Fakarava & Rangiroa (Blog 110)

Maandag 16 Februari, 2026 Diving the Wall of Shark

Met een Deense cruiser boot kunnen we toch nog in de Zuid-Pass duiken. Jippie. Veronique gaat ook mee. Na een uitgebreide instructie en droog oefenen komen de Denen ons ophalen met hun grote dinghy. Top. We zijn met z’n zessen. De stroom staat al aardig mee. Als we allemaal te water zijn blijkt Veronique aan 6 kg niet genoeg gewicht te hebben. Gelukkig had ik nog 2 kg extra meegenomen in de dinghy. Als ik die in haar zakken erbij heb gedaan lukt het wel. We dalen af naar 25 m en duiken door het berg dal naar de Wall of sharks. Prachtig.

Er zijn er veel. We dalen verder af maar 29 m waar de grot zit. Hier heb je een prachtig uitzicht op de haaien. Na 5 minuten stijgen we terug naar 24 m. Vanaf daar laten we ons meenemen door de stroom. Onderweg mooi koraal, Napoleon papegaai vissen en nog veel meer. De duik is wel wat onrustig met Veronique. Ze heeft veel aanwijzingen nodig. Maar ze heeft het gedaan. Een mooie duik. Terug aan boord spoelen we de duikuitrusting en eten tosti’s. De Denen vullen de duikflessen. De rest van de middag beetje chillen.

Dinsdag 17 Februari, 2026 Diving the Wall of Sharks

Deze morgen doen we rustig aan. Om 1200 gaan we duiken met de Denen. Om 1130 komt de Australiër Scott van de Cat O2 vragen of we duiken. Jazeker! In overleg gaan we met 6 duikers in zijn dinghy. Eén volle dinghy. Prachtig. We maken weer een mooie duik op de Wall. Op een diepte van 25 m. Het bijzondere is dat wij ons moeten vasthouden om niet door de stroom te worden meegenomen. De haaien lijken zonder moeite in de stroom te blijven hangen. 

Zonder zich zichtbaar te bewegen. Als we een tijdje aan de Wall gehangen hebben laten we ons verder meenemen door de stroom. Over het mooie koraalrif op 5 m diepte. We komen ver in de atol uit. Eén prachtige duik van 45 min. Op de terugweg moeten we door een stukje door overslaande golven. De dinghy staat vol met water maar we halen het net voor hij zinkt. Aan boord maakt Veronique een lekker gebakken eitje.

In de avond maken we pannenkoeken als de Australiërs Scott en Jenny langskomen. Met haar Nederlandse roots vallen ze met hun neus in de boter zoals we in Nederland zeggen. Of liever gezegd in de pannenkoeken. Met banaan en spek.

Woensdag 18 Februari,2026 laatste duik Fakarava Zuid Pass

Deze morgen vervang ik de filters van de afzuigkap. Weer een taak van de onderhoudslijst. Veronique maakt het rooster schoon en doet ook de badkamers. Heel fijn. Om 1100 maak ik nog een laatste duik op de Wall of sharks met Scott en Jenny. De Deen Mathias wil ons wel droppen en oppikken. Heel fijn. Een leuke duik met een uitkijkje vanuit de grot op 29 m. De haaien cruisen langzaam voorbij. Even zwaaien.

Deze keer eindigen we in de kleine uitloper. Een mooie duik van 42 minuten. Na de lunch ga ik even bij Jenny en Scott langs. Ik geef ze de pdf met duikspots in FP en wat info over de duiken die wij hier in FP gemaakt hebben. Scott laat me alle goede plekken zien in Fiji, Solomon, PNG en Indonesië. Daar alleen zouden we al twee jaar voor nodig hebben. We nemen voorlopig afscheid want morgen gaan wij naar Rotoava. Maar we hopen later zeker nog samen te kunnen duiken. Vanavond eten we spaghetti en kijken het achtuurjournaal en Olympische Spelen.

Donderdag 19 Februari 2026 Terug naar Rotoava.

Vandaag varen we terug naar Rotoava om nog wat boodschappen te doen. Het bevoorradingsschip is gisteren langsgekomen. Om 0900 halen anker op en varen we op het zeil naar het Noorden. Een lekkere 16 kn wind. Halve wind met een zonnetje. Een mooie tocht van 4 uurtjes. Om 1330 valt het anker alweer. Even naar het anker snorkelen. Hij ligt op een stuk rots. Ik duik ernaar toe en verleg hem 3 m. Lekker in het zand. Nog even natrekken met de motor in z’n achteruit en we liggen veilig ten anker. Om 1445 varen we naar de wal om boodschappen te doen. Van alles wat. Ook de dinghy tank weer vol maken. Terug aan boord alles opruimen. Vanavond gaan we eens in een restaurantje eten. Ze hebben een leuk Polynesisch bandje met gitaar, joekelile en een omgekeerde wastobbe als Bas. 

Vroeg naar bed vandaag. Morgen vertrekken we naar Rangiroa! Daar zullen we hopelijk weer verenigen met Intotheblue, Carisma en Luna. Ik kijk er naar uit.

Vrijdag 20 Februari, 2026 Op naar Rangiroa

Als we de buitenboordmotor en de Dinghy om 0830 aan boord hebben gaan we anker op. Dank Fakarava voor de mooie duiken. Het was ons een waar genoegen. We komen er net voor we wegvaren achter dat Tino Pai ook op Rotoava is aangekomen. Die hebben we gemist gisteren. We waren druk met boodschappen doen. We varen er nog even langs om gedag te zeggen. We zien ze later ook zeker weer. Om 0930 varen we met 4 knopen stroom mee de pass uit. Tegelijk met het vrachtschip. 

 Het weer is de eerste 3 uur erg onstuimig. De een na de andere onweers-squall trekt over. Zeilen in als de wind toeneemt tot 35 knopen, zeilen weer uit als de wind zakt naar 8 kn. Zo herhalen we dit 4 keer. Heel vervelend. Pas om 1300 wordt de wind wat constanter en durf ik de ballooner erbij te zetten. Pal voor de wind lopen we 7 a 8 kn. Lekker zo voorlopig. 

Aan het einde van de middag neemt de wind af. Aan stuurboord zware onweersbuien. Ik stuur wat meer naar bakboord om er van weg te blijven. Nu kruip ik onder de kust van de volgende atol aan bakboord om zo minder last te hebben van de deining uit het zuiden. Net na het donker haal ik de ballooner weg. Alles klappert. Nu probeer ik met de wind 135 graden van stuurboord. Er staat niet veel wind, 8 a 9.kn.We glijden met 5 kn snelheid verder. Om 2300 komt Veronique op wacht. De wind is wat toegenomen en ik verleg de koers iets zodat we tussen de 100 en 120 windhoek hebben. Zo zouden we mooi moeten uitkomen tussen twee atollen door. Ik ga proberen te slapen.

Zaterdag 21 Februari,2026 Aankomst Rangiroa

Ik heb zeker vier uur achter geslapen. Niet slecht. Om 0400 kijk ik even hoe het gaat. Er staat een redelijk windje. Om 0700 bij de pass zijn als het doodtij is wordt echter lastig. We zijn in totaal te langzaam geweest. Ik ga nog even liggen. Om 0600 neem ik de wacht over en gaat Veronique nog even slapen. Het weer zat mee zodat ik redelijk kon slapen. Alleen bliksem en regen in de verte. Beter dan verwacht. Na een koffie bekijk ik de voortgang. We gaan het doodtij niet halen en komen nu precies op het sterkte uitgaande tij bij de pass. Dan zijn er staande golven. Ik besluit een stuk verder te varen met een slakkengangetje van 3 kn. Alleen een stukje genua en de bezaan. Het volgende doodtij is om 1330. Dan maar even wachten. Om 1000 is Veronique weer wakker en nemen we een stokbroodje met gebakken ei. Om 1200 zijn we ver genoeg en gijpen we terug richting de pass. Net voor we bij de pass aankomen ontwikkelt zich een regenfront. Daar zit wind in! Op een halve genua en de bezaan lopen we halve wind de pass binnen.

Precies dan begint het te regenen. Pfff. Er staan bijna geen golven meer dus het binnenlopen gaat goed. Dolfijnen begroeten en begeleiden ons tijdens het binnenlopen. Sommige zijn giga groot. Prachtig.

Er staat nog een klein beetje stroom tegen maar de passage gaat goed. Als we het aquarium eilandje voorbij zijn draai ik de zeilen naar binnen en start de motor. Ik zie dat weer een van de horentjes op de swivel van de genua weg is !!Nee! Wat is er daarboven toch mis? Het baart me grote zorgen. Er is iets mis met de swivel maar wat? Ik heb geen reserve horen-staafjes meer. Pfff dit is niet goed! De genua zal deze week naar beneden moeten. Als ik de swivel uit elkaar moet halen moet het voorstag los en de furler motor eraf. Een major job. Eerst ten anker! Er is nog een boei vrij. Mooi. Dan kunnen we daarop liggen. Veronique pakt de voorloper met de pikhaak en ik neem snel de lijn er doorheen. Dat ging in een keer goed. Fijn. Om 1400 liggen we op de boei. Al snorkelend controleer ik de boei en de ankerlijn. Ziet er goed uit. We gooien gelijk de dinghy in t water en hangen de 15 pk eraan. Genoeg gedaan vandaag. De rest van de middag even chillen. Ik ben moe. Even de laatste dag Olympische Spelen kijken. De massastart mannen en vrouwen. De Nederlandse ploeg haalt nog eens twee keer goud. Super goed. De derde plaats in het eindklassement. Achter Noorwegen en Amerika. Dat is wel heel goed voor zo’n klein landje! Super. Vandaag vroeg naar bed. Ik kan alleen niet in slaap komen. De swivel baart me veel zorgen. De genua is de motor van de boot. Die moet constant in en uitgedraaid worden.

Zondag 22 Februari, 2026 Probleem, Groot probleem

Eerst een paar wassen draaien. Hopen dat het droog blijft. Het begint deze morgen echter eerst om 0700 met een regenbui. Hopen dat dat de laatste is. Er zit al een was in. Weer veel te doen. De duikflessen moeten worden gevuld bij de duikschool. Er zit echter nog genoeg lucht in om het onderwaterschip even schoon te maken. Dat eerst maar voor we ze laten vullen. Ook moet ik de bakboord opbergruimte in de kuip gaan herinrichten. Binnen een paar dagen komt de duikcompressor. Als we 3 wassen hebben gedraaid eerst ontbijtje. De was is snel droog. Als die opgeruimd is eerst maar eens in de mast omhoog om naar de swivel te kijken.

Dat ziet er niet goed uit. De tweede horen staat ook op afbreken. Er is iets echte mis met de swivel. Dit is een groot probleem! Als deze niet goed draait dan kan ik de genua niet gebruiken. De motor van dit zeilschip. Om hem eraf te kunnen halen zal ik de genua furler eraf moeten halen en de voorstag los maken. Dit is een major werk. Eerst zal de genua naar beneden moeten. Dat gaat al een issue worden want ik kan eigenlijk de furler niet meer goed draaiend. Het achterstag moet los, dan de furler motor van de voorstag, voorstag los en dan moet ik het furler profiel ophijsen met een val. Tegelijk moet ik een extra val als voorstag zetten. En dan maar hopen dat het alleen de lager balletjes zijn die vervangen moeten worden. Dit ziet er zeer zorgelijk uit. Ik meet de horentjes op en vraag zowel aan Dado als aan Bjarne of ze een metaalbewerkingsbedrijf willen zoeken om de horentjes te laten maken. Voor Dado is het erg kort dag. Wie weet. Zou wel heel fijn zijn want anders ben ik bang dat we op grootzeil en bezaan naar Huahine moeten. Of misschien moeten we wel eerst naar Tahiti. Om 1500 even mijn gedachten verzetten. We gaan snorkelen bij het Aquarium. Het is een top plek met giga veel vis, trigger Fish en verschillende grote trompet vissen en barracuda’s. We zien ook drie zwart punt haaien. Mooi. Bij het terugkeren in de dinghy verliest Veronique een van haar vinnen. Oh oh, het is niet de handigste dame. Na twee keer afdalen naar 14 m zie ik hem gelukkig liggen. Ook weer opgelost. Terug aan boord een lekkere douche. Ik maak nog wat drinkwater en laad de batterijen op terwijl de droger in de achterhut draait. Kan mooi mijn gewassen kussen goed drogen. Alles weer top…. Op de swivel van de furler na. Dat is een grote zorg. Veronique maakt spaghetti. Het is fijn dat ze de zorgen voor het koken en afwassen van me ontneemt. In de avond kijken we naar de sluiting van de Olympische Spelen. Ook alweer voorbij

Maandag 23 Februari, 2026

In de ochtend richt ik de bakboord opbergruimte opnieuw in. Klaar voor de duikcompressor en om mijn zinnen te verzetten. Ik voel me kloten. De swivel van de genua baart me grote zorgen. Het houdt me constant bezig. Er staat te veel wind om de genua naar beneden te halen. We varen naar de wal om stokbrood te halen. Ook vinden we prei en wortelen. Terug aan boord bestudeer ik wat online video’s over de swivel en wat documentatie. Ik stuur een mail naar de Amel man in Martinique die in Mei 2024 de swivel heeft overgehaald. Hij belooft me een tekening te sturen. Dado laat weten dat hij twee horentjes voor de swivel kan laten maken. $369... Holy Moly. Dat is duur maar ik kan niet anders. Hij kan ze in ieder geval volgende week meenemen. Ik moet blij zijn. Dit is echter maar een klein deel van de oplossing. De oorzaak van het probleem weet ik pas als ik de swivel uit elkaar heb gehaald. We hebben nog voldoende lucht in de duikflessen zitten om het onderwaterschip schoon te maken. Een mooie gelegenheid voor Veronique om weer even te oefenen met duiken. Ze is nog een echte beginner. Veel oefenen dus. Het regent in de middag veel. Giga stortbuien. Dan maar even gelijk het dek soppen.

Veronique maakt salade met gekookte aardappelen en gebraden worstjes. Lekker. De dag is alweer voorbij. Het blijft regenen dus dan maar vroeg naar bed. Filmpje kijken. Kurt belt en laat me weten dat Paulo de duikcompressor morgen meeneemt vanuit Tikehao. Ik uit mijn zorgen over de swivel. Hij probeert me gerust te stellen dat het goed komt.

Dinsdag 24 Februari, 2026 Duik compressor aan boord

Als we wakker worden staat er weinig wind. Het moment om de genua naar beneden te halen. Terwijl ik met de verrekijker naar de swivel boven in de mast kijk laat ik Veronique de furler stukje voor stukje uitdraaien. Als ik het langzaam doe gaat het goed. Dan snel de genua naar beneden. De eerste stap is goed gegaan. We vouwen de genua op en bergen hem voorlopig op. Ik bestudeer de swivel

Hij lijkt in ieder geval kogellagers te missen. Om die te vervangen moet het hele voorstag dus los. Eerst alles rustig bestuderen en dan misschien maandag of zo aan de grote Job. Vandaag komt Paulo aan. Hij heeft de duikcompressor bij zich. Die eerst maar proberen te installeren. De rest van de dag doen we rustig aan. Als Paulo er om 1500 is vaar ik naar hem toe om hem te verwelkomen. Hij heeft ook de Nederlandse dame Valia meegenomen uit Tikehao. Daar heb ik eerder contact mee gehad. Ze was in Tikehao en vliegt Donderdag terug naar Nederland. Leuk om even kennis te maken. Ze praat erg veel. De mannen brengen de compressor met hun dinghy. Samen hijsen we hem met de bezaan giek aan boord. Helaas is Kurt de soft starter en de glijplank vergeten mee te geven. Ik zal dus even moeten wachten met definitief installeren. Hij staat in ieder geval in de bakboord opbergruimte.

Misschien kan ik hem tijdelijk gebruiken zonder soft starter. Morgen maar eens proberen. We eten vanavond Mexicaanse tortilla’s. Ik ga vroeg naar bed. Even filmpje kijken en dan slapen.

Woensdag 25 Februari, 2026

Deze morgen gaan we na een yoghurt ontbijt snel even stokbrood halen. Daarna snorkelen met z’n allen bij het aquarium. Ik zwem tegen de stroom rond de kop van het eilandje en laat me daarna met de stroom meenemen langs de andere kant. De rest vindt de stroom te sterk. Bij de meerboeien is het ook wel het mooiste. Daar zit de meeste vis. We zien ook twee grote Morenen. Valia, de Nederlandse dame was van plan om bij Paolo aan boord te blijven slapen omdat ze anders weer haar koffers om moest hevelen naar onze boot. Paolo wil echter liever de laatste avond met zijn Braziliaanse vriend doorbrengen voor hij moet vliegen morgen. Het botert ook niet echt tussen Paolo en Valia. Ze komt dus nog een nachtje bij ons aan boord slapen. Ook prima. Een nachtje is geen probleem. Ze praat wel erg veel pfff. We gaan vanavond uit eten. Dat wil zeggen ik en Valia. Veronique blijft liever aan boord. We eten heerlijk bij het restaurant bij ondergaande zon. Bijna romantische. Het is echter niet mijn type. Daar ben ik wel snel achter. Mooie meid maar niet mijn type Laten we het daar maar bij laten.

Donderdag 26 Februari, 2026

Na de koffie ontbijten we gezellig met z’n drieën. Valia wil nog even bij het resort zwemmen. Veronique wil lezen. Ik ga de duikflessen maar even bij de duikschool vullen want de compressor kan ik helaas nog niet gebruiken zonder soft starter. Ik voel me niet top. Zoveel zorgen over de swivel en nog veel meer boot zaken. Ook mis ik de buddy boten groep. Ze hebben geen trek om 7 uur op de motor vanuit Tikehao naar Rangiroa te komen varen. Begrijpelijk maar jammer vind ik het wel. Om 1345 breng ik Valia met de dinghy naar het vliegveld. Ze vliegt om 1500 terug naar Papeete en morgen dan verder terug naar Nederland. Het was leuk om haar kort te ontmoeten. Geen optie als crew helaas. We liggen gewoon op andere golflengten. Ik vaar gelijk even door naar het tankstation. De dinghy brandstoftank optoppen en shag halen. Vanavond gaan we pizza eten. Althans Veronique past weer. Prima, dan gaan Paulo en ik alleen samen. Eerst even een biertje bij de pass. En dan pizza in het kraampje ernaast. Nog een paar dagen en dan is Dado, de Amerikaanse jongen, ook aan boord. 

Dan kunnen we misschien weer een paar duiken maken. En met de twee mannen de swivel job aanpakken.

Vrijdag 27 Februari, 2026 snorkel morgen en rustige middag

Om 0900 gaan we met z’n drieën op het inkomende tij in de pass snorkelen. Het zicht valt tegen. Er staat ook nog niet veel inkomende stroom. Uiteindelijk dan nog maar even bij het Aquarium snorkelen. Daar blijft het mooiste. Verschillende haaien en veel vis. De kleine sergeant major visjes zijn heel nieuwsgierig en komen heel dichtbij. Tot tegen je masker aan. Terug aan boord een lekker douch en even wat documentaires kijken. We maken een nieuwe Cruesli.

De kracht is er een beetje uit bij me. Ook horen we dat de andere buddy boten niet naar Rangiroa komen. De wind staat gewoon niet gunstig voor ze. En acht uur motoren hebben ze begrijpelijk geen zin in. Een tegenvaller. Zonder buddy boten kunnen we eigenlijk niet duiken in de pass. Ook kan ik zo mijn nieuwe duikcompressor niet gebruiken. Ik mis nog steeds de soft starter die Kurt in Tikehao nog aan boord heeft. Geduld dan maar en even rusten. Zondag komt Dado. Misschien dat we daarna dan maar naar Tikehao moeten. Hopelijk is het maandag rustig en droog weer om het voorstag los te kunnen maken. Veel onzekerheden. Het maakt me er niet vrolijker op.

Zaterdag 28 Februari 2026 onderhoud ankerwinch

Ik word wakker met een onprettig gevoel. De last van alle issues met de swivel maken me depressief en geven me hard kloppingen. Wanneer moet ik dit repareren? Hier op de ankerplaats is de bescherming in de komende week onzeker. Er is wel weinig wind maar er worden ook onweersbuien voorspeld. Kurt en John komen niet naar Rangiroa, Paolo gaat morgen naar Moorea. Dado de nieuwe crew komt morgenmiddag. Hij is nieuw. Zijn ervaring is onzeker. Ik heb echt hulp nodig waarop ik kan vertrouwen. Dat zijn John en Kurt. Ik zet Veronique af op de wal. Die wil een dagje op de Motu rondkijken. Prima. Ik heb er geen puf voor en moet rustig aan een plan werken. We halen bij de supermarkt gelijk wat boodschappen die ik mee terug naar de boot neem. Ik ga even bij Paulo langs. Hij gaat morgen echt weg. Begrijpelijk. Hij wil voor het onzekere weer in Moorea zijn. Hij probeer me gerust te stellen dat het goed komt. Ik bel met Kurt en met John. Ze willen allebei graag helpen. Daarvoor moet ik wel naar Tikehao. 60 mijl. Zonder genua. Heel misschien dat ik de ballooner kan zetten. Ik denk dat er niet veel anders op zit om daar heen te gaan. Geen duiken op de pass hier Rangiroa dan. Ook kunnen we dan de duikcompressor en de buitenboordmotor daar eindelijk afmaken. Ik denk dat dat het beste is. Daar heb ik hulp waarop ik kan vertrouwen. Terug aan boord eerst een andere klus. De ankerwinch heeft zijn twee jaarlijkse beurt nodig.

Olie verversen en gipsy clutch smeren. Voor olie wissel moet wel de hele winch van dek afgeschroefd worden. Er zit alleen een vuldop bovenop. Geen aftap. Om de olie goed af te tappen moet hij op z’n kop gedraaid worden. Daarna alle oude Sikaflex van dek schrapen en een nieuwe afdichting met Sikaflex leggen. Om 1400 heb ik het klaar. In ieder geval iets goed volbracht. Dat beurt me een beetje op. Even lekker zwemmen. Veronique heeft een leuke dag gehad begrijp ik. Om 1600 pik ik haar op in het haventje. Ze heeft zowaar een aantal paprika’s, sla, ham, salami en wat blikjes bonen en mais weten te vinden. We eten vanavond Mexicaanse tortilla’s. We kijken met verbazing online hoe er weer een oorlog begint in het midden oosten. Wat een zooitje.

Zondag 1 Maart, 2026 nieuwe crew aan boord.

Deze morgen nog even rustig. Vanmiddag haal ik Dado, de nieuwe bemanning, een 36 Amerikaans jongen op bij het vliegveld. Een duiker en free diver met enige ervaring op boten. Een nieuw bemanningslid die hopelijk wat hands-on verse spirit brengt. Een nieuwe fase. We hebben besloten dat we morgen naar Tikehao gaan. Daar liggen onze buddy boten Intotheblue, Carisma en Solar Punk. Daar hoop ik de genua swivel samen te kunnen repareren. Hopelijk in de volgende blog meer daarover en meer positieve ontwikkelingen.

Later

xoxo