Palmerston, Beveridge Reef & Niue (Blog 118)

Maandag 15 Juni, 2025 Vertrek Palmerston

Deze morgen ben ik al vroeg wakker om 0615. We hebben een hoop te doen voor we kunnen vertrekken naar Beveridge Reef. Eerst zet ik koffie. Ik start de generator en watermaker. Even alles optoppen voor we vertrekken. Ook de boiler even bij als de generator draait. Als Thea om 0730 wakker is maken we een bananenbrood en een gewoon brood in de Airfryer.

We maken de huidige yoghurt op en ik maak gelijk een nieuwe. Tijdens het ontbijt bel ik met Jean Michel. Een vriend en ex-circumnavigator die in 7 jaar de wereld is rondgevaren. Even bijpraten. Gezellig! Om 1100 als het brood klaar is, de batterijen en de watertank vol maken we ons klaar voor vertrek. Eerst de extra mooring line en de rvs-sluiting van de ankerketting halen. Ik free dive naar de sluiting op 10 m en Thea haalt de lijn binnen. Er staat windkracht 5 tot 6 dus is het water behoorlijk choppie. De boot blijft met de stabilisatoren mooi rustig liggen in de wind. Terug aan boord ruimen we op en zetten binnen alles zeevast. We halen de stabilisatoren binnen en klappen de passaat bomen in. Op kanaal 16 roepen we Palmerston op en nemen afscheid met een traan. We waren hier graag nog een tijdje gebleven maar het window voor Beveridge Reef woensdag is te mooi om te laten lopen. Keuzes. We laten de laatste lijn op de door ons zelf geïnstalleerde mooring slippen. We trekken de genua open. De boeg draait weg van Palmerston eiland.

https://video.wixstatic.com/video/b3262a_707967de44374b87b25a5096de533054/file

Op naar Beveridge Reef. Met 25 kn wind lopen we binnen een twee minuten 7.8 kn op de genua en de bezaan. Als we uit de schaduw van de atol zijn begint de deining hoger te worden. Drie en een half tot vier meter met een frequentie van 9 seconden. Met een bakstag wind surfen we met 8 kn richting de horizon. Koers 246. Thea maakt de video af (video to follow } Dan nemen we een lunch met versgebakken brood, belegt met makreel en zelfgekweekte sla scheuten. Over twee dagen zijn we in Beveridge Reef. We proberen een zo comfortabel mogelijke koers te sturen. Met 22 tot 26 kn lopen we eigenlijk veel te hard. De hoge deining komt uit het zuiden terwijl de wind uit het zuidwesten komt. Het is zoeken naar een goede koers. Voor de wind komt de deining net nog van bakboord in waardoor we gaan rollen terwijl de genua af en toe invalt. Niet echt comfortabel. Ik probeer wat te slapen voor het eten maar dat wil niet echt lukken zo. Om 1700 geef ik het op. Na een sundowner maak ik Nasi Goreng met satésaus. Als Thea om 1830 gaat slapen probeer ik wat anders. Ik stuur meer bakboord uit. Zo’n 110 apparent wind. Zo liggen we in ieder geval wat rustiger op één oor. We slingeren nog steeds maar meer een kant uit. De wind trekt verder aan met vlagen tot 32 kn. Alles is meer dan half gereefd. De genua zelfs op derde rif en we lopen nog steeds 7.5 kn. We kruisen maar een paar keer af. Zo maken we wat meer mijlen maar liggen we hopelijk iets rustiger. Gedurende de avond neemt de wind toe. Ik reef verder tot er nog 1/3 genua, grootzeil en bezaan staat. De wind neemt toe tot vlagen van 33 kn. Zelfs op dit zeil lopen we soms nog 8 kn. De boot ligt goed al blijven we wat rollen door de deining die van bakboord achterin komt.

Dinsdag 16 Juni, 2026 Onderweg naar Beveridge Reef

Om middernacht komt Thea op wacht. Ze heeft weinig kunnen slapen. Hopen dat ze niet oververmoeid raakt. Ze blijft enthousiast en vindt het prachtig. Ik probeer te gaan slapen. Het is lastig want we bewegen vrij veel. Als Thea me wakker maakt zegt ze dat het al bijna 6 uur is. Wauw! Dan heb ik op een of andere manier toch wel geslapen. Top. Ik neem de wacht over en Thea duikt gelijk haar kooi in. Ze is moe dus ik denk dat ze nu wel in slaap kan komen. De dag verloopt rustig. We blijven goed lopen qua snelheid. We sturen wat meer zuid om de deining van één kant te houden. Ik neem een yoghurt ontbijt en als Thea om 1000 wakker is nemen we een broodmaaltijd. Om 12 uur maken we het middag bestek. 161 mijl in 24 uur. Met gereefde zeilen. We brengen de dag door lezen. Ik lees wat over Tonga en Fiji. We zetten de middag positie op Noforeignland en appen wat. Ik heb reactie gekregen van een bedrijf in Engeland die het oven glas wil opsturen naar Mexico. Zo kan Christina het meenemen. Top. Nu kijken of het lukt. Om 15 uur gooien we het over de andere boeg. We gijpen en sturen 274, direct op Beveridge Reef af. Als de voorspellingen kloppen draait de wind gunstig met ons mee. Nog 132 mijl. We eten vanavond spaghetti met saus uit de vriezer die we eerder gemaakt hebben. De zee wordt langzaam rustiger. De wind draait zoals voorspeld iets meer naar het Noorden, NNO. Zo kunnen we halve wind de juiste snelheid maken en ligt Abayomi een stuk rustiger op één oor over bakboord. Hier en daar een langs trekkende squall waardoor de wind even toeneemt tot 23 kn. Af en toe land er een vliegende vis met een klap aan dek die heftig spartelend probeert terug te keren in de oceaan. Ik help hem een handje.

Woensdag 17 Juni, 2026 Aankomst Beveridge Reef

Om middernacht neemt Thea de wacht over en kan ik lekker gaan slapen. De nacht verloopt rustig. Om 0600 maakt Thea me wakker voor de wacht wisseling. Nog 45 mijl en we sturen rechtstreeks op de Noordelijke hoek van de atol af, Beveridge Reef. De wind is wat afgenomen tot 15 kn en de genua en het grootzeil kunnen helemaal open. Er is een beetje stroom tegen maar met 6.5 kn komen we mooi in de middag aan. Ik spoel het zout van de ramen van de cockpit en doe gelijk de cockpit ook met een sopje. Niet eenvoudig op een rollende boot maar alles is weer een beetje ontzout. Ik download het weer en heb contact met Kurt & Elke die bijna in Palmerston zijn. Zij gaan nog een paar moorings installeren. Om 1100 is Thea ook weer wakker en we nemen een ontbijt met crackers en laatste stukjes brood. Van Ingo krijg ik een track voor Beveridge Reef. Ik heb er weinig accurate kaarten van. Een atol zonder eilanden. Met hoog water is het rif geheel onderwater. Heel spannend. Ik heb online verschillende coördinaten gevonden van de pass en de uitersten van de atol. Met de track van Ingo voel ik me iets zekerder. Om 1230 zien we de eerste brekers op het rif kapotslaan. Om 1315 lopen we de pass binnen. Halve wind.

Het gaat ineens van 3000 m naar 8 m. Er staat een klein beetje stroom tegen maar dat valt mee. Op de motor varen we tegen de wind in naar de noordkant van de atol. Er staat nog steeds 20 tot 25 kn wind maar de deining is weg. Midden in de Zuid-Pacific. Alleen maar rif. Geen eilanden. Om 1330 laten we het anker vallen op 8 m diepte. Er liggen een paar bommies om ons heen. Niet erg hoog maar we zetten drie drijvers aan de ketting om te voorkomen dat we met de ketting achter de bommies blijven hangen als de wind draait. We snorkelden en zien een grote stingray. Het anker ligt diep in het zand begraven. We gooien de dinghy in t water en hangen de 15pk erachter. De laatste keer dat we hem gebruikt hebben was een maand geleden in Aitutaki. We varen als eerste verkenning naar de pass en Thea snorkelt wat rond. Vanaf vanavond zou de wind moeten gaan liggen volgens de weersvoorspellingen. Hopelijk is het dan rustig genoeg om te duiken. We zijn jammer genoeg nog de enige boot tot nu toe. Een beetje te riskant om met z’n tweeën te gaan duiken. Thea maakt een curry met de papagaai vis die we van Edward op Palmerston hebben gekregen. Nu eerst eens lekker lang slapen. 

Donderdag 18 Juni, 2026 Beveridge Reef, regen, veel regen

Als ik wakker word om 0800 na een goede nachtrust regent het. En het gaat steeds harder regenen. Snel zet ik eerst het regen zeiltje over het voorste luik. Thea is ondertussen ook wakker. We besluiten dan maar de boot een sop beurt te geven aan dek. Het werkt top. Een emmer met sop en een doek. De slagregen doet de rest. Lekker alles zout vrij. Helaas blijft het regenen. De wind is 180 graden gedraaid en komt nu uit het zuiden. De golven zijn wel wat hoger geworden maar er is binnen de atol geen deining. We nemen een lekker yoghurt ontbijt met fruit uit de vriezer. Heerlijk. Verder doen we rustig aan. Het blijft helaas regenen en waaien. Geen dag om te kunnen gaan duiken. Een rust en lees dag. We hangen in de middag de stabilisatoren uit. Zo slingeren we niet meer maar liggen alleen nog een beetje te stampen op de golven. Als we rustig liggen maak ik het deeg voor een brood.

We starten samen de generator en watermaker. Om de batterijen op te toppen en de watertank op te toppen. Door de regen en bewolking komt er niet veel stroom binnen via de zonnepanelen.  Het is hier ondertussen ook winter op het zuidelijk halfrond, overdag 27°C. s avonds 18 tot 20. Ik maak een marinade voor de kippenpootjes en kook de aardappelen om later gebakken aardappeltjes te kunnen maken. Als het boord gerezen heeft leggen we het in de Airfryer. Kijken hoe dit rood lukt. Na een half uurtje hebben we een top brood. Thea ziet een zeilboot aankomen buiten het rif. Het is Fantasia. Een Zwitsers stel.

Ze komen uit Aitutaki. Leuk een mede cruiser. We roepen ze op. Ze gaan naar de zuidoost kant van de atol omdat de wind de komende dagen uit het zuidoosten komt. Begrijpelijk. Wij kwamen gisteren binnen met Noordenwind. Als ze ten anker liggen spreken we af morgen verder te praten. Ze willen natuurlijk eerst bijslapen na 4 dagen zeilen. Ik braad de kippenpootjes in de Airfryer en de gebakken aardappel in de pan. Thea maakt een salade van rode en witte kool. Een topmaaltijd.

Vanavond vroeg slapen. Morgen willen we gaan duiken als het weer meezit. Van vroeg slapen komt niks want ik moet een e-mail voorbereiden voor de mechanica in Fiji om te kijken of hij ook de verstuivers van de generator kan controleren. Dat vergt enig uitzoek werk en maken van foto’s. Verder moet ik nodig mijn onderhoudsschema bijwerken. Er is veel werk en benodigde onderdelen die ik moet gaan voorbereiden voor een refit in Fini, Nieuw-Zeeland of Malaysia ….

Vrijdag 19 Juni, 2026 verplaatsen naar de Zuidoost kant. Naaimachine

Als ik wakker word staat er een straffe zuidoostelijke wind. 20 kn. Fantasia is gisterenavond gelijk bij binnenkomst van de atol naar de zuidoostkant gegaan. Hier in de noordwest kant liggen we nu behoorlijk te stampen op de golven. Rollen doen we niet door de stabilisatoren. Ik stuur een e-mail naar Fiji voor een aanvraag om de verstuivers van de generator te overhalen. Na de koffie besluiten we ook maar naar de zuidoost kant te gaan. Daar liggen we dichter bij elkaar. Een stuk gezelliger voor de komende dagen. Als we ons klaar maken om te verplaatsen zien we nog twee jachten aankomen. Gezellig. Het is Taimiti en Chaos. Een Cat en een 56 ft monohull. Anker opgaan in deze wind en golven is een kunst op zich maar het gaat goed. Om 1000 varen we met een slakke gangetje van 4 kn tegen de wind in door de atol. Het is overal diep genoeg en we zien geen gevaarlijke bommies.

0m 1100 liggen we goed ten anker op 11 m waterdiepte met 50 m ketting. Ik spoel het zoutwater systeem van de hoofdmotor en airco’s met zoet water volgens schema deze maand. Er staat een straffe 23 kn wind. De golven zijn hier eigenlijk op dit moment niet veel minder. Te veel wind en golven om te gaan duiken. Eerst maar eens overleggen en zien of er meer duikers zijn. Morgen is iedereen uitgeslapen. Deze dag moeten we nog wat anders verzinnen. We besluiten eindelijk een beschermkap te maken voor de buiten boord motor. De mooie tweedehands kap die ik van Edward heb gekregen beschermen tegen de UV. Eerst maak ik de lange broek van Thea op de naaimachine.

Voor we verder gaan maak ik een pasta met gebakken spek en bourgogne saus. Een beetje te veel zout gebruikt. We zijn vervolgens de hele middag bezig met het maken van de Sunbrella buitenboordmotor beschermhoes. Om 1900 stoppen we en nemen een broodmaaltijd met ons verse brood. Morgen maken we de kap af. Ondertussen hebben we ontdekt dat op Chaos 7 duikers zijn. We spreken af morgenochtend te kijken hoe het weer is en een duikplan te maken. We verheugen ons op morgen.

Zaterdag 20 Juni

Deze morgen willen we proberen te gaan duiken. Ik laat eerst de drone op. De wind is wat afgenomen en de zon schijnt prachtig. Geweldige beelden.

We gaan even bij Roger en Brigitte langs op sv Fantasia en geven hen gelijk een kopie van de beelden. We drinken een heerlijke koffie en krijgen ook nog vier eieren. We zijn er blij mee. De voorraad bij ons is op. We spreken af Roger vanmiddag op de een introductie duik mee te nemen aan de binnen zijde van de atol. Eerst varen we naar de Amerikaanse boot Chaos. Die zijn met acht jongelui en willen ook graag duiken. We bespreken snel het plan en gaan daarna terug om onze duikspullen voor te bereiden. Als we alles klaar hebben zeggen de Amerikanen af. De wind en golven zijn te veel toegenomen. Het wordt hoogwater en de deining begint over het rif de atol in de lopen. Ze hebben wel een beetje gelijk. De afstand naar de pass is goed te doen maar de terugweg met de dinghy tegen wind en golven in zou erg zwaar worden. We besluiten te proberen bij een wrak binnen het rif te gaan duiken. Roger gaat mee. Tegen wind en golven in naar de rand van de atol op 3/4 mijl is al aardig zwaar. Het is er ook te ondiep en onrustig om Roger mee op duik te nemen. We besluiten met de wind mee terug te snorkelen. Verschillende grijze rif haaien komen nieuwsgierig een kijkje nemen. We zien prachtige zee-egels met dikke lange rode stekels. Nog nooit gezien. Verder veel grote kleurrijke schelpen, vele soorten gezond harde koralen en het gebruikelijke rif vissen. Terug aan boord nemen we een lunch en ik maak een nieuw brooddeeg om te laten rijzen. Ik maak de beschermhoes van de Yamaha af. Prachtig geworden

Dan is het alweer tijd voor het avond eten. We maken met de meeste laatste verse groentes een nasi goreng. Het brood in de Airfryer is supermooi geworden. Zo is de dag alweer voorbij. Ik verneem via Daniel dat Nederland met 5-1 van Zweden heeft gewonnen. Mooi. Als we volgende week in Niue zijn zal ik de wedstrijd wel terugkijken. Dan is er ook weer een Formule 1 weekend. De grote prijs van Oostenrijk op de Red Bull ring. Morgen hopelijk een nieuwe poging om te gaan duiken in de pass.

Zondag 21 juni,2026 Vaderdag

De nacht was onrustig. Als het hoogwater is slaat de deining over het rif en liggen we aardig te stampen. We merken het wanneer het laag water is en het in de lagoon, zelfs met veel wind rustig is. Chaos heeft niks meer later horen of ze mee willen duiken. Helaas is het voor ons samen niet veilig om alleen naar de pass te varen en daar te duiken. Na het ontbijt besluiten we dan maar in de lagoon te duiken rond de boot. Het zicht is super. Wel 40 m dus duiken we op 9 m van bommie naar bommie. Een rustige duik. Een paar grijze rif haaien komen nieuwsgierig heel dichtbij. Er zijn prachtige gekleurde koralen en de gebruikelijke koraalvissen. Af en toe een grote trigger vis en een morene. We duiken 74 minuten. Aan het einde is het wel koud. De watertemperatuur is 26°C. Aan boord spoelt Thea alle uitrusting en ik vul de tanks. Daarna nemen we lunch en maken granola in de Airfryer. Ook toppen we de batterijen en de watertank op. Om 1530 varen we naar Fantasia en hebben een gezellige sundowner met pizza. Ook vertelt Brigitte hoe zij haar brood bakt. Een ervaren Zwitsers stel. Ondertussen is wel de wind behoorlijk toegenomen en zien we windvlagen van 40 kn op de meter.

Abayomi ligt er schijnbaar goed bij. Net voor het donker besluiten we terug te gaan. Zeiknat komen we aan boord. De wind en golven slaan over de dinghy heen. We trekken de dinghy langszij omhoog en nemen eerst een douch en wassen onze kleren maar gelijk. We eten een eerder door Thea gemaakte curry met pasta. Even onze berichten checken op het internet. Ik bel met Kurt die ook aardig ligt stampen en rollen op de mooring in Palmerston. Morgen wordt het beter. Als ik aan dek een rondje maak zie ik dat de snubber (lijn met haak die voorkomt dat de kracht op de ankerwinch komt) van de ankerketting is gebroken. De haak ligt op de bodem. Ook de ankerwinch afdekhoes is gescheurd. Ik zet een paar lijnen op de ketting zodat de kracht weer van de winch is. De komende dagen een nieuwe 8 stengen snubber maken en de hoes repareren. Morgenochtend eerst de haak proberen terug te vinden. Zou niet al te moeilijk moeten zijn want er zit nog een stuk lijn aan de haak en shackle. Voldoende te doen voor we morgenmiddag naar Niue vertrekken.

Maandag 22 Juni, 2026 Vertrek naan Niue

Als we om 0830 allebei wakker zijn en onze eerste koffie op hebben besluiten we om de snubber haak te zoeken. In eerste instantie lijkt het moeilijker dan verwacht. Het zicht is supergoed maar we zien hem nergens. Als we de sporen van de ketting vanaf het anker volgen ziet Thea hem uiteindelijk. Gelukkig. Met de haak is het vrij eenvoudig om een nieuwe snubber te splitsen. Het is laag water dus vrij rustig. We halen daarom eerst de Yamaha van de dinghy en daarna deze aan dek. Tijd voor ontbijt. Roger en Brigitte van Sv Fantasia vertrekken alvast. Wij denken dat 1300 vroeg genoeg is voor 141 mijl. Een kleine 24 uur. Als het meezit zelfs 19. Na het ontbijt kookt Thea alvast de extra rijst voor bij de Nasi Goreng uit de vriezer en ook kookt ze de chick peas. Die gaan daarna in de vriezer voor een andere keer. Dan voorzien we de tandwielkasten van de furler Genua en grootzeil motoren van nieuw vet. Eén keer per jaar vervang ik het watervaste vet. Weer een klus afgevinkt. Ik haal de bakboord opslag leeg zodat we bij de ankerkluis kunnen. Zo kunnen we mooi de ketting met zoetwater afspoelen en het roestige deel inspuiten met WD40. In Niue moeten we op een boei meren. Daar is het te diep om te ankeren. We liggen net zoals bij Palmerston in de lijzijde van het eiland. Geen pass waar we doorheen kunnen om binnen het rif te liggen. De vooruitzichten voor het weer in Niue is gunstig. Zuidoostenwind en zelfs een paar dagen weinig tot geen wind. De meest ideale omstandigheden, hopelijk. Om 1300 halen de stabilisatoren en passaat bomen binnen. We trekken de ketting langzaam binnen en spoelen deze met zoetwater. Af en toe wat WD40 over de ketting. Bij de laatste 20 m ruimen ik de BB-opslag weer op en sluiten het luik. Terwijl Thea de laatste 20 m ketting binnentrekt start ik de motor om wat spanning van de ketting te halen. Als het anker los is trekken we de genua open en zeilen de atol uit. Ook de Cat Taimiti vertrekt tegelijk met ons. In de pass gooi ik de vishengel uit en heb binnen 5 minuten beet. Snel halen we de genua en grootzeil weer binnen. Helaas ontsnapt de vis. De lure zit er gelukkig nog aan. Tezamen met Taimiti varen we vol zeil richting Niue. Er staat een top windje van 20 kn en de snelheid loopt snel op tot 7.5 en 8.5 kn met deze bakstag wind. Als de Cat eenmaal op snelheid is loopt hij ons met 9 kn voorbij. Prachtig

Thea maakt een lekkere broodmaaltijd en we genieten van de snelheid. Mooi zeilweer. Om 1800 gaat Thea slapen. Ik maak de Nasi Goreng warm. Zij wil hem liever als ze wakker wordt eten. Tegen de avond wordt het bewolkter en trekken er buien voorbij. Op open zee wil de vis maar niet bijten. Ook niet tijdens zonsondergang. Jammer.

Dinsdag 23 Juni, 2026 Aankomst Alofi Niue

Om middernacht neemt Thea de wacht over. We lopen halve wind. Ik kan lekker slapen tot 0500, Dan wekt Thea me omdat de wind is weggevallen. Het is nog donker maar we zetten de ballooner. Als we bezig zijn om hem te zetten neemt de wind ineens toe tot 20 kn. Binnen en minuut lopen we 8 kn. Eigenlijk een beetje te veel voor de ballooner maar al snel zakt de wind weer terug naar 12 kn. Met de ballooner slingeren we in ieder geval wat minder. Een top ontwerp van Amel. Tot 0900 lopen we lekker. Er komt een zware regenbui voorbij. Mooi om gelijk het dek te ontzouten. In de regen doe ik het hele dek. Ja, in mijn Adamskostuum natuurlijk, anders wordt alles maar nat! Daarna is het tijd om zelf een douch te nemen en te scheren. De rest van de vroege ochtend draait de wind alle kanten op. Het houdt me de heel wacht bezig. Om 1000 valt de wind totaal weg. De zeilen klapperen alleen nog maar heen en weer. Een zeer vermoeiende en onprettige situatie. Ik haal de ballooner naar beneden en start ik de motor. Nog 20 mijl. Dan maar op de motor zodat we nog vandaag kunnen inklaren voor de custom sluit. Op de AIS zien we sv Fantasia ook weer. Die hebben we aardig bijgehaald. De kust van Niue komt in zicht. Een vlak maar hoog eiland midden in de Zuid-Pacific. Eén van de kleinste onafhankelijke landen ter wereld. Ze hebben wel nauwe banden met Nieuw-Zeeland (Niue website) De inwoners hebben naast een Niue ook een Nieuw-Zeelands paspoort. Er wonen tegenwoordig nog maar 1600 mensen op Niue. In Nieuw-Zeeland zo’n 60000. Om 1330 gaan we op de boei. Thea achter het roer en ik voorop. Voor haar een eerste keer en spannend. Het gaat hartstikke goed. Niue Radio heeft ons gevraagd om gelijk de dinghy klaar te maken. Ook hangen we de stabilisatoren weer uit. Zo slingeren we een stuk minder op de constante deining.

Om 1430 kunnen we al inklaren. Voor dat we gaan nemen nog een snel een duik. Het is 25 tot 28 m diep. Kraakhelder en overal koraal. Prachtig. Hier moeten we zeker een duik maken. Gewoon onder de boot. Om 1410 halen we Roger en Brigitte op van sv Fantasia. Zij moeten ook inklaren. Bij de kade halen we met de kraan de dinghy uit het water.

Deze zou anders kapotslaan tegen de kademuur op de deining. Een speciale en unieke situatie. Het inklaren gebeurt op de kade. 

De douane komt met de auto naar ons toe. Als dat gebeurd is lopen we wat rond om het dorpje Alofi te verkennen en ons te oriënteren. De meeste restaurantjes blijken dicht te zijn. In het info centrum krijgen we veel informatie over het eiland. Alles is erg goed uitgelegd. En in het Engels in tegenstelling tot in Frans-Polynesië. Daar ergerde ik me dood aan. Ze zouden op z’n minst in Frans en Engels informatie beschikbaar moeten kunnen stellen. Er is hier in Niue zoveel te ontdekken. De vele grotten zijn wereld beroemd. (In Europa hebben de meeste echter nog nooit van Niue gehoord. Laat staan dat men weet waar het ligt) We nemen een eenvoudig maar zeer lekkere lunch bij een klein restaurantje. 

Met verse koude kokosnoot. Als om 1700 de kleinste jachtclub ter wereld open is nemen we daar een biertje en kletsen met de eigenaar die ons veel info geeft. Hij regelt een huurauto voor de komende twee dagen. We nemen er nog een fish en chips.

Om 1900 is het donker en lopen we terug naar de dinghy. Moe van de reis vallen we om 2100 is slaap. Morgen staat ons een geweldige dag te wachten.

Woensdag 24 Juni, 2026. Overweldigend Niue

Deze morgen als we wakker worden en een koffie nemen komt het vrachtschip Imua dichterbij.

Zij brengen de nieuwe voorraden voor het eiland waar iedereen op wacht. De containers worden op een barge gelost terwijl het schip voor de kust drijft. Het is te diep om te ankeren. Er is geen haven waar het schip langszij kan komen en er staat te veel swell. Het schip komt op een boei te liggen. Met achterschip lift met lange lijnen op de kop van de kade. Tijdens de nacht neemt het schip wat meer afstand en drijft op zee tot de volgende morgen. We nemen een yoghurt ontbijt en maken ons klaar om de wal op te gaan. We zijn erg nieuwsgierig naar de bezienswaardigheden op en om het eiland. Om 0800 pikken we Roger en Brigitte op en varen naar de kade. Het is er al druk met bootwerkers. Het schip is naar de kust gekomen en heeft met twee lange achterlijnen vastgemaakt op te kop van de kade terwijl ze met het voorschip op een meerboei liggen.

 De barge vaart af en aan met containers die het schip erop lost. Aan de kade neemt een mobile wal kraan ze van de barge. De enige manier om de containers veilig op het eiland te krijgen. Iedereen wacht er met smart op. De voorraden zijn op, de supermarkten zijn zo goed als leeg. We worden opgehaald door de dame van het autoverhuurbedrijf. Bij de supermarkt tekenen we de documenten en zijn op weg naar de eerste grotten. Niet voordat we elke drie dozen eieren hebben besteld. We rijden langs de kust naar het noorden. Niue is een eiland ontstaan uit een vulkaanuitbarsting 1000de jaren terug. Het is een grote opgedroogd lava stroom. Het ligt 20 m boven zeeniveau. Vrij hoog. Op zeeniveau eten de golven langzaam het eiland op. Het heeft een bijzonder profiel gemaakt. Het eiland is verder vrij vlak. Het hoogste punt is 96 m. Bijna geheel begroeid met tropische bomen. Veel kokospalmen, varens en andere planten. Bij de Intratuin in Nederland kan je ze als kamerplanten kopen. Voor veel geld. Hier groeit alles in weelde. We rijden eerst naar Avaiki. Een grotten stelsel met een betoverend swimming pool. Overweldigend.

We snorkelen in de swimming pool en genieten met volle teugen van de natuurlijke schoonheid. Daarna rijden we naar Palaha. Op de parkeerplaats staan vele papaja bomen. De Palaha grotten zijn nog indrukwekkender. Overal stalagmieten en stalactieten. 

Als ik op de terugweg naar het huis aan de andere kant van de weg loop om te vragen of we een paar Papaja’s kunnen kopen worden we met open armen ontvangen door de Niuean Kaalo en Fonu. Een oudere broer en zus die er wonen. Elk ver in de 70tig. Maar nog fit omdat ze elke dag druk zijn met de tuin en oogsten van alle groentes en fruit. We moeten zeker in hun huis komen kijken. Een huis van 80 jaar oud dat nog is gebouwd met lime Stone cement en takken vlechtwerk.

Indrukwekkend. Een huis dat ook de laatste orkaan van 2004 heeft doorstaan terwijl moderne huizen werden weggeblazen. De golven kwamen tot op de weg. 25 m boven zeeniveau. In de giga tuin rondom het huis staan alle vruchten bomen die je je kan indenken. Bananen, hete peper, passievrucht, kokospalmen, broodvruchten, noten, custard appels, papaja, avocado’s, mango. Te veel om allemaal op te noemen. Samen met Fonu plukken we papaja’s. Roger mag hete pepers plukken. Daarna is het nog niet voorbij want we mogen ook zelf kokosnoten plukken met de langs bamboestok en daarna pellen.

We voelen ons zeer welkom en Kaalo en Fonu vertellen hun hele levensverhaal. Ze hebben allebei in Australië en Nieuw-Zeeland gewoond maar zijn dolblij dat ze zijn teruggekeerd na een lang familieleven in het buitenland. De mensen zijn zo aardig en gastvrij. En als er ze wat geld willen geven voor de giga lading aan fruit weigeren ze dat pertinent. We nemen met moeite afscheid om verder te gaan over het eiland. We nemen eerst een stukje verderop een heerlijke verse vis taco lunch in een restaurant waar Fonu’s vriendin werkt. We moeten niet vergeten haar de groeten te doen. (

Na de lunch rijden we langs het walvis viewpoint. Helaas nog geen walvissen gezien. Het is erg vroeg in het seizoen. De lokale duikschool heeft ze de afgelopen dagen al wel gespot. We rijden verder en maken een wandeling naar de Talava Arches. Waanzinnig. Wat een landschap. Ook hier snorkelen we in het rif

Genoeg site-seeing voor vandaag. Aan het einde van de middag rijden we langs de supermarkten. De meeste zijn nog vrij leeg. Iedereen wacht op lossen van het bevoorradingsschip. We kopen alvast de producten die er wel zijn. Bier, Tonic, limonade, uien, penen en nog meer. Roger en ik brengen alle boodschappen en fruit naar de boot terwijl de dames een drankje nemen in Victoria’s restaurant. We laden alles rechtstreeks in de dinghy en hijsen die daarna terug in het water.

Eerst bij Rogers alles aan boord en daarna bij mij. Als we klaar zijn met opruimen van de boodschappen varen we terug naar de wal, hijsen de dinghy weer uit het water en rijden naar de dames. We hebben een heerlijk diner met Buffalo Wings, chicken en vis masala en garlic shrimps. Wat een fantastische dag. Om 2100 varen we moe terug naar de boot. Snel even kijken naar de drone video’s en berichten op whatsapp beantwoorden. Morgen weer een nieuwe dag op Niue.

Donderdag 25 Juni, 2026. Een tweede fantastische dag op Niue

Om 0900 halen we Roger en Brigitte weer op. We gaan eerst langs de bank. Nieuw Zeelandse dollars opnemen. Dan langs de Douane om alvast uit te klaren. Vrijdag en het weekend werken ze niet. Als we zondag of maandag morgenvroeg verder willen naar Tonga moeten we nu al uitklaren. Zo gebeurd.  We rijden langs de supermarkt om te vragen of we de auto ook zaterdag nog kunnen huren. Het kost €20 per dag dus daarvoor kunnen we niet onthand zitten. En omdat we hem vrijdag niet gebruiken mogen we de auto gewoon die dag laten staan zonder te hoeven betalen, super service. We rijden naar een volgend view point aan de Zuidkant van het eiland. De schoonheid van de brekende deining op de kust is indrukwekkend.

Langs de oost kant rijden we verder naar Togo Chasm. Een 30 min wandeling door een lava bos brengt ons over de opgedroogde lava stromen naar een grot stelsel aan de kust. Verbluffend mooi

Het is alweer middag tijd voor lunch in een semi Japans restaurantje. Na de lunch rijden we terug naar de zuidoost kant voor een korte wandeling naar een van de meest indrukwekkende aardkloven die ik ooit heb mogen bezoeken: Anapala Chasm.

We dalen 50 m af in een scheur in de aarde. Het is donker maar als onze ogen gewend zijn openbaart zich een prachtige natuurlijke bron. Een plek waar vroeger de bewoners hun drinkwater haalden. Voor er jerrycans waren ging dat zelf door uitgeholde kokosnoten te vullen. Het water is kraakhelder, regen en bronwater. Zoet. We zwemmen 60 m door de kloof. Boven ons torenen de wanden zon 30 m omhoog. Onder ons is het 30 m diep. Waanzinnig. We kijken op de terugweg nog even aan de kust naar de opspattende branding langs de kust. Voor we terug naar boord gaan rijden we weer langs de supermarkten. Een paar diepvriesproducten nemen we deze keer mee. De containers van het bevoorradingsschip zijn nog niet gestript. Zaterdag verwachten ze weer volle schappen te hebben. Het was weer een indrukwekkende dag. In de avond bel ik met Fiji over de geplande reparaties aan de brandstofpomp van de hoofdmotor en de verstuivers van de generator. Thea maakt een heerlijke omelet met de verse eieren die we nu weer hebben. Ik bel met Kurt die zich ook geweldig vermaakt in Palmerston. Top. Tijd om te gaan slapen. Morgen moeten we vroeg naar de vers markt. Alleen open op woensdag en vrijdag tussen 0600 en 0800.

Vrijdag 26 Juni ,2026 Trouble in Paradise, again, schoonmaak dag

Ik heb de wekker om 0530 gezet omdat we naar de versmarkt willen. Ze zeggen dat ze er verse groentes hebben. Als mijn alarm gaat en ik koffie wil maken is alle elektriciteit uit! Shit wat nu weer. Precies een jaar geleden heb ik dit probleem ook gehad. In Gambier. Het BMS-veiligheidssysteem heeft de batterijen van het net gehaald. Geen 24 en geen 230 V. Geen vriezer, koelkast of navigatieverlichting. Het zal wel weer een van de BMS Inbetween boards zijn op bakboord accu’s. Het pilot bed openmaken en met een hooflampje op kijken.

Het is nog pikken donker. En geen koffie. Over een half uur zouden we Roger en Brigitte ophalen om naar de wal te varen. Ik besluit dat Thea maar alleen moet gaan. Eerst moet ik dit elektrische probleem oplossen. Ik duik in mijn e-mails want de fabrikant had me in juni 25 een procedure gestuurd om uit te vinden welk Inbetween print board het zou kunnen zijn. Ik probeer eerst de reset van alle boarden (6+2.) Een aantal keer. Dat werkte de vorige keer. Nu niet. Dan moet ik echt een voor een de Inbetween board checken door ze een voor een los te koppelen. Bij de tweede lijkt de fout te zitten. Ik blijk hem te kunnen resetten. De 230V springt weer bij. Echter de 24V van alle navigatieapparatuur niet. Nog een issue. Het blijkt na lang zoeken de battery protector van het dashboard te zijn. Die kan gelukkig ook gereset worden. Alles weer bij. De opluchting is groot. De fabrikant had me al gewaarschuwd in 2025 dat de fout wel zou terugkeren. Na een jaar dus. Ik heb twee inbetweenboard reserve dus ik zou hem kunnen vervangen maar ik wacht nog even. Als ik het stof van de koelfan van de dc-converters wil halen blijkt deze niet meer te draaien. Kan er ook nog wel bij deze morgen. Gelijk vervangen en alles stofvrij maken. Dat is een minder stressvol klusje en geeft gelijk voldoening. Ondertussen is Thea al terug. De versmarkt was een teleurstelling. Geen groentes. Wel fruit maar dat hebben we al. Ik heb een leuk gesprek met Stefan van de Amel Super Maramu sv Malakka Queen. Hij is in Fiji bij Lautoka waar wij rond 20 juli ook moeten zijn. Ik kom erachter dat ik waarschijnlijk de verkeerde demper steunen (€760) voor de hoofdmotor heb gekocht In 2023 voor ik vertrok. Die moeten nodig vervangen worden. Nu moet ik nog een keer zo’n bedrag uitgeven. Doe ik dat niet dan kan ik de dempers die ik nu reserve heb waarschijnlijk over twee jaar weer vervangen. Het is een groot karwei. Als ik ze niet vervang kan de gevolgschade nog veel groter zijn, in de 25000 euro. Ik zal weinig keuze hebben ben ik bang. Na een ontbijt gaan we eindelijk doen wat we van plan waren. De boot van binnen een schoonmaak beurt geven. Thea begint met stofzuigen. Ik ga de tapijten aan dek een schrobbeurt geven.

Ook gelijk alle rug kussens van de kuip. Alles voelt zoutig aan. Ik heb vanmorgen de water tank gelijk gevuld om de batterijen naar 100% te brengen zodat deze weer gelijkgetrokken zijn en goed aangeven op het panel. Dus water zat om de tapijten te spoelen. Na een lunch begin ik achter en Thea is al voor begonnen met schoonmaken. Als het binnen schoon is zetten we samen alle houtwerk in de meubelwas, Pledge! Zo zijn we de hele dag druk bezig. Om 1600 plof ik doodmoe neer en kijk eerst naar de training van de Formule 1. Dit weekend de Redbull Grand Prix van Oostenrijk. Thea snorkelt wat richting de kust en ziet zeeslangen, schildpadden en een Manta. Prachtig. Ik ben er te moe voor. Thea maakt een spaghetti met saus uit de vriezer. We bekijken de geweldige drone shots van het bezoek aan Niue gisteren. Zo mooi. Om 2145 duik ik mijn bed in. Morgen moeten we er om 0600 uit om het wasgoed weg te brengen zodat deze s ’avonds weer klaar is.

Zaterdag 27 Juni, 2026 Laundry en Niue Tour

Vandaag schrik ik om 0630 wakker. We hebben beloofd om het wasgoed om 0700 bij de dame op de wal te brengen. Snel halen we de bedden af en laten de dinghy zakken. Thea vaart me naar de wal. Ik spring op de wal terwijl Thea wat blijft ronddobberen. Zo hoeven we de dinghy niet uit het water te hijsen. Gelukkig hebben we vandaag de huurauto nog een dag. Ik rij naar het huis van de wasdame maar krijg geen reactie. Misschien is ze toch naar haar winkel bij het vliegveld gegaan. Ik rij naar het vliegveld, 10 min verder op maar daar is alles dicht. Weer terug bij haar huis klop ik op de deur. Ze doet met een slaperig hoofd de deur open. Gelukkig ze is er. Om 16 uur kunnen we de was weer ophalen. Twee grote zakken met alle bedden goed, kussen hoezen, theedoeken en onze kleding. Thea pikt me weer op en we nemen een ontbijt. Ik moet weer van alles uitzoeken wat betreft reserveonderdelen. Om 11 uur hebben we afgesproken nog de wal op te gaan met Brigitte en Roger. Er zou een viswedstrijd zijn met feest erna. Eerst naar de supermarkt om te kijken of er weer voor nieuwe producten in de schappen liggen. We vinden melk en wat groentes en fruit. Dat brengen Roger en ik eerst terug naar de boot terwijl de dames bij het Coconut café wat drinken en lunch bestellen. Aan boord ruim ik alles weg en haal de droge tapijten naar binnen. We hebben weer een fris en zoutvrij schip, voor zo lang het duurt. Op de wal eten we onze lunch met natuurlijk een verse koude kokosnoot. We besluiten terug te gaan naar de aardkloof Anapala Chasm. We hebben nu onze duik lamp en duikvinnen mee. Samen met Thea en Roger snorkelen we de kloof door. Brigitte blijft liever droog en kijkt vanaf de rand toe. Geweldig. Het zoete water is kraakhelder. We kijken 20 m dec diepte in. We vinden een swimm through. Waanzinnig mooi 

https://video.wixstatic.com/video/b3262a_16336d4ee8374d17839d931f38e73df3/file

Op de terugweg rijden we langs de dame om de was op te halen. We proberen in de supermarktjes een paar biertjes te vinden voor een sundowner aan de kust. Overal is het bier uitverkocht. Op weg naar onze laatste grotten bezoek bij Matapa Chasm vinden we vele locals die hun vrije zaterdag bij een restaurantje vermaken. Het restaurant zou om 14 al sluiten maar de locals zitten er nog steeds. De bar heeft nog wel 4 biertjes. We rijden verder naar Matapa Chasm. Het is 10 min lopen door een vulkanisch bos. Waanzinnig hoe veel bomen en varens er op vulkanisch gesteente kunnen groeien. We komen in een kloof terecht met kraakhelder water. Zo mooi. Thea snorkelt, wij nemen een biertje en ik laat de drone op om boven de kloof uit te kijken. Prachtig.

Op de terugweg genieten we van de zonsondergang bij een uitkijkpunt. Terug aan boord maken we nog vissticks met brood en taugé. Een lekkere snack. Het is alweer 2130. Bedtijd.

Zondag 28 juni 2026 De dag loopt weer anders dan gepland

Als ik om 0600 wakker word kijk ik eerst de Red Bull Grand Prix van Oostenrijk. Max start als 5de en weet uiteindelijk als 2de te finishen. Een topprestatie in een spannend eindslot. Na een yoghurt ontbijtje wil ik het weer bekijken door de grip files te downloaden op de navigatiecomputer. Het hele Open CPN programma blijkt te zijn uitgevallen. Wat een drama. Ik moet alles opnieuw installeren. Een giga werk waarbij ik allerlei instellingen moet opzoeken die verdwenen zijn. Ik ben er zonder dat ik het wil of gepland had tot 12 uur mee bezig. Na veel stress heb ik het eindelijk voor elkaar. Thea heeft de duikuitrustingen ondertussen klaar gemaakt. Na een kleine lunch dalen we af naar 27 m onder de boot. Er is een mooi langzaam oplopend rif met allerlei inhammen waar we doorheen kunnen zwemmen. We zien het gebruikelijke rif vissen, een zeeslang en wat naaktslakken. Veel mooie koraal formaties. Na 50 minuten stijgen we op en maken met de rest van de lucht een deel van het onderwaterschip schoon. Helaas niet alles maar dat komt misschien morgenochtend. Terug aan boord vul ik de flessen terwijl Thea de uitrusting uitspoelt. Na de flessen vullen we de watertank nog op. Het water is hier super, 231ppm. Als Thea wat sardientjes uit de la onder de bank wil pakken ziet ze een torretje. Oh nee …. Volgende issue vandaag. Alle voorraad uit de la en we vinden een zak met paneermeel vol met torretje. Shit, niet in de vriezer gelegd nadat we het kochten. Gelukkig zit de zak in een zip loc zak en zijn de meeste alleen bezig met de paneermeel in de zakken. We checken alle andere zip loc zakken met suiker, melkpoeder en weet ik niet wat. We stofzuigen de la en behandelen alles met bleekmiddel. Ook de la ernaast met andere voorraad checken en maken we schoon. Daarna de stofzuiger schoon maken en met bleekmiddel behandelen. Zo zijn we WEER de hele dag bezig met dingen die we niet gepland hebben. Thea maakt nog snel een granola in de Airfryer terwijl de generator en watermaker loopt. Om 1730 is alles vol, watertank, accu’s en granola klaar. Filters spoelen en dan snel naar sv Fantasia voor de sundowner. De drone vliegt met ons mee terwijl de zon onder gaat.

Roger maakt s ‘avonds Zwitserse rösti met Taro uit Niue. Een gezellige avond. Morgen dan maar alle vandaag geplande zaken afhandelen. Zal wel niks van komen want we vertrekken rond de middag naar Neiafu, Tonga. Een tocht van 253 mijl, een kleine twee dagen. Weer een nieuw land met nieuwe belevenissen. Ook zullen we weer samen komen met John en Shannon van Sv Carisma. Dat betekent veel duiken. Op de reis naar Tonga zullen we de datumgrens passeren. We slaan dan een hele dag over en gaan van UTC -11 naar UTC +13. We gaan in een seconde van dinsdag 12 uur naar woensdag 12 uur lokale tijd. Daarover en meer in de volgende blogs.

Later

Xoxo