tank in ieder geval weer vol. Met 7 liter in een jerrycan. De andere Jerrycans dan maar later weer eens vullen. We nemen nog wat cola en tonic mee en vertrekken om 1100 naar de Zuid-Pass. Er staat een lekker windje. 15 kn en halve wind. We maken mooie snelheid en leggen de 30 mijl in de atol binnen 4 uur af. Er ligt slechts een ander cruiser jacht. Heel rustig. Dat is jammer want ik had gehoopt met een paar andere cruisers een duik te kunnen gaan maken. Alleen met z’n tweeën wordt lastig want iemand moet de dinghy varen. Het ankeren tussen alle bommies gaat in één keer goed. Ik verleg het anker iets zodat hij volledig in het zand ligt. Vanavond maakt Veronique Pompoen soep. Het is een pan vol. Smaakt heerlijk.

Zaterdag 14 februari, 2026 Snorkelen op de zuid pass.

Deze morgen is het al vroeg inkomend tij. Een mooie gelegenheid om Veronique mee te nemen snorkelen in de zuid pass. Helaas zijn er geen andere cruiser boten om samen mee te gaan duiken. Er was er een (met een duiker) maar die gaat deze morgen terug naar Rotoava om vrienden naar t vliegveld te brengen. Als er geen andere cruisers zijn om samen mee te gaan duiken gaat het hem niet worden. We hebben een kundige Surface man of vrouw nodig. Snorkelen is ook goed. We drijven langzaam op de beginnende inkomende stroom naar binnen langs de wand. Zie ook blog 98 (https://www.svabayomi.nl/post/makemo-fakarava-atol-tuamotu-fp-the-wall-of-sharks-blog-98

Er zijn weer verschillende giga Napoleon papagaai vissen, een paar zwarte Eagle rays, veel scholen grote vissen. En de gebruikelijke zwart punt haaien onder de pieren en bij het restaurantje.

https://video.wixstatic.com/video/b3262a_10fe710f09c84f149cc29be32cec621f/480p/mp4/file.mp4

Veronique schuilt dicht achter me. Ze heeft het er nog niet zo op. Deze doen niks. Maarja als je het niet gewend bent is het nog beangstigend. We snorkelen twee keer door heel de pass. De tweede keer iets meer stroom. Omdat ik hier al zo bekend ben weet ik precies waar we uit de sterke stroom kunnen blijven. Veel mooi koraal ook hier. Een prachtige snorkel tocht. Terug aan boord eerst eens wat onderdelen online bestellen. Dado komt 28 Februari al aan boord. Ik hoop dat het stoom licht en de onderdelen voor de Yamaha buitenboordmotor op tijd bij hem zijn. De circuit breakers bestel ik in België. Daar is wat meer tijd voor nodig en die kan Bjarne dan mooi meenemen. Die komt eind Maart of eerste week April. Na de lunch even uurtje zonnen in de hangmat. Aan het einde van de middag varen we naar het dorpje. Even benen strekken. We lopen in 20 minuten in een slakkengangetje over de hele Motu. Het is uitgestorven. Alleen Sabrina ligt In haar restaurantje tv te kijken. Het is anders zonder de groep. Heel anders dan in September vorig jaar toen we hier met z’n tienen waren. Ik mis de groep. Ach komt hopelijk wel weer. Volgende maand. Vanavond eten we maar weer eens tonijn sashimi. Met rijst en sla.

Zondag 15 Februari, 2026 Fakarava

Deze morgen draaien we eerst drie wassen. Het is mooi weer en er staat een lekker windje. De eerste was is al droog als de derde uit de machine komt. De rest van de ochtend werk ik aan de twee wekelijkse blog online brengen. Er zijn deze morgen twee nieuwe Deense cruiser boten bij gekomen. Misschien toch nog een duik maken hier. Over een paar dagen varen we terug naar Rotoava en dan de dag erop door naar Rangiroa. Daar zullen we Paulo van de catamaran Luna weer ontmoeten. En misschien ook nog de Nederlandse Valia waar ik een half jaar geleden mee gesproken heb over meevaren. Dat werd hem uiteindelijk toen niet maar nu ze hier toch is leuk om te ontmoeten. Dat en veel meer in de volgende blogs.

Later

Xoxo