Nuku Hiva & Oa Pou. (Blog 108) New crew

Maandag 19 Januari 2026

Vandaag nog even alleen. Ik maak nieuwe taugé en salade spruiten. Ze moeten 3 dagen kweken. Als ontbijt een verse stokbroodje en mango’s. In de middag maak ik de romp weer schoon. Een constant terugkerende klus. En het groeit hier snel. In de avond ga ik met Alison en Dan pizza eten. Als we op de kade komen zijn de vissers de gevangen tonijnen aan het schoonmaken. Het afval gooien ze in de haven. Daar komen veel haaien op af.

Ze buitelen over elkaar. Vorig jaar is er een jongen in water gevallen. Hij is ernstig gewond geraakt. Een heel stuk uit z’n been gebeten. Om die reden wordt op veel eilanden de vis op zee schoongemaakt. Hier echter doen ze dat nog steeds niet. Voor €8 kopen we elk twee kilo tonijn! Dan en ik brengen het nog even naar de boot en gooien het in de koelkast. Bij de pizzeria hebben ze vandaag geen pizza. Geen deeg meer. Het bevoorradingschip komt morgen. Vandaag dan verse mosselen met patat. Ook lekker.

Dinsdag 20 Januari 2026. Nieuwe crew, Veronique aan boord

Als ik wakker ben en de koffie op heb maak ik een bananenbrood.

Erg blij dat Veronique komt want ze brengt een nieuwe vacuüm machine mee. De bananen aan de tros beginnen allemaal in één keer rijp te worden. Daar gooien we een groot deel van in vacuüm zakken in de vriezer. Voor later. Zo ook een deel van de tonijn. Maar een deel eten we vanavond met nieuwe sojasaus die Veronique ook meegenomen heeft. Het bevoorradingsschip de Aranui is ook aangekomen.

Verse producten morgen in de supermarkt. Kunnen we de grote boodschappen gaan doen. Om 1115 land zij op t vliegveld. Om 1230 krijg ik al een appje dat ze op de haven aankomt en vaar ik naar de kade om haar op te wachten. Ze heeft twee giga tassen bij zich. Best veel voor zo’n kleine dame. De helft van de bagage zijn onderdelen en Nederlandse producten. Het is Sinterklaas en Kerst op EEN dag! Aan boord eerst wat drinken en even bijpraten. Veronique heeft nog een dagje op Tahiti rondgekeken voor ze doorvloog dus is redelijk uitgeslapen na de lange vlucht vanuit Nederland. Een hele tafel vol met reserveonderdelen en Nederlandse producten.

Geweldig. Zo blij mee. De Raymarine dieptemeter is “Plug and Play”. Eindelijk heb ik ook de reserve haken voor de Code Zero (Balooner) van Ben ontvangen. Hij heeft deze laten maken bij een lokaal bedrijf in Nederland. Bij Amel kosten ze €250 per stuk. Nu slechts €50. Een aanzienlijk verschil. Dank Ben voor alle moeite!

De rest van de onderdelen bergen we voorlopig even op. Zo ook al het eten. Gelukkig is Veronique ook zonder problemen door de douane gekomen. In de middag varen we even langs Alison en Dan om hun tonijn af te geven en kennis te maken. Daarna lopen we door het dorp. Even kijken of er al nieuwe producten in de supermarkt liggen die van het bevoorradingsschip komen. Niet veel nog. Morgen zullen ze meer uitgepakt hebben. We doen in ieder geval al wat boodschappen nu we er toch langs lopen. Dan en Alison komen aan boord langs voor een sundowner. We vinden een paar van de schroefjes die Dan nodig heeft voor zijn generator koelwaterpomp. Deze avond staat er verse tonijn op het menu met rijst, wortel salade en avocado’s. Jammie.

Woensdag 21 Januari, 2026 Boodschappen en rondkijken.

Vandaag weer veel om uit te leggen aan Veronique. We lopen samen door de voorraden en ik laat zien waar alles ligt. Aan het einde van de ochtend gaan we snorkelen aan de rand van de baai. Zoals verwacht niet erg goed zicht. Toch zien we wat vis en een schildpad. Ook vind ik op de bodem een prachtig zeiljack. Het lijkt er nog niet zo lang te liggen. Even wassen met zoet water en drogen. Het lijkt nog een prima jack. Na een douch varen we naar de wal om even rond te kijken in het dorp. Ook doen we wat boodschappen. Weer twee volle tassen. Langzaam bereiden we ons voor om Nuku Hiva te gaan verlaten. Eind volgende week of zo naar de Tuamotu atollen. In de middag maak ik Nasi Goreng. Genoeg om Alison en Dan uit te nodigen. Die zijn aan de late kant want de techneut voor de vriezer komt pas aan t einde van de middag langs om deze te proberen te repareren. Al sinds Panama (Mei 2025) hebben ze geen werkende vriezer meer. Om 1900 zijn ze aan boord en genieten ze van Nasi Goreng met verse Taugé, satésaus en kroepoek. En verse Atjar Tampur! Die heeft Veronique uit Nederland meegenomen. De verhalen van Alison en Dan over hun paard die zelf uit hun stal wist te komen door eigenhandig de staldeuren open te maken. Vervolgens in het midden van de strenge winter door het ijs van een meer zakte. Ze houden ons de hele avond vol spanning. Het paard zorgde ervoor dat er uiteindelijk een heel mediacircus op gang kwam met drie nieuws helikopters en urenlange uitzendingen op de TV. Het paard heeft het gered maar er waren meerdere brandweer teams, sleepwagens en een bulldozer nodig om hem na uren uit het ijskoude water te bevrijden. Het verhaal is nog veel langer en een boek waard. Er zijn zelfs twee docu’s over gemaakt. We gaan laat slapen. Iets wat me eigenlijk moeilijk lukt. Pas na middernacht val ik in slaap.

Donderdag 22 Januari, 2026

Vandaag regelen we een auto om morgen het eiland te gaan bekijken met Alison en Dan. Leuk. We halen weer twee tassen vol met boodschappen voor de komende tijd nu het bevoorradingsschip net is geweest. Veel verse voorraad. We nemen een heerlijke lunch aan boord met elk een hele boterzachte avocado, vers stokbrood en oude kaas. Jammie.

Vrijdag 23 Januari, 2026 Tour of Nuku Hiva en verjaardagsfeestje

Om 0800 varen we naar de wal om de auto op te halen. We gaan een dagje over t eiland rijden. Om 0830 is de verhuurster nog niet op de haven. Als we een andere local laten bellen blijkt dat we naar haar parkeerplaats moeten komen in het dorp. Ook goed. Als ik de auto opgehaald heb rijden we gelijk even naar de supermarkt om een paar traytjes tonic, cola, melk en bier te halen. Wel zo makkelijk met de auto. Nadat we de spullen aan boord hebben gezet rijden we met Alison en Dan Nuku Hiva over. Een prachtig landschap. Eerst naar de top van de baai met uitzicht op onze boten.

Over kronkelige bergwegen naar het Noord-Oosten. We eten een croissant en Pan au chocolade in de beste bakkerij van Nuku Hiva.

Daarna rijden we over de bergkammen naar Hatiheu aan de Noord kant van Nuku Hiva. Prachtige kronkelende bergwegen. Heerlijk om over dit soort wegen in de bergen te rijden. Onderweg komen we langs een van de oudste Marquises settlements met de grootste en oudste boom van Frans-Polynesië.

Op zoek naar een Vanille plantage komen we per ongeluk op een privé terrein waar iemand kokosnoten aan het oogsten en drogen is. Nog geen half uur daarvoor had ik mijn medereizigers het proces uitgelegd zoals geleerd in de Tuamotu eilanden. Nu konden ze het met eigen ogen zien. De vriendelijke Polynesiër legde alles met veel toewijdig en plezier uit. Als kers op de taart kregen we verse kokosmelk uit de koelkast. Een kokosnoot bevatte genoeg voor ons alle vier,

In Hatiheu hebben we een heerlijke lunch bij Chez Yvonne. 

In de middag proberen we over de noordelijke route via het vliegveld terug te rijden. Halverwege houdt echter de betonnen weg op en komen we op een Off The Road weg die alleen met een 4x4 te doen is. Het landschap zal meer van hetzelfde zijn dus draaien we om en gaan terug naar Taiohae over een comfortabele weg .

We komen langs de herdenkingsplek voor Herman Melville. De man schreef meerdere beroemde boeken over de Marquises en zijn verblijf hier. Hij was hier in Nuku Hiva in 1842. Als ik de tekst op het boord goed lees blijkt hij hier slechts een maand te zijn geweest. De man is wereld beroemd geworden en was hier slechts een maand! Alison en Dan zijn hier al meer dan een half jaar. De helft van zijn verhalen moet uit de duim gezogen zijn.

Terug aan boord ruimen we alle gekochte blikjes drinken weg onder de vloer. Om 1630 alweer naar het verjaardagsfeestje van Marie-Anne van de monohull “What Ever She Wants” Veronique is erg moe van de hele dag en moet ook nog even acclimatiseren. Die blijft liever aan boord. Het is een gezellig samenzijn met een 6 cruiser boten die eindigt in de pizzeria. De pizza is middelmatig maar met elkaar is het gezellig.

Zaterdag 24 Januari, 2026 Wandelen naar het view point

Deze morgen komt Gerald langs op de koffie. Ook kan ik hem een paar dopjes geven voor de genua traveller rail. Die heb ik in bulk en bij hem zijn er een aantal verdwenen. Ook komen Isabel en Lars van Filou de Mer langs. Met hen was ik ruim twee maanden in Gambier. Het is een leuk weerzien. In de middag maken we voor het eerst Cruesli/ Granola in de oven. Super! We maken ook een nieuwe yoghurt. Als de Granola staat af te koelen varen we naar het tankstation om de dinghy tank op te toppen. Morgen gaan we naar Daniëls Bay te varen. Tegen het einde van de dag wandelen we met een groepje naar het uitkijkpunt om samen van de zonsondergang te genieten met een biertje en wat snacks.

Zondag 25 Januari 2026 Eerste zeiltochtje voor Veronique

Vandaag varen we naar Hakaui of ook wel Daniëls baai genoemd. Eerst nog brood en eieren halen. We kijken ook nog even bij de grote Tiki op de heuvel. 

Voor we naar Abayomi varen nemen we voorlopig afscheid van Gerald (Jetlag) Alison& Dan (Equus) en Lars& Isabel (Filou de Mer). Die zien we hopelijk over een maand of twee in de Society Eilanden weer. Ik maak de stabilisatoren en de ankerketting in het water schoon voor we om 1000 anker opgaan. We zeilen de baai uit zonder de motor te starten. Alleen net voor we de baai uit zijn valt de wind even weg. Vijf minuten op de motor en we zitten weer in windkracht 4 @ 5. We maken een slag naar buiten zodat we niet pal voor de wind komen te liggen. Alles moet ik natuurlijk weer uitleggen. Veronique is nog erg onervaren als zeiler. Soms wel lastig. Ik blijf iedere maand zo alles opnieuw uitleggen. Nou ja het is leuker dan alleen. Na 1,5 uur varen zijn we al voor Daniëls baai. Onderweg twee keer beet aan de vishengel maar helaas niet binnen te halen. De tweede keer ook de nep aas weer kwijt. Dure hobby. Om 1200 komen we ten anker in de baai. Er liggen twee andere zeilscheepjes. Een prachtige baai. Aan het einde van de middag maken we drinkwater en laden we de batterijen op. Veronique maakt een Mexicaanse saus met tortilla’s. Smaakt prima. We kijken het Achtuurjournaal en een docu over de F35.

Maandag 26 Januari 2026 Onderhoud

In de ochtend eerst een was draaien. Als de was droog is en opgeruimd halen we de Yamaha 15 pk buitenboord van de dinghy. Even controleren of de gear olie nu vrij van water blijft nadat ik de lip-seals op de schroef as eerder vervangen heb. 

Niet dus! Weer emulsie i.p.v. heldere olie. Shit! Ik haal de hele staart eraf om de pakkingen en het koelwater impeller deel te vervangen. Van die kant zou het water ook kunnen komen. Een heel werk maar alles is om 1500 vervangen. Gelijk alle vetnipples weer gesmeerd. Nu afwachten of dit het probleem oplost. Ik heb ontdekt dat er ook nog een paar lipseals in het boven deel zitten. Die heb ik helaas niet op voorraad dus kan ik niet vervangen. Dat zal de volgende proef zijn. Voor ik die lipseals heb zitten we echter al in Raiatea. In maart ergens. Vanavond eten we Hollandse kost. Sperzieboontjes met worstjes en gebakken aardappeltjes uit de nieuwe Airfryer. Even wennen hoe deze werkt.

Dinsdag 27 Januari, 2026 wandeling over de bergkam

In de ochtend gaan we met de Dinghy naar het strand. We leggen de dinghy ten anker want hij is te zwaar om met z’n tweeën op het strand te tillen. 

We wandelen over de bergkam naar het dorp. Er moet ergens een pad zijn maar in eerste instantie kunnen we die niet vinden. We klimmen tussen de boompjes door naar boven. En ook weer naar beneden. Uiteindelijk vinden we het pad. Dat blijkt helemaal langs de waterrand te lopen. Als we het berg riviertje doorgewaad hebben zijn we in het dorp. De dame van het restaurantje is er niet. Wel vinden we de jager halverwege het dorp. Zijn neef is er helaas niet. Daar hadden Dani en ik zo veel fruit en avocado’s gekregen. We geven de meegenomen tandenborstels, instantkoffie en tandpasta aan de jager. Hij is er heel blij mee. Veronique ziet nu ook hoe mooi de vallei is met al haar fruitbomen. We plukken een hele tas vol met limoenen.

Die hebben we alvast. Morgen dan maar terug voor het andere fruit. De terugweg over het pad gaat een stuk sneller. Aan boord doen we rustig aan. We maken in de avond lekker pannenkoeken met banaan en spek.

Woensdag 28 Januari Overhalen zee koelwaterpomp en fruit tocht

In de morgen begin ik met een nieuwe post voor crew vanaf eind maart. Dan moet Veronique alweer naar huis. Hoog tijd om vooruit te kijken. Als ik een post op een aantal crewsites heb gezet maken we een ontbijtje met stokbrood. Dan begin ik aan de revisie van de reserve zee koelwaterpomp. Veronique heeft er een nieuwe as en een flange voor meegenomen. De lagers en lip seals had ik al. Eerst op het internet en in het manual even studeren hoe de revisie moet. De as gaat er eenvoudig uit. De pomp maak ik netjes schoon en schuur hem op. 

Na een lichte lunch gaan we eerst naar het dorp. Het is hoogwater dus kunnen we met de dinghy het riviertje opvaren. We wandelen door het dorp en komen bij Augustus. Hij geeft ons 6 avocado’s, een tros bananen en een rits pompelmoezen.

Hij is blij met de €8 die we hem geven. Bepakt wandelen we terug. Van de jager krijgen we nog een zak vol met stervruchten. De rugzak toppen we op met nog wat mango’s die we langs de weg kunnen plukken. Een giga oogst! Genoeg voor de komende weken. Terug aan boord wassen we al het fruit en bergen het op in de netten. Ik maak de pomp af en geef hem een nieuwe Volvo kleurtje. Net als ik alles wil opruimen kom ik erachter dat ik de opvulringen tussen de lagers en de o-ring op de pompas ben vergeten te plaatsen. Weer niet secuur genoeg gewerkt. Nouja. Het is not niet te laat. Als de verf droog is nog een keer uit en in elkaar zetten. Vanavond maakt Veronique spaghetti. Heel fijn. Kan ik even relaxen en mijn blogklad bijwerken onder het genot van een Gin-Tonic. Na het eten haal ik de pomp nog een keer uit elkaar en zet alles er nu goed in. Nog een tweede laag Volvo groen en de pomp is klaar. Een fijn gevoel om een reserve pomp stand-by te hebben. 

Donderdag 29 Januari, 2026 Op naar Oa Pou

In de morgen maken we de stabilisatoren en lijnen die in het water hangen schoon. Om 1000 gaan we anker op. Naar Oa Pou. Bye bye Nuku Hiva

Het was een waar genoegen. Bijna een hele maand rondgekeken. Een prachtig eiland met vriendelijke mensen en een weelde aan fruit. We zeilen, halve wind met een gangetje van 7.5 a 8 knopen naar Oa Pou. Een mooie rustige tocht. De 25 mijl leggen we in 3.5 uur af en komen in een indrukwekkende baai met prachtige scherpe berg toppen.

Er liggen drie andere zeiljachten. Hier bewegen we wat meer op de deining maar met de Magna rocker stoppers is het een stuk comfortabeler. Ik maak vandaag Thaise noedels. Ook weer eens lekker.

Vrijdag 30 Januari 2026 watervallen en Manfred de chocolade maker.

Na een ontbijtje gaan we wandelen. Voordat we naar de wal varen gaan we even een praatje maken bij onze buren. De Denen Bent en Marie van de 45’Jeaneau Tao. Een leuk stel. Ze zijn al sinds 2019 elk jaar voor 4 maanden in Frans-Polynesië. Als we vertellen dat we naar de waterval willen gaan wandelen stellen ze voor om mee te gaan. Leuk. Zo snel hebben we metgezellen. Ze halen ons op met hun dinghy en samen varen we naar het kleine breakwater.

Het is een prachtige wandeling van een uur. Ook weer overal fruitbomen. En een indrukwekkend berglandschap. De waterval is een heerlijke verfrissende duik. Voor het eerst durf ik weer de nieuwe drone te gebruiken

Op de terugweg slaan Veronique en ik af maar Manfred de chocolade man. De Denen zijn er eerder al geweest en stellen voor ons later op te halen als we terug zijn op de haven. Geweldig. Het is een mooie wandeltocht langs een keien weg. Redelijk steil omhoog. Boven komen we in de kleine Oase van de nu 80-jarige Manfred en zijn Polynesische vrouw. Ze wonen hier al 30 jaar. Met het planten van een paar cacaobonen heeft hij nu 75 cacaobomen. En ook alle andere soorten fruit natuurlijk. 

Een bijzondere man die als eerste cacaobomen heeft geplant en chocolade is gaan maken in Frans-Polynesië. Daarvoor heeft hij ook als helikopterpiloot gewerkt in Frans-Polynesië. De locals zagen het eerst niet zitten maar hebben ondertussen al 1000 boompjes van hem gekocht. De cacao gedijt hier prima. We kopen 5 repen chocola. Citroen, mint, puur pistache. 

Op de terugweg plukken we nog weer een 3 kilo limoenen en drinken kokosnotenmelk uit zelf geplukte kokosnoten. In het dorp kopen we wat stokbrood en andere kleine boodschappen. Vanavond eten we sperziebonen met worstjes en gebakken aardappeltjes uit de Airfryer. Vroeg naar bed want morgen gaan we over t eiland rijden met Bent en Maria

Zaterdag 31Januari, 2026 Tour of Oa Pou.

Om 0730 varen we met Brent en Maria naar de wal. We hebben gisteren een taxi geregeld om naar Hakatau te rijden waar we een auto willen huren. Aangekomen bij het winkeltje blijkt echter dat de geregelde taxichauffeur geen tijd heeft. De medewerkster van de supermarkt weet haar vader te regelen om ons te brengen. Niet goedkoop maar we komen in ieder geval aan de andere kant van t eiland. Daar kunnen we uiteindelijk een mooie 4x4 huren bij Touvai Rental voor een goede prijs. Een hele aardige en goed Engelssprekende dame laat ons ook weten dat zij vanavond de auto kan ophalen in onze haven in Hakahetao. Dat is helemaal top. Om 1000 gaan we onderweg over het eiland. Een prachtige natuur. We rijden over kronkelde bergwegen naar het Zuid-Oosten. We stoppen op het uitkijk punt van het eiland

Op het strand waar de zeldzame bloemen stenen te vinden zouden moeten zijn. Een lastige speurtocht. We denken er een paar gevonden te hebben maar achteraf blijken ze toch niet de bijzondere steen te zijn.

We kopen een lunch in de supermarkt en eten aan de waterkant in Hakata’o. Net als we in de supermarkt komen heeft de eigenaar heerlijke gebakken banaan gemaakt. We kopen de hele zak voor ons vier. Een restaurant is er niet in deze wilde omgeving. In de middag rijden we terug via Hakahao naar onze haven in Hakahetao. In de hoofdstad eerst even vol tanken. Het nieiwe tank station is nog in aanbouw. dus dan via de jerrycan.

Een baai verder vind ik eindelijk de bloem steen waar Simon, de steen bewerker van Fatu Hiva om heeft gevraagd. Als ik er een vind zou hij het heel fijn vinden als ik deze voor hem mee kan nemen. Hij is alleen een beetje te zwaar, Simon! . De grootste Flower Stone gevonden op Oa Pou!

We kunnen net nog voor het donker wordt nog heen en weer over de bergwegen naar de baaien aan de Westkant van Oa Pou. Daar, in de beschermde baai van Vaeihu hebben Maria en Brent eerder gelegen en gedoken. Hier gaan wij van de week ook proberen te duiken. Terug aan boord nemen we nog een afzakkertje bij Brent en Maria. Een prachtige mooie dag.

Zondag 1 Februari, 2026. Rustdag

Na de drukke afgelopen dagen doen we vandaag rustig aan. Al hoewel. We besluiten we toch naar de baai van Vaiehu te varen. Daar liggen we nu heel rustig en beschut. Zonder te rollen op de oceaan deining. Ik maak water en top de batterijen op. Een dag ook weer om de blog online te brengen. Hier gaan we snorkelen en een duik maken voor we eind deze week naar Fakarava gaan in de Tuamotu. Maar daarover meer in de volgende blogs.

Later xoxo